Ο γιος του Σαούλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο γιος του Σαούλ
Σκηνοθεσία László Nemes
Σενάριο László Nemes και Clara Royer
Πρωταγωνιστές Géza Röhrig, Sándor Zsótér, Levente Molnár, Urs Rechn, Christian Harting, Marcin Czarnik και Björn Freiberg
Μουσική László Melis
Φωτογραφία Mátyás Erdély
Πρώτη προβολή 11  Ιουνίου 2015 και 10  Μαρτίου 2016
Κυκλοφορία 2015
Διάρκεια 107 min
Προέλευση Ουγγαρία
Γλώσσα Ουγγρική γλώσσα, Γίντις, γερμανική γλώσσα και Πολωνική γλώσσα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο γιος του Σαούλ (πρωτότυπος τίτλος: Saul fia) είναι ουγγρική δραματική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία Λάζλο Νέμες και σε σενάριο του ίδιου και της Κλάρα Ρόγιερ.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σαούλ είναι Ουγγροεβραίος κρατούμενος στο Άουσβιτς και υποχρεωμένος να εργάζεται στο στρατόπεδο βοηθώντας τους φρουρούς σχετικά με την αποκομιδή των πτωμάτων από τους θαλάμους αερίων (Sonderkommando). Μία μέρα, βλέπει ένα νεαρό αγόρι, το οποίο αναπνέει ακόμη, να το πνίγουν οι φρουροί, διατάσσοντας την αυτοψία του για να επιβεβαιωθεί ότι πέθανε. Ο Σαούλ επιμένει να το πάει εκείνος στον γιατρό και του ζητά να μην κάνει αυτοψία, καθώς θέλει να τον θάψει σύμφωνα με τα εβραϊκά έθιμα.

Έτσι, ο Σαούλ αναζητά ραββίνο για την ταφή του παιδιού. Παράλληλα, μία μερίδα κρατουμένων σχεδιάζει εξέγερση στο στρατόπεδο, με στόχο την απελευθέρωση.

Μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες για την εύρεση ραββίνου, ο Σαούλ προσεγγίζεται από έναν κρατούμενο, τον Μπράουν, και τον ντύνει με τα ρούχα των Sonderkommandos, για να τον γλιτώσει τον θάνατο. Ένας συγκρατούμενος του Σαούλ, ο Αβραάμ, τον ρωτά γιατί επιμένει τόσο για αυτό το παιδί και ο Σαούλ του απαντά πως είναι ο νόθος γιος του.

Την επόμενη μέρα, οι κρατούμενοι εξεγείρονται εναντίον των Ες Ες και δραπετεύουν από το στρατόπεδο. Ο Σαούλ κουβαλά στην πλάτη του τον γιο του και ζητά από τον Μπράουν να πει την προσευχή για να τον θάψει. Τότε ανακαλύπτει πως ο Μπράουν δεν είναι ραββίνος και είπε ψέματα για να σώσει τη ζωή του. Στη συνέχεια, ακούγοντας τους φρουρούς να πλησιάζουν, οι εξεγερμένοι κρατούμενοι μπαίνουν σε ένα ποτάμι. Εκεί, ο Σαούλ δεν αντέχει άλλο το βάρος του παιδιού και το αφήνει στο νερό.

Όταν βγαίνουν από το ποτάμι, μπαίνουν σε μια καλύβα στο δάσος και συζητούν την ένταξή τους στην Πολωνική Αντίσταση. Ένα μικρό αγόρι τους ανακαλύπτει και ο Σαούλ το βλέπει και χαμογελά. Το αγόρι φεύγει και ακούγονται οι πυροβολισμοί από τους φρουρούς που πλησιάζουν.

Διανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβεία/Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας,[1] τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας[2], το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας[3] και το Βραβείο Satellite καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Επίσης, απέσπασε το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής και το FIPRESCI στο 68o φεστιβάλ των Καννών, ενώ ήταν υποψήφια και για τον Χρυσό Φοίνικα.[4]

Επιπλέον, έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]