Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ντάνι Άλβες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ντάνι Άλβες

Στο Κόπα Αμέρικα 2019
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΝτανιέλ Άλβες ντα Σίλβα
Ημερ. γέννησης6 Μαΐου 1983 (1983-05-06) (43 ετών)
Τόπος γέννησηςΖουαζέιρου, Μπαΐα, Βραζιλία
Ύψος1,72 μ.
ΘέσηΑμυντικός
Ομάδες νέων
1998–2001Μπαΐα
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2001–2002Μπαΐα25(2)
2002–2008Σεβίλλη ΦΚ175(11)
2008–2016Μπαρτσελόνα247(14)
2016–2017Γιουβέντους19(2)
2017–2019Παρί Σεν Ζερμέν48(2)
2019–2021Σάο Πάολο76(8)
2021–2022Μπαρτσελόνα14(1)
2022–2023Πούμας13(0)
Σύνολο617(40)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2003Βραζιλία Κ-2017(0)
2021Βραζιλία Κ-237(0)
2006–2022Βραζιλία126(8)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ντανιέλ Άλβες ντα Σίλβα (Daniel Alves da Silva, 6 Μαΐου 1983), γνωστός και ως Ντάνι Άλβες (Dani Alves), είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους δεξιούς πλάγιους αμυντικούς όλων των εποχών.[1][2]

Έχοντας κατακτήσει 47 τίτλους (συμπεριλαμβανομένων των εθνικών ομάδων νέων) ήταν ο ποδοσφαιριστής με τους περισσότερους επίσημους τίτλους στην ιστορία όταν αποχώρησε από την ενεργό δράση.[3] Η FIFA τον αναγνώρισε το 2021 ως τον πιο επιτυχημένο σε τίτλους ποδοσφαιριστή όλων των εποχών με 43.[4] Έκτοτε, υστερεί στην ποδοσφαιρική ιστορία από τον Λι Κασκιάρο και τον Λιονέλ Μέσι.[5]

Τον Φεβρουάριο του 2024 η Εισαγγελία της Βαρκελώνης τον έκρινε ένοχο για σεξουαλική επίθεση εις βάρος 23χρονης γυναίκας σε νυχτερινό κέντρο στην Ισπανία και τον Δεκέμβριο του 2022 και τον καταδίκασε σε φυλάκιση για 4,5 χρόνια.[6]

Καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άλβες ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2001 με την Μπαΐα, κάνοντας το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα σε ηλικία 18 ετών. Για τη σεζόν 2002–03, δόθηκε δανεικός στη Σεβίλλη για έξι μήνες. Στη συνέχεια, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-20 του 2003, το οποίο κατέκτησε με τη Βραζιλία, όπου ψηφίστηκε ως ο τρίτος καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Στα πρώτα δύο χρόνια του στη νέα του ομάδα, αγωνίστηκε κυρίως ως δεξιός μέσος, καθώς εξακολουθούσε να επισκιάζεται από τον ανερχόμενο Σέρχιο Ράμος, μεταξύ άλλων. Ωστόσο, η μεγάλη επιτυχία του Άλβες ήρθε τη σεζόν 2005–06 με την κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, όπου ψηφίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης του τουρνουά. Τον Δεκέμβριο του 2006, ο Άλβες επέκτεινε το συμβόλαιό του μέχρι το 2012.

Ο Άλβες είχε επίσης μια επιτυχημένη σεζόν 2006–07, τερματίζοντας τρίτος στο πρωτάθλημα και κατακτώντας ξανά το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το καλοκαίρι του 2007, έγινε Ισπανός πολίτης. Η σεζόν 2007–08 ξεκίνησε λιγότερο καλά λόγω των διακυμάνσεων στην αγωνιστική του φόρμα, και ανέκτησε την κορυφαία του φόρμα μόνο προς το τέλος της σεζόν, βοηθώντας την ομάδα του να φτάσει στους "16" Τσάμπιονς Λιγκ του και τουλάχιστον να εξασφαλίσει μια θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Στις 2 Ιουλίου 2008, Άλβες έφυγε από τη Σεβίλλη για την Μπαρτσελόνα. Το ποσό της μεταγραφής ήταν 29 εκατομμύρια ευρώ, με πιθανότητα να αυξηθεί στα 35,5 εκατομμύρια ευρώ ανάλογα με την απόδοσή του. Εξασφάλισε βασική θέση στην πρώτη του σεζόν και κατέκτησε το τρεμπλ με την ομάδα. Στην πρώτη του σεζόν με την καταλανική ομάδα, έκανε 54 εμφανίσεις, σκοράροντας πέντε γκολ και δίνοντας 14 ασίστ - ασυνήθιστα υψηλά νούμερα για αμυντικό. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009–10, ο αδιαμφισβήτητος βασικός κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, το Ισπανικό Σούπερ Κύπελλο και το Σούπερ Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Καμία ομάδα δεν είχε καταφέρει ποτέ να κερδίσει και τα έξι τρόπαια σε μία μόνο χρονιά. Στο τέλος της σεζόν, υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο του ισπανικού πρωταθλήματος με την καταλανική ομάδα. Τη σεζόν 2010–11, ήταν ο παίκτης που χρησιμοποιήθηκε περισσότερο από την ομάδα του. Ο Βραζιλιάνος κέρδισε τη Λα Λίγκα και το Τσάμπιονς Λιγκ στο τέλος εκείνης της σεζόν. Τον Μάρτιο του 2011, ο Άλβες επέκτεινε το συμβόλαιό του με την Μπαρτσελόνα μέχρι το 2015.

Για τη σεζόν 2016–17, ο Άλβες μεταγράφηκε στη Γιουβέντους. Υπέγραψε διετές συμβόλαιο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2018, με δικαίωμα επέκτασης για ένα ακόμη έτος. Έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση στις 6 Αυγούστου 2016, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Γουέστ Χαμ. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 20 Αυγούστου 2016, την πρώτη αγωνιστική της σεζόν 2016–17, σε εντός έδρας αγώνα εναντίον της Φιορεντίνα. Την πέμπτη αγωνιστική, 21 Σεπτεμβρίου 2016, σε εντός έδρας αγώνα με τη Κάλιαρι, σκόραρε στο 39ο λεπτό, κάνοντας το σκορ 4–0 (τελικό σκορ 4–0). Στον αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Τζένοα στις 27 Νοεμβρίου 2016, ο Άλβες υπέστη κάταγμα περόνης, γεγονός που τον άφησε εκτός για αρκετούς μήνες. Στις αρχές Φεβρουαρίου 2017, επέστρεψε στα γήπεδα και έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2017, στον οποίο ο σύλλογος έχασε με 1–4 από τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Για τη σεζόν 2017–18, ο Άλβες μεταγράφηκε στην Παρί Σεν Ζερμέν. Υπέγραψε συμβόλαιο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2019. Ο πρώτος του επίσημος αγώνας είχε ως αποτέλεσμα το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο και τον πρώτο του τίτλο. Στο Γαλλικό Σούπερ Κύπελλο στις 29 Ιουλίου 2017, με αντίπαλο τη Μονακό εκτός έδρας, ήταν στην αρχική ενδεκάδα και σκόραρε το γκολ της ισοφάρισης στο 51ο λεπτό για το 1–1. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 5 Αυγούστου 2017, εναντίον της νεοφώτιστης Αμιάν. Στις 18 Μαρτίου 2018, την 30ή αγωνιστική της σεζόν, σημείωσε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα. Κατέκτησε έξι τίτλους στα δύο χρόνια του στην Παρί Σεν Ζερμέν και στα τέλη Ιουνίου 2019 ότι δεν θα επέκτεινε το συμβόλαιό του με τη γαλλική ομάδα που έληγε.

Στις αρχές Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Άλβες θα επέστρεφε στην πατρίδα του για να αγωνιστεί στη Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 18 Αυγούστου 2019, την 15η αγωνιστική της σεζόν. Ξεκίνησε βασικός στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Σεαρά και σκόραρε το νικητήριο γκολ στο πρώτο ημίχρονο, το πρώτο του για τη νέα του ομάδα. Οικονομικοί λόγοι τον οδήγησαν στην επιστροφή στη Μπαρτσελόνα στα μέσα Νοεμβρίου 2021, όμως ήταν σαφές ότι η καριέρα του είχε φτάσει προς το τέλος της.

Εθνική ομάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 7 Οκτωβρίου 2006, ο Άλβες έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Βραζιλίας σε ένα φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Αλ Κουβέιτ ΣΚ. Η πρώτη του επίσημη διεθνής εμφάνιση ήταν στις 10 Οκτωβρίου 2006, εναντίον του Ισημερινού. Με τη Βραζιλία, κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα το 2007. Στον τελικό εναντίον της Αργεντινής, ο Άλβες σκόραρε το γκολ που έκανε το 3-0 και έδωσε μια ασίστ. Στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2009, πέτυχε το καθοριστικό γκολ στον ημιτελικό εναντίον της διοργανώτριας Νότιας Αφρικής , εξασφαλίζοντας τη θέση της Βραζιλίας στον τελικό. Ο Άλβες αντικαταστάθηκε στο 82ο λεπτό και σκόραρε το γκολ στο 88ο λεπτό με φάουλ από τα 18 μέτρα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Νότια Αφρική έπαιξε σε όλους τους αγώνες, μπήκε ως αλλαγή μόνο στα δύο πρώτα παιχνίδια του ομίλου, και αγωνίστηκε ως δεξιός αμυντικός μέσος.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Σε αυτό το τουρνουά, έπαιξε σε όλους τους αγώνες της φάσης των ομίλων αλλά όχι στη συνέχεια. Για το Κόπα Αμέρικα του 2019, ο Άλβες ορίστηκε αρχηγός της ομάδας αντικαθιστώντας τον Νεϊμάρ. Η ομάδα κέρδισε τον τίτλο, ο Άλβες έπαιξε και στους έξι αγώνες (σημειώνοντας ένα γκολ) και στη συνέχεια ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίκτης του τουρνουά. Δεν έκανε άλλες εμφανίσεις για την ομάδα. Τον Ιούνιο του 2021, ο Άλβες κλήθηκε στην ολυμπιακή ομάδα για το τουρνουά ποδοσφαίρου των Ολυμπιακών Αγώνων του 2021. Στο τέλος του τουρνουά, η ομάδα νίκησε την Ισπανία με 2-1 στον τελικό και ο Άλβες κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Παίζοντας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ, έγινε, σε ηλικία 39 ετών και 210 ημερών, ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης μέχρι σήμερα που έχει αγωνιστεί σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου για τη Βραζιλία.

Τίτλοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλογικό επίπεδο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Μπαΐα
    • Πρωτάθλημα Μπαΐας: 2001[7]
    • Κόπα ντο Νορντέστι: 2001,[7] 2002[7]

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Εθνική Βραζιλίας Κ-23
    • Χρυσό Ολυμπιακό Μετάλλιο: 2020

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «The Greatest: – how the panel voted». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2022.
  2. ↑ «TOP 50 RIGHT-BACKS OF ALL-TIME». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  3. ↑ «Ya solo le queda el Mundial: Alves ganó su 47º título y el penúltimo que le faltaba» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2022.
  4. ↑ «FIFA : Daniel Alves: You get emotional thinking about the Olympics». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2023.
  5. ↑ «UEFA : Casciaro and Ibrahimović become oldest players in EURO qualifying history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2023.
  6. ↑ «Σε φυλάκιση 4,5 χρόνων για σεξουαλική επίθεση καταδικάστηκε ο Ντάνι Άλβες». Newsbeast. 22 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2024.
  7. 1 2 3 «Dani Alves: Full-back wins astonishing 43rd trophy of his career after Brazil beat Peru in Copa America final». talkSPORT (στα Αγγλικά). 8 Ιουλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
  8. 1 2 3 «Daniel Alves Da Silva stats – FC Barcelona Players». players.FCBarcelona.com (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ντάνι_Άλβες&oldid=11779774"