Μετάβαση στο περιεχόμενο

Χακίμ Ολάζουον

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Χακίμ Ολάζουον
Σε φωτογραφία του 1985
Προσωπικά στοιχεία
Πλ. ΌνομαΧακίμ Αμπντούλ Ολάζουον
ΠροσωνύμιοΌνειρο
ΕθνικότηταΝιγηριανός/Αμερικανός
Γέννηση21 Ιανουαρίου 1963 (1963-01-21) (63 ετών)
Λάγος, Νιγηρία
Ύψος2,13 μ.
Νεανικοί σύλλογοι
1981 - 1984 0 Houston Cougars men's basketball
Στοιχεία καριέρας
Ντραφτ1984 / Γύρος: 1 / Επιλογή: 1η
από τους Χιούστον Ρόκετς
ΘέσηΣέντερ
Καριέρα σε συλλόγους
1984 - 2001 0 Χιούστον Ρόκετς
2001 - 2002 0 Τορόντο Ράπτορς
Εθνικές ομάδες
Ως παίκτης:0
1996 - 1996 0 Εθνική ΗΠΑ
Μετάλλια
Ολυμπιακοί Αγώνες
Πρώτη θέση1996 ΑτλάνταΗ.Π.Α
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Instagram Σελίδα στο X
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το πρόσωπο

Ο Χακίμ Αμπντούλ Ολάζουον (αγγλικά: Hakeem Abdul Olajuwon , γεννήθηκε 21 Ιανουαρίου 1963) είναι Νιγηριανός και Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε για 18 χρόνια στο NBA ως σέντερ και θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία του αθλήματος.[1][2]

Γεννήθηκε στο Λάγος της Νιγηρίας στις 21 Ιανουαρίου του 1963. Έχει ύψος 2,13 μέτρα και επιλέχθηκε στην πρώτη θέση του ντραφτ του NBA το 1984 από τους Χιούστον Ρόκετς, με τους οποίους αγωνίστηκε για 17 χρόνια και κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα NBA το 1994 και 1995, ενώ ήταν πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος το 1994. Το 2016 εισήχθη στο FIBA Hall of Fame.[3]

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χακίμ Ολάζουον είναι το τρίτο από οκτώ παιδιά μιας οικογένειας ιδιοκτητών επιχείρησης τσιμέντου. Έφτασε στο πανεπιστήμιο έχοντας μόλις αρχίσει να παίζει μπάσκετ σε ηλικία 15 ετών, ενώ ανέπτυξε ένα πολύ πλήρες και πιο ποικίλο παιχνίδι από τους περισσότερους συμπαίκτες του. Η πρώτη επαφή του με τον αθλητισμό ήταν ως τερματοφύλακας στο ποδόσφαιρο, όπως και στο χάντμπολ, όπου δοκίμασε για πρώτη φορά τις δυνάμεις του στη Νιγηρία. Το επίθετό του σημαίνει «πάντα στην κορυφή».[4]

Το 1980, σε ένα μικρό τουρνουά στην Αγκόλα, ο αντίπαλος προπονητής ενθουσιαστηκε με την απόδοσή του και τον παρότρυνε να πάει στις Ηνωμένες Πολιτείες, στοιχείο πολύ άγνωστο για τον ίδιο που όμως του έδωσε κίνητρο.[5] Το 1980 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να παίξει μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον με τους Κούγκαρς (Houston Cougars), το οποίο προτίμησε φτάνοντας στη Νέα Υόρκη το χειμώνα, με καιρό που ήταν εντελώς ασυνήθης γι' αυτόν. Του προσφέρθηκε τότε απλώς μια επίσκεψη στο πανεπιστήμιο για να ασκηθεί για το προπονητικό επιτελείο. Την πρώτη του χρονιά (1981–82) δεν αγωνίστηκε πολύ αλλά το καλοκαίρι προπονήθηκε με το Μόουζες Μαλόουν και τα δύο επόμενα χρόνια παρουσιάστηκε σημαντικά βελτιωμένος.[3][6] Βοήθησε τους Κούγκαρς να φτάσουν στους τελικούς του NCAA δύο συνεχόμενα χρόνια έχοντας για συμπαίκτη του τον Κλάιντ Ντρέξλερ, μετέπειτα συμπαίκτη του και στους Χιούστον Ρόκετς. Η ομάδα έφτασε στο φάιναλ φορ και τα τρία χρόνια που αγωνίστηκε αλλά έχασε πρώτα από τη Νότια Καρολίνα το 1982 και το Τζορτζάουν το 1984. Έπαιξε τρεις σεζόν στο Πανεπιστήμιο, στις οποίες είχε μέσο όρο 13,3 πόντους ανά σεζόν. Το 1983 εκλέχθηκε καλύτερος παίκτης του NCAA της περιφέρειας, ενώ ήταν πρώτος σε ριμπάουντ με 10,7 και σε κοψίματα με 4,5.[5][7] Τη τελευταία του χρονιά ήταν πρώτος σε ριμπάουντ (13,5), κοψίματα (5,6) και σε ποσοστό ευστοχίας.[8] Παραμένει ο μοναδικός παίκτης που ψηφίστηκε ως ο καλύτερος του φάιναλ φορ (1983) χωρίς να έχει κατακτήσει τον τίτλο.[9][10]

NBA

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιλέχθηκε πρώτος συνολικά στο ντραφτ του 1984 από τους Χιούστον Ρόκετς, δύο θέσεις μπροστά από τον Μάικλ Τζόρνταν. Οι Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς είχαν ήδη επιλέξει τον Ντρέξλερ, δεν χρειάζονταν τον Τζόρνταν και έτσι με τη δεύτερη επιλογή, ακολούθησαν την συμβατική σοφία του NBA της εποχής και επέλεξαν τον σέντερ Σαμ Μπόουι.[11][12] Όπως έχει ομολογήσει, στα πρώτα χρόνια και του κολεγίου και του ΝΒΑ συχνά δεν είχε πειθαρχία, αντιμιλούσε στους διαιτητές και έμπλεκε σε καβγάδες με άλλους παίκτες. Συμπέρανε ότι αυτά ήταν εμπόδιο στην καριέρα του και ότι ήθελε να δουλέψει το πνεύμα του και έγινε αφοσιωμένος Μουσουλμάνος.[7]

Έκανε το ντεμπούτο του στο NBA στο Ντάλας με αντίπαλο τους Μάβερικς στις 27 Οκτωβρίου 1984. Σε 28 λεπτά, σημείωσε 24 πόντους, τον καλύτερο αριθμό στην ομάδα του και είχε και ριμπάουντ.[13] Στην πρώτη του σεζόν είχε 20,6 πόντους και 11,9 ριμπάουντ κατά μέσο όρο και ήταν δεύτερος στην ψηφοφορία για τον καλύτερο ρούκι της χρονιάς πίσω από τον Τζόρνταν. Μάλιστα ήταν οι δύο μόνο παίκτες που έλαβαν ψήφους. Η επιτυχία των Ρόκετς ήταν άμεση, καθώς συνδέθηκε με τον Ραλφ Σάμσον και σχημάτισαν τους «δίδυμους πύργους» (Twin Towers). Η συνεργασία τους έφερε εξαιρετικά αποτελέσματα με την πρώτη σεζόν να έρχεται η ανατροπή της επίδοσης της προηγούμενης χρονιάς από 29 νίκες – 53 ήττες σε 48–34.[4] Ο Ολάζουον αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ στην άμυνα και ο υψηλότερος Σάμσον ως σέντερ, ενώ στην επίθεση οι θέσεις εναλλάσονταν με το Νιγηριανό πιο ευέλικτο κοντά στο καλάθι και τον Σαμσον ικανό σουτέρ. Το δίδυμο αγωνίστηκε μαζί για τρία χρόνια μέχρι το καλοκαίρι του 1987, μετά τη μεταγραφή του Σάμσον. Τη δεύτερη σεζόν του ο Ολάζουον είχε μέσο όρο 23,5 πόντους, 11,5 ριμπάουντ και 3,4 κοψίματα, και ήταν τέταρτος στην ψηφοφορία του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου.[14] Οι Ρόκετς τερμάτισαν με ρεκόρ 51–31 και προχώρησαν μέχρι τους τελικούς της Δυτικής Περιφέρειας, όπου αντιμετώπισαν τους πρωταθλητες Λος Άντζελες Λέικερς. Οι Ρόκετς επικράτησαν στη σειρά αρκετά εύκολα, τέσσερα παιχνίδια προς ένα, συγκλονίζοντας τον κόσμο του αθλητισμού και προσφέροντας στο Νιγηριανό ένα εξώφυλλο του εμβληματικού περιοδικού Sports Illustrated. Το 1987 οι Ρόκετς έφτασαν μέχρι τον τελικό της Ανατολικής Περιφέρειας, όπου έχασαν από τους πρωταθλητές Μπόστον Σέλτικς με τον Ολόζουον να έχει μέσο όρο 24,7 πόντους, 11,8 ριμπάουντ και 3,1 κοψίματα απέναντι στην καλύτερη τριάδα ψηλών του πρωταθλήματος.[13] Ο Ολάζουον στην επίθεση, αντίθετα με τον τυπικό σέντερ της εποχής του, του άρεσε να παίζει με μέτωπο στο καλάθι, να ντριμπλάρει ή να σουτάρει από 4 ή 5 μέτρα. Αυτή η ευέλικτη τεχνική του σκοράρισμα, σε συνδυασμό με την ικανότητά του να σουτάρει, τον έκανε μια πολύπλευρη επιθετική απειλή. Οι αμυνόμενοι αντιμετώπισαν το πολύ δύσκολο έργο να προβλέψουν την επόμενη κίνησή του, διαθέτοντας μεγάλη ποικιλία από αυτές. Απέκτησε σταδιακά ένα σύνολο πατενταρισμένων κινήσεων που περιελάμβαναν κίνηση των ποδιών, προσποιήσεις με τη μπάλα και ποικιλία σουτ, που έγιναν γνωστά ως «Dream Shake» από το προσωνύμιο που απέκτησε μετά το 1991 (Hakeem the Dream, «Χακίμ το Όνειρο», πρόσθετοντας ένα «Η» στο μικρό του όνομα[15]), όταν και ασπάστηκε τη μουσουλμανική θρησκεία.[16][17][18] Ο συνδυασμός ταχύτητας, ευκινησίας και αυτοσχεδιασμού τον κατέστησαν ίσως τον πιο αθλητικό και κομψό σέντερ όλων των εποχών.[19]

Σε προσπάθειά του με τη μπάλα

Μετά το 1987 οι Ρόκετς βυθίστηκαν σταδιακά, ακόμα κι αν ο Ολάζουον εξακολουθούσε να λάμπει ατομικά αποτελώντας σε κάθε σεζόν ένας από τους καλύτερους σκόρερ, ριμπάουντερ και μπλοκέρ. Οδήγησε τους Ρόκετς σε 13 στατιστικές κατηγορίες, όπως σκοράρισμα, ριμπάουντ, κλεψίματα και κοψίματα ως ένας από τους πιο πλήρεις σέντερ όλων των εποχών.[20] Ξεκίνησε τη σειρά επιλογών για την Πρώτη Ομάδα του πρωταθλήματος (1987 έως το 1989)[21] και την Πρώτη Αμυντική Ομάδα (1987, 1988 και 1990)[22] και ήταν βασικός σέντερ της ομάδας της Δυτικής Περιφέρειας στο All-Star Game τέσσερα συνεχόμενα χρόνια (1987–90). Το 1989 και το 1990 ήταν πρώτος ριμπάουντερ του πρωταθλήματος με 13,5 και 14,0 μέσο όρο αντίστοιχα, ενώ το 1990 και το 1991 πρώτος στα κοψίματα.[4][23] Στις 3 Μαρτίου 1990, απέναντι στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, έχασε ελάχιστα το τετράπλ-νταμπλ (quadruple-double) με 29 πόντους, 18 ριμπάουντ, 11 κοψίματα και 9 ασίστ. Το πέτυχε στις 29 Μαρτίου 1990 εναντίον των Μιλγουόκι Μπακς σε αγώνα των πλέι οφ, στη νίκη με 120–94: 18 πόντοι (6/14 δίποντα, 6/8 ελεύθερες βολές), 16 ριμπάουντ, 10 ασίστ και 11 κοψίματα σε 40 λεπτά αγωνιστικής παρουσίας, σημειώνοντας το quadruple-double στην ιστορία του ΝΒΑ, και έγινε ένας από τους τέσσερις μόνο παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ που πέτυχαν αυτό το κατόρθωμα.[24][25][26] Να σημειωθεί ότι το στατιστικά αυτό στοιχείο κατέστη δυνατό μετά τη σεζόν 1973–74 καθώς μέχρι τότε δεν καταγράφονταν επίσημα τα κλεψίματα και τα κοψίματα.[27] Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 19 Απριλίου με αντίπαλο τους Ντένβερ Νάγκετς σημείωσε ρεκόρ καριέρας με 52 πόντους.[28] Εκείνη τη χρονιά είχε τους υψηλότερους μέσους όρους σε ριμπάουντ και κοψίματα στην καριέρα του (14,0 και 4,6 αντίστοιχα).[29] Μέχρι το 1992, παρέμεινε ο καλύτερος μπλοκέρ και ριμπάουντερ των Ρόκετς, χωρίς όμως η ομάδα να φτάνει στα πλέι οφ.

Θα έπρεπε να περιμένει μέχρι τη σεζόν 1992–93 για να προκριθεί στον πρώτο γύρο των πλέι οφ, όπου όμως θα αποκλείονταν στον δεύτερο γύρο από τους Σιάτλ Σούπερσονικς. Σε όλα τα πλέι οφ, ο Ολάζουον είχε μέσο όρο 25,9 πόντους, 14 ριμπάουντ και 4,9 κοψίματα, ενώ αναδείχθηκε και καλύτερος αμυντικός του πρωταθλήματος χωρίς να υστερεί επιθετικά έχοντας μέσο όρο 26,1 πόντους στην κανονική περίοδο.[4][30] Ήταν δεύτερος στην ψηφοφορία για τον πολυτιμότερο παίκτη του πρωταθλήματος πίσω από τον Τζόρνταν.[31][32] Είχε μία εξαιρετική σεζόν το 1994 που του επέτρεψε να κερδίσει τους τίτλους του πολυτιμότερου παίκτη έχοντας μέσους όρους 27,3 πόντους, 11,9 ριμπάουντ, 3,6 ασίστ και 3,7 κοψίματα,[33] του καλύτερου αμυντικού του NBA (μόλις ο δεύτερος που τα κατάφερε την ίδια χρονιά[34]) και του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών, ο μόνος στην ιστορία που κατάφερε κάτι τέτοιο. Η επιθετική του επιδεξιότητα τον τοποθετεί ανάμεσα στους καλύτερους σκόρερ του πρωταθλήματος. Κατέκτησε τον τίτλο του ΝΒΑ το 1994 με 4–3 με αντίπαλο τους Νιου Γιορκ Νικς και απέναντι στον Πάτρικ Γιούιν. Ενώ το αποτέλεσμα ήταν 3 προς 2 νίκες υπέρ των Νικς, ο Ολάζουον έκοψε το σουτ τριών πόντων του Τζον Σταρκς στο τελευταίο δευτερόλεπτο του έκτου παιχνιδιού (το αποτέλεσμα ήταν 86–84), που θα μπορούσε να είχε δώσει τη νίκη στην ομάδα της Νέας Υόρκης, και έτσι οδήγησε στον τίτλο στον έβδομο καθοριστικό αγώνα.[31][35] Στην σειρά των τελικών είχε μέσο όρο 26,9 πόντους, 9,1 ριμπάουντ και 3,9 κοψίματα ανά παιχνίδι.[36] Ήταν ο πρώτος σκόρερ και των δύο ομάδων σε κάθε αναμέτρηση των τελικών, ενώ κράτησε τον Γιούιν σε λιγότερο από 37 % ευστοχία εντός πεδιάς. Ολοκλήρωσε τα πλέι οφ του 1994 ως πρώτος της ομάδας σε πόντους, ριμπάουντ, ασίστ, κοψίματα, κλεψίματα, προσπάθειες ελεύθερων βολών και λεπτά συμμετοχής, καθώς οι Ρόκετς δεν διέθεταν άλλους σπουδαίους παίκτες.[37] Το 1995 στους τελικούς την Περιφέρειας, οι Ρόκετς επιβλήθηκαν των Σαν Αντόνιο Σπερς με τον Ολάζουον να επιβάλλεται ενός ακόμα σπουδαίου αντίπαλου της εποχής, του Ντέιβιντ Ρόμπινσον έχοντας μέσο όρο 35 πόντους έναντι σχεδόν 20 του αντιπάλου του και με χαμηλά ποσοστά ευστοχίας. Ο Ρόμπινσον είχε επικρατήσει του Ολάζουον στην ψηφοφορία για την ανάδειξη του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου.[38][39] Στους τελικούς του πρωταθλήματος αντιμετώπισε ένα νεαρό υποσχόμενο σέντερ, τον Σακίλ Ο'Νιλ των Ορλάντο Μάτζικ. Στον πρώτο τελικό η νίκη ήρθε απροσδόκητα από τον Ολαζουον, όταν 0,3 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη σημείωσε το νικητήριο καλάθι στο τελικό 120–118 μετά από αποτυχημένη προσπάθεια του Ντρέξλερ.[40][41] Είχε μέσο όρο 32,8 πόντους, 11,5 ριμπάουντ και 5,5 ασίστ.[36] Σε αυτή τη σειρά, σκόραρε 30 πόντους ή περισσότερους σε κάθε ένα από τα επίμαχα παιχνίδια, και έγινε ο πέμπτος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ που πέτυχε κάτι τέτοιο. Και τις δύο φορές αναδείχθηκε ως ο καλύτερος παίκτης των τελικών, πρώτος σκόρερ και έγινε ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία μετά τον Τζόρνταν που κέρδισε αυτή τη διάκριση δύο συνεχόμενα χρόνια.[42][43]

Στις 21 Απριλίου 1996, με αντίπαλο τους Φοίνιξ Σανς έκανε τρία κοψίματα, το τελευταίο των οποίων ήταν αυτό που τον οδήγησε στην κορυφή της λίστας των κοψιμάτων όλων των εποχών ξεπερνώντας τον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ.[44][45] Σε πτωτική πορεία μετά το 1996 και μειωμένη συμμετοχή λόγω τραυματισμών από τη σεζόν 1997–98 (όπου για πρώτη φορά στην καριέρα του σημείωσε λιγότερους από 20 πόντους ανά παιχνίδι), ο Ολάζουον τελικά μεταγράφηκε κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2001 στους Τορόντο Ράπτορς κλείνοντας την καριέρα του με μέσους όρους 21,8 πόντους, 11,1 ριμπάουντ και 3,1 κοψίματα.[38]

Είναι ο καλύτερος παίκτης που έχει αγωνιστεί στους Χιούστον Ρόκετς, με 12 συμμετοχές σε All-Star Game. Παραμένει πρώτος σε συνολικό αριθμό κοψιματάτων στο NBA με 3.830.[46] Στις 9 Νοεμβρίου 2002 αποσύρθηκε η φανέλα με το Νο. 34 από τους Ρόκετς, ενώ δύο χρόνια αργότερα εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Το 1996 επιλέχθηκε στην επετειακή ομάδα των 50 χρόνων του ΝΒΑ, ενώ και το 2021 στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.[4][47][48] Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με επιχειρήσεις στον τομέα των ακινήτων.[49]

Διεθνής καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1980, πριν φτάσει στις ΗΠΑ, είχε αγωνιστεί για την ομάδα νέων της Νιγηρίας στους Παναφρικανικούς Αγώνες. Αυτό δημιούργησε κάποια προβλήματα όταν αρχικά προσπάθησε να αγωνιστεί για την εθνική ομάδα μπάσκετ των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι κανόνες απαγορεύουν στους παίκτες να εκπροσωπούν περισσότερες από μία χώρες σε διεθνείς αγώνες και οι παίκτες πρέπει να περάσουν από μία περίοδο αναμονής τριών ετών για οποιαδήποτε αλλαγή εθνικότητας. Ο Ολάζουον δεν ήταν κατάλληλος για επιλογή στην Ντριμ Τιμ καθώς δεν είχε γίνει πολίτης των ΗΠΑ. Πολιτογραφηθήθηκε Αμερικανός πολίτης στις 2 Απριλίου 1993.[7][50]

Για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996, έλαβε εξαίρεση από τη FIBA και δικαιούταν να αγωνιστεί. Η ομάδα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην Ατλάντα. Κατά τη διάρκεια του τουρνουά, μοιράστηκε τα λεπτά συμμετοχής του με τους Ο'Νιλ και Ρόμπινσον. Έπαιξε 7 από τα 8 παιχνίδια και ξεκίνησε στα δύο. Είχε μέσο όρο 5 πόντους και 3,1 ριμπάουντ.[51]

Στατιστική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέσοι όροι ανά σεζόν στο NBA (κανονική περίοδος)

NBA
Σεζόν Αγώνες Πόντοι Ασίστ Ριμπάουντ Κλεψίματα Κοψίματα Δίποντα %
1984–85 82 20,3 1,4 11,9 1,2 2,7 53,8
1985–86 68 23,5 2,0 11,5 2,0 3,4 52,6
1986–87 75 23,4 2,9 11,4 1,9 3,4 50,8
1987–88 79 22,8 2,1 12,1 2,1 2,7 51,4
1988–89 82 24,8 1,8 13,5 2,6 3,4 50,8
1989–90 82 24,3 2,9 14,0 2,1 4,6 50,1
1990–91 56 21,2 2,3 13,8 2,2 3,9 50,8
1991–92 70 21,6 2,2 12,1 1,8 4,3 50,2
1992–93 82 26,1 3,5 13,0 1,8 4,2 52,9
1993–94 80 27,3 3,6 11,9 1,6 3,7 52,8
1994–95 72 27,8 3,5 10,8 1,8 3,4 51,7
1995–96 72 26,9 3,6 10,9 1,6 2,9 51,4
1996–97 78 23,2 3,0 9,2 1,5 2,2 51,0
1997–98 47 16,4 3,0 9,8 1,8 2,0 48,3
1998–99 50 18,9 1,8 9,6 1,6 2,5 51,4
1999–2000 44 10,3 1,4 6,2 0,9 1,6 45,8
2000–01 58 11,7 1,2 7,4 1,2 1,5 49,8
2001–02 61 7,1 1,1 6,0 1,2 1,5 46,4
Σύνολα καριέρας 1.238 21,8 2,5 11,1 1,7 3,1 51,2

Πηγή : Basketball reference

Τίτλοι και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Χρυσός Ολυμπιονίκης : 1996
  • 2 × Πρωταθλητής NBA (1994, 1995)
  • Πολυτιμότερος παίκτης του NBA (1994)
  • 2 × MVP τελικών NBA (1994, 1995)
  • 12 × NBA All-Star (1985– 1990, 1992–1997 )
  • 6 × Πρώτη ομάδα όλων των ΝΒΑ (1987–1989, 1993, 1994, 1997)
  • 3 × Δεύτερη ομάδα All-NBA (1986, 1990, 1996)
  • 3 × Τρίτη ομάδα All-NBA (1991, 1995, 1999)
  • 2 × ΝΒΑ αμυντικός παίκτης της χρονιάς (1993, 1994)
  • 5 × NBA Καλύτερη αμυντική ομάδα (1987, 1988, 1990, 1993, 1994)
  • 4 × NBA Δεύτερη αμυντική ομάδα (1985, 1991, 1996, 1997)
  • Καλύτερη ομάδα ρούκι NBA (1985)
  • 2 × Πρώτος στα ριμπάουντ NBA (1989, 1990)
  • 3 × Πρώτος στα κοψίματα NBA (1990, 1991, 1993)
  • Η φανέλα με το νούμερο 34 αποσύρθηκε από τους Χιούστον Ρόκετς
  • Επετειακή ομάδα NBA (50, 75 ετών)
  • Καλύτερος παίκτης του φάιναλ φορ του NCAA (1983)
  • Consensus first-team All-American (1984)
  • Πρώτος σε ριμπάουντ NCAA (1984)
  • Παίκτης της χρονιάς SWC (1984)
  • Η φανέλα το νούμερο 34 αποσύρθηκε από τους Houston Cougars
  • Texas Sports Hall of Fame (1998)

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «SI's 50 greatest players in NBA history» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2021.
  2. ↑ «The New York Times: NBA 75: At No. 11, Hakeem Olajuwon used his agility and athleticism to dominate on the court — and inspire a generation». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
  3. 1 2 «FIBA : 2016 Class of FIBA Hall of Fame: Hakeem Olajuwon». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2022.
  4. 1 2 3 4 5 «Legends profile: Hakeem Olajuwon». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2023.
  5. 1 2 «Living the Dream». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2023.
  6. ↑ «When Hakeem chose Houston over New York». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2022.
  7. 1 2 3 «Ο Χακίμ Ολάζουον ήταν ο μοναδικός που φοβόταν ο Μάικλ Τζόρνταν». Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2023.
  8. ↑ «Hakeem Abdul Olajuwon». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Νοεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2006.
  9. ↑ «Introducing college basketball's greatest of all time bracket». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.
  10. ↑ «Men's Final Four Most Outstanding Players from 1939 to present». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2026.
  11. ↑ «1984 NBA Draft Recap: Houston Rockets Decide To Select Hakeem Olajuwon, Chicago Bulls Draft The Greatest Player Of All Time». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2022.
  12. ↑ «Re-Drafting Michael Jordan, Hakeem Olajuwon and the 1984 NBA Draft». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2021.
  13. 1 2 «Archive 75: Hakeem Olajuwon». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2026.
  14. ↑ «MVP vote: All the rankings of NBA legends». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2026.
  15. ↑ «AKEEM GETS THE `H' BACK IN HIS NAME». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2023.
  16. ↑ «SLAM 147: Hall of Famer and low-post wizard Hakeem Olajuwon is happy to share his knowledge with today's stars». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2015.
  17. ↑ «THE DREAM SHAKE/Legendary, elusive move earns place in history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2016.
  18. ↑ «Ranking the Greatest NBA Defenders of All Time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021.
  19. ↑ «The New York Times : 1995 N.B.A. PLAYOFFS; Olajuwon Plays Above the Rim, in the Stratosphere». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2023.
  20. ↑ «Ranking 10 best centers of all time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2026.
  21. ↑ «The top 10 greatest scorers in NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2021.
  22. ↑ «Year-by-year NBA All-Defensive Teams». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2023.
  23. ↑ «The Last 40 Blocks Leaders: Hakeem Olajuwon And Mark Eaton Are Legendary Shot Blockers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2023.
  24. ↑ «Hakeem Olajuwon Had A Quadruple Double, But The NBA Took It Away, So He Decided To Get Another One». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2022.
  25. ↑ «ΡΕΤΡΟ: Το ιστορικό quadruple-double του Χακίμ Ολάζουον!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2023.
  26. ↑ «Celebrating the 30th Anniversary of Hakeem Olajuwon's Quadruple Double». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2023.
  27. ↑ «On This Day: Hakeem Olajuwon records third quadruple-double in NBA history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2023.
  28. ↑ «The Highest Scoring Season For Michael Jordan, LeBron James, Kobe Bryant, And Other NBA Greats». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2023.
  29. ↑ «Today in Rockets history: Hakeem Olajuwon posts quadruple-double». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020.
  30. ↑ «The Most PPG By The Defensive Player Of The Year: Michael Jordan Averaged 35 Points Per Game And Was The Best Defender In The League». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2024.
  31. 1 2 «Hakeem Olajuwon: The NBA's Best In The Mid '90s». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2016.
  32. ↑ «1993 MVP Race: Charles Barkley Won The Award, Michael Jordan Was Surprisingly 3rd». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2026.
  33. ↑ «The Last 40 MVP Award Winners: LeBron James Can't Catch Michael Jordan's 5 MVP Awards». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2022.
  34. ↑ «Giannis Antetokounmpo Could Be The First Player In NBA History With Multiple MVP And DPOY Awards». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2022.
  35. ↑ «'His Shot Looked Like a Medicine Ball'». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2022.
  36. 1 2 «10 Best NBA Players Who Won Two Championship Rings». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2023.
  37. ↑ «Hakeem Olajuwon's 1994 Playoff Run Without An All-Star Teammate Was One Of The Best Individual Performances In NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2026.
  38. 1 2 «20 NBA Players With The Most 20-Point Games In NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2022.
  39. ↑ «The Best Basketball Player Alive Every Year, 1990s». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2026.
  40. ↑ «Top NBA Finals moments: Kenny Smith, Hakeem Olajuwon save day in 1995». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
  41. ↑ «Ranking The 10 Greatest Finals MVPs In NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2023.
  42. ↑ «Shaq Praises Rockets' Legend Olajuwon For 95 Finals». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023.
  43. ↑ «The Total Point Leaders In The NBA Finals From 1991 To 2000: Michael Jordan Led All The Scorers 6 Times In 6 Finals». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2022.
  44. ↑ «This Date in the NBA: April». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2022.
  45. ↑ «Today in Rockets history: Hakeem Olajuwon sets all-time blocks record». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2023.
  46. ↑ «NBA All-Time Leaders For Every Major Stat Category». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2026.
  47. ↑ «ΝΒΑ: Αυτοί είναι οι 75+1 παίκτες όλων των εποχών!». Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2021.
  48. ↑ «NBA 75TH ANNIVERSARY TEAM ANNOUNCED». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2022.
  49. ↑ «The New York Times : A Slam-Dunk in Houston Real Estate». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020.
  50. ↑ «Dream's Team». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2012.
  51. ↑ «FIBA 1996 Olympic Games : Hakeem Olude Olajuwon». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Χακίμ_Ολάζουον&oldid=11587749"