Λος Άντζελες Λέικερς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λος Άντζελες Λέικερς
Πλήρες όνομα Los Angeles Lakers
Ψευδώνυμο "Λιμνάνθρωποι"
Ίδρυση 1947
Έδρα Staples Center
Περιοχή Λος Άντζελες, Καλιφόρνια
Χρώματα Χρυσό, Μωβ, Μαύρο, Λευκό
                   
Ιδιοκτήτης Καταπίστευμα οικογένειας Τζέρι Μπας
Πρόεδρος Τζίνι Μπας
Γεν. διευθυντής Μιτς Κάπτσακ
Προπονητής Λουκ Γουολτον
Περιφέρεια Δυτική
Κατηγορία Ειρηνικού
Τίτλοι 16 Πρωταθλήματα (NBA)
31 Πρωτ. Περιφέρ. (NBA)
23 Πρωτ. Κατηγ. (NBA)
Ιστοσελίδα lakers.com
Εμφανίσεις
Kit body lakers1h.png
Kit shorts lakers1.png
Εντός
Kit body lakers2h.png
Kit shorts lakers2.png
Εκτός
Kit body lakers3a.png
Kit shorts lakers3a.png
Τρίτη

Οι Λος Άντζελες Λέικερς (αγγλικά: Los Angeles Lakers) είναι μια από τις τριάντα ομάδες του αμερικανικού επαγγελματικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης (NBA) και συμμετέχουν στην δυτική περιφέρεια. Έδρα τους είναι το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, όπου φιλοξενούνται στο Staples Center, το οποίο και μοιράζονται με την ανταγωνιστική ομάδα των Λος Άντζελες Κλίπερς, τη γυναικεία ομάδα των Λος Άντζελες Σπαρκς και με τους Λος Άντζελες Κίνγκς από το NHL (χόκεϋ).

Η δικαιόχρηση ξεκίνησε το 1947, με την αγορά μιας διαλυμένης ομάδας, των Ντιτρόιτ Τζεμς της NBL (National Basketball League), η οποία έδρευε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν.[1] Τότε πραγματοποιήθηκε η μετεγκατάστασή της στη Μιννεάπολη, όπου η ομάδα πήρε επίσημα τον τίτλο Λέικερς, από το ψευδώνυμό της πολιτείας, "η Γη των 11.936 Λιμνών".[2] Στη Μιννεάπολη κέρδισαν πέντε πρωταθλήματα πριν από τη μετακόμιση στο Λος Άντζελες, την περίοδο 1960–61 όπου παραμένουν έως σήμερα.

Με πρώτο μεγάλο όνομα τον Τζορτζ Μάικαν, οι Μιννεάπολις Λέικερς κατέκτησαν πέντε τίτλους μέχρι το 1954.[3] Μετακόμισαν στο Λος Άντζελες το 1960 λόγω οικονομικών προβλημάτων και έφθασαν στους τελικούς του ΝΒΑ έξι φορές κατά την δεκαετία του '60 με πρωτεργάτες τους Έλτζιν Μπέιλορ και Τζέρι Γουέστ, χάνοντας και στους έξι τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς, ξεκινώντας μια αντιζηλία που θεωρείται η μεγαλύτερη του ΝΒΑ.[4]

Μετά την προσθήκη του Ουίλτ Τσάμπερλεϊν στην σύνθεση τους,[5] οι Λέικερς κατέκτησαν τον έκτο τους τίτλο το 1972.[6] Τρία χρόνια αργότερα, μετακόμισε στο Λος Άντζελες ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, ο οποίος πρωταγωνίστησε στην μεγάλη ομάδα της δεκαετίας του '80 μαζί με τον Μάτζικ Τζόνσον, η οποία ονομάστηκε "Showtime", λόγω του ιδιαίτερα επιτυχημένου αιφνιδιασμού της.[7] Κατέκτησαν πέντε ακόμη τίτλους από το 1980 ως το 1988, οδηγούμενοι από τον Πατ Ράιλι, προπονητή που έχει ενταχθεί στο Hall of Fame του ΝΒΑ.[8]

Το 1996, μεταγράφηκε στους Λέικερς ο Σακίλ Ο'Νιλ και εντάχθηκε στην σύνθεση τους ο Κόμπι Μπράιαντ μέσω της διαδικασίας των ντραφτ.[9] Μαζί με τον προπονητή Φιλ Τζάκσον, κατέκτησαν τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα, ενώ επέστρεψαν στους τίτλους την διετία 2009-2010.[10]

Κατέχουν το ρεκόρ των περισσότερων συνεχόμενων νικών με 33 κατά την σεζόν 1971-72,[11][12] ενώ 21 καλαθοσφαιριστές και 4 προπονητές τους έχουν ενταχθεί στο Hall of Fame.[13]

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτοι τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1947-1949[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζορτζ Μάικαν το 1948

Οι Μιννεάπολις Λέικερς πραγματοποίησαν την πρώτη τους εμφάνιση στο στο NBL την σεζόν 1947-48, με τον Τζορτζ Μάικαν, ύψους 2.08 μ., να μεταγράφεται εκείνη την χρονιά στην ομάδα. Ο Μάικαν είχε ενταχθεί στην ομάδα των Σικάγο Αμέρικαν Γκίαρς στο τέλος του 1945-46, οδηγώντας τους στην κατάκτηση του πρωταθλήματος την επόμενη σεζόν. Εκτός του Μάικαν, στην σύνθεση της ομάδας συμπεριλαμβανόταν ο φόργουορντ Τζιμ Πόλαρντ και ο πλέι-μέικερ Χερμ Σέφερ, ενώ προπονητής τους ήταν ο Τζον Κούντλα.[14]

Αφού κέρδισαν τον τίτλο της δυτικής περιφέρειας, κατέκτησαν και το πρωτάθλημα του NBL, με τον Μάικαν να έχει 21,3 πόντους μέσο όρο στην κανονική περίοδο και 24,4 πόντους στα πλέι-οφ.[15]

Ο Μάικαν αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο αστέρι του πρωταθλήματος του ΒΑΑ, στο οποίο εντάχθηκαν οι Λέικερς την σεζόν 1948-49. Τα στάδια γέμιζαν για να θαυμάσουν τον πανύψηλο καλαθοσφαιριστή, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την επιγραφή "George Mikan vs. Knicks" έξω από το Μάντισον Σκουέρ Γκάρτνεν όταν οι Λέικερς αντιμετώπιζαν τους Νικς στη Νέα Υόρκη.[16] Βασικός αντίπαλος τους για την κορυφή της δυτικής περιφέρειας ήταν οι Ρότσεστερ Ρόγιαλς, με αποτέλεσμα να τερματίσουν δεύτεροι στην Δύση με 44 νίκες και 16 ήττες. Στα πλέι-οφ απέκλεισαν τους Σικάγο Σταγκς με 2-0, πριν κερδίσουν και τους Ρόγιαλς με 2-0. Στους τελικούς αντιμετώπισαν τους Ουάσινγκτον Κάπιτολς του Ρεντ Άουερμπαχ,[17] όπου κέρδισαν τους τρεις πρώτους αγώνες, με τον Μάικαν να σπάει τον καρπό του στο τέταρτο παιχνίδι. Επέστρεψε στο πέμπτο ματς με δεμένο τον καρπό, σκοράροντας 22 πόντους, αλλά μην καταφέρνοντας να δώσει τη νίκη στην ομάδα του. Τελικά, οι Λέικερς κέρδισαν με 77-56 στο έκτο παιχνίδι κατακτώντας τον πρώτο τους τίτλο.[18]

1949-1951[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Λέικερς της σεζόν 1949-50

Το ΒΑΑ και το NBL ενώθηκαν το 1949 με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το ΝΒΑ, το οποίο στην πρώτη του χρονιά αποτελούνταν από δεκαεπτά ομάδες, χωρισμένες σε τρεις περιφέρειες. Οι Λέικερς μπήκαν στην κεντρική περιφέρεια για μοναδική χρονιά στην ιστορία τους, όπου είχαν ως βασικό αντίπαλο και πάλι τους Ρότσεστερ Ρόγιαλς.[19] Με την προσθήκη του φόργουορντ Βερν Μίκελσεν και των γκαρντ Σλέιτερ Μάρτιν και Μπαντ Γκραντ, η ομάδα παρουσιάστηκε ακόμη δυνατότερη σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν και ισοβάθμησε με τους Ρόγιαλς στην κορυφή με 51 νίκες και 17 ήττες. Οι δύο ομάδες έπαιξαν αγώνα μπαράζ για τον τίτλο της περιφέρειας, με τους Λέικερς να κερδίζουν με 78-76, με 35 πόντους του Μάικαν.[20]

Στα πλέι-οφ, απέκλεισαν εύκολα τους Σικάγο Σταγκς και τους Φορτ Γουέιν Πίστονς, πριν κερδίσουν τους Άντερσον Πάκερς με 2-0 στους ημιτελικούς πρωταθλήματος. Στην τελική φάση αντιμετώπισαν τους Σίρακιους Νάσιοναλς με μειονέκτημα έδρας, άλλα κέρδισαν στον πρώτο αγώνα εκτός έδρας με ένα σουτ του Μπομπ Χάρισον από το κέντρο του γηπέδου με την λήξη του αγώνα.[21] Οι Νάσιοναλς ισοφάρισαν την σειρά στο δεύτερο ματς, αλλά οι Λέικερς κέρδισαν τα δύο επόμενα παιχνίδια στην έδρα τους. Ο τίτλος κρίθηκε στον έκτο αγώνα, όπου οι Λέικερς κέρδισαν με 110-95, με τον Μάικαν να αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με μέσους όρους 27,4 πόντων στην κανονική περίοδο και 31,3 πόντων στα πλέι-οφ.[22]

Την επόμενη σεζόν οι ομάδες του ΝΒΑ μειώθηκαν σε έντεκα και οι περιφέρειες σε δύο, με τους Λέικερς να επιστρέφουν στην δυτική περιφέρεια. Ο διαμοιρασμός των παικτών των έξι ομάδων που διαλύθηκαν στα υπόλοιπα σωματεία, βοήθησε στην άνοδο του ανταγωνισμού, αλλά οι Λέικερς παρέμειναν το φαβορί για τον τίτλο πραγματοποιώντας το καλύτερο ρεκόρ της λίγκας με 44-24. Παρ' όλα αυτά, στα πλέι-οφ πραγματοποίησαν την πρώτη τους ήττα σε πρώτο γύρο από τους Ιντιανάπολις Ολίμπιανς, τους οποίους όμως απέκλεισαν με 2-1. Δεν κατάφεραν κάτι ανάλογο κατά των Ρότσεστερ Ρόγιαλς στους τελικούς της περιφέρειας, όπου παρότι κέρδισαν τον πρώτο αγώνα, ηττήθηκαν στους τρεις επόμενους και απώλεσαν τον τίτλο.[23]

1951-1954[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την σεζόν 1951-52, η διοργανώτρια αρχή αποφάσισε να μεγαλώσει την ρακέτα, με σκοπό να δυσκολέψει ιδιαίτερα ψηλούς αθλητές όπως ο Μάικαν.[24] Παρ' όλα αυτά, σημείωσε 23,8 πόντους κατά μέσο όρο, όντας δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος πίσω από τον Πολ Άριζιν των Φιλαδέλφεια Ουόριορς.[25]

Ο Βερν Μίκελσεν

Οι Λέικερς έχασαν και πάλι την πρώτη θέση στην Δύση από τους Ρόγιαλς για μία νίκη, αλλά τους απέκλεισαν με 3-1 στους τελικούς της περιφέρειας, πριν αντιμετωπίσουν τη Νέα Υόρκη στους τελικούς. Εκεί, κέρδισαν τους Νικς στο πρώτο ματς, αλλά έχασαν το πλεονέκτημα έδρας στο δεύτερο. Στην έδρα των Νικς οι δύο ομάδες σημείωσαν από μία νίκη, κάτι που επαναλήφθηκε στο πέμπτο και το έκτο παιχνίδι. Τελικά, οι Λέικερς κατέκτησαν το πρωτάθλημα, νικώντας με 82-65 στο έβδομο ματς.[26]

Την επόμενη χρονιά, οι Λέικερς επανήλθαν στην πρώτη θέση της δυτικής περιφέρειας, επικρατώντας των Ρόγιαλς με διαφορά τεσσάρων νικών. Ο μέσος όρος πόντων του Μάικαν έπεσε στους 20,6, αλλά στην πρώτη δεκάδα των σκόρερ του πρωταθλήματος μπήκε και ο συμπαίκτης του Βερν Μίκελσεν με 15,0 πόντους ανά αγώνα. Επίσης, ο Μάικαν ήταν πρώτος ριμπάουντερ της λίγκας με 14,4 κατά μέσο όρο.[27]

Στα πλέι-οφ, απέκλεισαν τους Ολίμπιανς και τους Πίστονς, φτάνοντας στους τελικούς και πάλι με αντιπάλους τους Νικς της Νέας Υόρκης. Στον πρώτο αγώνα της Μιννεάπολης, οι Νικς κέρδισαν με οκτώ πόντους, ενώ στο δεύτερο ματς οι Λέικερς επικράτησαν με δύο πόντους.[28] Τα τρία επόμενα παιχνίδια ήταν προγραμματισμένα να γίνουν στη Νέα Υόρκη, με τους "Λιμνάνθρωπους" να σπάνε την έδρα των Νικς και στα τρία, κατακτώντας το τέταρτο πρωτάθλημα τους σε πέντε χρόνια και κερδίζοντας τον χαρακτηρισμό της πρώτης δυναστείας του ΝΒΑ.[29]

Την σεζόν 1953-54, ο η απόδοση του 29χρονου Μάικαν έπεσε ακόμη περισσότερο λόγω προβλημάτων με τα γόνατα του, με αποτέλεσμα να κλείσει την κανονική περίοδο με 18,1 πόντους. Στους Λέικερς εντάχθηκε ο ρούκι Κλάιντ Λόβλετ και η ομάδα ολοκλήρωσε την σεζόν με ρεκόρ 46-26.[30] Στα πλέι-οφ απέκλεισαν τους Ρόγιαλς στους τελικούς της δυτικής περιφέρειας και αντιμετώπισαν στους τελικούς τους Σίρακιους Νάσιοναλς. Οι Νάσιοναλς έσπασαν την έδρα στην Μιννεάπολη στο δεύτερο παιχνίδι, αλλά οι Λέικερς κέρδισαν τα δύο από τα τρία επόμενα ματς στην έδρα των Νάσιοναλς. Ηττήθηκαν και πάλι στην έδρα τους με δύο πόντους και η σειρά οδηγήθηκε στον έβδομο αγώνα, όπου οι Λέικερς επικράτησαν με 87-80, κατακτώντας έναν ακόμη τίτλο.[31]

Τα χρόνια μετά την αποχώρηση του Μάικαν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1954-1958[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1954, η διοργανώτρια αρχή του ΝΒΑ καθιέρωσε τον κανόνα των 24 δευτερολέπτων ανά επίθεση, όπως και το όριο των έξι φάουλ ανά περίοδο, μετά από τα οποία σε κάθε φάουλ η ομάδα θα εκτελούσε ελεύθερες βολές. Οι νέοι κανονισμοί καθιερώθηκαν με σκοπό να αυξηθεί ο ρυθμός του παιχνιδιού και να σταματήσουν τα υπεράριθμα φάουλ στην κατοχή της μπάλας προς το τέλος κάθε αγώνα.

Ο Τζιμ Πολαρντ

Ο Μάικαν αποχώρησε από την ενεργό δράση, αναλαμβάνοντας χρέη μάνατζερ στον σύλλογο. Την θέση του σέντερ κάλυψε ο Κλάιντ Λόβλετ, με 18,7 πόντους και 11,5 ριμπάουντ ανά αγώνα.[32] Παρ' όλα αυτά, δεν είχε τις αμυντικές επιδόσεις του Μάικαν, με αποτέλεσμα οι Λέικερς να ολοκληρώσουν την χρονιά με ρεκόρ 40-32, δεύτεροι στην περιφέρεια πίσω από τους Φορτ Γουέιν Πίστονς. Αφού απέκλεισαν τους Ρότσεστερ Ρόγιαλς στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, ηττήθηκαν από τους Πίστονς με 3-1 στους τελικούς περιφέρειας, χάνοντας για πρώτη φορά τον τίτλο του πρωταθλητή μετά από τέσσερα χρόνια.[33]

Το καλοκαίρι του 1955, αποσύρθηκε ο Τζιμ Πόλαρντ μετά από οκτώ χρόνια με τους Λέικερς,[34] ενώ ο Σλέιτερ Μάρτιν ήταν τριάντα ετών,[35] με νεότερο στέλεχος της ομάδας τον Λόβλετ, ο οποίος βρισκόταν στο 26ο έτος του. Ο Λόβλετ έγινε το αστέρι της ομάδας, με 21,5 πόντους και 14,0 ριμπάουντ ανά αγώνα, αλλά η ομάδα δεν πήγαινε καθόλου καλά, με αποτέλεσμα να ζητήσουν από τον Μάικαν να επιστρέψει στα μέσα της σεζόν. Ο βετεράνος σέντερ έπαιξε σε 37 παιχνίδια με 10,5 πόντους και 8,3 ριμπάουντ κατά μέσο όρο,[36] αλλά οι Λέικερς πραγματοποίησαν για πρώτη φορά αρνητικό ρεκόρ με 33 νίκες και 39 ήττες και αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ από τους Σεντ Λούις Χοκς με 2-1.[37]

Την επόμενη χρονιά, οι Λέικερς τερμάτισαν στην πρώτη θέση της Δύσης με 34-38, ισόβαθμοι με τους Χοκς και τους Πίστονς, κάτι που αποδεικνύει την αδύναμη δυτική περιφέρεια εκείνη την εποχή, αφού στην Ανατολή ο τελευταίος ολοκλήρωσε την σεζόν με 36-36.[38] Αφού απέκλεισαν τους Πίστονς στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, αποκλείστηκαν από τους Χοκς με 3-0 στους τελικούς περιφέρειας, χάνοντας το τρίτο ματς στην δεύτερη παράταση με 143-135.[39]

Το 1957-58, αποδείχτηκε η χειρότερη χρονιά στην μέχρι τότε ιστορία της ομάδας, με τον Μάικαν να κάθεται στον πάγκο των Λέικερς αλλά να παραιτείται στα μέσα της σεζόν, έχοντας ρεκόρ 9-30. Ο Τζον Κούντλα έπεστρεψε στην θέση του προπονητή, αλλά δεν μπόρεσε να αλλάξει την κατάσταση, με τους "Λιμνάνθρωπους" να τερματίζουν τελευταίοι στην δυτική περιφέρεια με ρεκόρ 19-53 και να μένουν εκτός πλέι-οφ για πρώτη φορά.[40]

1958-1960[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Έλτζιν Μπέιλορ σε αφίσα του 1969

Το κάκιστο ρεκόρ της ομάδας την σεζόν 1957-58, έδωσε στους Λέικερς τη # 1 επιλογή στα ντραφτ της επόμενης σεζόν, όπου η ομάδα της Μιννεάπολης επέλεξε τον Έλτζιν Μπέιλορ από το πανεπιστήμιο του Σιάτλ.[41] Ο νεαρός φόργουορντ βοήθησε στην άνοδο της ομάδας, πετυχαίνοντας 24,9 πόντους και 15,0 ριμπάουντ στην πρώτη του σεζόν, όπου αναδείχθηκε ρούκι της χρονιάς, με τους Λέικερς να κερδίζουν 14 περισσότερα παιχνίδια σε σχέση με το 1958 και να ολοκληρώνουν την κανονική περίοδο με ρεκόρ 33-39, όντας δεύτεροι στην δυτική περιφέρεια πίσω από τους Χοκς.[42]

Στα πλέι-οφ απέκλεισαν τους Ντιτρόιτ Πίστονς και αντιμετώπισαν τους Σεντ Λούις Χοκς στους τελικούς περιφέρειας, οι οποίοι είχαν τερματίσει πρώτοι με ρεκόρ 49-23. Παρ' όλα αυτά, ο Μπέιλορ με την βοήθεια του βετεράνου Βερν Μίκελσεν, κατάφερε να ανατρέψει το εις βάρος τους 1-2 και να οδηγήσει την ομάδα του στους τελικούς του ΝΒΑ μετά από πέντε χρόνια, κερδίζοντας την σειρά με 4-2. Στην σειρά των τελικών αντιμετώπισαν για πρώτη φορά τους Μπόστον Σέλτικς, οι οποίοι είχαν κερδίσει τους Λέικερς στα 18 προηγούμενα ματς που τους είχαν αντιμετωπίσει. Οι Σέλτικς διατήρησαν την παράδοση, κατακτώντας το πρωτάθλημα με 4-0 στις νίκες.[43]

Την επόμενη χρονιά, ο Κούντλα αντικαταστάθηκε από τον Τζον Καστελάνι,[44] υπό την καθοδήγηση του οποίου η ομάδα σημείωσε μόνο 11 νίκες σε 36 αγώνες, για να αντικατασταθεί από τον Τζιμ Πόλαρντ.[45] Οι Λέικερς τερμάτισαν με ρεκόρ 25-50, με μοναδική αναλαμπή την εξαιρετική απόδοση του Μπέιλορ, ο οποίος είχε μέσους όρους 29,6 πόντων και 16,4 ριμπάουντ.[46] Στα πλέι-οφ, απέκλεισαν τους Πίστονς με 2-0 και αντιμετώπισαν τους Χοκς στους τελικούς περιφέρειας, όπου προηγήθηκαν με 3-2 στις νίκες, αλλά τελικά επικράτησε το φαβορί και οι Χοκς προκρίθηκαν στους τελικούς του ΝΒΑ κερδίζοντας με 97-86 στο έβδομο παιχνίδι.[47]

Μετακόμιση στο Λος Άντζελες και οι χαμένοι τελικοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1960-1962[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1960, οι Λέικερς έγιναν η πρώτη ομάδα του ΝΒΑ από την δυτική ακτή των ΗΠΑ, αφού μετακόμισαν στο Λος Άντζελες. Ο λόγος για την αλλαγή αυτή, ήταν η πτώση της δημοτικότητας της ομάδας στην Μιννεάπολη κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '50. Δύο χρόνια νωρίτερα, είχαν μετακομίσει στο Λος Άντζελες από το Μπρούκλιν οι Ντότζερς, ομάδα του μπέιζμπολ, σημειώνοντας τεράστια οικονομική επιτυχία, με αποτέλεσμα ο Μπομπ Σορτ, ιδιοκτήτης των Λέικερς από το 1958 να πάρει την μεγάλη απόφαση.[48]

Ο Φρεντ Σάους σε φωτογραφία του 1955

Λόγω της κακής πορείας τους στην κανονική περίοδο την προηγούμενη χρονιά, οι "Λιμνάνθρωποι" δικαιούνταν την δεύτερη επιλογή των ντραφτ, εντάσσοντας στο δυναμικό τους τον Τζέρι Γουέστ,[49] ενώ την τεχνική ηγεσία της ομάδας ανέλαβε ο Φρεντ Σάους.[50] Ο Μπέιλορ ήταν ένα από τα αστέρια του πρωταθλήματος, σημειώνοντας 34,8 πόντους και μαζεύοντας 19,8 ριμπάουντ ανά αγώνα την σεζόν 1960-61, ενώ ο Γουέστ είχε 17,6 πόντους στην πρώτη του χρονιά. Η συνεργασία των δύο παικτών ώθησε τους Λέικερς στην δεύτερη θέση της δυτικής περιφέρειας με ρεκόρ 36-43.[51]

Στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ αντιμετώπισαν τους Πίστονς, όπου κέρδισαν τους δύο πρώτους αγώνες, αλλά έχασαν τους δύο επόμενους στο Ντιτρόιτ. Τελικά, οι Λέικερς κέρδισαν την σειρά με 3-2, καταβάλλοντας τους Πίστονς με 137-120 στο πέμπτο παιχνίδι. Στους τελικούς της περιφέρειας αντιμετώπισαν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τους Χοκς, οι οποίοι είχαν ολοκληρώσει την χρονιά με δεκαπέντε νίκες παραπάνω από το Λος Άντζελες. Μετά από δύο νίκες έκαστος, οι Λέικερς κέρδισαν το πέμπτο ματς, αλλά ηττήθηκαν στα δύο τελευταία με 114-113 και 105-103, χάνοντας την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε άλλον ένα τελικό.[52]

Το 1961-62, ο Μπέιλορ έχασε μεγάλο μέρος της κανονικής περιόδου αφού κλήθηκε στον αμερικάνικο στρατό.[53] Παρ' όλα αυτά, αγωνίστηκε σε 48 αγώνες με μέσο όρο 38,3 πόντων, ενώ ο Γουέστ σημείωνε 30,8 ανά αγώνα. Στην σύνθεση της ομάδας συμπεριλαμβανόταν ο φόργουορντ Ρούντι ΛαΡούσο, με μέσους όρους 17,2 πόντων και 10,4 ριμπάουντ και ο γκαρντ Φρανκ Σέλβι, ο οποίος προσέθεσε 14,7 πόντους, ενώ από τον πάγκο βοηθούσαν οι Ρόντνι Χάντλι και Τομ Χόκινς.[54]

Οι Λέικερς τερμάτισαν στην κορυφή της δυτικής περιφέρειας με έντεκα νίκες διαφορά από τον δεύτερο, και απέκλεισαν τους Πίστονς στους τελικούς της περιφέρειας με 4-2 στις νίκες.[55] Στους τελικούς αντιμετώπισαν και πάλι τους Σέλτικς, όπου στα δύο πρώτα παιχνίδια στην Βοστώνη οι δύο ομάδες κέρδισαν από ένα και οι "Λιμνάνθρωποι" κέρδισαν το τρίτο ματς στο Λος Άντζελες με ένα κλέψιμο και λέι-απ του Γουέστ με τη λήξη. Οι Σέλτικς ισοφάρισαν την σειρά στο τέταρτο παιχνίδι, ενώ στο πέμπτο ματς, ο Μπέιλορ σκόραρε 61 πόντους και μάζεψε 22 ριμπάουντ, δίνοντας τη νίκη στην ομάδα του, με ρεκόρ πόντων για τα πλέι-οφ που άντεξε για μισό αιώνα.[56] Στον έκτο αγώνα στο Λος Άντζελες, η Βοστώνη έσπασε την έδρα κερδίζοντας με 105-119 οδηγώντας την σειρά στην έδρα της. Εκεί, με το σκορ ισόπαλο 100-100, ο Σέλβι αστόχησε στο σουτ για τον τίτλο και το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση με τους Σέλτικς να κερδίζουν με 110-107.[57]

1962-1965[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ντικ Μπαρνέτ

Το καλοκαίρι του 1962, εντάχθηκε στο ρόστερ της ομάδας ο γκαρντ Ντικ Μπαρνέτ, πρώην παίκτης των Νάσιοναλς, ο οποίος στην πρώτη του χρονιά είχε μέσο όρο 18,0 πόντων και αποτέλεσε την βασική εναλλακτική λύση όταν τραυματίστηκε ο Γουέστ και έλειψε για 27 παιχνίδια.[58] Ο τελευταίος σημείωσε 27,1 πόντους ανά αγώνα και ο Μπέιλορ 34,0, όντας δεύτερος σκόρερ της λίγκας πίσω από τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν των Σαν Φρανσίσκο Ουόριορς.[59]

Οι Λέικερς ολοκλήρωσαν την σεζόν με ρεκόρ 53-27, κατακτώντας τον τίτλο της δυτικής περιφέρειας και αφού ξεπέρασαν το εμπόδιο του Σεντ Λούις στα πλέι-οφ, ηττήθηκαν και πάλι από την Βοστώνη με 4-2.[60]

Το 1963-64, οι Γουέστ και Μπέιλορ ήταν στην πρώτη δεκάδα των σκόρερ του πρωταθλήματος, αλλά η υπόλοιπη ομάδα παρουσίασε προβλήματα, με τον σέντερ Τζιν Γουάιλι να σημειώνει μόνο 4,3 πόντους και το Λος Άντζελες τερμάτισε τρίτο στην Δύση με 42-38, πριν ηττηθεί από τους Σεντ Λούις Χοκς στα πλέι-οφ.[61]

Την επόμενη χρονιά, η ομάδα ανέκαμψε και με τον Γουέστ δεύτερο σκόρερ του πρωταθλήματος και τον Μπέιλορ πέμπτο, τερμάτισε πρώτη στην δυτική περιφέρεια με ρεκόρ 49-31.[62] Στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ κέρδισαν τους Μπάλτιμορ Μπούλετς με 4-2, αλλά στην τελική φάση εναντίον των Σέλτικς, ο Μπέιλορ τραυματίστηκε στο γόνατο και δεν μπόρεσε να αγωνιστεί.[63] Παρά την εξαιρετική προσπάθεια του Γουέστ να καλύψει το κενό, πετυχαίνοντας 40,6 πόντους στα πλέι-οφ, οι Λέικερς ηττήθηκαν εύκολα με 4-1.[64]

1965-1968[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1965, ο Μπομπ Σορτ πούλησε τους Λέικερς στον Τζακ Κεντ Κουκ έναντι πέντε εκατομμυρίων δολαρίων.[65] Με τον σέντερ Ντάραλ Ίμχοφ και τον γκαρντ Γουόλτ Χάζαρντ να μετακινούνται από τον πάγκο στην βασική πεντάδα, η ομάδα συμπληρώθηκε από την προσθήκη του ρούκι Γκέιλ Γκούντριτς. Παρ' όλα αυτά, ο Μπέιλορ είχε σοβαρά προβλήματα με το γόνατο του, παίζοντας σε 66 παιχνίδια με τον χαμηλότερο μέσο όρο της καριέρας του, 16,6 πόντους. Ο Γουέστ σημείωνε 31,1 ανά αγώνα, συνεχίζοντας ως δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος πίσω από τον Τσάμπερλεϊν.[66]

Οι "Λιμνάνθρωποι" τερμάτισαν με ρεκόρ 45-35 και απέκλεισαν τους Χοκς με 4-3 στα πλέι-οφ, πριν αντιμετωπίσουν τους Σέλτικς για τέταρτη φορά την τελευταία πενταετία. Η σειρά οδηγήθηκε στο έβδομο παιχνίδι, όπου οι Λέικερς ηττήθηκαν με 95-93, χάνοντας άλλον ένα τίτλο.[67]

Το 1966-67, οι Γουέστ και Μπέιλορ αντιμετώπισαν προβλήματα τραυματισμών και η ομάδα ολοκλήρωσε την χρονιά τρίτη στην δυτική περιφέρεια με το αρνητικό ρεκόρ των 36 νικών και 45 ηττών. Στα πλέι-οφ, ηττήθηκαν στον πρώτο γύρο από τους Ουόριορς με 3-0.[68]

Την επόμενη χρονιά, ο Τζέρι Γουέστ έχασε 31 ματς λόγω τραυματισμών, αλλά το κενό του καλύφθηκε από τον Άρτσι Κλαρκ, ο οποίος είχε μέσο όρο 19,9 πόντων.[69] Ο Μπέιλορ οδήγησε τους Λέικερς με 26,0 πόντους και 12,2 ριμπάουντ, ωθώντας την ομάδα να τερματίσει με 52-30, δεύτερη στην Δύση πίσω από τους Χοκς. Αφού απέκλεισαν τους Σικάγο Μπουλς στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, έκαναν "sweep" τους Ουόριορς στους τελικούς περιφέρειας, πριν αντιμετωπίσουν για έκτη φορά τους Σέλτικς στον τελικό, όπου ηττήθηκαν με 4-2.[70]

Η προσθήκη του Τσάμπερλεϊν και η επαναφορά στην κορυφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1968-1971[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1968, οι Λέικερς έκαναν την μεγάλη κίνηση και ενέταξαν στην σύνθεση τους έναν από τους κορυφαίους σέντερ όλων των εποχών, τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν, δίνοντας ως ανταλλάγματα στους Φιλαδέλφεια 76ερς τον Κλαρκ, τον Ντάραλ Ίμχολφ και τον Τζέρι Τσέιμπερς. Ο Τσάμπερλεϊν αναδείχθηκε πρώτος ριμπάουντερ του πρωταθλήματος με 21,1 ανά παιχνίδι και βοήθησε τους "Λιμνάνθρωπους" να κατακτήσουν τον τίτλο της δυτικής περιφέρειας με 55-27.[71]

Ο Τσάμπερλεϊν εναντίον του Μπιλ Ράσελ στους τελικούς του 1969

Στα πλέι-οφ, το Λος Άντζελες ηττήθηκε στα δύο πρώτα ματς από τους Σαν Φρανσίσκο Ουόριορς, αλλά έκανε την ολική ανατροπή κερδίζοντας με 4-2 την σειρά, συμπεριλαμβανομένης μίας νίκης με 118-78 στο έκτο παιχνίδι.[72] Ακολούθησαν οι Ατλάντα Χοκς, τους οποίους οι Λέικερς απέκλεισαν με 4-1 και αντιμετώπισαν στον τελικό τους Σέλτικς για μία ακόμη φορά, με το ενδιαφέρον να είναι τεράστιο για την αναμέτρηση του Τσάμπερλεϊν με τον άλλο μεγάλο σέντερ του ΝΒΑ, Μπιλ Ράσελ.[73] Το Λος Άντζελες κέρδισε τους δύο πρώτους αγώνες, η Βοστώνη μείωσε σε 2-1 και ισοφάρισε την σειρά κερδίζοντας στο τέταρτο παιχνίδι με ένα buzzer-beater του Σαμ Τζόουνς.[74] Η σειρά έφθασε στα επτά παιχνίδια, με τους Λέικερς να ηττώνται με δύο πόντους διαφορά, χάνοντας τον έκτο τους τελικό την τελευταία οκταετία.[75] Παράλληλα, ο Τζέρι Γουέστ αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης των τελικών, βραβείο που απονεμήθηκε για πρώτη φορά σε παίκτη της ηττημένης ομάδας.

Την επόμενη χρονιά, στον πάγκο της ομάδας κάθισε ο Τζο Μαλάνι, με τους Λέικερς να υποφέρουν από προβλήματα τραυματισμών.[76] Ο Τσάμπερλεϊν χτύπησε στο γόνατο στο ένατο παιχνίδι της σεζόν επιστρέφοντας στα πλέι-οφ και ο Μπέιλορ αγωνίστηκε σε 54 αγώνες, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο βάρος να πέσει πάνω στον Γουέστ, ο οποίος σκόραρε 31,2 πόντους ανά αγώνα.[77]

Οι Λέικερς τερμάτισαν δεύτεροι στην Δύση με ρεκόρ 46-36 και αντιμετώπισαν τους Φοίνιξ Σανς στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, κερδίζοντας την σειρά στο έβδομο ματς, αν και έχαναν με 1-3. Αφού έκαναν "sweep" τους Χοκς στους τελικούς της περιφέρειας, αντιμετώπισαν στους τελικούς τους Νιου Γιορκ Νικς, σε μία σειρά αγώνων που αποτελούσε "μήλον της έριδος" για την διοργανώτρια αρχή, με τις δύο ομάδες να προέρχονται από τις δύο μεγαλύτερες πόλεις των ΗΠΑ. Μετά το τέταρτο παιχνίδι οι δύο ομάδες είχαν από δύο νίκες και η σειρά μεταφέρονταν στη Νέα Υόρκη, όπου οι Νικς κέρδισαν με 107-100 χωρίς τον βασικό τους σέντερ, Γουίλις Ριντ.[78] Οι Λέικερς νίκησαν στον έκτο αγώνα με 135-113, με τον Τσάμπερλεϊν να σημειώνει 45 πόντους και να μαζεύει 27 ριμπάουντ και τον Γουέστ 31 πόντους και 13 ασίστ. Στο έβδομο ματς, οι Νικς επικράτησαν με 113-99 στο Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν, κερδίζοντας τον πρώτο τους τίτλο.[79]

Το 1970-71, η λίγκα επεκτάθηκε σε τέσσερις ντιβίζιον με δεκαεπτά ομάδες. Οι Λέικερς τοποθετήθηκαν στην Πασίφικ μαζί με τους Σαν Φρανσίσκο Ουόριορς, τους Σαν Ντιέγκο Ρόκετς, τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς και τους Σιατλ Σούπερσονικς. Τα προβλήματα στο γόνατο του Μπέιλορ τον περιόρισαν στο να αγωνιστεί μόλις σε δύο αγώνες, αλλά επέστρεψε στην ομάδα ο Γκέιλ Γκούντριτς μετά από δύο χρόνια στο Φοίνιξ, με επιπλέον προσθήκες τον Χάρολντ Χέρστον και τον Πατ Ράιλι.

Οι Γουέστ (26,9 πόντοι), Τσάμπερλεϊν (20,7 π.), Χέρστον (18,6 π.) και Γκούντριτς (17,5 π.) σήκωσαν το βάρος της επίθεσης, με τον σέντερ της ομάδας να μαζεύει 18,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, οδηγώντας το πρωτάθλημα στην συγκεκριμένη κατηγορία.[80] Με 48 νίκες και 34 ήττες κατέκτησαν τον πρώτο τίτλο της Πασίφικ και στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ απέκλεισαν τους Σικάγο Μπουλς σε επτά αγώνες. Στους τελικούς της δυτικής περιφέρειας, ηττήθηκαν από τους Μιλγουόκι Μπακς του Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ (τότε γνωστός με το όνομα Λιούις Άλσιντορ) και έμειναν εκτός τελικών για πρώτη φορά μετά το 1967.[81]

1971-1973[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζέρι Γουέστ με αντίπαλο τον Τζεφ Μάλινς των Ουόριορς το 1971

Την θέση του προπονητή ανέλαβε ο Μπιλ Σάρμαν, το καλοκαίρι του 1971.[82] Στις αρχές της σεζόν 1971-72, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ο Μπέιλορ και η βασική πεντάδα των Λέικερς αποτελούνταν από τους Γουέστ και Γκούντριτς στα γκαρντ, τον Χέρστον και τον Τζιμ ΜακΜίλαν στους φόργουορντ και τον Τσάμπερλεϊν στη θέση σέντερ.

Ξεκίνησαν την χρονιά με ρεκόρ 6-3 στον πρώτο μήνα και στις 5 Νοεμβρίου κέρδισαν την Βαλτιμόρη με 110-106, ξεκινώντας ένα σερί 14 νικών το Νοέμβριο. Τον Δεκέμβριο του 1971, κέρδισαν 16 παιχνίδια χωρίς ήττα και συνέχισαν με τρεις συνεχόμενες νίκες στις αρχές του 1972, πριν οι Μιλγουόκι Μπακς σπάσουν το σερί των 33 νικών τους.[83] Η ομάδα έκανε το καλύτερο ρεκόρ της ιστορίας της με 69 νίκες και 13 ήττες, το οποίο άντεξε ως το καλύτερο ρεκόρ του ΝΒΑ ως το 1996.[84] Ο Τσάμπερλεϊν είχε μόλις 14,2 πόντους κατά μέσο όρο, αλλά μάζευε 19,2 ριμπάουντ, ενώ ο Γουέστ ήταν πρώτος στις ασίστ στο πρωτάθλημα με 9,7 ανά αγώνα, ενώ σημείωνε περισσότερους από 25 πόντους, όπως και ο Γκούντριτς. Επίσης, ο Σάρμαν βραβεύθηκε ως προπονητής της χρονιάς.[85]

Οι "Λιμνάνθρωποι" έκαναν "sweep" τους Σικάγο Μπουλς στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, και αφού απέκλεισαν τους Μπακς με 4-2, κατέκτησαν τον τίτλο μετά από 18 χρόνια κερδίζοντας τους Νικς με 4-1, με τον Τσάμπερλεϊν να βραβεύεται ως MVP των τελικών.[86]

Την σεζόν 1972-73, σημείωσαν ρεκόρ 60-22, με τον Τσάμπερλεϊν να αγωνίζεται για τελευταία χρονιά της καριέρας του και να ηγείται του πρωταθλήματος στα ριμπάουντ για ενδέκατη σεζόν, ενώ είχε ποσοστό ευστοχίας εντός παιδιάς 72,7%.[87]

Στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, οι Λέικερς απέκλεισαν στον έβδομο παιχνίδι τους Μπουλς, πριν αφήσουν εκτός τελικών τους Ουόριορς με 4-1. Για τρίτη φορά σε τέσσερα χρόνια, αντιμετώπισαν τους Νιου Γιορκ Νικς στην σειρά των τελικών. Αφού κέρδισαν το πρώτο ματς με τρεις πόντους διαφορά, ηττήθηκαν από την σφοδρή αμυντική πίεση των Νεοϋορκέζων, οι οποίοι περιόρισαν τους Λέικερς κάτω από τους εκατό πόντους στα επόμενα τέσσερα παιχνίδια, με αποτέλεσμα να χάσουν άλλον ένα τίτλο.[88]

Αλλαγή σύνθεσης και μεταγραφή του Τζαμπάρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1973-1975[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσάμπερλεϊν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1973 σε ηλικία 37 ετών, με μέσο όρο καριέρας στους 30,1 πόντους, έχοντας συνολικά περισσότερους από 31.000 πόντους και 23.000 ριμπάουντ. Εντάχθηκε στο Hall of Fame το 1978.[89] Για την σεζόν 1973-74, οι Λέικερς συμφώνησαν με τον σέντερ Έλμορ Σμιθ, όπως και τον Κόνι Χόκινς. Ο Γουέστ τραυματίστηκε και πάλι μετά από 31 παιχνίδια, με αποτέλεσμα να πέσει μεγάλο βάρος στο σκοράρισμα πάνω στον Γκέιλ Γκούντριτς, ο οποίος είχε μέσο όρο 25,3 πόντων.[90]

Οι "Λιμνάνθρωποι" βγήκαν πρώτοι στην Πασίφικ με 47-35, αλλά στην διαδικασία των πλέι-οφ ηττήθηκαν στον πρώτο γύρο από τους Μιλγουόκι Μπακς με 4-1, μένοντας εκτός των τελικών της περιφέρειας τους για πρώτη φορά μετά το 1967.[91]

Το καλοκαίρι του 1974, ο Γουέστ ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την αγωνιστική δράση μετά από 14 χρονιές που οδηγούσε πάντα τους Λέικερς στα πλέι-οφ, αγωνίστηκε σε 14 All-Star Game και ήταν στην πρώτη πεντάδα του πρωταθλήματος δέκα φορές. Ολοκλήρωσε την καριέρα του με 25.192 πόντους και μέσο όρο 27,0 ανά αγώνα.[92]

Ο Τζαμπάρ το 1975 στον πάγκο των Λέικερς

Για το 1974-75, οι Λέικερς υπέγραψαν τον Κάζι Ράσελ, ο οποίος έπαιξε σε 40 ματς πριν τραυματιστεί και χάσει το υπόλοιπο της σεζόν.[93] Παρά την προσθήκη του Λούσιους Άλεν, το Λος Άντζελες έμεινε εκτός πλέι-οφ για πρώτη φορά μετά το 1958.[94]

1975-1979[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1975, ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ απαίτησε από τους Μπακς να τον ανταλλάξουν είτε με τους Νικς είτε με τους Λέικερς, καταλήγοντας στο Λος Άντζελες αντί των Έλμορ Σμιθ, Μπράιαν Γουίντερς, Τζούνιορ Μπρίτζμαν και Ντέιβ Μέγιερς.[95] Στην πρώτη του σεζόν με τους Λέικερς, αναδείχθηκε MVP του πρωταθλήματος, οδηγώντας την Λίγκα σε ριμπάουντ, κοψίματα και χρόνο συμμετοχής, ενώ ήταν δεύτερος στο σκοράρισμα και σε ποσοστό εντός παιδιάς.[96]

Παρ' όλα αυτά, η ομάδα δεν είχε ακόμη βρει το απαραίτητο δέσιμο και ολοκλήρωσε την σεζόν με ρεκόρ 40-42, με τον Τζαμπάρ να κατακτά άλλον ένα τίτλο MVP.[97] Ο Τζέρι Γουέστ αντικατέστησε τον Μπιλ Σάρμαν στον πάγκο των Λέικερς, ενώ ο Γκούντριτς υπέγραψε στους Νιου Ορλίνς Τζαζ. Οι "Λιμνάνθρωποι" επέστρεψαν στην κορυφή της Πασίφικ με 53-29 την σεζόν 1976-77 και απέκλεισαν τους Ουόριορς με 4-3 στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, πριν χάσουν με 4-0 από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς στους τελικούς περιφέρειας.[98]

Το 1977, υπέγραψε στην ομάδα ο Τζαμάλ Γουίλκς και ο Νορμ Νίξον μέσω ντραφτ,[99] αλλά το 1977-78 ξεκίνησε πολύ άσχημα, με τον Τζαμπάρ να χτυπάει τον Κεντ Μπένσον των Μπακς στο δεύτερο λεπτό του πρώτου αγώνα της χρονιάς, σπάζοντας το χέρι του και μένοντας εκτός παρκέ για δύο μήνες.[100] Στις 9 Δεκεμβρίου 1977, ο Κέρμιτ Ουάσινγκτον των Λέικερς μάλωσε στο κέντρο του γηπέδου με τον Κέβιν Κάνερτ των Χιούστον Ρόκετς, με τον Ρούντι Τομιάνοβιτς να τρέχει να τους χωρίσει. Ο Ουάσινγκτον είδε τον Τομιάνοβιτς να τρέχει κατά πάνω του και αντέδρασε με μία τρομακτική γροθιά, η οποία άφησε τον φόργουορντ των Ρόκετς εκτός γηπέδων για την υπόλοιπη σεζόν, αφού υπέστη μία σειρά επεμβάσεων για να επιδιορθωθεί το σαγόνι, το μάτι και το ζυγωματικό του. Ο Ουάσινγκτον τιμωρήθηκε με ποινή αποκλεισμού για εξήντα ημέρες.[101][102]

Οι Λέικερς ολοκλήρωσαν την χρονιά με 45-37, αλλά αποκλείστηκαν με 2-1 στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ από τους Σιάτλ Σούπερσονικς.[103] Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε το 1978-79, με τους "Λιμνανθρώπους" να τερματίζουν με 47-35, πριν ηττηθούν και πάλι από τους Σόνικς στα πλέι-οφ.[104]

Showtime[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1979-1982[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ιδιοκτήτης των Λέικερς, Τζακ Κεντ Κουκ, πούλησε τους Λέικερς στον Τζέρι Μπας έναντι 67,5 εκατομμυρίων δολαρίων,[105] ο οποίος προσέλαβε τον προπονητή Τζακ ΜακΚίνεϊ. Η μεταγραφή του Γκέιλ Γκούντριτς στους Τζαζ το 1976 έδωσε στους Λέικερς τρεις επιλογές των ντραφτ που θα δικαιούνταν η ομάδα της Νέας Ορλεάνης, μεταξύ αυτών και την πρώτη επιλογή του 1979.[106] Η ομάδα του Λος Άντζελες επέλεξε τον Έρβιν Τζόνσον Τζούνιορ, γνωστό ως "Μάτζικ Τζόνσον", έναν γκαρντ ύψους 2.06 μ., ο οποίος είχε οδηγήσει το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στον τίτλο του NCAA.[107]

Ο Μάτζικ Τζόνσον

Ο προπονητής ΜακΚίνεϊ υπέστη ένα σοβαρό ατύχημα με ποδήλατο μετά από 14 αγώνες πρωταθλήματος και αντικαταστάθηκε από τον Πολ Γουέστχεντ.[108] Οι Λέικερς τερμάτισαν πρώτοι στην δυτική περιφέρεια με ρεκόρ 60-22, με τον Τζαμπάρ να κερδίζει για έκτη φορά στην καριέρα του τον τίτλο του MVP του πρωταθλήματος. Με βασική πεντάδα τον Τζόνσον και τον Νορμ Νίξον στα γκαρντ, και τους Τζαμάλ Γουίλκς, Τζιμ Κόουνς και Τζαμπάρ στην ρακέτα, όπως και τους Μάικλ Κούπερ και Σπένσερ Χέιγουντ στον πάγκο, οι "Λιμνάνθρωποι" επανήλθαν στο κυνήγι του τίτλου.[109]

Αφού απέκλεισαν τους Σανς και τους Σόνικς με 4-1 έκαστος στους δύο πρώτους γύρους των πλέι-οφ, αντιμετώπισαν τους Φιλαδέλφεια 76ερς του Τζούλιους Έρβινγκ στους τελικούς.[110] Μετά το τέταρτο παιχνίδι, οι δύο ομάδες είχαν από δύο νίκες, με τον Τζαμπάρ να παθαίνει διάστρεμμα στο πέμπτο ματς, σκοράροντας όμως 40 πόντους και δίνοντας στους Λέικερς τη νίκη με 108-103.[111] Με απόντα τον σέντερ της ομάδας, ο Τζόνσον αγωνίστηκε στην θέση 5 στο έκτο παιχνίδι, πραγματοποιώντας μία από τις καλύτερες εμφανίσεις σε τελική φάση ΝΒΑ, αφού σκόραρε 42 πόντους, μάζεψε 15 ριμπάουντ και μοίρασε 7 ασίστ, δίνοντας στην ομάδα του τη νίκη με 123-107 και μαζί το έβδομο της πρωτάθλημα, ενώ αναδείχθηκε και πολυτιμότερος παίκτης των τελικών.[112]

Την επόμενη χρονιά, ο Τζόνσον απουσίασε στο μεγαλύτερο μέρος της κανονικής περιόδου λόγω τραυματισμού στο γόνατο και με ηγέτη τον Τζαμπάρ, οι Λέικερς έκλεισαν την σεζόν με 54-28, δεύτεροι στην Πασίφικ πίσω από τους Φοίνιξ Σανς.[113] Παρ' όλα αυτά, αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ από τους Χιούστον Ρόκετς, οι οποίοι κέρδισαν δύο φορές στο Λος Άντζελες.[114]

Ο Τζέρι Μπας απέλυσε τον Γουέστχεντ μετά τις τέσσερις ήττες της ομάδας στα έντεκα πρώτα παιχνίδια της σεζόν 1981-82, προάγοντας τον βοηθό προπονητή Πατ Ράιλι στην θέση του κόουτς της ομάδας.[115] Οι "Λιμνάνθρωποι" κέρδισαν τα 17 από τα 20 επόμενα ματς τους, ολοκληρώνοντας την χρονιά στην κορυφή της Δύσης με ρεκόρ 57-25.[116] Ακολούθησε μία από τις πιο επιβλητικές post-season του αμερικάνικου πρωταθλήματος, αφού οι Λέικερς απέκλεισαν με "sweep" τους Σανς και τους Σαν Αντόνιο Σπερς στους δύο πρώτους γύρους των πλέι-οφ, πριν σπάσουν την έδρα των 76ερς στον πρώτο τελικό με 117-124. Στην συνέχεια διατηρήθηκαν οι έδρες, με τους Λέικερς να κατακτούν άλλον ένα τίτλο με τέσσερις νίκες εναντίον δύο των αντιπάλων τους.[117]

1982-1984[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Τζαμπάρ, Τζόνσον και Γουίλκς εναντίον του Σέντρικ Μάξουελ των Σέλτικς στους τελικούς του 1985

Το 1980, οι Λέικερς είχαν ανταλλάξει τον Ντον Φορντ και την πρώτη τους επιλογή στα ντραφτ, τον Τσαντ Κιντς, με τον Μπουτς Λι των Κλίβελαντ Καβαλίερς, όπως και την πρώτη τους επιλογή στα ντραφτ του 1982. Το 1981-82, οι Καβαλίερς σημείωσαν το χειρότερο ρεκόρ του ΝΒΑ, δίνοντας στους Λέικερς την επιλογή του # 1 των ντραφτ, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά σε πρωταθλήτρια ομάδα. Οι "Λιμνάνθρωποι" επέλεξαν τον Τζέιμς Ουόρθι, πρωταγωνιστή της ομάδας της Βόρειας Καρολίνας, η οποία κατέκτησε τον τίτλο του NCAA.[118] Παρ' όλα αυτά, ο Ουόρθι έσπασε το πόδι του στην τελευταία εβδομάδα της κανονικής περιόδου, χάνοντας τα πλέι-οφ.[119]

Οι Λέικερς τερμάτισαν με ρεκόρ 58-24, πριν αποκλείσουν το Πόρτλαντ και το Σαν Αντόνιο στους πρώτους γύρους των πλέι-οφ. Στους τελικούς αντιμετώπισαν και πάλι τους 76ερς, οι οποίοι είχαν εντάξει στο δυναμικό τους τον Μόουζες Μαλόουν, από τους οποίους ηττήθηκαν με 4-0.[120]

Το καλοκαίρι του 1983, αντάλλαξαν τον Νορμ Νίξον με τον Μπάιρον Σκοτ των Σαν Ντιέγκο Κλίπερς.[121] Η ομάδα ξεκίνησε με δώδεκα νίκες στους πρώτους δεκαέξι αγώνες της σεζόν 1983-84, αλλά στις 2 Δεκεμβρίου 1983 ο Τζόνσον τραυματίστηκε στο δάχτυλο του δεξιού του χεριού χάνοντας έναν μήνα αγωνιστικής δράσης. Την ίδια σεζόν, ο Τζαμπάρ έγινε πρώτος σκόρερ στην ιστορία του ΝΒΑ, ξεπερνώντας τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν,[122] και οι Λέικερς έφθασαν στους τελικούς του ΝΒΑ αποκλείοντας τους Κάνσας Σίτι Κινγκς, τους Ντάλας Μάβερικς και τους Φοίνιξ Σανς στους πρώτους τρεις γύρους.[123]

Στους τελικούς αντιμετώπισαν τους Μπόστον Σέλτικς του Λάρι Μπερντ, τους οποίους κέρδισαν στο πρώτο ματς, ενώ στο δεύτερο προηγούνταν με δύο πόντους δεκαπέντε δευτερόλεπτα πριν την λήξη, με τον Τζέραλντ Χέντερσον να κλέβει την μπάλα από τον Ουόρθι και να στέλνει το ματς στην παράταση, όπου οι Σέλτικς επικράτησαν με 124-121.[124] Η σειρά έφθασε στον έβδομο αγώνα, όπου η Βοστώνη κέρδισε με 111-102, διατηρώντας την αήττητη παράδοση της σε τελικούς εναντίον των Λέικερς.[125]

1984-1986[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, οι Λέικερς τερμάτισαν στην κορυφή της δυτικής περιφέρειας το 1984-85, παρά το γεγονός ότι ο Τζαμάλ Γουίλκς τραυματίστηκε στα μέσα Φεβρουαρίου. Με ρεκόρ 62-20, η ομάδα του Λος Άντζελες σημείωσε το εκπληκτικό 54,5% σε σουτ εντός παιδιάς, όπως και 2.575 ασίστ.[126] Στα πλέι-οφ απέκλεισαν το Φοίνιξ, το Πόρτλαντ και τους Ντένβερ Νάγκετς, για να αντιμετωπίσουν και πάλι τους Σέλτικς στην τελική φάση. Μετά από μία εξευτελιστική ήττα με 148-114 στο πρώτο ματς,[127] κέρδισαν την σειρά με 4-2 με ηγέτη τον 38χρονο Τζαμπάρ, επικρατώντας των Σέλτικς για πρώτη φορά σε τελικούς του ΝΒΑ, μετά από οκτώ ήττες.[128]

Ο Γουίλκς αποχώρησε από τους Λέικερς το καλοκαίρι του 1985, παίζοντας σε μόλις δεκατρείς αγώνες με τους Κλίπερς πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Στην σύνθεση της ομάδας εντάχθηκε ο Μορίς Λούκας και ο ρούκι Έι Σι Γκριν,[129] ενώ στους αναπληρωματικούς βρισκόταν και ο ελληνικής καταγωγής Κερτ Ράμπις, από το 1981.[130]

Ο Έι Σι Γκριν το 2004

Οι Λέικερς ξεκίνησαν την χρονιά με ρεκόρ 24-3, κατακτώντας για άλλη μια φορά την κορυφή της Δύσης με ρεκόρ 62-20. Ο Τζαμπάρ, παίζοντας για 17η χρονιά έσπασε το ρεκόρ για λεπτά συμμετοχής και σύνολο αγώνων, ενώ είχε μέσο όρο 23,4 πόντων. Παράλληλα ο Τζόνσον είχε 12,6 ασίστ ανά παιχνίδι, οδηγώντας για τρίτη φορά την λίγκα στην συγκεκριμένη κατηγορία.[131] Στα πλέι-οφ απέκλεισαν τους Σπερς και τους Μάβερικς, πριν αντιμετωπίσουν τους Ρόκετς στους τελικούς της περιφέρειας. Με εκπληκτικές εμφανίσεις του Χακίμ Ολάζουον, το Χιούστον προηγήθηκε με 3-1 στις νίκες, με την σειρά να μεταφέρεται στο Λος Άντζελες, όπου με το σκορ 112-112, ο σέντερ Ραλφ Σάμσον σκόραρε ένα buzzer-beater αφήνοντας τους "Λιμνάνθρωπους" εκτός τελικών για πρώτη φορά μετά το 1981.[132]

1986-1988[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1986, οι Λέικερς άφησαν ελεύθερο τον Μορίς Λούκας και μετέφεραν τον Γκριν στην βασική πεντάδα, ενώ προσέθεσαν στην σύνθεση τους τον Μίκαλ Τόμπσον από το Σαν Αντόνιο.[133] Το 1986-87, ο Τζόνσον αναδείχθηκε MVP του πρωταθλήματος, με τους "Λιμνάνθρωπους" να ολοκληρώνουν την χρονιά με ρεκόρ 65-17. Ο Τζαμπάρ είχε μέσο όρο 17,5 πόντων στα 39 του χρόνια, ενώ ο Μάικλ Κούπερ αναδείχθηκε καλύτερος αμυντικός του ΝΒΑ.[134]

Στην διαδικασία των πλέι-οφ, οι Λέικερς έκαναν "sweep" το Ντένβερ, απέκλεισαν με 4-1 το Γκόλντεν Στέιτ και κέρδισαν το Σιάτλ με 4-0 στους τελικούς περιφέρειας. Στην τελική φάση αντιμετώπισαν και πάλι τους Σέλτικς, κερδίζοντας τους δύο πρώτους αγώνες στην έδρα τους, ηττήθηκαν με 109-103 στο τρίτο παιχνίδι, σπάζοντας την έδρα της Βοστώνης στο τέταρτο με 106-107. Στο πέμπτο ματς ηττήθηκαν με 123-108 στο Μπόστον Γκάρντεν, πριν κατακτήσουν τον τίτλο με 4-2, κερδίζοντας με 106-93 στις 14 Ιουνίου 1987.[135]

Μετά το τέλος του έκτου τελικού, ο Πατ Ράιλι δήλωσε ότι η ομάδα του θα κατακτούσε τον τίτλο και την επόμενη σεζόν, την οποία οι Λέικερς ξεκίνησαν με έντεκα νίκες και έξι ήττες, πριν ξεκινήσουν ένα σερί δεκαπέντε νικών με μία εκτός έδρας νίκη στην Βοστώνη με 114-115 με buzzer-beater του Μάτζικ Τζόνσον.[136] Κατέκτησαν για έβδομη συνεχόμενη χρονιά την κορυφή της Πασίφικ με ρεκόρ 62-20 και απέκλεισαν τους Σπερς με 3-0 στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, πριν κερδίσουν τους Τζαζ και τους Μάβερικς στο έβδομο παιχνίδι έκαστος. Στους τελικούς αντιμετώπισαν τους Ντιτρόιτ Πίστονς των Αϊζάια Τόμας, Τζο Ντούμαρς, Μπιλ Λέιμπιρ και Ντένις Ρόντμαν, οι οποίοι είχαν αποκλείσει στους τελικούς της Ανατολής τους Σέλτικς.[137] Το τεχνικό στυλ των Λέικερς συγκρούστηκε με το δυνατό παιχνίδι των Πίστονς, με την σειρά να φθάνει στο έβδομο ματς, όπου το Λος Άντζελες επικράτησε με 108-105, με triple-double του Ουόρθι.[138] Αυτή ήταν η πρώτη φορά που μία ομάδα επανέλαβε την κατάκτηση του τίτλου σε δύο συνεχόμενες χρονιές μετά τους Σέλτικς του 1968-69.[139]

1988-1991[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πατ Ράιλι

Το 1988-89, ο Τζαμπάρ έπαιξε για εικοστή και τελευταία χρονιά στην αγωνιστική του καριέρα, με τους Λέικερς να πραγματοποιούν ρεκόρ 57-25 και να ξεπερνούν τις πενήντα νίκες για δέκατη συνεχόμενη σεζόν, με τον Τζόνσον να κερδίζει τον τίτλο του MVP της χρονιάς για δεύτερη φορά στην καριέρα του.[140]

Στα πλέι-οφ, οι "Λιμνάνθρωποι" έκαναν "sweep" στους τρεις πρώτους γύρους το Πόρτλαντ, το Σιάτλ και το Φοίνιξ, αλλά στους τελικούς τραυματίστηκαν οι Τζόνσον και Μπάιρον Σκοτ με αποτέλεσμα να ηττηθούν με 4-0 από τους Πίστονς.[141]

Την επόμενη χρονιά, ο Μίκαλ Τόμπσον απέκτησε θέση στην βασική πεντάδα της ομάδας, ενώ ο Βλάντε Ντίβατς υπέγραψε στους Λέικερς παραμένοντας στο Λος Άντζελες μέχρι το 1996.[142] Με τον Τζόνσον να κατακτά και πάλι τον τίτλο του MVP, οι Λέικερς πέτυχαν 63 νίκες στην κανονική περίοδο κατακτώντας την κορυφή στην δυτική περιφέρεια, αλλά αφού απέκλεισαν με 3-1 τους Ρόκετς στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, έμειναν εκτός τελικών για πρώτη φορά μετά το 1986, από τους Σανς.[143]

Ο Ράιλι κέρδισε τον τίτλο του προπονητή της χρονιάς, αλλά αποχώρησε το καλοκαίρι του 1990, μετά από μία εννιαετή πορεία με ποσοστό νικών 73,7 % και ρεκόρ 102-47 στα πλέι-οφ.[144] Την θέση του πήρε ο Μάικ Ντανλίβι, ενώ στην σύνθεση της ομάδας εντάχθηκε ο Σαμ Πέρκινς από το Ντάλας.[145] Παρά το μέτριο ξεκίνημα τους, οι Λέικερς έκαναν ένα σερί δεκαέξι νικών στα μέσα της χρονιάς, ενώ στις 15 Απριλίου 1991, ο Μάτζικ Τζόνσον ξεπέρασε τον Όσκαρ Ρόμπερτσον στις περισσότερες ασίστ όλων των εποχών.[146]

Οι "Λιμνάνθρωποι" πραγματοποίησαν ρεκόρ 58-24, αλλά έμειναν πίσω από τους Μπλέιζερς στην Πασίφικ.[147] Στους δύο πρώτους γύρους των πλέι-οφ, απέκλεισαν τους Ρόκετς και τους Ουόριορς, πριν αντιμετωπίσουν το Πόρτλαντ στους τελικούς της περιφέρειας. Μετά από μία σειρά έξι παιχνιδιών, το Λος Άντζελες προκρίθηκε στους τελικούς του πρωταθλήματος, όπου ηττήθηκε από τους Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν. Οι Λέικερς κέρδισαν το πρώτο ματς με ένα τρίποντο του Πέρκινς, αλλά οι Μπουλς με τέσσερις συνεχόμενες νίκες κατέκτησαν τον τίτλο για πρώτη φορά στην ιστορία τους.[148]

Αποχώρηση του Τζόνσον και μέτριες πορείες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1992-1994[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι "Λιμνάνθρωποι" ξεκίνησαν την σεζόν 1991-92 με μία νίκη και δύο ήττες, με τα τρία ματς να κρίνονται στην παράταση. Στις 7 Νοεμβρίου 1991, ο Μάτζικ Τζόνσον ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την ενεργό δράση, λόγω του ότι διαγνώστηκε θετικός σε τεστ για AIDS.[149] Αν και είχε αποσυρθεί, ψηφίστηκε να συμμετάσχει στο All-Star Game του 1992, στο οποίο αναδείχθηκε MVP,[150] ενώ συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο με την Dream Team.[151] Βραβεύθηκε με το βραβείο "J. Walter Kennedy Citizenship" για την προσπάθεια του κατά την διάρκεια της σεζόν να βοηθήσει στην πρόληψη κατά του ιού του AIDS.[152] Τελείωσε την καριέρα του σε ηλικία 33 ετών, όπου μέσα σε δώδεκα σεζόν είχε κατακτήσει πέντε πρωταθλήματα, τρεις φορές τον τίτλο του MVP, τρεις ακόμη τον τίτλο του MVP των τελικών, ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο, συμμετείχε σε δώδεκα All-Star Game όπου κέρδισε δύο φορές τον τίτλο του MVP, ενώ είχε επιλεχθεί εννέα φορές στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος.[153]

Ο Μάτζικ Τζόνσον στα τέλη της δεκαετίας του '80

Οι Λέικερς έκλεισαν την κανονική περίοδο με ρεκόρ 43-39, με τον Ντίβατς να απουσιάζει για δύο μήνες λόγω εγχείρησης στην πλάτη. Συμμετείχαν στα πλέι-οφ για 16η συνεχόμενη χρονιά, αλλά αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο από το Πόρτλαντ με 3-1.[154]

Το καλοκαίρι του 1992, ο Νατνλίβι αποχώρησε για να αναλάβει ως αντιπρόεδρος των Μιλγουόκι Μπακς, δίνοντας την θέση του στον Ράντι Φαντ.[155] Στην ομάδα υπήρχαν καλαθοσφαιριστές από την δεκαετία του '80 όπως ο Τζέιμς Ουόρθι, ο Έι Σι Γκριν και ο Μπάιρον Σκοτ, όπως και νεότεροι αθλητές όπως ο Ντίβατς, ο Έλντεν Κάμπελ και ο Άντονι Πίλερ, ενώ ο βετεράνος Σιντέιλ Θριτ εντάχθηκε στο ρόστερ των Λέικερς από το Σιάτλ από την προηγούμενη χρονιά, όντας πρώτος σκόρερ με 15,1 πόντους ανά αγώνα, όπως και πρώτος στις ασίστ με μέσο όρο 6,9.[156] Στα μέσα της σεζόν 1992-93, αντάλλαξαν τον Σαμ Πέρκινς με τον Μπενόιτ Μπέντζαμιν των Σόνικς, όπως και τα δικαιώματα του ρούκι Νταγκ Κρίστι.[157]

Ολοκλήρωσαν την χρονιά με 39-43, τερματίζοντας όγδοοι στην δυτική περιφέρεια, όπου κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τους Φοίνιξ Σανς, φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου. Στο ξεκίνημα της σειράς πέτυχαν δύο εκτός έδρας νίκες, με τους Σανς να επανέρχονται με δύο νίκες στο Λος Άντζελες. Το πέμπτο ματς οδηγήθηκε στην παράταση, όπου οι Λέικερς ηττήθηκαν με 112-104, μένοντας εκτός συνέχειας.[158]

Το 1993-94, οι "Λιμνάνθρωποι" έχασαν τους τελευταίους δέκα αγώνες της κανονικής περιόδου, την οποία ολοκλήρωσαν με ρεκόρ 33-49, μένοντας εκτός πλέι-οφ για πρώτη φορά μετά το 1975-76.[159] Κέρδος για την ομάδα υπήρξε ο ρούκι Νικ Βαν Έξελ, ο οποίος ήταν επιλογή στον δεύτερο γύρο των ντραφτ, αλλά αγωνίστηκε ως βασικός σε ογδόντα αγώνες με μέσο όρο 13,6 πόντων.[160]

Λόγω της κακής πορείας της ομάδας, ο Φαντ αντικαταστάθηκε από τον Μάτζικ Τζόνσον στα τέλη Μαρτίου του 1994, με την ομάδα να κερδίζει τα πέντε από τα πρώτα έξι παιχνίδια της, με αντιπάλους όπως οι Χιούστον Ρόκετς και οι Ατλάντα Χοκς, πριν καταρρεύσει και ηττηθεί σε δέκα συνεχόμενους αγώνες. Πριν το τέλος της χρονιάς, ο Τζόνσον ανακοίνωσε ότι δεν θα παρέμενε στον πάγκο των Λέικερς και την επόμενη σεζόν, δίνοντας την θέση του στον Ντελ Χάρις.[161]

1994-1996[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλάντε Ντίβατς

Την σεζόν 1994-95, η ομάδα παρουσίασε μεγάλη βελτίωση, πετυχαίνοντας δεκαπέντε περισσότερες νίκες σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και κλείνοντας την κανονική περίοδο με 48-34. Στην σύνθεση των Λέικερς εντάχθηκαν ο ρούκι Έντι Τζόουνς και ο Σέντρικ Σεμπάλος και τερμάτισαν στην πέμπτη θέση της δυτικής περιφέρειας, αντιμετωπίζοντας το Σιάτλ στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ.[162] Μετά από μία ήττα στο πρώτο ματς, οι "Λιμνάνθρωποι" επέστρεψαν με τρεις συνεχόμενες νίκες, με τον Βαν Έξελ να σημειώνει 24,8 πόντους και 50% σε σουτ εντός παιδιάς στην σειρά των αγώνων, ενώ στο τρίτο παιχνίδι αγωνίστηκε για 48 λεπτά χωρίς να κάνει ούτε ένα λάθος.[163]

Στους ημιτελικούς της περιφέρειας, οι Λέικερς ήλθαν αντιμέτωποι με τους Σαν Αντόνιο Σπερς, οι οποίοι είχαν σημειώσει το καλύτερο ρεκόρ της λίγκας. Στο πέμπτο ματς της σειράς, το Σαν Αντονιο προηγούνταν με 3-1 στις νίκες και ο Βαν Έξελ έστειλε το παιχνίδι στην παράταση με τρίποντο buzzer-beater, πριν δώσει τη νίκη στην ομάδα του με 98-96, σκοράροντας άλλο ένα buzzer-beater.[164] Τελικά, οι Λέικερς έχασαν την σειρά με 4-2, με τον Ντελ Χάρις να βραβεύεται ως προπονητής της χρονιάς και τον Τζέρι Γουέστ ως παράγοντας της χρονιάς.[165]

Στα μισά της σεζόν 1995-96, ο Μάτζικ Τζόνσον αποφάσισε να επιστρέψει στην ενεργό δράση, αλλά παρά το γεγονός ότι είχε καλή στατιστική με 15,3 πόντους, 8,5 ριμπάουντ και 6,5 ασίστ ανά αγώνα, η χημεία της ομάδας επηρεάστηκε αρχικά, με τον Σεμπάλος να είναι αδικαιολογήτως απών για μία περίοδο.[166] Οι Λέικερς τερμάτισαν τέταρτοι στην δυτική περιφέρεια με ρεκόρ 53-29, ξεπερνώντας το όριο των πενήντα νικών και πάλι μετά από πέντε χρόνια. Στα πλέι-οφ, αντιμετώπισαν τους δύο φορές πρωταθλητές Χιούστον Ρόκετς, χάνοντας με 3-1.[167]

Ο'Νιλ και Μπράιαντ στο Λος Άντζελες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1996-1999[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1996, οι Λέικερς υπέγραψαν με τον σέντερ Σακίλ Ο'Νιλ,[168] ο οποίος στην τετραετία του με τους Ορλάντο Μάτζικ είχε μέσους όρους 27,2 πόντων και 12,5 ριμπάουντ, οδηγώντας τους Μάτζικ στους τελικούς του 1994-95.[169] Οι "Λιμνάνθρωποι" πραγματοποίησαν ρεκόρ 56-26, αν και ο νέος σέντερ τους απουσίασε από 31 ματς λόγω τραυματισμού στο γόνατο. Στην ομάδα υπήρχαν οι Βαν Έξελ, Κάμπελ και Τζόουνς από τις προηγούμενες χρονιές, όπως και ο 18χρονος ρούκι, Κόμπι Μπράιαντ.[170] Ο Τζόουνς σημείωνε 17,2 πόντους ανά αγώνα, ο Βαν Έξελ 15,3 με 8,5 ασίστ, πετυχαίνοντας προσωπικό ρεκόρ εναντίον των Βανκούβερ Γκρίζλις στις 5 Ιανουαρίου 1997 με 23.[171] Ο Κάμπελ πραγματοποίησε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του με 14,9 πόντους και 8,0 ριμπάουντ κατά μέσο όρο, ενώ ο Ο'Νίλ είχε 26,2 πόντους, 12,5 ριμπάουντ και 2,9 κοψίματα, με ποσοστό ευστοχίας εντός παιδιάς 55,7%.[172] Επίσης, κατά την διάρκεια της σεζόν, οι Λέικερς αντάλλαξαν τον Σεμπάλος με τον Ρόμπερτ Χόρι των Φοίνιξ Σανς.[173]

Ο Σακίλ Ο'Νίλ το 1999

Στα πλέι-οφ, απέκλεισαν τους Μπλέιζερς, αλλά ηττήθηκαν στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Γιούτα Τζαζ με 4-1. Στο πρώτο παιχνίδι εναντίον του Πόρτλαντ, ο Ο'Νίλ σκόραρε 46 πόντους, δεύτερη καλύτερη επίδοση στην ιστορία των πλέι-οφ της ομάδας μέχρι τότε.[174]

Το 1997-98, οι Λέικερς τερμάτισαν δεύτεροι στην Πασίφικ με ρεκόρ 61-21, με νέες προσθήκες στο ρόστερ τους τον Ρικ Φοξ και τον Ντέρεκ Φίσερ.[175][176] Οι "Λιμνάνθρωποι" ήταν η μοναδική ομάδα του ΝΒΑ χωρίς ούτε έναν παίκτη άνω των τριάντα ετών στην σύνθεση τους και τέσσερις παίκτες τους συμμετείχαν στο All-Star Game. Με 22 νίκες στα τελευταία 25 ματς της κανονικής περιόδου, ισοβάθμησαν με το Σιάτλ στην κορυφή της Πασίφικ, χάνοντας την ισοβαθμία. Ο Ο'Νίλ είχε μέσο 28,3 πόντων, όντας δεύτερος στην λίγκα πίσω από τον Μάικλ Τζόρνταν,[177] ενώ είχε 11,4 ριμπάουντ και 2,4 κοψίματα ανά αγώνα.[178] Στα πλέι-οφ, οι Λέικερς απέκλεισαν και πάλι το Πόρτλαντ αντιμετώπισαν τους Σόνικς, χάνοντας στον πρώτο αγώνα αλλά κερδίζοντας τους τέσσερις επόμενους. Παρά την μέχρι τότε δυναμική παρουσία τους, δεν κατάφεραν να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις και ηττήθηκαν στους τελικούς περιφέρειας από τους Τζαζ με 4-0.[179]

Το 1998-99, η κανονική σεζόν διήρκεσε μόλις πενήντα αγωνιστικές λόγω του λοκ-άουτ, με τους Λέικερς να τερματίζουν με ρεκόρ 31-19.[180] Στα πλέι-οφ, ηττήθηκαν από τους Σπερς με 4-0 στους ημιτελικούς περιφέρειας, παίζοντας το τελευταίο τους παιχνίδι στο Forum στις 23 Μαΐου 1999, πριν μετακομίσουν στο Staples Center.[181] Στα μέσα της σεζόν πέρασε από την σύνθεση τους ο Ντένις Ρόντμαν για δύο μήνες, ενώ ο προπονητής Ντελ Χάρις αντικαταστάθηκε από τον Κερτ Ράμπις για το δεύτερο μέρος της χρονιάς.[182]

1999-2002[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1999, οι Λέικερς προσέλαβαν τον Φιλ Τζάκσον στην θέση του προπονητή και μαζί με τους βοηθούς Τεξ Γουίντερ, Φρανκ Χάμπλεν και Τζιμ Κλίμονς, όπως και τον προϋπάρχοντα Μπιλ Μπέρτκα, σχημάτισαν ένα από τα πιο έμπειρα προπονητικά τιμ όλων των εποχών.[183] Στην ομάδα επέστρεψε ο Έι Σι Γκριν και με την προσθήκη των Ρον Χάρπερ, Τζον Σάλεϊ και Μπράιαν Σο, οι "Λιμνάνθρωποι" τερμάτισαν πρώτοι στην δυτική περιφέρεια για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια. Ο Ο'Νίλ αναδείχθηκε παίκτης του μήνα τρεις φορές μέσα στην σεζόν, όπως και MVP του All-Star Game.[184]

Ο Ντέρεκ Φίσερ και ο Κόμπι Μπράιαντ

Με 25 νίκες στους 30 πρώτους αγώνες τους και σερί 16, 19 και 11 νικών κατά την διάρκεια της χρονιάς, οι Λέικερς πέτυχαν το καλύτερο ρεκόρ του πρωταθλήματος 67-15.[185] Στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, απέκλεισαν με 3-2 τους Σακραμέντο Κινγκς, συνεχίζοντας με τους Φοίνιξ Σανς με τέσσερις νίκες σε πέντε αγώνες. Στους τελικούς της περιφέρειας, απέκλεισαν τους Μπλέιζερς με 4-3, αν και στις αρχές της τέταρτης περιόδου του έβδομου παιχνιδιού έχαναν με 13 πόντους. Στους τελικούς του ΝΒΑ, κέρδισαν τους Ιντιάνα Πέισερς με 4-2, κατακτώντας το πρώτο πρωτάθλημα μετά το 1988.[186]

Το καλοκαίρι του 2000, έφυγαν από την ομάδα οι Γκλεν Ράις και Τράβις Νάιτ και προστέθηκαν στο ρόστερ τους οι Χόρας Γκραντ και Γκρεγκ Φόστερ.[187] Οι "Λιμνάνθρωποι" ξεκίνησαν με 31-16 και μετά από προβλήματα τραυματισμών των Ο'Νίλ, Μπράιαντ και Φίσερ, τερμάτισαν δεύτεροι στην Δύση με 56-26.[188] Στους τρεις πρώτους γύρους των πλέι-οφ, απέκλεισαν τους Μπλέιζερς, Κινγκς και Σπερς χωρίς να γνωρίσουν ήττα. Στους τελικούς του πρωταθλήματος, αντιμετώπισαν τους Φιλαδέλφεια 76ερς, οι οποίοι έκαναν την έκπληξη κερδίζοντας στο Λος Άντζελες με 101-107,[189] πριν ηττηθούν στα επόμενα τέσσερα παιχνίδια, δίνοντας στους Λέικερς έναν ακόμη τίτλο.[190] Ο Ο'Νίλ βραβεύθηκε ως MVP των τελικών, έχοντας μέσους όρους 33,0 πόντων και 15,8 ριμπάουντ σε εκείνη την σειρά.[191]

Παρά τους τραυματισμούς των Ντέρεκ Φίσερ και Μαρκ Μάντσεν, οι Λέικερς ξεκίνησαν την σεζόν 2001-02 με 16 νίκες σε 17 αγώνες.[192] Οι Λίντσεϊ Χάντερ, Σαμάκι Γουόκερ και Μιτς Ρίτσμοντ αντικατέστησαν τους Ρον Χάρπερ, Χόρας Γκραντ, Τάιρον Λου και Γκρεγκ Φόστερ στην σύνθεση της ομάδας. Μετά το δυναμικό ξεκίνημα, η ομάδα συνέχισε με 17-12 σε 29 ματς, τερματίζοντας δεύτερη στην λίγκα με 58-24.[193]

Στα πλέι-οφ, αντιμετώπισαν τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς για τρίτη συνεχόμενη σεζόν. Κάνοντας "sweep" με τρίποντο του Ρόμπερτ Χόρι με την λήξη του τρίτου παιχνιδιού,[194] οι Λέικερς έπαιξαν με τους Σαν Αντόνιο Σπερς στους ημιτελικούς της περιφέρειας, αποκλείοντας τους με 4-1. Στους τελικούς της Δύσης ήλθαν αντιμέτωποι με τους Κινγκς, οι οποίοι είχαν σημειώσει το καλύτερο ρεκόρ στην Πασίφικ, κερδίζοντας τους με 4-3, όπου στο έβδομο ματς νίκησαν εκτός έδρας με 106-112 στην παράταση.[195] Στους τελικούς είχαν περάσει οι Νιου Τζέρσεϊ Νετς από την ανατολική περιφέρεια, τους οποίους οι Λέικερς κέρδισαν με 4-0,[196] έχοντας τον Ο'Νίλ για τρίτη συνεχή χρονιά ως MVP της σειράς των τελικών με 36,3 πόντους και 12,3 ριμπάουντ, κάτι που κατάφερε μόνο αυτός και ο Μάικλ Τζόρνταν.[197]

2002-2004[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σεζόν 2002-03 ξεκίνησε με προβλήματα τραυματισμών για τους Λέικερς, με τον Ο'Νίλ να χάνει τα πρώτα δώδεκα παιχνίδια της σεζόν λόγω εγχείρησης σε δάχτυλο του ποδιού του,[198] τον Μαρκ Μάντσεν να παθαίνει διάστρεμμα και τον Ρικ Φοξ να αποβάλλεται για έξι αγώνες λόγω καβγά σε φιλικό αγώνα.[199] Το βάρος έπεσε στον Κόμπι Μπράιαντ, ο οποίος έγινε ο νεότερος αθλητής στην ιστορία του ΝΒΑ που έφθασε τους 10.000 πόντους. Έσπασε το ρεκόρ με τα περισσότερα τρίποντα σε έναν αγώνα, σκοράροντας δώδεκα εναντίον του Σιάτλ.[200] Επίσης πέτυχε 55 πόντους κατά των Ουίζαρντς και κατέγραψε εννέα αγώνες με περισσότερους από 40 πόντους, 13 με περισσότερους από 35 πόντους, έχοντας μέσο όρο 40,6 πόντους τον Φεβρουάριο του 2003.[201]

Λέικερς εναντίον Γκρίζλις, 2003-04

Οι Λέικερς απέδειξαν την επιμονή τους, όταν στις 6 Δεκεμβρίου 2002 έχαναν εντός έδρας με 27 πόντους από τους Μάβερικς στο τέλος της τρίτης περιόδου, κερδίζοντας τελικά με 105-103.[202] Στο διάλειμμα για το All-Star Game, οι "Λιμνάνθρωποι" είχαν ρεκόρ 24-23, κλείνοντας την χρονιά με 50-32, όντας πέμπτοι στην δυτική περιφέρεια.[203] Ο Ο'Νίλ πέρασε το όριο των 9.000 ριμπάουντ και των 20.000 πόντων μέσα στην σεζόν, ενώ αγωνίστηκε για δέκατη φορά στο All-Star Game. Στα πλέι-οφ, απέκλεισαν την Μινεσότα με 4-2, πριν αντιμετωπίσουν τους Σπερς στους ημιτελικούς περιφέρειας, με τους οποίους είχαν από δύο νίκες μετά το τέταρτο ματς. Στο πέμπτο παιχνίδι οι Λέικερς έχαναν με 18 πόντους στην τελευταία περίοδο, αλλά έφθασαν την διαφορά στο δίποντο μόλις 4,7 δευτερόλεπτα πριν την λήξη. Ο Χόρι επιχείρησε τρίποντο αλλά αστόχησε, με την ομάδα του να χάνει και το έκτο ματς και να μένει εκτός τελικών μετά από τέσσερα χρόνια.[204]

Το καλοκαίρι του 2003, εντάχθηκαν στην ομάδα οι Γκάρι Πέιτον και Καρλ Μαλόουν, οι οποίοι μαζί με τους Ο'Νίλ και Μπράιαντ αποτέλεσαν μία από τις σπουδαιότερες ομάδες όλων των εποχών.[205] Η χρονιά ξεκίνησε με 20 νίκες σε 25 αγώνες, με τον Μαλόουν να τραυματίζεται στις 21 Δεκεμβρίου 2003, χάνοντας 39 αγώνες.[206] Παρ' όλα αυτά, οι "Λιμνάνθρωποι" πέτυχαν μία μεγαλειώδη νίκη κατά των Ατλάντα Χοκς με 113-67, με τους φιλοξενούμενους να πετυχαίνουν μόλις επτά πόντους στην πρώτη περίοδο.[207]

Στο διάλειμμα του All-Star Game, οι Λέικερς είχαν ρεκόρ 31-19, με τον Ο'Νίλ να κατακτά τον τίτλο του MVP του All-Star Game για δεύτερη φορά. Η ομάδα τερμάτισε δεύτερη στην Δύση με 56-26 και απέκλεισε κατά σειρά τους Ρόκετς με 4-1, τους Σπερς με 4-2 και τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς με 4-2, πριν αντιμετωπίσει τους Πίστονς στους τελικούς, όπου ηττήθηκε με 4-1.[208]

Αναγέννηση με ηγέτη τον Μπράιαντ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2004-2007[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2004, την θέση του προπονητή ανέλαβε ο Ρούντι Τομιάνοβιτς και στην βασική πεντάδα παρέμεινε από την προηγούμενη χρονιά μόνο ο Κόμπι Μπράιαντ,[209] πλαισιωμένος από τον Λαμάρ Όντομ, τον Κέιρον Μπάτλερ και τον Βλάντε Ντίβατς, ο οποίος όμως έμεινε εκτός του μεγαλύτερου μέρους της σεζόν λόγω τραυματισμού. Ανήμερα των Χριστουγέννων, οι Λέικερς αντιμετώπισαν τους Μαϊάμι Χιτ, στους οποίους είχε μεταγραφεί ο Σακίλ Ο'Νιλ, χάνοντας με 102-104 στην παράταση.[210]

Ο Κόμπι Μπράιαντ το 2005

Στις 2 Φεβρουαρίου 2005, ο Τομιάνοβιτς παραιτήθηκε λόγω προβλημάτων υγείας, δίνοντας την θέση του στον Φρανκ Χάμπλεν.[211][212] Η ομάδα πήγε στο διάλειμμα του All-Star Game με ρεκόρ 28-24, με τον Μπράιαντ να σπάει το ρεκόρ των συνεχόμενων εύστοχων βολών με 43, αμέσως μετά. Ο Λαμάρ Όντομ τραυματίστηκε στον ώμο στις 18 Μαρτίου χάνοντας το υπόλοιπο της χρονιάς,[213] με τον Μπάτλερ να πετυχαίνει 22,8 πόντους ανά αγώνα τον Απρίλιο, με 7,6 ριμπάουντ και 2,2 κλεψίματα.[214] Ο Μπράιαντ ξεπέρασε τους 14.000 πόντους στο τέλος της σεζόν, αλλά με ρεκόρ 34-48 η ομάδα παρέμεινε εκτός πλέι-οφ για πρώτη φορά μετά το 1994.[215]

Το καλοκαίρι του 2005, επέστρεψε στον πάγκο της ομάδας ο Φιλ Τζάκσον και μέσω των ντραφτ εντάχθηκε στο ρόστερ τους ο Άντριου Μπάινουμ,[216][217] ενώ μεταγράφηκαν στο Λος Άντζελες οι Κουάμε Μπράουν και Σμας Πάρκερ.[218] Η σεζόν 2004-05 ξεκίνησε με εκτός έδρας νίκη μέσα στο Ντένβερ, με το μεγάλο βάρος στην επίθεση να πέφτει στον Μπράιαντ. Ο έμπειρος γκαρντ, έδειξε τις δυνατότητες του σκοράροντας περισσότερους πόντους από ολόκληρη την αντίπαλη ομάδα στο τέλος του τρίτου δωδεκάλεπτου του αγώνα των Λέικερς εναντίον των Μάβερικς, με 62-61.[219] Στις 6 Ιανουαρίου 2006, αυτός και ο Πάρκερ ευστόχησαν σε 12/12 τρίποντα, με αυτήν να είναι η πρώτη φορά από την καθιέρωση του τρίποντου το 1979, που δύο συμπαίκτες επιχείρησαν τουλάχιστον πέντε προσπάθειες ο καθ' ένας χωρίς να αστοχήσουν σε καμία.[220] Την επόμενη ημέρα, στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τους Κλίπερς, ο Μπράιαντ πέτυχε σαράντα πόντους στο δεύτερο ημίχρονο, βοηθώντας την ομάδα του να ανατρέψει μία διαφορά 13 πόντων και να κερδίσει με 109-112.[221] Στις 9 Ιανουαρίου, έγινε ο πρώτος καλαθοσφαιριστής μετά τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν το Νοέμβριο του 1964, ο οποίος πέτυχε περισσότερους από 45 πόντους σε τέσσερα συνεχόμενα παιχνίδια.[222] Μετά από τρεις συνεχόμενες ήττες από τους Χιτ, τους Κινγκς και τους Σανς, οι Λέικερς κέρδισαν τους Τορόντο Ράπτορς στις 22 Ιανουαρίου 2006, αν και είχαν μείνει πίσω στο σκορ με 18 πόντους διαφορά. Σε μία από τις σπουδαιότερες εμφανίσεις ενός αθλητή στην ιστορία του ΝΒΑ, ο Μπράιαντ πέτυχε 81 πόντους, με τους 55 να έρχονται στο δεύτερο ημίχρονο, ωθώντας την ομάδα του στη νίκη με 122-105.[223] Αυτή ήταν η δεύτερη καλύτερη επίδοση σκοραρίσματος στην ιστορία του αμερικάνικου πρωταθλήματος, μετά τους εκατό πόντους του Τσάμπερλεϊν τον Μάρτιο του 1962.[224][225] Στις 3 Μαρτίου του 2006, ο Μπράιαντ χρειαζόταν δέκα πόντους εναντίον των Ουόριορς για να γίνει ο νεότερος αθλητής που ξεπέρασε τους 16.000 πόντους στην ιστορία του ΝΒΑ, πετυχαίνοντας τελικά 42 και δίνοντας τη νίκη στους Λέικερς με 94-106.[226] Στις 2 Απριλίου, στη νίκη εναντίον του Χιούστον με 104-88, ο Μπράιαντ ισοφάρισε το ρεκόρ του Έλτζιν Μπέιλορ, ξεπερνώντας σε 23 αγώνες σε μία σεζόν τους 40 πόντους,[227] σπάζοντας το ρεκόρ τέσσερις ημέρες αργότερα στην ήττα των "Λιμνανθρώπων" από τους Νάγκετς με 108-110 στην παράταση.[228] Δώδεκα ημέρες αργότερα, ξεπέρασε τους 2.719 πόντους του Μπέιλορ σε μία χρονιά, από την σεζόν 1962-63, φτάνοντας τους 2.754 μετά τη νίκη εναντίον του Πόρτλαντ με 110-99.[229] Ολοκλήρωσε μία καταπληκτική σεζόν με 2.832 πόντους, την έβδομη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών και τον όγδοο καλύτερο μέσο όρο πόντων, με 35,4, ενώ η ομάδα του τερμάτισε έβδομη στην Δύση με ρεκόρ 45-37.[230]

Στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, οι Λέικερς αντιμετώπισαν τους Φοίνιξ Σανς, χάνοντας εκτός έδρας στο πρώτο παιχνίδι με 107-102.[231] Στον επαναληπτικό, οι "Λιμνάνθρωποι" υπερίσχυσαν των αντιπάλων τους κερδίζοντας με 93-99, με 29 πόντους και 10 ριμπάουντ του Μπράιαντ και 21 πόντους, 7 ριμπάουντ και 5 ασίστ του Όντομ.[232] Η σειρά μεταφέρθηκε στο Λος Άντζελες, με τους Λέικερς να επικρατούν με 99-92 στο τρίτο ματς και τον Μπράιαντ να στέλνει το τέταρτο στην παράταση με λέι-απ μετά από κλέψιμο του Πάρκερ στο Στιβ Νας. Λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος της παράτασης, οι Λέικερς έχαναν με έναν πόντο, με τον Λουκ Γουόλτον να κερδίζει τζάμπολ από τον Στιβ Νας. Η μπάλα κατέληξε στον Μπράιαντ, ο οποίος σκόραρε με fade-away από τα δεξιά, δίνοντας τη νίκη με 99-98 στην ομάδα του.[233] Οι Λέικερς έχασαν το πέμπτο ματς στο Φοίνιξ και το έκτο παιχνίδι στο Λος Άντζελες οδηγήθηκε στην παράταση μετά από τρίποντο του Τιμ Τόμας, στην οποία οι Σανς πέτυχαν 21 πόντους κερδίζοντας με 118-126.[234] Οι ψυχικές δυνάμεις των "Λιμνανθρώπων" εξαντλήθηκαν, οδηγώντας τους στην ήττα στο έβδομο ματς με 121-90.[235]

Ο Λαμάρ Όντομ το 2007

Η επόμενη σεζόν ξεκίνησε με τον Μπράιαντ στον πάγκο λόγω τραυματισμού στο γόνατο, επανερχόμενος στις δυναμικές του εμφανίσεις με 52 πόντους στο τελευταίο ματς του Νοεμβρίου του 2006.[236] Στα μέσα Δεκεμβρίου, ο Όντομ τραυματίστηκε στο γόνατο, όντας μέχρι εκείνη την στιγμή ο δεύτερος παραγωγικότερος αθλητής της ομάδας.[237] Οι Λέικερς κέρδισαν τα 12 από τα 21 παιχνίδια που απουσίασε, με τον Μπράιαντ να πλαισιώνεται από ελπιδοφόρους αλλά άπειρους συμπαίκτες, όπως ο Λουκ Γουόλτον, ο Μπράιαν Κουκ, ο Κουάμε Μπράουν και ο Σμας Πάρκερ. Στα τέλη Ιανουαρίου, ο Όντομ επέστρεψε στην αγωνιστική δράση, αλλά οι "Λιμνάνθρωποι" ηττήθηκαν στα 17 από τα 24 επόμενα ματς που έπαιξαν, με τον Μπράιαντ στην συνέχεια να αναλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά την επίθεση της ομάδας, σκοράροντας 65, 50, 60 και 50 πόντους στις νίκες εναντίον του Πόρτλαντ, της Μινεσότα, του Μέμφις και της Νέας Ορλεάνης, αντίστοιχα.[238]

Οι Λέικερς τερμάτισαν και πάλι στην έβδομη θέση της δυτικής περιφέρειας με ρεκόρ 42-40, αντιμετωπίζοντας και πάλι τους Σανς στα πλέι-οφ, χάνοντας αυτή την φορά με 4-1.[239] Ο Μπράιαντ συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος, στην καλύτερη αμυντική πεντάδα και κέρδισε το βραβείο του MVP του All-Star Game.[240]

2007-2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 2007, ο Μπράιαντ αιτήθηκε από την διοίκηση των Λέικερς να ανταλλαχθεί με κάποιον άλλο παίκτη, σε περίπτωση που δεν ενισχύονταν η ομάδα.[241] Μετά από δύο σεζόν στους Ουόριορς και μία στους Τζαζ, επέστρεψε στην ομάδα ο Ντέρεκ Φίσερ,[242] την σύνθεση της οποίας συμπλήρωναν οι Μπράιαντ, Όντομ, Μπάινουμ, Βλαντιμίρ Ραντμάνοβιτς, Λουκ Γουόλτον, Τζόρνταν Φάρμαρ και Ρόνι Τουριάφ. Ο Όντομ επέστρεψε μετά από επέμβαση στον ώμο του στις αρχές Δεκεμβρίου,[243] βοηθώντας τους Λέικερς να κλείσουν τον Ιανουάριο με ρεκόρ 25-11, αν και πριν την επιστροφή του σέντερ τους είχαν εννέα νίκες σε δεκαέξι αγώνες. Ο Μπάινουμ αποτέλεσε βασικό στέλεχος των "Λιμνανθρώπων", με μέσους όρους 19,0 πόντων και 12,8 ριμπάουντ, πριν τραυματιστεί στο Μέμφις στις 13 Ιανουαρίου 2008.[244] Στα τέλη Νοεμβρίου, είχε ενταχθεί στο ρόστερ της ομάδας ο Τρέβορ Αρίζα, ο οποίος όμως τραυματίστηκε λίγο αργότερα. Στα μέσα της σεζόν, μεταγράφηκε στην ομάδα ο Πάου Γκασόλ από τους Γκρίζλις, με τον οποίο οι Λέικερς έκλεισαν την κανονική περίοδο του πρωταθλήματος με 22 νίκες σε 27 ματς, τερματίζοντας πρώτοι στην δυτική περιφέρεια.[245]

Οι καλές εμφανίσεις συνεχίστηκαν στα πλέι-οφ, όπου οι Λέικερς έκαναν "sweep" τους Νάγκετς στον πρώτο γύρο,[246] πριν αποκλείσουν τους Τζαζ με 4-2.[247] Στους τελικούς της περιφέρειας, οι "Λιμνάνθρωποι" αντιμετώπισαν τους Σαν Αντόνιο Σπερς, το εμπόδιο των οποίων υπερκέρασαν μετά από πέντε παιχνίδια.[248] Στους τελικούς του πρωταθλήματος βρίσκονταν οι μεγάλοι αντίπαλοι τους, Μπόστον Σέλτικς, οι οποίοι κέρδισαν τα δύο πρώτα ματς στην έδρα τους, ηττήθηκαν στο τρίτο παιχνίδι στο Λος Άντζελες, αλλά ανέτρεψαν μία διαφορά 24 πόντων στο τέταρτο παιχνίδι, κερδίζοντας με 91-97. Μετά τη νίκη των Λέικερς στο πέμπτο ματς, η σειρά τελείωσε στην Βοστώνη με 4-2.[249]

Οι Τζάκσον, Μπράιαντ, Γκασόλ και Φάρμα στην Ουάσινγκτον τον Μάιο του 2008

Η επόμενη χρονιά ξεκίνησε με επτά συνεχόμενες νίκες για τους "Λιμνανθρώπους", οι οποίοι κέρδισαν τους Σέλτικς με εννέα πόντους τα Χριστούγεννα και πήγαν στο διάλειμμα του All-Star Game με ρεκόρ 42-10.[250] Ο Μπάινουμ τραυματίστηκε στο γόνατο, επιστρέφοντας τέσσερις αγώνες πριν το τέλος της κανονικής περιόδου.[251] Ο Μπράιαντ πέτυχε 61 πόντους εναντίον των Νικς στο Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν στις 2 Φεβρουαρίου,[252] με τους Λέικερς να πετυχαίνουν το καλύτερο ρεκόρ της δυτικής περιφέρειας (65-17) μετά τις νίκες τους στην Βοστώνη και το Κλίβελαντ.[253]

Στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ απέκλεισαν τους Γιούτα Τζαζ με 4-1,[254] αλλά οι Χιούστον Ρόκετς αποτέλεσαν δύσκολο αντίπαλο για την ομάδα του Λος Άντζελες, με την σειρά να οδηγείται στο έβδομο παιχνίδι, όπου οι Λέικερς κέρδισαν με 19 πόντους.[255] Στους τελικούς της δυτικής περιφέρειας αντιμετώπισαν τους Νάγκετς, οι οποίοι έσπασαν την έδρα των Λέικερς στο δεύτερο ματς νικώντας με 103-106,[256] αλλά με 41 πόντους του Μπράιαντ στο 97-103 του τρίτου αγώνα, οι "Λιμνάνθρωποι" κέρδισαν και πάλι το πλεονέκτημα έδρας.[257] Η σειρά ολοκληρώθηκε με νίκη του Λος Άντζελες στο έκτο ματς με 119-92.[258] Πρωταθλήτρια ομάδα της ανατολικής περιφέρειας ήταν οι Ορλάντο Μάτζικ, τους οποίους οι Λέικερς κέρδισαν στους δύο πρώτους αγώνες, πριν ηττηθούν με 108-104 στον τρίτο.[259] Στο τέταρτο παιχνίδι, ο Ντέρεκ Φίσερ έστειλε με τρίποντο το παιχνίδι στην παράταση και με ένα ακόμη έδωσε τη νίκη στην ομάδα του.[260] Η σειρά ολοκληρώθηκε στο πέμπτο ματς, φέρνοντας το 15ο πρωτάθλημα στο Λος Άντζελες.[261]

Το 2009, η διοίκηση της ομάδας αντάλλαξε τον Τρέβορ Αρίζα με τον Ρον Αρτέστ των Χιούστον Ρόκετς,[262] ο οποίος μαζί με τους Μπράιαντ, Γκασόλ, Μπάινουμ και Φίσερ αποτέλεσαν την βασική πεντάδα των Λέικερς για το 2009-10. Οι "Λιμνάνθρωποι" ξεκίνησαν την χρονιά με ρεκόρ 23-4, ενώ στο διάλειμμα του All-Star Game είχαν 41-13. Προβλήματα τραυματισμών οδήγησαν σε επτά ήττες στους τελευταίους έντεκα αγώνες της κανονικής περιόδου, με την σεζόν να ολοκληρώνεται με 57-25, την καλύτερη επίδοση της δυτικής περιφέρειας.[263]

Οι Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ αποτέλεσαν τον πρώτο αντίπαλο της ομάδας στα πλέι-οφ, με τους Λέικερς να νικούν με 4-2,[264] πριν κάνουν "sweep" τους Τζαζ και κερδίσουν τα δύο πρώτα παιχνίδια εναντίον των Σανς.[265] Η ομάδα του Λος Άντζελες οδηγήθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά στους τελικούς του ΝΒΑ, αφού επιβλήθηκε του Φοίνιξ με 4-2.[266] Εκεί, βρισκόταν για άλλη μια φορά οι Μπόστον Σέλτικς, τους οποίους οι Λέικερς κέρδισαν με 102-89 στο πρώτο ματς,[267] αλλά ηττήθηκαν με 94-103 στο δεύτερο,[268] όπου ο Ρέι Άλλεν πέτυχε επτά συνεχόμενα τρίποντα στο πρώτο ημίχρονο.[269] Το πλεονέκτημα έδρας επανήλθε στο Λος Άντζελες μετά την εκτός έδρας νίκη με 84-91,[270] με την Βοστώνη να κερδίζει τα δύο επόμενα παιχνίδια στην έδρα της. Οι Λέικερς επιβλήθηκαν με 89-67 στο έκτο ματς,[271] πριν ανατρέψουν μία διαφορά 13 πόντων στον έβδομο αγώνα, όπου κέρδισαν με 83-79, κατακτώντας άλλον ένα τίτλο.[272] Ο Μπράιαντ αναδείχθηκε MVP των τελικών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, πετυχαίνοντας περισσότερους από τριάντα πόντους σε δώδεκα ματς των πλέι-οφ.[273]

Προβλήματα τραυματισμών και αρνητικά ρεκόρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2010-2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Λέικερς επέστρεψαν την σεζόν του 2010-11, με σκοπό να συμμετέχουν για τέταρτη συνεχή χρονιά στους τελικούς του ΝΒΑ. Η ομάδα κέρδισε 57 παιχνίδια στην κανονική περίοδο, με τους Μπράιαντ και Γκασόλ να αγωνίζονται στο All-Star Game, όπου ο πρώτος βραβεύθηκε ως MVP,[274] και τον Λαμάρ Όντομ να παίρνει το βραβείο του έκτου παίκτη της χρονιάς.[275] Παρ' όλα αυτά, σημάδια σωματικής και ψυχολογικής κούρασης έκαναν την εμφάνιση τους, με την ομάδα να ηττάται στο Κλίβελαντ από την χειρότερη ομάδα της λίγκας στις 16 Φεβρουαρίου,[276] ενώ έναν μήνα νωρίτερα είχε νικήσει τον ίδιο αντίπαλο με 55 πόντους διαφορά.[277] Η αντίδραση των Λέικερς ήταν δεκαεπτά νίκες στους επόμενους δεκαοκτώ αγώνες, αλλά η ομάδα έμεινε χωρίς δυνάμεις στα πλέι-οφ, όπου αφού απέκλεισε τους Χόρνετς με 4-2, ηττήθηκε με 4-0 από τους Ντάλας Μάβερικς.[278]

Ο Στιβ Νας το 2013

Την επόμενη χρονιά, οι Λέικερς αγωνίστηκαν σε 66 αγώνες λόγω του λοκ-άουτ,[279] με τον Μάικ Μπράουν να αντικαθιστά τον Φιλ Τζάκσον στο πάγκο της ομάδας.[280] Η σεζόν ξεκίνησε τα Χριστούγεννα, με την μέτρια πορεία της ομάδας να επισκιάζεται από τις εκπληκτικές εμφανίσεις του Μπράιαντ, ο οποίος τον Ιανουάριο του 2012 πέτυχε περισσότερους από σαράντα πόντους σε τέσσερα συνεχή ματς.[281] Στα μέσα της χρονιάς, οι Λέικερς αντάλλαξαν τον Φίσερ με τον Τζόρνταν Χιλ και έκλεισαν την χρονιά με 41-25, τερματίζοντας τρίτοι στην δυτική περιφέρεια.[282]

Στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, αντιμετώπισαν τους Νάγκετς, με την σειρά να φθάνει στο έβδομο παιχνίδι, παρά το γεγονός ότι είχαν προηγηθεί με 3-1. Εκεί, οι Λέικερς νίκησαν με 39 πόντους, 35 ριμπάουντ και 10 κοψίματα των Μπάινουμ και Γκασόλ μαζί, όπως και με 17 πόντους και 8 ασίστ του Μπράιαντ.[283] Αποκλείστηκαν τελικά από τους Θάντερ στους ημιτελικούς της περιφέρειας με 4-1, παρά το ότι ο Μπράιαντ πέτυχε 42 πόντους στο πέμπτο ματς.[284]

Το 2012-13, ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες αλλά τελείωσε απογοητευτικά για τους Λέικερς. Το καλοκαίρι του 2012, ο πρόεδρος της ομάδας, Μιτς Κάπτσακ, συμφώνησε με τον Στιβ Νας και τον Ντουάιτ Χάουαρντ,[285][286] οι οποίοι μαζί με τους Μπράιαντ και Γκασόλ αποτέλεσαν μία από τις δυνατότερες ομάδες εκείνη την σεζόν. Παρ' όλα αυτά, ο Νας έπαθε διάστρεμμα στο δεύτερο ματς της χρονιάς και λίγες ημέρες αργότερα ο Μάικλ Ντ' Αντόνυ ανέλαβε καθήκοντα προπονητή.[287][288] Ο Νας έπαιξε σε πενήντα αγώνες, χωρίς όμως να πιάσει τα γνώριμα επίπεδα απόδοσης του, με τον Μπράιαντ να κάνει άλλη μία σπουδαία σεζόν με 27,3 πόντους, 6,0 ασίστ και 5,6 ριμπάουντ ανά αγώνα, αλλά να τραυματίζεται τρεις αγώνες πριν το τέλος της κανονικής περιόδου και να χάνει τα πλέι-οφ.[289] Οι Λέικερς τερμάτισαν έβδομοι στην δυτική περιφέρεια και ηττήθηκαν με 4-0 από τους Σαν Αντόνιο Σπερς στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ.[290]

Οι τραυματισμοί έπληξαν την ομάδα και το 2013-14, με τους Μπράιαντ και Νας να παίζουν μόλις σε 21 παιχνίδια συνολικά.[291] Από το ρόστερ των "Λιμνάνθρωπων" αποχώρησαν οι Χάουαρντ και Metta World Peace, με τους Λέικερς να αναγκάζονται να συμπληρώσουν την σύνθεση τους με αθλητές όπως ο Νικ Γιανγκ, ο Κένταλ Μάρσαλ και ο Τζόντι Μικς. Η ομάδα έμεινε εκτός πλέι-οφ για πρώτη φορά μετά από εννέα χρόνια με ρεκόρ 27-55.[292] Στα θετικά της σεζόν ήταν η άνοδος του Νας στην τρίτη θέση των ασίστ όλων των εποχών με 10.335,[293] ενώ ο Γκασόλ ξεπέρασε τους 16.576 πόντους και έγινε ο δεύτερος Ευρωπαίος σκόρερ στην ιστορία του ΝΒΑ, πίσω από τον Ντιρκ Νοβίτσκι.[294]

2014-2016[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζόρνταν Κλάρκσον

Στα ντραφτ, οι Λέικερς επέλεξαν τον Τζούλιους Ραντλ, όπως και τον Τζόρνταν Κλάρκσον.[295] Ο Γκασόλ υπέγραψε στους Σικάγο Μπουλς και λόγω τραυματισμών, ο Μπράιαντ αγωνίστηκε σε μόλις 35 παιχνίδια της χρονιάς.[296] Η διοίκηση της ομάδας προσπάθησε να διατηρήσει μία ισορροπία στον οικονομικό τομέα, βλέποντας ότι έμενε άλλος ένας χρόνος στο συμβόλαιο του μεγάλου αστέρα της, οπότε δεν πραγματοποίησε μεγάλες μεταγραφές, αλλά συμφώνησε με υποσχόμενους παίκτες. Σε κάποιο σημείο της κανονικής περιόδου, οι Μπράιαντ, Νας, Γιανγκ, Ραντλ, Εξέβιερ Χένρι, Ρόνι Πράις και Γουέιν Έλινγκτον υπέφεραν τραυματισμούς οι οποίοι τους άφησαν εκτός του υπόλοιπου της σεζόν.[297] Η ομάδα έφθασε στο σημείο να έχει μόνο δύο γκαρντ διαθέσιμους στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στις 15 Απριλίου 2015 στο Σακραμέντο, φέρνοντας στην σύνθεση τους, τους Τζαμπάρι Μπράουν και Βάντερ Μπλου από την D-League.[298] Ολοκλήρωσαν την σεζόν 2014-15 με ρεκόρ 21-61, χάνοντας τα πλέι-οφ για μόλις όγδοη φορά μετά την μετακόμιση του συλλόγου στο Λος Άντζελες.[299]

Το 2015-16, σηματοδότησε την τελευταία χρονιά στην σπουδαία καριέρα του Κόμπι Μπράιαντ, με τους Λέικερς να αποκτούν μέσω ντραφτ τους Ντι Άντζελο Ράσελ, Λάρι Νάνς Τζούνιορ και Άντονι Μπράουν.[300][301][302] Αποκλείστηκαν από τα πλέι-οφ από τις 9 Μαρτίου 2016, όταν με ρεκόρ 14-51 παρέμειναν εκτός της post-season για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, το μεγαλύτερο διάστημα στην ιστορία του συλλόγου.[303] Ολοκλήρωσαν την σεζόν με το χειρότερο ρεκόρ της ιστορίας τους, 17-65, με τον Μπάιρον Σκοτ να απολύεται από τον πάγκο της ομάδας μετά από δύο αποτυχημένες χρονιές.[304] Παρ' όλα αυτά, ολόκληρη η χρονιά αποτέλεσε ένα εορταστικό γεγονός για την ομάδα, η οποία όπου αγωνιζόταν το κοινό φορούσε φανέλες του Μπράιαντ, με τους Λέικερς να τιμούν τον μεγάλο αθλητή στο τέλος της χρονιάς, με την βασική ομιλία να γίνεται από τον Μάτζικ Τζόνσον.[305][306]

Επιτυχίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωταθλήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλοι Περιφέρειας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 31: (1949, 1950, 1952, 1953, 1954, 1959, 1962, 1963, 1965, 1966, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1980, 1982, 1983, 1984, 1985, 1987, 1988, 1989, 1991, 2000, 2001, 2002, 2004, 2008, 2009, 2010)

Τίτλοι Κατηγορίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 23: (1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1980, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 2000, 2001, 2004, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012)

Σεζόν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωταθλητές NBA
(1949–σήμερα)
Πρωταθλητές Ντιβίζιον / Πρωταθλητές Δυτικής περιφέρειας
(1948–1970 / 1971–σήμερα)
Πρωταθλητές Πασίφικ
(1970–σήμερα)
Πλέι-οφ
(1949–σήμερα)
Σεζόν Πρωτάθλ. Περιφ. Θέση Ντιβίζιον Θέση Νίκες Ήττες  % Διαφ. Πλέι-οφ Επιτυχίες Παρ.
Minneapolis Lakers
1948–49 BAA Δυτική 2οι 44 16 .733 1 Νίκη κατά των Σικάγο Σταγκς με 2–0
Νίκη κατά των Ρότσεστερ Ρόγιαλς με 2–0
Νίκη στους τελικούς κατά των Ουάσινγκτον Κάπιτολς με 4–2[307]
[308]
1949–50 NBA Κεντρική 1οι 51 17 .750 Νίκη κατά των Σικάγο Σταγκς με 2–0
Νίκη κατά των Φορτ Γουέιν Πίστονς με 2–0
Νίκη κατά των Άντερσον Πάκερς με 2–0
Νίκη στους τελικούς κατά των Σίρακιους Νάσιοναλς με 4–2[309]
[310]
1950–51 NBA Δυτική 1οι 44 24 .647 Νίκη κατά των Ιντιανάπολις Ολίμπιανς με 2–1
Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Ρότσεστερ Ρόγιαλς με 3–1[311]
[312]
1951–52 NBA Δυτική 2οι 40 26 .606 1 Νίκη κατά των Ιντιανάπολις Ολίμπιανς με 2–0
Νίκη κατά των Ρότσεστερ Ρόγιαλς με 3–1
Νίκη στους τελικούς κατά των Νιου Γιορκ Νικς με 4–3[313]
[314]
1952–53 NBA Δυτική 1οι 48 22 .686 Νίκη κατά των Ιντιανάπολις Ολίμπιανς με 2–0
Νίκη κατά των Φορτ Γουέιν Πίστονς με 3–2
Νίκη στους τελικούς κατά των Νιου Γιορκ Νικς με 4–1[315]
Τζορτζ Μάικαν (MVP All-Star Game) [316]
1953–54 NBA Δυτική 1οι 46 26 .639 Νίκη κατά των Ρότσεστερ Ρόγιαλς με 2–1
Νίκη στους τελικούς κατά των Σίρακιους Νάσιοναλς με 4–3[317]
[318]
1954–55 NBA Δυτική 2οι 40 32 .556 3 Νίκη κατά των Ρότσεστερ Ρόγιαλς με 2–1
Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Φορτ Γουέιν Πίστονς με 3–1[319]
[320]
1955–56 NBA Δυτική 2οι 33 39 .458 4 Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Σεντ Λούις Χοκς με 2–1[321] [322]
1956–57 NBA Δυτική 2οι 34 38 .472 Νίκη κατά των Φορτ Γουέιν Πίστονς με 2–0
Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Σεντ Λούις Χοκς με 3–0[323]
[324]
1957–58 NBA Δυτική 4οι 19 53 .264 22 [325]
1958–59 NBA Δυτική 2οι 33 39 .458 16 Νίκη κατά των Ντιτρόιτ Πίστονς με 2–1
Νίκη κατά των Σεντ Λούις Χοκς με 4–2
Ήττα στους τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς με 4–0[326]
Έλτζιν Μπέιλορ (MVP All-Star Game, Ρούκι της χρονιάς) [327]
1959–60 NBA Δυτική 3οι 25 50 .333 21 Νίκη κατά των Ντιτρόιτ Πίστονς με 2–0
Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Σεντ Λούις Χοκς με 4–3[328]
[329]
Los Angeles Lakers
1960–61 NBA Δυτική 2οι 36 43 .456 15 Νίκη κατά των Ντιτρόιτ Πίστονς με 3–2
Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Σεντ Λούις Χοκς με 4–3[330]
[331]
1961–62 NBA Δυτική 1οι 54 26 .675 Νίκη κατά των Ντιτρόιτ Πίστονς με 4–2
Ήττα στους τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς με 4–3[332]
[333]
1962–63 NBA Δυτική 1οι 53 27 .663 Νίκη κατά των Σεντ Λούις Χοκς με 4–3
Ήττα στους τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς με 4–2[334]
[335]
1963–64 NBA Δυτική 3οι 42 38 .525 6 Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Σεντ Λούις Χοκς με 3–2[336] [337]
1964–65 NBA Δυτική 1οι 49 31 .613 Νίκη κατά των Μπάλτιμορ Μπούλετς με 4–2
Ήττα στους τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς με 4–1[338]
[339]
1965–66 NBA Δυτική 1οι 45 35 .563 Νίκη κατά των Σεντ Λούις Χοκς με 4–3
Ήττα στους τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς με 4–3[340]
[341]
1966–67 NBA Δυτική 3οι 36 45 .444 8 Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Σαν Φρανσίσκο Ουόριορς με 3–0[342] [343]
1967–68 NBA Δυτική 2οι 52 30 .634 4 Νίκη κατά των Σικάγο Μπουλς με 4–1
Νίκη κατά των Σαν Φρανσίσκο Ουόριορς με 4–0
Ήττα στους τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς με 4–2[344]
[345]
1968–69 NBA Δυτική 1οι 55 27 .671 Νίκη κατά των Σαν Φρανσίσκο Ουόριορς με 4–2
Νίκη κατά των Ατλάντα Χοκς με 4–1
Ήττα στους τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς με 4–3[346]
Τζέρι Γουέστ (MVP τελικών ΝΒΑ) [347]
1969–70 NBA Δυτική 2οι 46 36 .561 2 Νίκη κατά των Φοίνιξ Σανς με 4–3
Νίκη κατά των Ατλάντα Χοκς με 4–0
Ήττα στους τελικούς από τους Νιου Γιορκ Νικς με 4–3[348]
[349]
1970–71 NBA Δυτική 2οι Ειρηνικού 1οι 48 34 .585 Νίκη κατά των Σικάγο Μπουλς με 4–3
Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Μιλγουόκι Μπακς με 4–1[350]
[351]
1971–72 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 69 13 .841 Νίκη κατά των Σικάγο Μπουλς με 4–0
Νίκη κατά των Μιλγουόκι Μπακς με 4–2
Νίκη στους τελικούς κατά των Νιου Γιορκ Νικς με 4–1[352]
Ουίλτ Τσάμπερλεϊν (MVP τελικών ΝΒΑ)
Τζέρι Γουέστ (MVP All-Star Game)
Μπιλ Σάρμαν (Προπονητής της χρονιάς)
[353]
1972–73 NBA Δυτική 2οι Ειρηνικού 1οι 60 22 .732 Νίκη κατά των Σικάγο Μπουλς με 4–3
Νίκη κατά των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς με 4–1
Ήττα στους τελικούς από τους Νιου Γιορκ Νικς με 4–1[354]
[355]
1973–74 NBA Δυτική 2οι Ειρηνικού 1οι 47 35 .573 Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Μιλγουόκι Μπακς με 4–1[356] [357]
1974–75 NBA Δυτική 9οι Ειρηνικού 5οι 30 52 .366 18 [358]
1975–76 NBA Δυτική 6οι Ειρηνικού 4οι 40 42 .488 19 Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ (MVP πρωταθλήματος) [359]
1976–77 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 53 29 .646 Νίκη κατά των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς με 4–3
Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 4–0[360]
Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ (MVP πρωταθλήματος) [361]
1977–78 NBA Δυτική 5οι Ειρηνικού 4οι 45 37 .549 13 Ήττα στον πρώτο γύρο από τους Σιάτλ Σούπερσονικς με 2–1[362] [363]
1978–79 NBA Δυτική 5οι Ειρηνικού 3οι 47 35 .573 5 Νίκη κατά των Ντένβερ Νάγκετς με 2–1
Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Σιάτλ Σούπερσονικς με 4–1[364]
[365]
1979–80 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 60 22 .732 Νίκη κατά των Φοίνιξ Σανς με 4–1
Νίκη κατά των Σιάτλ Σούπερσονικς με 4–1
Νίκη στους τελικούς κατά των Φιλαδέλφεια 76ερς με 4–2[366]
Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ (MVP πρωταθλήματος)
Μάτζικ Τζόνσον (MVP τελικών ΝΒΑ)
[367]
1980–81 NBA Δυτική 3οι Pacific 2οι 54 28 .659 3 Ήττα στον πρώτο γύρο από τους Χιούστον Ρόκετς με 2–1[368] [369]
1981–82 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 57 25 .695 Νίκη κατά των Φοίνιξ Σανς με 4–0
Νίκη κατά των Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–0
Νίκη στους τελικούς κατά των Φιλαδέλφεια 76ερς με 4–2[370]
Μάτζικ Τζόνσον (MVP τελικών ΝΒΑ) [371]
1982–83 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 58 24 .707 Νίκη κατά των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 4–1
Νίκη κατά των Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–2
Ήττα στους τελικούς από τους Φιλαδέλφεια 76ερς με 4–0[372]
[373]
1983–84 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 54 28 .659 Νίκη κατά των Κάνσας Σίτι Κινγκς με 3–0
Νίκη κατά των Ντάλας Μάβερικς με 4–1
Νίκη κατά των Φοίνιξ Σανς με 4–2
Ήττα στους τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς με 4–3[374]
[375]
1984–85 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 62 20 .756 Νίκη κατά των Φοίνιξ Σανς με 3–0
Νίκη κατά των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 4–1
Νίκη κατά των Ντένβερ Νάγκετς με 4–1
Νίκη στους τελικούς κατά των Μπόστον Σέλτικς με 4–2[376]
Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ (MVP τελικών ΝΒΑ) [377]
1985–86 NBA Δυτική 1st Ειρηνικού 1st 62 20 .756 Νίκη κατά των Σαν Αντόνιο Σπερς με 3–0
Νίκη κατά των Ντάλας Μάβερικς με 4–2
Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Χιούστον Ρόκετς με 4–1[378]
Μάικλ Κούπερ (Βραβείο J. Walter Kennedy Citizenship) [379]
1986–87 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 65 17 .793 Νίκη κατά των Ντένβερ Νάγκετς με 3–0
Νίκη κατά των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς με 4–1
Νίκη κατά των Σιάτλ Σούπερσονικς με 4–0
Νίκη στους τελικούς κατά των Μπόστον Σέλτικς με 4–2[380]
Μάτζικ Τζόνσον (MVP πρωταθλήματος, MVP τελικών ΝΒΑ)
Μάικλ Κούπερ (Αμυντικός της χρονιάς)
[381]
1987–88 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 62 20 .756 Νίκη κατά των Σαν Αντόνιο Σπερς με 3–0
Νίκη κατά των Γιούτα Τζαζ με 4–3
Νίκη κατά των Ντάλας Μάβερικς με 4–3
Νίκη στους τελικούς κατά των Ντιτρόιτ Πίστονς με 4–3[382]
Τζέιμς Ουόρθι (MVP τελικών ΝΒΑ) [383]
1988–89 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 57 25 .695 Νίκη κατά των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 3–0
Νίκη κατά των Σιάτλ Σούπερσονικς με 4–0
Νίκη κατά των Φοίνιξ Σανς με 4–0
Ήττα στους τελικούς από τους Ντιτρόιτ Πίστονς με 4–0[384]
Μάτζικ Τζόνσον (MVP πρωταθλήματος) [385]
1989–90 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 63 19 .768 Νίκη κατά των Χιούστον Ρόκετς με 3–1
Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Φοίνιξ Σανς με 4–1[386]
Μάτζικ Τζόνσον (MVP πρωταθλήματος, MVP All-Star Game)
Πατ Ράιλι (Προπονητής της χρονιάς)
[387]
1990–91 NBA Δυτική 3οι Ειρηνικού 2οι 58 24 .707 5 Νίκη κατά των Χιούστον Ρόκετς με 3–0
Νίκη κατά των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς με 4–1
Νίκη κατά των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 4–2
Ήττα στους τελικούς από τους Σικάγο Μπουλς με 4–1[388]
[389]
1991–92 NBA Δυτική 8οι Ειρηνικού 6οι 43 39 .524 14 Ήττα στον πρώτο γύρο από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 3–1[390] Μάτζικ Τζόνσον (MVP All-Star Game, Βραβείο J. Walter Kennedy Citizenship) [391]
1992–93 NBA Δυτική 8οι Ειρηνικού 5οι 39 43 .476 23 Ήττα στον πρώτο γύρο από τους Φοίνιξ Σανς με 3–2[392] [393]
1993–94 NBA Δυτική 9οι Ειρηνικού 5οι 33 49 .402 30 [394]
1994–95 NBA Δυτική 5οι Ειρηνικού 3οι 48 34 .585 11 Νίκη κατά των Σιάτλ Σούπερσονικς με 3–1
Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–2[395]
Ντελ Χάρις (Προπονητής της χρονιάς)
Τζέρι Γουέστ (Παράγοντας της χρονιάς)
[396]
1995–96 NBA Δυτική 4οι Ειρηνικού 2οι 53 29 .646 11 Ήττα στον πρώτο γύρο από τους Χιούστον Ρόκετς με 3–1[397] [398]
1996–97 NBA Δυτική 4οι Ειρηνικού 2οι 56 26 .683 1 Νίκη κατά των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 3–1
Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Γιούτα Τζαζ με 4–1[399]
[400]
1997–98 NBA Δυτική 3οι Ειρηνικού 2οι 61 21 .744 Νίκη κατά των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 3–1
Νίκη κατά των Σιάτλ Σούπερσονικς με 4–1
Ήττα στους τελικούς περιφέρειας από τους Γιούτα Τζαζ με 4–0[401]
[402]
1998–99 NBA Δυτική 4οι Ειρηνικού 2οι 31 19 .620 4 Νίκη κατά των Χιούστον Ρόκετς με 3–1
Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–0[403]
[404]
1999–00 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 67 15 .817 Νίκη κατά των Σακραμέντο Κινγκς με 3–2
Νίκη κατά των Φοίνιξ Σανς με 4–1
Νίκη κατά των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 4–3
Νίκη στους τελικούς κατά των Ιντιάνα Πέισερς με 4–2[405]
Σακίλ Ο'Νιλ (MVP All-Star Game, MVP πρωταθληματος, MVP τελικών ΝΒΑ) [406]
2000–01 NBA Δυτική 2οι Ειρηνικού 1οι 56 26 .683 Νίκη κατά των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 3–0
Νίκη κατά των Σακραμέντο Κινγκς με 4–0
Νίκη κατά των Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–0
Νίκη στους τελικούς κατά των Φιλαδέλφεια 76ερς με 4–1[407]
Σακίλ Ο'Νιλ (MVP τελικών ΝΒΑ) [408]
2001–02 NBA Δυτική 3οι Ειρηνικού 2οι 58 24 .707 3 Νίκη κατά των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 3–0
Νίκη κατά των Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–1
Νίκη κατα΄τω ν Σακραμέντο Κινγκς με 4–3
Νίκη στους τελικούς κατά των Νιου Τζέρσεϊ Νετς με 4–0[409]
Σακίλ Ο'Νιλ (MVP τελικών ΝΒΑ)
Κόμπι Μπράιαντ (MVP All-Star Game)
[410]
2002–03 NBA Δυτική 5οι Ειρηνικού 2οι 50 32 .610 9 Νίκη κατά των Μινεσότα Τίμπεργουλβς με 4–2
Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–2[411]
[412]
2003–04 NBA Δυτική 2οι Ειρηνικού 1οι 56 26 .683 Νίκη κατά των Χιούστον Ρόκετς με 4–1
Νίκη κατά των Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–2
Νίκη κατά των Μινεσότα Τίμπεργουλβς με 4–2
Ήττα στους τελικούς από τους Ντιτρόιτ Πίστονς με 4–1[413]
Σακίλ Ο'Νιλ (MVP All-Star Game) [414]
2004–05 NBA Δυτική 11οι Ειρηνικού 4οι 34 48 .415 28 [415]
2005–06 NBA Δυτική 7οι Ειρηνικού 3οι 45 37 .549 9 Ήττα στον πρώτο γύρο από τους Φοίνιξ Σανς με 4–3[416] [417]
2006–07 NBA Δυτική 7οι Ειρηνικού 2οι 42 40 .512 19 Ήττα στον πρώτο γύρο από τους Φοίνιξ Σανς με 4–1[418] Κόμπι Μπράιαντ (MVP All-Star Game) [419]
2007–08 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 57 25 .695 Νίκη κατά των Ντένβερ Νάγκετς με 4–0
Νίκη κατά των Γιούτα Τζαζ με 4–2
Νίκη κατά των Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–1
Ήττα στους τελικούς από τους Μπόστον Σέλτικς με 4–2[420]
Κόμπι Μπράιαντ (MVP πρωταθλήματος) [421]
2008–09 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 65 17 .793 Νίκη κατά των Γιούτα Τζαζ με 4–1
Νίκη κατά των Χιούστον Ρόκετς με 4–3
Νίκη κατά των Ντένβερ Νάγκετς με 4–2
Νίκη στους τελικούς κατά των Ορλάντο Μάτζικ με 4–1
Κόμπι Μπράιαντ (MVP All-Star Game, MVP τελικών ΝΒΑ) [422]
2009–10 NBA Δυτική 1οι Ειρηνικού 1οι 57 25 .695 Νίκη κατά των Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ με 4–2
Νίκη κατά των Γιούτα Τζαζ με 4–0
Νίκη κατά των Φοίνιξ Σανς με 4–2
Νίκη στους τελικούς κατά των Μπόστον Σέλτικς με 4–3
Κόμπι Μπράιαντ (MVP τελικών ΝΒΑ) [423]
2010–11 NBA Δυτική 2οι Ειρηνικού 1οι 57 25 .695 Νίκη κατά των Νιου Ορλίνς Χόρνετς με 4–2
Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Φοίνιξ Σανς με 4–0
Κόμπι Μπράιαντ (MVP All-Star Game)
Λαμάρ Όντομ (Καλύτερος Έκτος Παίκτης)
Ρον Αρτέστ (Βραβέιο J. Walter Kennedy Citizenship)
[424]
2011–12 NBA Δυτική 3οι Ειρηνικού 1οι 41 25 .621 Νίκη κατά των Ντένβερ Νάγκετς με 4–3
Ήττα στους ημιτελικούς περιφέρειας από τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ με 4–1
Πάου Γκασόλ (Βραβείο J. Walter Kennedy Citizenship) [425]
2012–13 NBA Δυτική 7οι Ειρηνικού 3οι 45 37 .549 11 Ήττα στον πρώτο γύρο από τους Σαν Αντόνιο Σπερς με 4–0 [426]
2013–14 NBA Δυτική 14οι Ειρηνικού 5οι 27 55 .329 30 [427]
2014–15 NBA Δυτική 14οι Ειρηνικού 5οι 21 61 .256 46
2015–16 NBA Δυτική 15οι Ειρηνικού 5οι 17 65 .207 56

Αποσυρθέντα νούμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Lakers έχουν αποσύρει εννέα νούμερα και ένα μικρόφωνο προς τιμή των εξής παικτών και του σπορκάστερ:[428][429][430]

Los Angeles Lakers retired numbers
No. Αθλητής Θέση Χρονολογίες Ημερομηνία απόσυρσης
13 Ουίλτ Τσάμπερλεϊν Σέντερ 1968–1973 9 Νοεμβρίου 1983
22 Έλτζιν Μπέιλορ Σμολ φόργουορντ 1958–1971 9 Νοεμβρίου 1983
25 Γκέιλ Γκούντριτς Πόιντ γκαρντ 1965–1968, 1970–1976 20 Νοεμβρίου 1996
32 Μάτζικ Τζόνσον Πόιντ γκαρντ 1979–1991, 1996 16 Φεβρουαρίου 1992
33 Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ Σέντερ 1975–1989 20 Μαρτίου 1989
34 Σακίλ Ο'Νιλ Σέντερ 1996–2004 2 Απριλίου 2013
42 Τζέιμς Ουόρθι Πάουερ φόργουορντ 1982–1994 10 Δεκεμβρίου 1995
44 Τζέρι Γουέστ Πόιντ γκαρντ 1960–1974 19 Νοεμβρίου 1983
52 Τζαμάλ Γουίλκς Σμολ φόργουορντ 1977–1985 28 Δεκεμβρίου 2012
Exquisite-microphone.png Τσικ Χερν Δημοσιογράφος 1961–2002 2 Δεκεμβρίου 2002

Προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχουν περάσει 24 προπονητές από τον πάγκο των Lakers, μέχρι το καλοκαίρι του 2016. Ο πρώτος εξ αυτών, Τζον Κούντλα, παρέμεινε στην τεχνική ηγεσία της ομάδας για έντεκα σεζόν, κερδίζοντας πέντε πρωταθλήματα. Πέντε ακόμη πρωταθλήματα έχει κερδίσει ο Φιλ Τζάκσον, τέσσερα ο Πατ Ράιλι και από ένα οι Μπιλ Σάρμαν και Πολ Γουέστχεντ.

Το βραβείο του προπονητή της χρονιάς έχουν κερδίσει οι Σάρμαν, Ράιλι και Ντελ Χάρις, ενώ στο Basketball Hall of Fame έχουν ενταχθεί οι Κούντλα, Σάρμαν, Ράιλι και Τζάκσον.

# ΑΑ
* Κάθισε μόνο στον πάγκο των Λέικερς
dagger Μέλος του Hall of Fame ως προπονητής
*dagger Μέλος του Hall of Fame ως προπονητής και κάθισε μόνο στον πάγκο των Λέικερς
# Όνομα Θητεία[b] Αγώνες Νίκες Ήττες  % Αγώνες Νίκες Ήττες  % Διακρίσεις Παραπομπή
Καν. περίοδος Πλέι-οφ
Minneapolis Lakers
&0000000000000001.0000001 Τζον Κούντλα*dagger 1948–1957 &0000000000000653.000000653 &0000000000000390.000000390 &0000000000000263.000000263 .597 &0000000000000082.00000082 &0000000000000054.00000054 &0000000000000028.00000028 .659 5 πρωταθλήματα (1949, 1950, 1952, 1953, 1954)[431]
Ένας από τους δέκα καλύτερους προπονητές στην ιστορία του ΝΒΑ[432]
[433]
[433] Τζορτζ Μάικαν* 1957 &0000000000000039.00000039 &0000000000000009.0000009 &0000000000000030.00000030 .231 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 [434]
7000300000000000000 Τζον Κούντλα*dagger 1958 &0000000000000072.00000072 &0000000000000033.00000033 &0000000000000039.00000039 .458 &0000000000000013.00000013 &0000000000000006.0000006 &0000000000000007.0000007 .462 Ένας από τους δέκα καλύτερους προπονητές στην ιστορία του ΝΒΑ[432] [433]
70004000000000000003 Τζον Καστελάνι* 1959 &0000000000000036.00000036 &0000000000000011.00000011 &0000000000000025.00000025 .306 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 [435]
70005000000000000004 Τζιμ Πόλαρντ 1959 &0000000000000039.00000039 &0000000000000014.00000014 &0000000000000025.00000025 .359 &0000000000000009.0000009 &0000000000000005.0000005 &0000000000000004.0000004 .556 [436]
Los Angeles Lakers
70006000000000000005 Φρεντ Σάους* 1960–1966 &0000000000000560.000000560 &0000000000000315.000000315 &0000000000000245.000000245 .563 &0000000000000071.00000071 &0000000000000033.00000033 &0000000000000038.00000038 .465 [437]
70007000000000000006 Μπατς Βαν Μπρέντα Κολφ 1967–1968 &0000000000000164.000000164 &0000000000000107.000000107 &0000000000000057.00000057 .652 &0000000000000033.00000033 &0000000000000021.00000021 &0000000000000012.00000012 .636 [438]
70008000000000000007 Τζο Μαλάνι 1969–1970 &0000000000000164.000000164 &0000000000000094.00000094 &0000000000000070.00000070 .573 &0000000000000030.00000030 &0000000000000016.00000016 &0000000000000014.00000014 .533 [439]
70009000000000000008 Μπιλ Σάρμανdagger 1971–1975 &0000000000000410.000000410 &0000000000000246.000000246 &0000000000000164.000000164 .600 &0000000000000037.00000037 &0000000000000022.00000022 &0000000000000015.00000015 .595 Προπονητής της χρονιάς 1971-72[440]
1 πρωτάθλημα (1972)[431]
[441]
70011000000000000009 Τζέρι Γουέστ* 1976–1978 &0000000000000246.000000246 &0000000000000145.000000145 &0000000000000101.000000101 .589 &0000000000000022.00000022 &0000000000000008.0000008 &0000000000000014.00000014 .364 [442]
700111000000000000010 Τζακ ΜακΚίνεϊ 1979 &0000000000000014.00000014 &0000000000000010.00000010 &0000000000000004.0000004 .714 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 [443]
700112000000000000011 Πολ Γουέστχεντ 1979–1981 &0000000000000161.000000161 &0000000000000111.000000111 &0000000000000050.00000050 .689 &0000000000000019.00000019 &0000000000000013.00000013 &0000000000000006.0000006 .684 1 πρωτάθλημα (1980)[431] [444]
700113000000000000012 Πατ Ράιλιdagger 1981–1990 &0000000000000727.000000727 &0000000000000533.000000533 &0000000000000194.000000194 .733 &0000000000000149.000000149 &0000000000000102.000000102 &0000000000000047.00000047 .685 Προπονητής της χρονιάς 1989-90[440]
4 πρωταθλήματα (1982, 1985, 1987, 1988)[431]
Ένας από τους δέκα καλύτερους προπονητές στην ιστορία του ΝΒΑ[432]
[445]
700114000000000000013 Μάικ Ντανλίβι 1990–1991 &0000000000000164.000000164 &0000000000000101.000000101 &0000000000000063.00000063 .616 &0000000000000023.00000023 &0000000000000013.00000013 &0000000000000010.00000010 .565 [446]
700115000000000000014 Ράντι Φαντ* 1992–1993 &0000000000000146.000000146 &0000000000000066.00000066 &0000000000000080.00000080 .452 &0000000000000005.0000005 &0000000000000002.0000002 &0000000000000003.0000003 .400 [447]
700116000000000000015 Μπιλ Μπέρτκα* 1993 &0000000000000002.0000002 &0000000000000001.0000001 &0000000000000001.0000001 .500 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 [448]
700117000000000000016 Μάτζικ Τζόνσον* 1993 &0000000000000016.00000016 &0000000000000005.0000005 &0000000000000011.00000011 .313 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 [449]
700118000000000000017 Ντελ Χάρις 1994–1999 &0000000000000340.000000340 &0000000000000224.000000224 &0000000000000116.000000116 .659 &0000000000000036.00000036 &0000000000000017.00000017 &0000000000000019.00000019 .472 Προπονητής της χρονιάς 1994-95[440] [450]
7001190000000000000 Μπιλ Μπέρτκα* 1999 &0000000000000001.0000001 &0000000000000001.0000001 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 1.000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 [448]
700120000000000000018 Κερτ Ράμπις 1999 &0000000000000037.00000037 &0000000000000024.00000024 &0000000000000013.00000013 .649 &0000000000000008.0000008 &0000000000000003.0000003 &0000000000000005.0000005 .375 [451]
700121000000000000019 Φιλ Τζάκσονdagger 1999–2003 &0000000000000410.000000410 &0000000000000287.000000287 &0000000000000123.000000123 .700 &0000000000000092.00000092 &0000000000000064.00000064 &0000000000000028.00000028 .696 3 πρωταθλήματα (2000, 2001, 2002)[431]
Ένας από τους δέκα καλύτερους προπονητές στην ιστορία του ΝΒΑ[432]
[452]
700122000000000000020 Ρούντι Τομιάνοβιτς 2004 &0000000000000043.00000043 &0000000000000024.00000024 &0000000000000019.00000019 .558 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 [453]
700123000000000000021 Φρανκ Χάμπλεν 2004 &0000000000000039.00000039 &0000000000000010.00000010 &0000000000000029.00000029 .256 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 [454]
7001240000000000000 Φιλ Τζάκσονdagger 2005–2010 &0000000000000492.000000492 &0000000000000323.000000323 &0000000000000169.000000169 .657 &0000000000000089.00000089 &0000000000000054.00000054 &0000000000000035.00000035 .607 2 πρωταθλήματα (2009, 2010)[431]
Ένας από τους δέκα καλύτερους προπονητές στην ιστορία του ΝΒΑ[432]
[452]
700125000000000000022 Μάικ Μπράουν 2011–2012 &0000000000000071.00000071 &0000000000000042.00000042 &0000000000000029.00000029 .591 &0000000000000012.00000012 &0000000000000005.0000005 &0000000000000007.0000007 .417 [455]
700126000000000000023 Μπέρνι Μπίκερσταφ 2012 &0000000000000005.0000005 &0000000000000004.0000004 &0000000000000001.0000001 .800 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 7000100000000000000 [456]
700127000000000000024 Μάικλ Ντ' Αντόνυ 2012–2013 &0000000000000154.000000154 &0000000000000067.00000067 &0000000000000087.00000087 .435 &0000000000000004.0000004 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 &0000000000000004.0000004 .000 [457]
700128000000000000025 Μπάιρον Σκοτ 2014–2016 &0000000000000164.000000164 &0000000000000038.00000038 &0000000000000126.000000126 .227 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 .000
700129000000000000026 Λουκ Γουόλτον* 2016– &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 .000 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 &-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1-1.0000000 .000

Γήπεδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

The Forum, έδρα των Lakers κατά την περίοδο 1967–1999.
Staples Center, τωρινή έδρα των Lakers.

Οι Lakers αγωνίζονται στο Staples Center, το οποίο εγκαινιάστηκε το φθινόπωρο του 1999 και η χωρητικότητα του είναι 18.997 θεατές.[458] Στο συγκεκριμένο στάδιο αγωνίζονται επίσης οι Λος Άντζελες Κλίπερς, Λος Άντζελες Σπαρκς από το WNBA και Λος Άντζελες Κινγκς από το NHL.

Πριν μετακομίσουν στο Staples Center, οι Lakers αγωνίζονταν στο The Forum για 32 χρόνια, ξεκινώντας το 1967. Από το 1960 ως το 1967 έπαιζαν στο Memorial Sports Arena του Λος Άντζελες, ενώ από το 1947 ως το 1960, όταν και έδρευαν στην Μινεάπολη, αγωνίζονταν στο Minneapolis Auditorium.

  • Minneapolis Auditorium (1947-1960)
  • Memorial Sports Arena (1960-1967)
  • The Forum (1967–1999)
  • Staples Center (1999–σήμερα)

Λογότυπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το λογότυπο της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Ρόστερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αριθμός Παίκτης Θέση Ύψος Ημ. Γέννησης
2 Flag of the United States.svg Μπράντον Μπας Πάουερ φόργουορντ 2,03 μ 30/04/1985
28 Flag of the United States.svg Τάρικ Μπλάκ Πάουερ φόργουορντ/Σέντερ 2,11 μ 22/11/1991
3 Flag of the United States.svg Άντονι Μπράουν Σούτινγκ γκαρντ/Σμολ φόργουορντ 2,01 μ 10/10/1992
6 Flag of the United States.svg Τζόρνταν Κλάρκσον Πλέι μέικερ/Σούτινγκ γκαρντ 1,96 μ 07/06/1992
17 Flag of the United States.svg Ρόι Χίμπερτ Σέντερ 2,18 μ 11/12/1986
9 Flag of Spain.svg Μαρσέλο Χουέρτας Πλέι μέικερ 1,91 μ 25/05/1983
4 Flag of the United States.svg Ράιαν Κέλλι Πάουερ φόργουορντ/Σμολ φόργουορντ 2,11 μ 09/04/1991
7 Flag of the United States.svg Λάρι Νάνς Τζούνιορ Πάουερ φόργουορντ/Σμολ φόργουορντ 2,06 μ 01/01/1993
30 Flag of the United States.svg Τζούλιους Ράντλ Πάουερ φόργουορντ 2,06 μ 29/11/1994
1 Flag of the United States.svg Ντι Άντζελο Ράσελ Πλέι μέικερ 1,96 μ 23/02/1996
50 Flag of the United States.svg Ρόμπερτ Σάκρε Σέντερ 2,13 μ 06/06/1989
23 Flag of the United States.svg Λούις Γουίλλιαμς Σούτινγκ γκαρντ 1,85 μ 27/10/1986
37 Flag of the United States.svg Metta World Peace Σμολ φόργουορντ 2,01 μ 13/11/1979
0 Flag of the United States.svg Νικ Γιανγκ Σούτινγκ γκαρντ 2,01 μ 01/06/1985

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Detroit Gems - NBA History
  2. Reavis, Tracey in Sacchare (ed) (2000). p. 95
  3. NBA.com: George Mikan: The First Icon
  4. Lakers vs. Celtics (10 Things to Know) | Los Angeles Lakers - NBA.com
  5. NBA.com: Wilt Chamberlain Bio
  6. My favorite team: Wilt, West and the 1971-72 L.A. Lakers | NBA.com
  7. Los Angeles Lakers' Showtime era was truly Magic
  8. NBA.com Pat Riley
  9. Kobe Bryant: A look back at the 1996 NBA draft - SI.com
  10. Los Angeles Lakers 2009-2010 Schedule and Results
  11. Los Angeles Lakers: Remembering the 1971-1972 Lakers' 33 game Win Streak
  12. NBA Longest Winning Streaks - Regular Season
  13. Los Angeles Lakers Hall of Fame | Basketball-Reference.com
  14. John Kundla NBA & ABA Basketball Coaching Record
  15. 1947-48 Minneapolis Lakers Stats | Basketball-Reference.com
  16. mikan
  17. NBA.com: Red Auerbach: Architect of a Dynasty
  18. Minneapolis Lakers 1948-1949 Roster. - Lakers Universe
  19. 1949-50 NBA Season Summary | Basketball-Reference.com
  20. 1950 NBA Central Division First Place Tiebreaker
  21. Bob Harrison describes his buzzer beater in 1950 NBA Finals
  22. 1949-50 Minneapolis Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  23. Minneapolis Lakers 1950-1951 Schedule and Results
  24. Basketball Players who Caused Rule Changes by Ron Kurtus
  25. 1951-52 Minneapolis Lakers Roster and Stats
  26. April 26, 1952 - LAKERS WHIP KNICKS, 82-65, TO WIN PLAYOFF
  27. 1952-53 Minneapolis Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  28. 1953 NBA Finals | Basketball-Reference.com
  29. NBA.com: The Dynasties: Minneapolis Lakers
  30. 1953-54 Minneapolis Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  31. Season review: 1953-54 | NBA.com
  32. 1954-55 Minneapolis Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  33. 1954-55 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  34. 153 Jim Pollard - NBA History
  35. NBA Players: Slater Martin Profile and Basic Stats
  36. 1955-56 Minneapolis Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  37. Season review: 1955-56 | NBA.com
  38. 1956-57 Minneapolis Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  39. Most points scored by a NBA team
  40. 1957-58 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  41. v
  42. 1958-59 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  43. NBA.com: Celtics Sweep Past Minneapolis
  44. Where Are They Now? John Castellani, Seattle U basketball coach
  45. Jim Pollard - All Things Lakers - Los Angeles Times
  46. 1959-60 Minneapolis Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  47. 1959-60 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  48. When did the Lakers move to Los Angeles, California? | Reference.com
  49. NBA Players: Jerry West Profile and Basic Stats
  50. Fred Schaus dies at 84; first L.A. Lakers head coach - latimes
  51. 1960-61 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  52. 1961 NBA Playoff Series Results - Land Of Basketball.com
  53. 8 NBA Players Who Served In The Military - Omni Financial
  54. 1961-62 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  55. 1961-62 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  56. Baylor's historic night not enough for Lakers in Finals | NBA.com
  57. Los Angeles Lakers at Boston Celtics Box Score, April 18, 1962
  58. Dick Barnett NBA Stats | Basketball-Reference.com
  59. 1962-63 Los Angeles Lakers Roster and Stats
  60. 1962-63 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  61. 1963-64 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  62. 1964-65 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  63. Lakers Lose Elgin Baylor, Knee Injury . - Google News
  64. Season Review: 1964-65 | NBA.com
  65. WashingtonPost.com: Jack Kent Cooke Life Chronology
  66. 1965-66 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  67. 1965-66 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  68. 1966-67 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  69. Archie Clark NBA Stats | Basketball-Reference.com
  70. 1967-68 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  71. 1968-69 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  72. Los Angeles Lakers at San Francisco Warriors Box Score, April 5, 1969
  73. Wilt Chamberlain vs. Bill Russell Comparison - Land Of Basketball.com
  74. The Greatest Buzzer Beaters in NBA Playoff History - 17. Sam Jones
  75. 1969 NBA Finals Gm. 7 Celtics vs. Lakers (4th Quarter) - YouTube
  76. Joe Mullaney NBA & ABA Basketball Coaching Record
  77. 1969-70 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  78. 1970 NBA Finals | Basketball-Reference.com
  79. NBA.com: Gutsy Reed Rallies Knicks in Game 7
  80. 1970-71 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  81. 1970-71 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  82. NBA.com: Bill Sharman Bio
  83. NBA.com: Lakers Win 33 in a Row
  84. NBA - 72-10: Reliving the '95-96 Chicago Bulls - ESPN.com
  85. 1971-72 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  86. My favorite team: Wilt, West and the 1971-72 L.A. Lakers | NBA.com
  87. 1972-73 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  88. 1973 NBA Finals | Basketball-Reference.com
  89. NBA.com: Wilt Chamberlain Career Stats
  90. 1973-74 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  91. 1973-74 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  92. NBA.com: Jerry West Summary
  93. Cazzie Russell NBA Stats | Basketball-Reference.com
  94. 1974-75 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  95. Bucks: Marking 40 years since Kareem Abdul-Jabbar trade
  96. 1975-76 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  97. 1975-76 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  98. 1976-77 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  99. NBA.com: Jamaal Wilkes Bio
  100. Kareem Abdul Jabbar breaks hand sucker punching Kent Benson
  101. The Punch : Tomjanovich and Washington Both Still Feel the Pain From That Terrible Moment January 28, 1985
  102. How One Punch Changed Professional Sports - ABC News
  103. 1977-78 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  104. 1978-79 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  105. Los Angeles Lakers owner Jerry Buss had vision unlike any other
  106. 1979 NBA Draft | Basketball-Reference.com
  107. Michigan State defeats Indiana State in NCAA championship
  108. Jack McKinney's bike ride changed Lakers' history - latimes
  109. 1979-80 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  110. 1979-80 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  111. Philadelphia 76ers at Los Angeles Lakers Box Score, May 14, 1980
  112. Magic becomes center of attention in 1980 NBA Finals | NBA.com
  113. Earvin Magic Johnson Facts, information, pictures | Encyclopedia.com
  114. 1980-81 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  115. Throwback Thursday: Lakers Hire Pat Riley As Head Coach
  116. 1981-82 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  117. 1981-82 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  118. The Lopsided Moves that made Champions | NBADraft.net The Lopsided Moves that made Champions | NBADraft.net
  119. Lakers' Worthy Breaks Leg . - Google News
  120. 1982-83 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  121. Rebuilding the Lakers: Byron Scott Was Not Wanted - Lake Show Life
  122. NBA All-Time Points Leaders - National Basketball Association - ESPN
  123. 1983-84 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  124. Gerald Henderson calls his 1984 NBA Finals steal the greatest play in Boston Celtics history
  125. Los Angeles Lakers at Boston Celtics Box Score, June 12, 1984
  126. 1984-85 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  127. Los Angeles Lakers at Boston Celtics Box Score, May 27, 1985
  128. When L.A. Buried the Garden Ghost: How Magic, Kareem and the Lakers finally beat Bird's Celtics
  129. The NBA’s 38-Year-Old Virgin: A.C. Green, The Iron Man With The Iron Will
  130. Kurt Rambis | The Official Website Of NBA Player & Coach Kurt Rambis
  131. 1985-86 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  132. 1985-86 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  133. Mychal Thompson NBA Stats | Basketball-Reference.com
  134. 1986-87 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  135. 1986-87 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  136. Lakers 115 Celtics 114 Dec 11 1987 final minute - YouTube
  137. 1987-88 Detroit Pistons Roster and Stats | Basketball-Reference.com
  138. Detroit Pistons at Los Angeles Lakers Box Score, June 21, 1988
  139. 1987-88 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  140. 1988-89 NBA Awards Voting | Basketball-Reference.com
  141. 1988-89 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  142. Vlade Divac NBA Stats | Basketball-Reference.com
  143. 1989-90 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  144. Pat Riley NBA Stats | Basketball-Reference.com
  145. 36. Sam Perkins - 50 Greatest Lakers of All-Time - ESPN
  146. NBA & ABA Career Leaders and Records for Assists
  147. 1990-91 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  148. 1991 NBA Finals | Basketball-Reference.com
  149. On This Day: Magic Johnson Reveals That He Has HIV - findingDulcinea
  150. 1992 NBA All-Star Game Box Score | Basketball-Reference.com
  151. NBA.com: The Original Dream Team
  152. NBA J. Walter Kennedy Citizenship Award Winners | NBA.com
  153. Magic Johnson - Awards And Accomplishments
  154. 1991-92 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  155. Randy Pfund NBA & ABA Basketball Coaching Record
  156. Sedale Threatt NBA Stats | Basketball-Reference.com
  157. 1992-93 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  158. 1992-93 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  159. 1993-94 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  160. Nick Van Exel NBA Stats | Basketball-Reference.com
  161. Top 10 Stunningly Short Coaching Stints - 8. Magic Johnson (Lakers)
  162. 1994-95 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  163. Nick Van Exel 1994-95 Game Log | Basketball-Reference.com
  164. Nick Van Exel: 2 Clutch Shots To Bury San Antonio In Game 5 (1995 Playoffs)
  165. NBA & ABA Executive of the Year Award Winners
  166. Throwback Thursday: Magic Johnson Makes A Comeback In 1996
  167. 1995-96 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  168. Magic Center O'neal Signs 7-year Deal With Lakers
  169. Shaquille O'Neal NBA Stats | Basketball-Reference.com
  170. Oral history of Kobe: Bryant the rookie - NBA.com
  171. The Nick Van Exel assist controversy - Ball Don't Lie
  172. 1996-97 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  173. The Lakers Re-sign Horry - NYTimes.com
  174. 1996-97 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  175. Rick Fox NBA Stats | Basketball-Reference.com
  176. Derek Fisher NBA Stats | Basketball-Reference.com
  177. 1997-98 NBA Leaders | Basketball-Reference.com
  178. 1997-98 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  179. 1997-98 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  180. Timeline to the 1998-99 NBA lockout – USATODAY.com
  181. How Far From the Forum to the New Arena? Ten Miles and a Cloud of Angst By Idelle Davidson
  182. Kurt Rambis NBA & ABA Basketball Coaching Record
  183. Phil Jackson - Coach - Biography.com
  184. NBA Players of the Month | Basketball-Reference.com
  185. 1999-00 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  186. 1999-2000 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  187. Horace Grant - All Things Lakers - Los Angeles Times
  188. 2000-01 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  189. Philadelphia 76ers at Los Angeles Lakers Box Score, June 6, 2001
  190. 2000-01 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  191. L.A. Lakers: Are the 2001 Lakers the Greatest Playoff Team in NBA History?
  192. 2001-02 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  193. Los Angeles Lakers 2001-2002 Schedule and Results
  194. 29. Robert Horry vs. Portland Trail Blazers, Game 3 first round, April 28, 2002
  195. Los Angeles Lakers at Sacramento Kings Box Score, June 2, 2002
  196. 2002 NBA Finals | Basketball-Reference.com
  197. NBA Finals MVP Award Winners | NBA.com
  198. SPORTS - Shaquille O'Neal has successful toe surgery
  199. ESPN.com: NBA - Fox suspended six games, Christie gets two
  200. NBA & ABA Single Game Leaders and Records for 3-Pt Field Goals
  201. Kobe Bryant 2002-03 Game Log | Basketball-Reference.com
  202. Dallas Mavericks at Los Angeles Lakers Box Score, December 6, 2002
  203. 2002-03 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  204. Lakers vs. Spurs, 94-96, Box Score - 2003 Playoffs - May 13, 2003
  205. An Oral History of the 2003-04 Los Angeles Lakers, the 1st Super Team
  206. Karl Malone knee injury, 2004 - YouTube
  207. Hawks vs. Lakers - Game Recap - January 9, 2004 - ESPN
  208. 2003-04 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  209. NBA.com: Rudy Tomjanovich Coach Info
  210. Heat vs. Lakers - Box Score - December 25, 2004 - ESPN
  211. Tomjanovich quits as Lakers coach, cites health - ESPN.com
  212. Frank Hamblen - All Things Lakers - Los Angeles Times
  213. Odom Makes Choice for Shoulder Surgery - latimes
  214. Caron Butler NBA Stats | Basketball-Reference.com
  215. 2004-05 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  216. Jackson, Lakers reunite with three-year deal - ESPN.com
  217. NBA Draft history: 2005 Draft | NBA.com
  218. Lakers Sign William "Smush" Parker
  219. Kobe Bryant 62 Points in 3 Quarters vs Mavericks (Outscores Mavs) - 2005.12.20
  220. Philadelphia 76ers at Los Angeles Lakers Plus/Minus, January 6, 2006
  221. Lakers vs. Clippers - Box Score - January 7, 2006 - ESPN
  222. TDIKH: January 9 | Los Angeles Lakers - NBA.com
  223. Raptors vs. Lakers - Box Score - January 22, 2006 - ESPN
  224. How Los Angeles Lakers' Kobe Bryant made history with 81-point game
  225. Remembering the night Kobe Bryant scored 81 points - LA Times
  226. Kobe youngest NBA player to reach 16,000 points - ESPN.com
  227. Rockets vs. Lakers - Game Summary - April 2, 2006 - ESPN
  228. Lakers vs. Nuggets - Game Recap - April 6, 2006 - ESPN
  229. Trail Blazers vs. Lakers - Game Recap - April 14, 2006 - ESPN
  230. 2005-06 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  231. Lakers vs. Suns - Box Score - April 23, 2006 - ESPN
  232. Lakers vs. Suns, 99-93, Box Score - 2006 Playoffs - April 26, 2006
  233. Bryant's bucket at buzzer pushes Suns to edge of elimination
  234. Suns win in OT, force Game 7 despite Kobe's 50
  235. Suns run past Lakers, complete 3-1 series comeback
  236. Jazz vs. Lakers - Box Score - November 30, 2006 - ESPN
  237. Odom says he's ready - latimes
  238. Hero Ball: Kobe Bryant's legendary 50-point-game streak in perspective
  239. 2006-07 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  240. NBA Players: Kobe Bryant Profile and Basic Stats
  241. Kobe Bryant confirms he wanted trade in 2007 to the Chicago Bulls Kobe Bryant confirms he wanted trade in 2007 to the Chicago Bulls
  242. LAKERS: Lakers re-sign Derek Fisher - NBA.com
  243. Lakers forward Odom has shoulder surgery | Reuters
  244. Andrew Bynum's 2008 Knee Injury: A Blessing in Disguise for the LA Lakers?
  245. Lakers Acquire Gasol From Grizzlies
  246. Lakers sweep Nuggets to advance in NBA playoffs | ABS-CBN News
  247. 2008 NBA Playoffs Summary | Basketball-Reference.com
  248. 2008 NBA Western Conference Finals | Basketball-Reference.com
  249. 2007-08 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  250. Los Angeles Lakers 2008-2009 Schedule and Results
  251. Bynum's return sparks Kobe, Lakers to easy defeat of Nuggets
  252. Bryant's 61 set record for most points at current MSG
  253. NBA.com - 2008-2009 Conference Standings
  254. 2009 NBA Playoffs - First Round - Jazz vs. Lakers - ESPN
  255. Rockets vs. Lakers - Box Score - May 4, 2009 - ESPN
  256. Nuggets vs. Lakers - Game Recap - May 21, 2009 - ESPN
  257. Kobe's 3, free throws down stretch hand Lakers 2-1 series advantage
  258. Kobe's 35 points, 10 assists lead Lakers back to NBA Finals
  259. Hot shooting, balanced scoring lift Magic in Game 3
  260. Lakers rally in OT for commanding 3-1 series lead
  261. Band of gold: Lakers are champions again - latimes
  262. Ron Artest and Trevor Ariza: Trading Places, Part I | Bleacher Report
  263. 2009-10 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  264. 2010 NBA Playoffs Summary | Basketball-Reference.com
  265. Utah Jazz: Lakers sweep way to conference finals | Deseret News
  266. 2010 NBA Western Conference Finals | Basketball-Reference.com
  267. Celtics vs. Lakers - Box Score - June 3, 2010 - ESPN
  268. Celtics vs. Lakers - Box Score - June 6, 2010 - ESPN
  269. Rondo takes over for sharp-shooting Allen as Celtics take Game 2
  270. Fisher hits key shots down stretch as Lakers hold off Celtics
  271. Revitalized Kobe, Lakers roll over Celtics, push Finals to decisive Game 7
  272. Lakers Beat Celtics for Championship 83-79 - CBS News
  273. Kobe Bryant is the 2010 NBA Finals MVP for a Reason | Bleacher Report
  274. NBA All-Star Game 2011: Kobe Bryant scores 37 points and wins MVP as West beats East
  275. NBA Sixth Man of the Year Award Winners | NBA.com
  276. Lakers vs. Cavaliers - Box Score - February 16, 2011 - ESPN
  277. Cavs lose 11th straight as Lakers win by 55
  278. 2010-11 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  279. The NBA Lockout: Here's What You Need to Know - The Atlantic
  280. Mike Brown NBA & ABA Basketball Coaching Record
  281. Kobe Bryant - All Things Lakers - Los Angeles Times
  282. 2011-12 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  283. Lakers provide team effort in Game 7 win over Denver (Web links)
  284. 2011-12 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  285. Steve Nash headed to Los Angeles Lakers in sign-and-trade deal
  286. Dwight Howard traded to Los Angeles Lakers - ESPN.com
  287. Steve Nash of Los Angeles Lakers suffers fractured fibula - ESPN.com
  288. Mike D'Antoni hired as next coach of Los Angeles Lakers - ESPN.com
  289. Kobe Bryant tears Achilles, sidelined for months - CNN.com
  290. 2012-13 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  291. Steve Nash, Not Kobe Bryant, Is LA Lakers' Biggest X-Factor in 2013-14
  292. 2013-14 Los Angeles Lakers Roster and Stats | Basketball-Reference
  293. NBA & ABA Career Leaders and Records for Assists
  294. Ranking NBA's Best European Players in 2015-16 Season
  295. Jordan Clarkson | NBADraft.net
  296. Kobe Bryant 2014-15 Game Log | Basketball-Reference.com
  297. Los Angeles Lakers Injuries - 2014-15 Injury Report | FOX Sports
  298. Kings beat Lakers 122-99, sending LA to worst season ever
  299. 2014-15 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
  300. D'Angelo Russell - Point Guard - Prospect Analysis - NBA.com
  301. Lakers Draft Workouts: Larry Nance, Jr. | Los Angeles Lakers - NBA.com
  302. Anthony Brown - Small Forward - Prospect Analysis - NBA.com
  303. Postgame Report: Magic vs. Lakers (3/8/16) | Orlando Magic - NBA.com
  304. Byron Scott out after Lakers-worst 17-65 season
  305. Magic Johnson's Speech At Kobe Bryant's Final Lakers Game - YouTube
  306. Lakers legend Magic Johnson offers Kobe Bryant a fitting send-off
  307. «1948–49 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1949.html. Ανακτήθηκε στις August 29, 2008. 
  308. «1948–49 BAA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/BAA_1949.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  309. «1949–50 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1950.html. Ανακτήθηκε στις August 29, 2008. 
  310. «1949–50 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1950.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  311. «1950–51 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1951.html. Ανακτήθηκε στις August 29, 2008. 
  312. «1950–51 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1951.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  313. «1951–52 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1952.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  314. «1951–52 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1952.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  315. «1952–53 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1953.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  316. «1952–53 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1953.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  317. «1953–54 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1954.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  318. «1953–54 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1954.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  319. «1954–55 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1955.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  320. «1954–55 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1955.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  321. «1955–56 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1956.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  322. «1955–56 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1956.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  323. «1956–57 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1957.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  324. «1956–57 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1957.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  325. «1957–58 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1958.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  326. «1958–59 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1959.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  327. «1958–59 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1959.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  328. «1959–60 Minneapolis Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/MNL/1960.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  329. «1959–60 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1960.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  330. «1960–61 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1961.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  331. «1960–61 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1961.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  332. «1961–62 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1962.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  333. «1961–62 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1962.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  334. «1962–63 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1963.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  335. «1962–63 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1963.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  336. «1963–64 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1964.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  337. «1963–64 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1964.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  338. «1964–65 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1965.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  339. «1964–65 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1965.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  340. «1965–66 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1966.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  341. «1965–66 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1966.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  342. «1966–67 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1967.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  343. «1966–67 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1967.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  344. «1967–68 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1968.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  345. «1967–68 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1968.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  346. «1968–69 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1969.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  347. «1968–69 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1969.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  348. «1969–70 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1970.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  349. «1969–70 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1970.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  350. «1970-71 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1971.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  351. «1970–71 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1971.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  352. «1971–72 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1972.html. Ανακτήθηκε στις August 29, 2008. 
  353. «1971–72 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1972.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  354. «1972–73 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1973.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2008. 
  355. «1972–73 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1973.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  356. «1973–74 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1974.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  357. «1973–74 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1974.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  358. «1974–75 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1975.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  359. «1975–76 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1976.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  360. «1976–77 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1977.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  361. «1976–77 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1977.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  362. «1977–78 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1978.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  363. «1977–78 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1978.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  364. «1978–79 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1979.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  365. «1978–79 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1979.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  366. «1979–80 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1980.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  367. «1979–80 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1980.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  368. «1980–81 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1981.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  369. «1980–81 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1981.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  370. «1981–82 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1982.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  371. «1981–82 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1982.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  372. «1982–83 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1983.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  373. «1982–83 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1983.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  374. «1983–84 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1984.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  375. «1983–84 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1984.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  376. «1984–85 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1985.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  377. «1984–85 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1985.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  378. «1985-86 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1986.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  379. «1985–86 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1986.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  380. «1986–87 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1987.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  381. «1986–87 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1987.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  382. «1987–88 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1988.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  383. «1987–88 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1988.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  384. «1988–89 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1989.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  385. «1988–89 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1989.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  386. «1989–90 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1990.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  387. «1989–90 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1990.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  388. «1990–91 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1991.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  389. «1990–91 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1991.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  390. «1991–92 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1992.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  391. «1991–92 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1992.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  392. «1992–93 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1993.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  393. «1992–93 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1993.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  394. «1993–94 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1994.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  395. «1994–95 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1995.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  396. «1994–95 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1995.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  397. «1995-96 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1996.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  398. «1995–96 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1996.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  399. «1996–97 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1997.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  400. «1996–97 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1997.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  401. «1997–98 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1998.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  402. «1997–98 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1998.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  403. «1998–99 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/1999.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  404. «1998–99 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1999.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  405. «1999–00 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/2000.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  406. «1999–00 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2000.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  407. «2000–01 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/2001.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  408. «2000–01 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2001.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  409. «2001–02 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/2002.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  410. «2001–02 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2002.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  411. «2002–03 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/2003.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  412. «2002–03 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2003.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  413. «2003–04 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/2004.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  414. «2003–04 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2004.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  415. «2004–05 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2005.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  416. «2005–06 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/2006.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  417. «2005–06 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2006.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  418. «2006–07 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/2007.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  419. «2006–07 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2007.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  420. «2007–08 Los Angeles Lakers». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/teams/LAL/2008.html. Ανακτήθηκε στις August 31, 2008. 
  421. «2007–08 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2008.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  422. «2008–09 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2009.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  423. «2009–10 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2010.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  424. «2010–11 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2011.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  425. «2011–12 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2012.html. Ανακτήθηκε στις April 21, 2012. 
  426. «2012–13 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2013.html. Ανακτήθηκε στις April 20, 2013. 
  427. «2013–14 NBA Season Summary». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2014.html. Ανακτήθηκε στις April 17, 2014. 
  428. «Lakers Retired Numbers». Los Angeles Lakers. September 17, 2010. http://www.nba.com/lakers/history/retired_numbers_010918.html. Ανακτήθηκε στις November 12, 2010. 
  429. «Hanging From the Rafters». NBA.com. http://www.nba.com/history/retired_numbers.html. Ανακτήθηκε στις November 12, 2010. 
  430. «Lakers hang Shaq's No. 34 jersey in the rafters». Los Angeles Lakers. 2 April 2013. http://www.nba.com/2013/news/04/02/lakers-shaq-retire-number.ap/index.html?ls=iref:nbahpts. Ανακτήθηκε στις 3 April 2013. 
  431. 431,0 431,1 431,2 431,3 431,4 431,5 «NBA Finals: All-Time Champions». NBA.com. Turner Sports Interactive, Inc. http://www.nba.com/history/finals/champions.html. Ανακτήθηκε στις November 21, 2008. 
  432. 432,0 432,1 432,2 432,3 432,4 «Top 10 Coaches in NBA History». NBA.com. Turner Sports Interactive, Inc. http://www.nba.com/history/top_10_coaches.html. Ανακτήθηκε στις July 30, 2008. 
  433. 433,0 433,1 433,2 «John Kundla Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/kundljo99c.html. Ανακτήθηκε στις June 21, 2008. 
  434. «George Mikan Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/mikange01c.html. Ανακτήθηκε στις June 21, 2008. 
  435. «John Castellani Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/castejo99c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  436. «Jim Pollard Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/pollaji01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  437. «Fred Schaus Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/schaufr01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  438. «Butch Van Breda Kolff Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/vanbrbu01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  439. «Joe Mullaney Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/mullajo01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  440. 440,0 440,1 440,2 «Coach of the Year». NBA.com. Turner Sports Interactive, Inc. http://www.nba.com/history/awards_coachofyear.html. Ανακτήθηκε στις November 16, 2008. 
  441. «Bill Sharman Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/sharmbi01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  442. «Jerry West Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/westje01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  443. «Jack MckInney Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/mckinja99c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  444. «Stan Albeck Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/albecst99c.html. Ανακτήθηκε στις June 11, 2008. 
  445. «Pat Riley Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/rileypa01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  446. «Mike Dunleavy Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/dunlemi01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  447. «Randy Pfund Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/pfundra99c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  448. 448,0 448,1 «Bill Bertka Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/bertkbi99c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  449. «Magic Johnson Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/johnsma02c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  450. «Del Harris Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/harride99c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  451. «Kurt Rambis Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/rambiku01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  452. 452,0 452,1 «Phil Jackson Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/jacksph01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  453. «Rudy Tomjanovich Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/tomjaru01c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  454. «Frank Hamblem Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/hamblfr99c.html. Ανακτήθηκε στις June 22, 2008. 
  455. «Mike Brown Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/brownmi99c.html. Ανακτήθηκε στις May 25, 2011. 
  456. «Bernie Bickerstaff Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/bickebe99c.html. Ανακτήθηκε στις December 18, 2012. 
  457. «Mike D'Antoni Coaching Record». basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/dantomi01c.html. Ανακτήθηκε στις December 18, 2012. 
  458. Staples Center - Los Angeles Sports Council - LA Facilities

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]