Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ντις Πάτερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ντις Πάτερ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Dīs Pater (Λατινικά)
Πληροφορίες ασχολίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ντις Πάτερ"πλούσιος πατριάρχης") ήταν στην Ρωμαϊκή μυθολογία η κύρια θεότητα του Κάτω Κόσμου, σχετιζόταν με την γονιμότητα της γης και τον Ορυκτό πλούτο του υπεδάφους. Ο Ντις Πάτερ ως θεότητα που βρισκόταν κάτω από την γη ταυτίστηκε στην Ελληνική μυθολογία με τον Πλούτωνα ή τον Άδη και τον Όρκο. Το όνομα του συντίθεται από το "Ντις" το οποίο στην Ρώμη είχε σχέση με τον υπόγειο κόσμο όπως φαίνεται αργότερα με την ομώνυμη πόλη στην Θεία Κωμωδία του Δάντη ο οποίος την ταυτίζει με την Κόλαση.

Ο Ντις Πάτερ συνδέθηκε με τον Άδη και τον Κάτω Κόσμο επειδή οι πολύτιμοι λίθοι και τα μέταλλα βρίσκονταν στο υπέδαφος όπου βρισκόταν το βασίλειο των νεκρών το οποίο κυβερνούσε ο Άδης ή Πλούτωνας. H μυθολογική σύνδεση του Ντις Πάτερ με τον Πλούτωνα τον έκανε αυτόματα έναν από τους τρεις γιους του Σατούρνους που ταυτίζεται με τον Ελληνικό Κρόνο και της Οπς που ταυτίζεται με την Ελληνική Ρέα. Τα αδέλφια του ήταν ο Γιούπιτερ που ταυτίζεται με τον Ύπατο θεό των Ελλήνων Δία και τον Νεπτούνους που ταυτίζεται με τον Έλληνα θεό των υδάτων Ποσειδώνα. Ο Ντις Πάτερ κυβέρνησε τον Κάτω Κόσμο μαζί με την σύζυγο του Προσερπίνα που ταυτίζεται με την Ελληνίδα θεά Περσεφόνη.[1]. Το όνομα του Ντις Πάτερ εμφανίζεται στην ποίηση και την λογοτεχνία ως μια καλλιτεχνική έκφραση του ίδιου του θανάτου. Ο Ντις Πάτερ ταυτίζεται πολλές φορές με τον θεό των Σαβίνων Σοράνους.[2] Ο Ιούλιος Καίσαρας σημειώνει στο έργο του Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου (VI:18) ότι οι Γαλάτες ισχυρίζονταν ότι κατάγονταν από τον Ντις Πάτερ. Δεν είναι γνωστό αν ο Ιούλιος Καίσαρας εννοούσε τον ίδιο τον Ρωμαϊκό θεο ή κάποιον άλλον αντίστοιχο των Γαλατών, το ζήτημα βρίσκεται ακόμα υπό διερεύνηση.[3] Η Ρωμαϊκή σύγκλητος υπό τον Γερουσιαστή Λεύκιο Κατέλιο όρισε ειδικές εορτές με στόχο να εξευμείσει τον Ντις Πάτερ και την Προσερπίνα, εορταζόταν κάθε 100 χρόνια ένα φεστιβάλ προς τιμή του. Ο θρύλος έλεγε ότι οι υπηρέτες του Σαβίνου Βαλήσου, προγόνου του πρώτου Υπάτου Βαλήσιου και προπάτορα της γενεάς των Βαλερίων ανακάλυψαν τον τάφο του Ντις Πάτερ και της Προσερπίνας. Οι υπηρέτες έσκαβαν στο Άρεως Πεδίον αφού ακολούθησαν τις οδηγίες που είχαν πάρει στα όνειρα τους τα παιδιά του Βαλήσιου, βρήκαν τον βωμό 6 μέτρα κάτω από την γη. Ο Βαλήσιος τον έθαψε ξανά όταν έληξαν οι τριήμεροι αγώνες, πιθανότατα αντέγραψε μια παράδοση των Χθόνιων Ελληνικών θεοτήτων. Ο βωμός ανακαλύφτηκε ξανά τα σύγχρονα χρόνια (1886-1887) από τον Κόρσο Βιττόριο Εμαννουέλε.[4][5]

  1. Grimal (1987). The Dictionary of Classical Mythology. Oxford: Basil Blackwell, σσ. 141, 177
  2. https://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Serv.+A.+11.785&fromdoc=Perseus%3Atext%3A1999.02.0053
  3. Green. Dictionary of Celtic Myth and Legend. London: Thames and Hudson, σσ. 81–82
  4. Nash, Ernest (1961–1962). Pictorial Dictionary of Ancient Rome. Vol. 1. London, UK: A. Zwemmer Ltd, σ. 57
  5. Richardson, L. Jr. (1 October 1992). A New Topographical Dictionary of Ancient Rome (illustrated ed.). London, UK / Baltimore, MD: Thames and Hudson / Johns Hopkins University Press, σσ. 110–111
  • de Vaan, Michiel (2008). Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages
  • Kurt Latte, Römische Religionsgeschichte, part 5, vol. 4 of Handbuch der Altertumswissenschaft, C.H.Beck, 1976
  • Nash, Ernest (1961–1962). Pictorial Dictionary of Ancient Rome. Vol. 1. London, UK: A. Zwemmer Ltd
  • Richardson, L. Jr. (1 October 1992). A New Topographical Dictionary of Ancient Rome (illustrated ed.). London, UK / Baltimore, MD: Thames and Hudson / Johns Hopkins University Press