Δαύλεια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°30′54″N 22°43′57″E / 38.51500°N 22.73250°E / 38.51500; 22.73250

Δαύλεια
Γενική άποψη της Δαύλειας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Λεβαδέων
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Βοιωτίας
Υψόμετρο 340
Πληθυσμός 1.232 (2011)

Η Δαύλεια είναι χωριό του νομού Βοιωτίας. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λεβαδέων, ενώ από το 1997 μέχρι το τέλος του 2010 αποτελούσε έδρα του καποδιστριακού δήμου Δαύλειας. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται στους 1.232 κατοίκους.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Δαύλεια είναι κτισμένη ΒΔ της πρωτεύουσας του νομού, Λιβαδειάς, σε υψόμετρο 340 μέτρων επί των ανατολικών πλαγιών του Παρνασσού, στην ίδια περιοχή που ήταν βρισκόταν κατά την αρχαιότητας η φωκική πόλη Δαυλίς ή Δαύλεια ή Δαυλία[1].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρχαία Δαυλίδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Δαυλίδα, όπως αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο μαζί με άλλες οκτώ φωκικές πόλεις[2]. Από την Δαυλίδα διερχόταν η Σχιστή οδός ο δρόμος που κατέληγε στον ιερό χώρο των Δελφών. Σύμφωνα με την παράδοση, κοντά στην Δαυλίδα ήταν το σημείο που ο Οιδίποδας σκότωσε τον πατέρα του Λάϊο. Ο Παυσανίας αναφέρει πως κοντά στην Δαυλίδα βρισκόταν η βουλή των Φωκικών πόλεων, το Φωκικόν[3]. Από την αρχαία πόλη διακρίνεται σήμερα μεγάλο τμήμα του αρχαίου τείχους, καθώς και ερείπια της πόλης.

Σύγχρονη Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτοικοι της Δαύλειας συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821 ενώ και ο τόπος έγινε αρκετές φορές πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στους Έλληνες επαναστάτες και τα οθωμανικά στρατεύματα[4]. Στις 29 Ιανουαρίου 1918 η Δαύλεια έγινε πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα σε απόσπασμα χωροφυλακής και δύναμη ντόπιων αντιβενιζελικών ενόπλων που αποτελείτο από Επίστρατους και στρατιώτες που είχαν λιποτακτήσει. Κατά τη διάρκεια της μάχης σκοτώθηκαν πέντε Κρητικοί χωροφύλακες και ένας επίστρατος. Την 12η Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, μετά από απόφαση στρατοδικείου, εκτελέστηκαν στον τόπο της σύγκρουσης έξι άτομα (δύο στρατιώτες και τέσσερεις πολίτες) που κρίθηκαν ένοχοι για τον φόνο των χωροφυλάκων[5].

Στις 5 Μαΐου του 1943, ο οικισμός πυρπολήθηκε από απόσπασμα των ιταλικών δυνάμεων Κατοχής[4][6].

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σώζονται σε καλή κατάσταση η οχύρωση της αρχαίας πόλης και κάποια ακόμα κτίσματα. Αξιοθέατο της περιοχής αποτελεί το γυναικείο μοναστήρι "Ιερά μονή Ιερουσαλήμ" που βρίσκεται λίγο βορειότερα της Δαύλειας και ερείπια της εκκλησίας των Αγίων Θεοδώρων στο κάστρο[4]. Κοντά στην Δαύλεια τοποθετεί η ελληνική μυθολογία το σημείο όπου ο Οιδίποδας, κατευθυνόμενος προς τους Δελφούς, σκότωσε τον πατέρα του Λάϊο.

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονολογία Πληθυσμός Δαύλειας
1835 532 [7]
1861 888 [8]
1879 1246
1889 1396
1896 1752
1907 1970
1920 2122
1928 2176[1]
1940 2596[1]
1951 2451[1]
1961 2111[1]
1971 1899[1]
1981 2260[1]
1991 2188[1]
2001 1764 [9], (α/α 03060101)
2011 1232 [10], (α/α 824487)

Αθλητισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον οικισμό εδρεύει ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Α.Π.Ο. Πανδαυλειακός, ο οποίος ιδρύθηκε το 1936 και συμμετέχει στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Βοιωτίας[11].

Μεταφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Δαύλειας.

Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται πλησίον του χωριού συνδέοντάς το με τη Λιβαδειά, τη Λαμία και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας. Επίσης, η περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετεί το χωριό με τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Μιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βαμβά Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ. 181 - 182.
  2. Βικηθήκη - Ιλιάδα Ραψωδία Β΄στίχοι 517-520 Αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ' Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ' ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·
  3. Παυσανία Ελλάδος περιήγησις/Φωκικά, Λοκρών Οζόλων ἔστι δὲ καὶ ἄνοδος διὰ τῆς Δαυλίδος ἐς τὰ ἄκρα τοῦ Παρνασσοῦ μακροτέρα τῆς ἐκ Δελφῶν, οὐ μέντοι καὶ κατὰ ταὐτὰ χαλεπή. ἐς δὲ τὴν ἐπὶ Δελφῶν εὐθεῖαν ἀναστρέψαντι ἐκ Δαυλίδος καὶ ἰόντι ἐπὶ τὸ πρόσω, ἔστιν+ οἰκοδόμημα ἐν ἀριστερᾷ τῆς ὁδοῦ καλούμενον Φωκικόν.
  4. 4,0 4,1 4,2 Ριζοσπάστης, καθ'οδόν στη Δαύλεια
  5. Γιώργος Θ. Μαυρογορδάτος, 1915. Ο Εθνικός Διχασμός, εκδόσεις Πατάκη, ζ΄έκδοση, Αθήνα 2016, σελ. 298 - 301.
  6. Επιμελητήριο Βοιωτίας, Δαύλεια
  7. [1]
  8. Εθνικό ίδρυμα ερευνών, Εξέλιξη πληθυσμού επαρχίας Λιβαδειάς
  9. [2]
  10. [3]
  11. «Πανδαυλειακός». youngtalents.gr. Young Talents. http://www.youngtalents.gr/academy-post-type/pandavliakos/. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2016. 

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]