Ζερβοχώρι Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°52′33″N 23°35′40″E / 40.87583°N 23.59444°E / 40.87583; 23.59444

Ζερβοχώρι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ζερβοχώρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΒισαλτίας
Δημοτική ΕνότηταΑχινού
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονίας
ΝομόςΣερρών
Υψόμετρο170 μ.
Πληθυσμός87 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.62200
Τηλ. κωδ.+30 23220

Το Ζερβοχώρι Σερρών είναι οικισμός του νομού Σερρών. Διοικητικά ανήκε στον Δήμο Αχινού μέχρι το 2010 ο οποίος καταργήθηκε. Από το 2011 ανήκει στο νεοδημιουργημένο Δήμο Βισαλτίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων[1] και το 2001 είχε 117 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή (ενώ το 1914 είχε 146 κατοίκους[2] και το 1928 248 κατοίκους και δημοτικό σχολείο).

Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 62200 και εκεί βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης[3]. Δύο χιλιόμετρα νότια από το χωριό βρίσκεται ο λόφος Παλιόκαστρο όπου υπάρχει οικισμός[4] και νεκρόπολη κλασσικών χρόνων καθώς και προϊστορική θέση η οποία έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος[5]. Το Ζερβοχώρι βρίσκεται πολύ κοντά στο Χουμνικό Σερρών και στο Σιτοχώρι Σερρών όπου υπάρχει και το δημοτικό σχολείο / γυμνάσιο που φοιτούν τα παιδιά του χωριού. Η απόστασή του από τη Νιγρίτα είναι 10 χλμ., από τις Σέρρες 34 χλμ. και από την Θεσσαλονίκη 85 χλμ. Βρίσκεται στο δρόμο από Νιγρίτα προς την Αμφίπολη.

Κοινότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ζερβοχώρι



Διοίκηση
Πρόεδρος Σουλτάνα Βασιλειάδου
Γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία Greek Macedonia
Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
Νομός Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Δημοτική Ενότητα Αχινού
Πληροφορίες
ΈτοςΊδρυσης 1935
Μόνιμος πληθυσμός 87 (2011)
Τηλεφωνικός κωδικός 23220

Το Ζερβοχώρι αποτελεί έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Σερρών, όταν αυτή συστάθηκε με το ΦΕΚ 2Α - 03/01/1935 με την απόσπαση του οικισμού Ζερβοχώρι από την Κοινότητα Χουμνικού. Η κοινότητα στη συνέχεια υπαγόταν στο Νομό Θεσσαλονίκης (ΦΕΚ 257Α - 31/07/1941) και μετά από ένα χρόνο (ΦΕΚ 292Α - 14/11/1942), πάλι στο νομό Σερρών. Καταργήθηκε το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 και συγχωνεύθηκε στο Δήμο Αχινού. Σήμερα, η κοινότητα έχει επανιδρυθεί και έχει συνολική έκταση 7.700 τετραγωνικά μέτρα[6].

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εξέλιξη του πληθυσμού του Ζερβοχωρίου δείχνει ότι μεταξύ 1950 και 1960 είχε τους περισσότερους κατοίκους[7]:

  • 1914 146 κάτοικοι
  • 1928 248
  • 1951 302
  • 1961 309
  • 1971 205
  • 1981 173
  • 1991 167

Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω παρουσιάζονται στοιχεία για τη διοικητική κατάσταση του Ζερβοχωρίου[8]: Το Ζερβοχώρι μέχρι το 1935 ανήκε στην κοινότητα Χουμνικού (πρώην Χούμκου) της επαρχίας Νιγρίτης
Από το 1935 μέχρι το 1941, ήταν έδρα της Κοινότητας Ζερβοχωρίου του νομού Σερρών
Από το 1941 μέχρι το 1942, ήταν έδρα της Κοινότητας Ζερβοχωρίου του νομού Θεσσαλονίκης
Από το 1942 μέχρι το 1998, ήταν έδρα της Κοινότητας Ζερβοχωρίου του νομού Σερρών
Από το 1999 μέχρι το 2010, ήταν έδρα του Δημοτικού Διαμερίσματος Ζερβοχωρίου του Δήμου Αχινού του Νομού Σερρών[9]
Από το 2011 είναι έδρας της Κοινότητας Ζερβοχωρίου της Δημοτικής ενότητας Αχινού του Δήμου Βισαλτίας.

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκαν στο Ζερβοχώρι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ζερβοχώρι Σερρών». www.hellenica.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2011. 
  2. «Απαρίθμηση κατά οικισμό των κατοίκων του ελληνικού τμήματος της Μακεδονίας το έτος 1913». Πηγή: Βασίλειον της Ελλάδος - Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας - Διεύθυνσις Στατιστικής, εν Αθήναις, εκ του Εθνικού Τυπογραφείου. 1915. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2011. 
  3. «Εκκλησίες της Ιεράς Μητρόπολης Σερρών και Νιγρίτης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2011. 
  4. [1] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών), σ. 171. ISBN 960-7265-16-5
  5. «Διαρκής Κατάλογος των κηρυγμένων αρχαιολογικών χώρων της Ελλάδος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2011. 
  6. «Έκταση Δήμων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2011. 
  7. Βαγγέλης Γκιμπερίτης Πληροφορικός - Συγγραφέας. «Απογραφές πραγματικού πληθυσμού του Ν. Σερρών από το 1920 μέχρι και το 1991». (ο συγγραφέας αναφέρει ότι τα στοιχεία προέρχονται από το Υπουργείο Εσωτερικών). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2011. 
  8. «Διοικητικές μεταβολές». Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2011. [νεκρός σύνδεσμος]
  9. «Δήμος Αχινού». Επιμελητήριο Σερρών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2011.