Το Κλουβί με τις Τρελές (ταινία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το Κλουβί με τις Τρελές (ταινία)
La Cage aux folles (1978).jpg
ΣκηνοθεσίαΕντουάρ Μολιναρό[1][2][3][4]
ΠαραγωγήMarcello Danon
ΣενάριοFrancis Veber, Εντουάρ Μολιναρό και Jean Poiret
Βασισμένο σεLa Cage aux Folles
ΠρωταγωνιστέςΟύγκο Τονιάτσι[2][5][3][4], Μισέλ Σερό[5][3][4], Rémi Laurent[5], Μισέλ Γκαλαμπρί[5][3][4], Liana Del Balzo[5], Carmen Scarpitta[5][3], Βεναντίνο Βεναντίνι[5], Benny Luke[5][3], Luisa Maneri[5][3], Μαργκαρίτα Χόροβιτς[6], Peter Boom[6], Claire Maurier[5][3][4], Vittorio Bodini, Pierre Mondy[6], Ορέστε Λιονέλλο, Μίμο Πόλι[7], Jacques Ferrière[7], Giovanni Vettorazzo[7] και Carlo Reali[7]
ΜουσικήΈννιο Μορρικόνε
ΦωτογραφίαΑρμάντο Νανούτσι
Πρώτη προβολή1978 και 11  Ιανουαρίου 1979[8]
Διάρκεια100 λεπτό
ΠροέλευσηΓαλλία και Ιταλία
ΓλώσσαΙταλικά και Γαλλικά
ΈπεταιLa Cage aux Folles II

Το Κλουβί με τις Τρελές (γαλλικά: La Cage aux Folles) είναι γαλλο-ιταλική ταινία σε σκηνοθεσία Εντουάρ Μολιναρό, που κυκλοφόρησε το 1978, προσαρμοσμένη από το θεατρικό έργο του Ζαν Πουαρέ, με πρωταγωνιστές τον Ούγκο Τονιάτσι και τον Μισέλ Σερώ.[9]

Μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Γαλλία, υπήρξε επίσης από το 1980 έως το 1998 η πιο επιτυχημένη ξενόγλωσση ταινία στις Ηνωμένες Πολιτείες. [10] Μετά από προσαρμογή σε μιούζικαλ το 1983, το 1996 κυκλοφόρησε με επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες το αμερικανικό ριμέικ της ταινίας, Φτερά και Πούπουλα (The Birdcage) του Μάικ Νίκολς. Ο Εντουάρ Μολιναρό δημιούργησε μια συνέχεια το 1980, Το Κλουβί με τις Τρελές 2, βασισμένο σε ένα πρωτότυπο σενάριο. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1985, κυκλοφόρησε ένα τρίτο μέρος που σκηνοθετήθηκε από τον Ζωρζ Λοτνέρ, Οι τρελές παντρεύονται - Το κλουβί με τις τρελές Νο 3.

Η Ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας και σεναρίου το 1980, κέρδισε τη Χρυσή σφαίρα Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 1979, το βραβείο Σεζάρ στη Γαλλία και το βραβείο NBR (National Board of Review) Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1979.[11]

Θέμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία θίγει ένα θέμα απαγορευμένο για τα δεδομένα της εποχής που γυρίστηκε, τις σχέσεις ομοφυλόφιλων ζευγαριών, αλλά το παρουσιάζει με ευαισθησία και χιούμορ, τα οποία συντέλεσαν στη μεγάλη επιτυχία της.[12]

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού ομοφυλόφιλων - του Ρενάτο Μπάλντι (Ούγκο Τονιάτσι ), διευθυντή νυχτερινού κέντρου που ειδικεύεται σε θεάματα με τραβεστί στο Σαιν-Τροπέ, και του Αλμπέν Μουζότ (Μισέλ Σερώ), το αστέρι του - και την τρέλα που ακολουθεί όταν ο γιος του Ρενάτο, Λωράν (Ρεμί Λωράν), φέρνει στο σπίτι την αρραβωνιαστικιά του και τους υπερ-συντηρητικούς γονείς της, ο πατέρας της είναι εξέχον μέλος του υπερ-συντηρητικού κόμματος «Ένωση για την ηθική τάξη» και ιδιαίτερα αυστηρός πατέρας, για να τους συναντήσουν. Για να μην σοκάρει τα μελλοντικά πεθερά του, ο Λωράν ζητά από τον πατέρα του να παραστήσουν την αξιοσέβαστη οικογένεια. Ο Ρενάτο αποδέχεται απρόθυμα και αρχικά σκέφτεται να απομακρύνει τον Αλμπέν την ημέρα της συνάντησης αλλά καταλήγει να δεχθεί ότι ο Αλμπέν θα μείνει στη συνάντηση, παρόλο που υποψιάζεται, γνωρίζοντας τον χαρακτήρα του συντρόφου του, ότι αυτό θα περιπλέξει τα πράγματα, γεγονός που πράγματι συμβαίνει και ακολουθούν τραγελαφικές καταστάσεις.[13]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]