Μετάβαση στο περιεχόμενο

Οι κυρίες της αυλής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
 Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|15|03|2026}}
Οι κυρίες της αυλής
ΣκηνοθεσίαΝτίνος Δημόπουλος
ΠαραγωγήΦιλοποίμην Φίνος
ΣενάριοΔημήτρης Γιαννουκάκης
ΙστορίαΑλφρέντ Ζερί
Βασισμένο σεΤο 6ο πάτωμα (θεατρικό)
ΠρωταγωνιστέςΝτίνος Ηλιόπουλος
Νόρα Βαλσάμη
Αλέκος Αλεξανδράκης
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος
Ελένη Προκοπίου
Μαίρη Λαλοπούλου
Κώστας Πρέκας
Κατερίνα Γιουλάκη
Φλωρέττα Ζάννα
Αντιγόνη Κουκούλη
ΜουσικήΜίμης Πλέσσας
ΦωτογραφίαΝίκος Δημόπουλος
ΜοντάζΠέτρος Λύκας
ΣκηνογραφίαΜάρκος Ζέρβας
ΧορογραφίαΓιάννης Φλερύ
Εταιρεία παραγωγήςΦίνος Φιλμ
ΔιανομήFinos Film
Πρώτη προβολή9 Απριλίου 1966 (Ελλάδα)
Κυκλοφορία15 Μαρτίου 2006 (DVD)
Διάρκεια100΄
ΠροέλευσηΕλλάδα
ΓλώσσαΕλληνικά
δεδομένα (π • σ • ε )

Οι κυρίες της αυλής είναι ελληνική κωμική αισθηματική μουσική ταινία του 1966, σε παραγωγή της Φίνος Φιλμ και σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου. Το σενάριο, που έγραψε ο Δημήτρης Γιαννουκάκης, βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Αλφρέντ Ζερί "Το 6ο πάτωμα".

Πλοκή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
 Η παρακάτω περίληψη πλοκής του έργου που αφορά το λήμμα είναι ημιτελής. Μπορείτε να επεξεργαστείτε το λήμμα ώστε να περιλαμβάνει την πλήρη πλοκή του έργου (συμπεριλαμβανομένου του τέλους) ώστε να δίνει εγκυκλοπαιδική αξία στο λήμμα.
Η Βικιπαίδεια δεν είναι κατάλογος πωλήσεων ή ενοικιάσεων βιβλίων ή ταινιών ώστε να περιλαμβάνει μόνο τις πληροφορίες από το οπισθόφυλλο ή τη συσκευασία ενός έργου.

Ο Πίπης (Ντίνος Ηλιόπουλος) είναι ένας φτωχός ζωγράφος και μένει σε μία αυλή της παλιάς Αθήνας. Αναγκάζεται να μετακομίσει σε ένα μικρότερο δωμάτιο της ίδιας αυλής, καθώς αδυνατεί να πληρώσει το νοίκι του. Είναι ένας άνθρωπος γελαστός και αγαπητός σε όλους τους γείτονές του, γι' αυτό και τον στηρίζουν.

Στο παλιό δωμάτιο του Πίπη μετακομίζει ένας νέος, ο Νίκος Αλεξίου (Αλέκος Αλεξανδράκης), που είναι ερωτευμένος με τη Μελίτα Κομνηνού (Φλωρέττα Ζάννα), μία γοητευτική κυρία, ο άντρας της οποίας είναι από χρόνια εξαφανισμένος κάπου στο ανατολικό μπλοκ. Η Αννούλα Μπόσικου (Νόρα Βαλσάμη), κόρη του οργανοπαίκτη Νώντα Μπόσικου (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), ερωτεύεται τον Νίκο. Όμως ο Τάσος (Κώστας Πρέκας), που είναι υδραυλικός, είναι ήδη ερωτευμένος μαζί της και τα πράγματα αρχίζουν να μπερδεύονται. Από την άλλη, η χορεύτρια Νίτσα (Ελένη Προκοπίου) πείθει τον Πίπη να τη βοηθήσει στη δουλειά της σε ένα καμπαρέ.

Οι καταστάσεις αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο περίπλοκες όταν την προσοχή του Νίκου έλκει η Αννούλα. Στο τέλος, μετά από πολλά απρόοπτα, η Αννούλα παντρεύεται τον Νίκο και ο Τάσος την Νίτσα.

Διανομή ρόλων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραγωγή και παραλειπόμενα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Χαρακτηριστική σκηνή της ταινίας: Ντίνος Ηλιόπουλος, Ελένη Προκοπίου, Αντιγόνη Κουκούλη, Κατερίνα Γιουλάκη, Μαίρη Λαλοπούλου (από τα αριστερά στα δεξιά)

Το θεατρικό του Ζερί είχε ανέβει με μεγάλη επιτυχία στην Αθήνα, αρχικά το 1938 από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη[2] και αργότερα σε διασκευή από τον θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου το 1964-1965 στο θέατρο Γκλόρια. Γυρίστηκε το 1966 από την Φίνος Φιλμ και είχε διάρκεια προβολής 100 λεπτών, έκοψε δε 338.081 εισιτήρια. Την πρεμιέρα της θεατρικής παράστασης είχε παρακολουθήσει και ο τότε νεαρός βασιλιάς Κωνσταντίνος Β', που είχε συγχαρεί τον Ντίνο Ηλιόπουλο στο καμαρίνι του. Ο Ηλιόπουλος είχε αμειφθεί για τη συμμετοχή του με 90.000 δραχμές, ποσό σεβαστό για εκείνη την εποχή. [3]

Την ταινία σκηνοθέτησε ο Ντίνος Δημόπουλος -ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες της ελληνικής κινηματογραφίας και παλιός ηθοποιός- ο οποίος ήταν συμμαθητής του Ντίνου Ηλιόπουλου στη δραματική σχολή και καλός φίλος του. Μετά από χρόνια αυτή η φιλία εξελίχθηκε σε κουμπαριά.

Στην ταινία κάνει το κινηματογραφικό της ντεμπούτο η μικρή κόρη του Ντίνου Ηλιόπουλου, Εβίτα Ηλιοπούλου, σε ηλικία 2 ετών. [4]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελίδες 257–258. ISBN 978-960-8460-41-6.
  2. ↑ Καραποστόλου, Χριστιάνα (2014). «Ένα βότσαλο στη λίμνη: Πρότυπα, δάνεια και επιρροές στη θεματική της ελληνικής μεταπολεμικής κωμωδιογραφίας». Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου Από τη χώρα των κειμένων στο βασίλειο της σκηνής. http://old.theatre.uoa.gr/fileadmin/theatre.uoa.gr/uploads/PRAKTIKA_APO_TI_CHORA_TON_KEIMENON_STO_BASILEIO_TIS_SKINIS/PRAKTIKA_SYNEDRIOUfinal.pdf.
  3. ↑ «Οι κυρίες της αυλής 1965-1966». 5 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2021.
  4. ↑ Finos Film - 'Οι κυρίες της αυλής' (1966), http://finosfilm.com/movies/view/91, ανακτήθηκε στις 2021-08-23

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Οι_κυρίες_της_αυλής&oldid=11514451"