Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ραϋμόνδος Βερεγκάριος Δ΄)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ραϋμόνδος Βερεγκάριος Δ΄
Statue Raimond Bérenger IV.JPG
Γέννηση
Αιξ-αν-Προβάνς
Θάνατος
Αιξ-αν-Προβάνς
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Κομητεία της Προβηγκίας και Γαλλία
Σύζυγος Βεατρίκη της Σαβοΐας
Τέκνα Ελεονώρα της Προβηγκίας, Βεατρίκη της Προβηγκίας, Μαργαρίτα της Προβηγκίας και Σάντσια της Προβηγκίας
Γονείς Αλφόνσος Β΄ της Προβηγκίας και Γαρσέντα του Σαμπράν
Αδέλφια Gersende of Provence
Commons page Πολυμέσα

Ο Ραυμόνδος Βερεγκάριος Δ' (1198 - 19 Αυγούστου/1245) ήταν κόμης της Προβηγκίας και του Φορκαλκιέ, γιος και διάδοχος του κόμητος της Προβηγκίας Αλφόνσου Β' και της Γαρσέντας του Σαμπράν, διαδόχου του Φορκαλκιέ, ο πρώτος κόμης της Προβηγκίας που έζησε στην χώρα του μετά από 100 χρόνια. Την εποχή που πέθανε ο πατέρας του (1209) ήταν αιχμάλωτος στο κάστρο του Μονζόν στην Αραγονία μέχρι που δραπέτευσε και διεκδίκησε την κληρονομιά του (1219), ήταν αρκετά ισχυρός, άριστος και δυναμικός ηγεμόνας προσθέτοντας το Φορκαλκιέ στις κτήσεις του.

Υπόδειγμα μεσαιωνικού ηγεμόνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν μαζί με την σύζυγο του Βεατρίκη της Σαβοΐας λάτρης των τροβαδούρων οι οποίοι ζούσαν μόνιμα στην αυλή του, γνωστός για την γενναιοδωρία και την δικαιοσύνη του, έκανε νόμους που απαγόρευαν στους ευγενείς να ασχολούνται με την γεωργία και τις βαριές χειρωνακτικές εργασίες. Ο Ραϊμόνδος είχε πολλές αψιμαχίες με τους γείτονες του όπως ο κόμης της Τουλούζης, διεκδίκησε την Μασσαλία οι κάτοικοι αρχικά ζήτησαν την βοήθεια του πεθερού του Ραϊμόνδου Α' Θωμά, κόμη της Σαβοΐας και στην συνέχεια ζήτησαν την βοήθεια του Ραϊμόνδου Ζ' κόμητος της Τουλούζης. [1] Υποστήριξε τον πεθερό του στην σύγκρουση του με το Τορίνο και τον Γκι ΣΤ' της Βιέννης στο πλαίσιο της σύγκρουσης για τον έλεγχο των εμπορικών δρόμων μεταξύ της Γαλλίας και της Ιταλίας, η παραλιακή Προβηγκία βρισκόταν σε θέση κλειδί. [2]

Γάμος της μεγαλύτερης κόρης του Μαργαρίτας με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Άγιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άν και η Σταυροφορία των Αλβιγηνών έβγαινε τελικά υπέρ του αφού ζημιώθηκε ο αντίπαλος του κόμης της Τουλούζης με την Συνθήκη των Παρισίων που ακολούθησε εξέφρασε μεγάλη ανησυχία για την ασφάλεια των κτήσεων του, γύρισε με στρατεύματα από την Γαλλία για να υπερασπίσει την Προβηγκία. [3] Όταν η Λευκή της Καστίλης έστειλε απεσταλμένο έναν ιππότη στις κομητείες της Προβηγκίας και της Τουλούζης προκειμένου να εξασφαλίσει μια νύφη για τον γιο της βασιλιά Λουδοβίκο Θ' ο ιππότης έμεινε ενθουσιασμένος από τον Ραϊμόνδο Βερεγκάριο Δ', την αυλή του και την υποδοχή που του έκανε στέλνοντας γράμμα στην βασιλομήτωρ να επιλέξει σαν νύφη για τον βασιλιά την μεγαλύτερη κόρη του Μαργαρίτα. Ο Ραϊμόνδος και η σύζυγος του Βεατρίκη ταξίδευσαν στην συνέχεια στην Λυών προκειμένου να υπογράψουν την γαμήλια συμφωνία μεταξύ της κόρης τους και του βασιλιά Λουδοβίκου (1234), η Μαργαρίτα συνοδεύτηκε από τους θείους της Γουλιέλμο της Σαβοΐας και Θωμά.

Γάμος της κόρης του Ελεονόρας με τον βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ'[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αμέσως μετά ο Γουλιέλμος της Σαβοΐας ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για λογαριασμό του Ραϊμόνδου Βερεγκάριου Δ' προκειμένου να πραγματοποιηθεί ο γάμος του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Γ' με την δεύτερη κόρη του Ραϊμόνδου Ελεονόρα, ο Ερρίκος Γ' έστειλε έναν ιππότη του στην Προβηγκία (1235) που ο Ραϊμόνδος τον δέχτηκε με μεγάλη καλοσύνη. Οι διαπραγματεύσεις ήταν αρκετά δύσκολες και αφορούσαν το ύψος της προίκας της νύφης το οποίο άλλαξαν επτά φορές, τελικά συμφώνησαν αφού ο Ραϊμόνδος υποσχέθηκε ότι μετά τον θάνατο του θα αφήσει στην διαθήκη του επιπλέον 1.000 μάρκα για λογαριασμό του Ερρίκου. Το 1238 ο Ραϊμόνδος ενώθηκε μαζί με τον κουνιάδο του Αμεδαίου Δ' της Σαβοΐας στην αυλή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β' στο Τορίνο, o οποίος συγκέντρωνε στρατιωτικές δυνάμεις προκειμένου να κατακτήσει την Ιταλία από τον πάπα. Τον Ιανουάριο του 1244 ο πάπας Ιννοκέντιος Δ' δήλωσε ότι μόνο ο ίδιος θα μπορούσε να αφορίσει τον Ραϊμόνδο, [4] ο ίδιος ο Ραϊμόνδος συμμετείχε στο Α' Συμβούλιο της Λυών το οποίο συζήτησε τα θέματα σχετικά με την Σταυροφορία και τον αφορισμό του Φρειδερίκου. [5] Ο Ραϊμόνδος πέθανε τον Αύγουστο του 1245 στο Αιξ-αν-Προβάνς και κληροδότησε την κομητεία του στην μικρότερη κόρη του Βεατρίκη η οποία την εποχή του θανάτου του ήταν ακόμα ανύπαντρη και παντρεύτηκε αργότερα τον Κάρολο τον Ανδεγαυό. [6]

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ραϊμόνδος Βερεγκάριος Δ' παντρεύτηκε στις 5 Ιουνίου/1219 την Βεατρίκη της Σαβοΐας, κόρη του Θωμά κόμη της Σαβοΐας μια πανέξυπνη, ικανή γυναίκα και τόσο όμορφη που ο Ματθαίος των Παρισίων την παρομοίαζε με την μυθική Νιόβη. Η συμφωνία του γάμου του 14χρονου Ραϊμόνδου με τον πανίσχυρο πεθερό του έγινε με στόχο να αυξηθούν τα πλούτη και η εξουσία του, [7] από τα παιδιά τους επέζησαν 4 κόρες οι οποίες ήταν :

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Cox 1974, p. 28.
  2. Cox 1974, p. 12,29.
  3. Cox 1974, p. 44-45.
  4. Cox 1974, p. 130.
  5. Cox 1974, p. 142-143.
  6. Cox 1974, p. 146.
  7. Cox 1974, p. 21.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0691052166.
  • Häuptli, Bruno W. (2005). "Raimund Berengar V". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German). 25. Nordhausen: Bautz. cols. 1118–1122.
  • Howell, Margaret (2001). Eleanor of Provence: Queenship in Thirteenth-Century England. Wiley-Blackwell.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ramon Berenguer IV, Count of Provence της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).