Ορέσκεια Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°51′18.5″N 23°38′31.47″E / 40.855139°N 23.6420750°E / 40.855139; 23.6420750

Ορέσκεια
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ορέσκεια
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΒισαλτίας
Δημοτική ενότηταΑχινού
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονίας
Περιφερειακή ενότηταΣερρών
Υψόμετρο140
Πληθυσμός57 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚιζιλή
Ταχ. κωδ.62200
Τηλ. κωδ.+30 23220

Η Ορέσκεια[1] ή Ορεσκία[2] είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 140 μέτρα[3].

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ορέσκεια βρίσκεται στα νότια του κάμπου των Σερρών και στους βόρειους πρόποδες από τα Κερδύλια όρη. Το χωριό είναι κτισμένο σε πολύ μικρή απόσταση και δυτικά από τη Δάφνη, σε περιοχή με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά. Βόρεια περνάει ο χείμαρρος Δάφνη που μετά από λίγο καταλήγει στον Εζοβίτη ποταμό. Στην ίδια περιοχή και σε χαμηλό λόφο, σε απόσταση περίπου 1 χλμ. βόρεια, υπάρχουν τα ερείπια πύργου. Η περιοχή σε απογραφή του 11ου αιώνα περιγράφεται ως προάστειον (δηλ. οικισμός) με την ονομασία "Άγιος Στέφανος". Κάτω από τον πύργο υπάρχει λαξευμένο σε βράχο του λόφου το ασκητήριο της Αγίας Μαρίνας το οποίο σε αγιορείτικα έγγραφα του 11ου αιώνα αναφέρεται ως «Θεοτόκος του Σπηλαίου» και μετόχι της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους[4]. Η Ορέσκεια απέχει 18,5 χλμ. ΝΑ. της Νιγρίτας και 35 ΝΑ. των Σερρών. Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Κιζιλή να προσαρτάται στην τότε κοινότητας Εζιόβης (Δάφνης). Το 1926 με το ΦΕΚ 55Α - 15/02/1926 μετονομάστηκε σε Ορεσκία[2]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δάφνη αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δάφνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αχινού του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 57 κατοίκους[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ορέσκεια». www.dimosvisaltias.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2019. 
  2. 2,0 2,1 «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2019. 
  3. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 305, τομ. 25. 
  4. Παπαθανασίου, Μανώλης. «Πύργος Αγίας Μαρίνας Δάφνης». Καστρολόγος. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2019. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10527 (σελ. 53 του pdf)