Παρόριο Βοιωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Παρόρι Βοιωτίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°33′45″N 22°45′18″E / 38.56250°N 22.75500°E / 38.56250; 22.75500

Παρόριο
Το Παρόρι από την νότια πλευρά
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Παρόριο Βοιωτίας (Ελλάδα)
Διοίκηση
Χώρα: Ελλάδα
Δήμος: Λεβαδέων
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός: Βοιωτίας
Υψόμετρο: 150
Πληθυσμός: 342 (2001)
Άλλα
Παλαιά ονομασία: Μπεσχένι

Το Παρόριο (και Παρόρι) είναι μικρό χωριό του νομού Βοιωτίας του δήμου Δαύλειας. Βρίσκεται ανατολικά της Δαύλειας στους πρόποδες του Παρνασσού. Ονομάζεται έτσι επειδή βρίσκεται στα όρια των αντιπεριφεριων Βοιωτίας και Φθιώτιδας. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2001, 342 κατοίκους. Το χωριό ονομαζόταν Μπεσχένι μέχρι το 1930, οπότε μετονομάστηκε σε Παρόρι[1]. Tο Παρόρι αποτελεί δείγμα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του Παρνασσού με τα πέτρινα σπίτια, τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια, τις ομορφες κεραμοσκεπές και τα παραδοσιακά διακοσμητικά στοιχεία. Αξίζει να δείτε τα παραδοσιακά πέτρινα αλώνια για τα σιτηρά, τον μεσαιωνικό πύργο ο οποίος χρησίμευε για την ταχεία μετάδοση μηνυμάτων σε σύντομο χρόνο με το άναμμα φωτιάς στον λοφο κοντα στα Βασιλικα και την εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, με αξιόλογες τοιχογραφίες, στην είσοδο του χωριού.Επισεις αξιζει να επισκεφτει κανεις τα ξωκκλησια του Αγ, Ιωαννη και του Αγιου Στυλιανου η εικονα του οποιου βρεθηκε κοντα στα Βασιλικα την δεκαετια του '60.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Παρόρι υπήρξε έδρα κοινότητας στο διάστημα 1912-1998, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στον δήμο Δαύλειας οπού παραμένει έως το 2010.[2]. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης από την 1η Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στον δήμο Λεβαδέων. Ο πληθυσμός του παρουσιάζει μικρή ελάττωση τις τελευταίες δεκαετίες.

Πορεία του πληθυσμού από την δεκαετία του 1920[3]

Έτος 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001
Πληθ. 619 627 689 663 573 526 454 362 342

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκκλησάκι Ζωοδόχου Πηγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To όμορφο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής, στο νεκροταφείο Παρορίου, είναι χτισμενο το 1898, όπως μαρτυρά η χαραγμένη πλάκα διπλα απο την είσοδο του. Επιτύμβιες στήλες, μνημεία αλλά και το ιδιαίτερα όμορφο τοπίο ρίχνουν φως στην κουλτούρα του ιστορικού χωριού και των ανθρώπων του. Τη Μεγάλη Παρασκευή οι κάτοικοι του Παρορίου επισκέπτονται  το νεκροταφείο όπου καθαρίζουν τα μνημεία, αποθέτουν λουλούδια σε αυτά και προσκυνούν το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής.

Ιερός Ναών Αγίων Θεοδώρων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολιούχοι Άγιοι του Παρορίου είναι ο Άγιος Δημήτριος και ο Άγιος Θεόδωρος. Στην εορτή των Αγίων Θεοδώρων, του Τήρωνος και του Στρατηλάτου το Παρόρι γιορτάζει τους πολιούχους Αγίους του με μεγάλο πανηγύρι και γλέντι. Ο Ιερός Ναός Αγίων Θεοδώρων ειναι δισυπόστατος.Είναι προς τιμή και του Αγίου Δημητρίου. Θεμελιώθηκε κατα τα έτη 1924-1925 και ολοκληρώθηκε το 1929 οπότε και έγιναν τα εγκαίνια απο τον Μητροπολίτη Φθιώτιδος Ιάκωβο Παπαιωάννου. Στην αρχή αποφασίστηκε να ονοματήσουν την εκκλησία προς τιμήν του Αγίου Θεοδώρου,αλλα υπήρχε ήδη η παλαιά εκκλησία προς τιμήν του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου,οπότε διεξήχθη κλήρωση στην οποία βγήκε ξανά το όνομα Θεόδωρος. Στη συνέχεια έγινε και άλλη κλήρωση και βγήκε ο Άγιος Δημήτριος.

Μεσαιωνικός Πύργος Παρορίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μεσαιωνικός πύργος του Παρορίου είναι Φράγκικος και χρησίμευε κυρίως σαν στρατιωτικό φυλάκιο και φρυκτωρία. Βρίσκεται σε χαμηλό λόφο, 1500 μέτρα ανατολικά από το Παρόρι  και έχει οπτική επαφή με τον πύργο του Θουρίου, τον πύργο της Αμφίκλειας και τον πύργο του Πανοπέα. Ο πύργος σώζεται σε ύψος 13 μέτρα, με πάχος τοίχων 2,30 μέτρα και διαστάσεις 7,60x7,45μ. Η είσοδος ήταν στον πρώτο όροφο μέσω τοξωτής θύρας με λίθινους θολίτες. Το τμήμα του δεύτερου ορόφου που σώζεται δείχνει ότι ο όροφος αυτός ήταν λίγο πιο μέσα σε σχέση με τον τοίχο του υποκείμενο ορόφου. Αυτό οδηγεί στην υπόθεση ότι στο παρελθόν ο πύργος επισκευάστηκε με την προσθήκη μιας λίθινης επένδυσης εξωτερικά στην τοιχοποιία του ισογείου που αύξησε το πάχος της.

Μεταφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται πλησίον του χωριού συνδέοντάς το με τη Λιβαδειά, τη Λαμία και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας. Επίσης, η περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετεί το χωριό με τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]