Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τζούλιους Έρβινγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τζούλιους Έρβινγκ
Προσωπικά στοιχεία
ΠροσωνύμιοDr.J
ΕθνικότηταΑμερικανική
Γέννηση22 Φεβρουαρίου 1950 (1950-02-22) (76 ετών)
Ρούσβελτ, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
Ύψος2,01 μ.
Νεανικοί σύλλογοι
1969 - 1971 0 UMass Minutemen basketball
Στοιχεία καριέρας
Ντραφτ1972 / Γύρος: 1ος / επιλογή: 12η από τους Μιλγουόκι Μπακς
Αθλ. καριέρα1971 - 1987
ΘέσηΣμολ φόργουορντ
Καριέρα σε συλλόγους
1971 - 1973 0 Βιρτζίνια Σκουάιρς
1973 - 1976 0 Νιου Τζέρσεϊ Νετς
1976 - 1987 0 Φιλαδέλφεια 76ερς
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το πρόσωπο

Ο Τζούλιους Ουίνφιλντ Έρβινγκ (αγγλικά: Julius Winfield Erving, γεννήθηκε 22 Φεβρουαρίου 1950), γνωστός με το προσωνύμιο Doctor J, είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στο NBA τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους στην ιστορία του αθλήματος.[1][2]

Συνέβαλε στη δημιουργία ενός θεαματικότερου στοιχείου στο παιχνίδι, ιδιαίτερα με την εντυπωσιακή αλτικότητά του και τα θεαματικά του καρφώματα, προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα από άλλους «περιπατητές του αέρα». Ο τρόπος αυτός αποτέλεσε την αρχή για τη μεταφορά του ενός σημαντικού κομματιού του παιχνιδιού σε εναέριες προσπάθειες των παικτών,[3][4] πριν από τον εμφάνιση του Μάικλ Τζόρνταν, ο οποίος στην αυτοβιογραφία του εξέφρασε το νεανικό του θαυμασμό για τον τρόπο παιχνιδιού του Έρβινγκ.[5] Έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα (ABA, μόλις ένα στο NBA), τέσσερις τίτλους πολυτιμότερου παίκτη (MVP) του πρωταθλήματος (έναν στο NBA) και τρεις τίτλους πρώτου σκόρερ, αγωνιζόμενος με τους Βιρτζίνια Σκουάιρς, τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς και τους Φιλαδέλφεια 76ερς. Είναι ένατος καλύτερος σκόρερ των αμερικανικών πρωταθλημάτων (ΝΒΑ και ΑΒΑ μαζί) με 30.026 πόντους.[6] Χαρακτηριστικό σημείο που έμεινε στις μνήμες των φιλάθλων ήταν τα καρφώματα από τη γραμμή του φάουλ στους διαγωνισμούς (κάρφωμα των έξι διασκελισμών), που στη συνέχεια εξέλιξε ο Τζόρνταν.

Ο Έρβινγκ γεννήθηκε στο Νάσο Κάουντι της πολιτείας της Νέας Υόρκης και από 13 ετών μεγάλωσε στο Ρούζβελτ. Αγωνίστηκε για το Γυμνάσιο του Ρούσβελτ, όπου απέκτησε το προσωνύμιο Doctor J. Παρόλο που η προέλευση του ψευδωνύμου του παραμένει ασαφής, η πιο συνηθισμένη ιστορία έχει το όνομα που προέρχεται από έναν φίλο του λυκείου, ο οποίος ονόμασε τον Έρβινγκ «γιατρό» επειδή ο Έρβινγκ τον αποκάλεσε «καθηγητή». Το όνομα κόλλησε και έφτασε να καθορίζει τον τρόπο που ο Έρβινγκ λειτούργησε στα γήπεδα μπάσκετ.[7][8] Το 1968 μπήκε στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης. Σε δύο σεζόν είχε μέσο όρο 32,5 πόντους και 20,2 ριμπάουντ ανά αγώνα και ήταν ένας από τους μόλις πέντε παίκτες στο NCAA που είχε μ.ο. πάνω από 20 πόντους και 20 ριμπάουντ σε κάθε αγώνα ταυτόχρονα. Τα αριθμητικά σύνολα των 1.370 πόντων και 1.079 ριμπάουντ εξακολουθούν να παραμένουν ρεκόρ για το Πανεπιστήμιο. Εισήχθη στο UMass Athletics Hall of Fame το 1980. Ο Έρβινγκ προσχώρησε στο ΑΒΑ, αγωνιζόμενος με τους Βιρτζίνια Σκουάιρς.[9]

Βιρτζίνια Σκουάιρς

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι οικονομικοί λόγοι ήταν αυτοί που τον ώθησαν στην επιλογή του. Είχε ζήσει φτωχά μέχρι τα εφηβικά χρόνια του, χωρίς πατέρα από τα τρία του, ο οποίος σκοτώθηκε σε δυστύχημα έξι χρόνια μετά, και μια μητέρα που στις αρχές της δεκαετίας του 1970 είχε ετήσιο εισόδημα έως 8.000 δολάρια. Ο ίδιος δέχθηκε πρόταση για εγγυημένο συμβόλαιο 125.000 δολαρίων για τέσσερα χρόνια. Ήταν ευκαιρία για ένα καλύτερο μέλλον.[4] Το ABA ήταν μία αρκετά πρωτοποριακή για την εποχή της Λίγκα, η οποία μεταξύ άλλων εφάρμοζε το τρίποντο, δώδεκα ολόκληρα χρόνια πριν αυτό εφαρμοστεί στο NBA, είχε όμως μικρή διάρκεια ζωής, από το 1967 ως το 1976.[10] Ο Έρβινγκ γρήγορα απέκτησε φήμη για τις ικανότητές του. Με 27,3 πόντους ανά αγώνα ηγήθηκε των Σκουάιρς και τους βοήθησε να φτάσουν στους τελικούς της περιφέρειας, όπου ηττήθηκαν από τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς στο έκτο παιχνίδι με τον Έρβινγκ να έχει μέσους όρους 33,3 πόντους και 20,4 ριμπάουντ.[11]

Το 1972, στα ντραφτ επελέγη μόλις 12ος από τους Μιλγουόκι Μπακς αλλά τελικά αγωνίστηκε σαν δανεικός στους Ατλάντα Χοκς, όπου συνέχισε τις εντυπωσιακές εμφανίσεις, με 31,9 πόντους μέσο όρο.[12]

Οι Σκουάιρς, όπως και πολλές άλλες ομάδες του Αμερικανικού πρωταθλήματος είχαν πολλά οικονομικά προβλήματα και έτσι αναγκάστηκαν να πουλήσουν τον καλύτερο τους παίκτη, τον Έρβινγκ, στους Νιου Τζέρσεϊ Νετς, μία κίνηση που τους οδήγησε στις τελευταίες θέσεις του πρωταθλήματος. Ο Έρβινγκ οδήγησε τους Νετς στην κατάκτηση του πρώτου τους τίτλου το 1974 επί των Γιούτα Σταρς. Χάρη στις εντυπωσιακές εμφανίσεις του και κυρίως τον θεαματικό τρόπο παιχνιδιού του έφερνε περισσότερους οπαδούς στο γήπεδο των Νετς. Το ίδιο έτος ηγήθηκε των Νετς στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και με 34,1 πόντους μ.ό. στα πλέι οφ πήρε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη (MVP).[13][14]

Στα πέντε χρόνια που αγωνίστηκε στο ΑΒΑ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, τρία βραβεία MVP και τρεις τίτλους του κορυφαίου σκόρερ.[7][15] Το 1976 έγινε ο πρώτος, που έστω και σε All Star Game του ABA πάτησε στη γραμμή των προσωπικών βολών και κάρφωσε στη στεφάνη, νικώντας τον Τζορτζ Γκέρβιν.[16][17] Εκείνα τα χρόνια ήταν ένας πραγματικός σούπερσταρ του αθλήματος, με τη χαρακτηριστική του αφρό αφάνα και το ακόμα χαρακτηριστικότερο στυλ του, καθώς έγινε ένας απ’ τους πρώτους παίκτες που χωρίς να παίζει στη ρακέτα, κάρφωνε με χαρακτηριστική άνεση από μακρινές αποστάσεις, εργαλειποιώντας έτσι το κάρφωμα ως πραγματικό επιθετικό όπλο που προσέφερε και θέαμα κι όχι απλά ως επίδειξη δύναμης.[4][10][18] Έδωσε αίγλη στο πρωτάθλημα που ακόμα και στο NBA εκείνη την εποχή δεν υπήρχε.[19]

Με τους Μπρούκλιν Νετς

Οι Νιου Τζέρσεϊ Νετς, οι Ντένβερ Νάγκετς, οι Ιντιάνα Πέισερς και οι Σαν Αντόνιο Σπερς μπήκαν στο νέο πρωτάθλημα μπάσκετ, που ονομάστηκε ΝΒΑ. Οι Νετς με τον Έρβινγκ και το Νέιτ Άρτσιμπαλντ ήταν έτοιμοι να πρωταγωνιστήσουν σε ένα ακόμη πρωτάθλημα. Τότε οι Νιου Γιορκ Νικς προσέφεραν 4,8 εκατομμύρια δολάρια για να τον αποκτήσουν. Οι Νετς υποσχέθηκαν αύξηση στις αμοιβές του Έρβινγκ προκειμένου εκείνος να μη φύγει από την ομάδα, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να τον πείσουν. Ο παίκτης, που πολιορκήθηκε με αθέμιτα μέσα και από τις δύο ομάδες αρνήθηκε να δουλέψει υπό αυτές τις συνθήκες και τελικά υπέγραψε με τους Φιλαδέλφεια 76ερς στις 20 Οκτωβρίου έναντι 3 εκατομμυρίων δολαρίων.[16][20]

Έκανε το ντεμπούτο του για τη νέα του ομάδα στις 22 Οκτωβρίου 1976 στην ήττα από τους Σαν Αντόνιο Σπερς με 122–118.[21] Η τύχη των Σιξερς άλλαξε και απέκτησαν μετά από χρόνια ρόλο πρωταγωνιστή. Έγινε ηγέτης και στη νέα του ομάδα έχοντας μέσους όρους στην κανονική περίοδο 21,6 πόντους και 8,5 ριμπάουντ και την οδήγησε μέχρι τους τελικούς του πρωταθλήματος, όπου ηττήθηκε από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 4–2 νίκες, παρά τις δύο αρχικές νίκες της ομάδας.[22][23] Ήταν πολυτιμότερος παίκτης του All-Star Game την πρώτη του χρονιά στο NBA έχοντας 30 πόντους και 12 ριμπάουντ, χωρίς να αποτρέψει την ήττα της Ανατολής με ένα πόντο διαφορά.[24] Τα χρόνια που ακολούθησαν ο Έρβινγκ οδήγησε τους 76άρηδες σε δύο τελικούς περιφέρειας, όπου όμως γνώρισαν ισάριθμους αποκλεισμούς από τους Μπόστον Σέλτικς. Ωστόσο, γνώρισε επιτυχία εκτός γηπέδου και έγινε ένας από τους πρώτους παίκτες μπάσκετ που διαφήμισε πολλά προϊόντα και έβγαλε παπούτσι στο όνομά του. Έπαιξε επίσης στην κωμική ταινία μπάσκετ του 1979, "Το ψάρι που έσωσε το Πίτσμπουργκ".[25]

Το 1979–80 είχε την καλύτερη ατομική του χρονιά στο NBA με μέσο όρο σχεδόν 27 πόντους, ενώ ήταν δεύτερος στην ψηφοφορία του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου μετά τον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ.[19][26] Οι Σίξερς προχώρησαν στον τελικό του ΝΒΑ όπου ηττήθηκαν από τους Λος Άντζελες Λέικερς με 4–2. Στη σειρά αυτή των τελικών, στις 11 Μαΐου 1980, ο Έρβινγκ σημείωσε το πιο ιστορικό και εμβληματικό λέι απ στην ιστορία του ΝΒΑ. Ο τότε ηγέτης της Φιλαδέλφεια στον τέταρτο τελικό του ΝΒΑ στην έδρα των Σίξερς οδήγησε την ομάδα του στη νίκη με 105–102 και στο 2–2 στη σειρά.[27][28][29] Την 1η Νοεμβρίου 1980 σε αγώνα με αντίπαλο τους Μπόστον Σέλτικς σημείωσε το ρεκόρ καριέρας του στο NBA με 45 πόντους.[30] Το 1981 και το 1982 έχασαν αντίστοιχα στα τελικά της Ανατολικής Περιφέρειας από τους Σέλτικς και στους τελικούς του ΝΒΑ από τους Λέικερς. Ο Έρβινγκ αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης (MVP) της κανονικής περιόδου το 1981 και ψηφίστηκε ξανά στην πρώτη ομάδα του πρωταθλήματος του 1982.[31][32] Όμως το 1983 οι Σίξερς αποκτούν από τους Ατλάντα Χοκς τον Μόουζες Μαλόουν ως σέντερ και κορυφαίο ριμπάουντερ του ΝΒΑ και όλα άλλαξαν. Πετυχαίνουν την καλύτερη επίδοση της κανονικής περιόδου με 65–17 νίκες, κυριάρχησαν στα πλέι οφ και επικράτησαν στους τελικούς των Λέικερς σαρώνοντας τη σειρά με 4–0 νίκες.[33][34] Ο Έρβινγκ διατήρησε τα εξαιρετικά στατιστικά του, σκοράροντας κατά μ.ό. 22,4 πόντους στα παιχνίδια της κανονικής περιόδου, 18,4 πόντους στα πλέι οφ και 19,0 πόντους στους τελικούς.[35]

Το 1987, σε ηλικία 37 ετών αποχώρησε από την ενεργό δράση. Στα 16 χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας συμμετείχε σε όλα τα All-Star Games, ένας από τους πέντε μόνο που το έχουν καταφέρει έχοντας το μεγαλύτερο συγκριτικά αριθμό συμμετοχών.[36] Τη στιγμή της αποχώρησής του θεωρούταν ως ένας από τους καλύτερους έξι ή επτά καλύτερους παίκτες μέχρι εκείνη τη στιγμή, ενώ και σήμερα απολαμβάνει καθολικό σεβασμό ως ένας από τους 15–20 σημαντικότερους παίκτες στην ιστορία.[1][2][10] Το 1999 ψηφίστηκε στους 10 καλύτερους του NBA του 20ού αιώνα από το Associated Press.[37] Είναι ένας από τους λίγους παίκτες του σύγχρονου μπάσκετ που ο αριθμός του αποσύρθηκε από δύο συλλογους: οι Μπρούκλιν Νετς (πρώην Νιου Γιορκ Νετς και Νιου Τζέρσεϊ Νετς) έχουν αποσύρει τη φανέλα του με το νούμερο 32 και οι Φιλαδέλφεια 76ερς το νούμερο 6.[38][39] Ήταν επίσης υποτιμημένος για την αμυντική προσφορά του. Αξιοπρεπής και πειθαρχημένος, ο Έρβινγκ ήταν ο ιδανικός πρεσβευτής για το άθλημά του, θέτοντας νέα πρότυπα για τον τρόπο με τον οποίο οι παίκτες ενθαρρύνονταν να συμπεριφέρονται με τα μέσα ενημέρωσης και με τους φιλάθλους.[7][20]

Η ζωή του μετά το μπάσκετ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τη μπασκετική του καριέρα ο Έρβινγκ έγινε επιχειρηματίας και είναι ιδιοκτήτης εργοστασίου εμφιαλώσεως στη Φιλαδέλφεια. Ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Φιλαδέλφεια, παίρνοντας και επίσημα τον τίτλο του δόκτορα (Dr).

Βραβεύτηκε για τη συνεισφορά του στο άθλημα εισαγόμενος στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 1993 αλλά και στους καλύτερους 50 όλων των εποχών στην επέτειο των 50 χρόνων του ΝΒΑ το 1996.[40] Το 1997 ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος στην ιστορία του ABA.[41] Το 1999 ψηφίστηκε στους 10 καλύτερους παίκτες του NBA του 20ού αιώνα από το Associated Press.[42] Το 2015 θεσμοθετήθηκε το βραβείο Julius Erving Small Forward of the Year που απονέμεται από το Naismith Memorial Basketball Hall of Fame στον κορυφαίο σμολ φόργουορντ του κολεγιακού πρωταθλήματος.[43] Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.[44][45]

Μέσοι όροι ανά σεζόν (κανονική περίοδος)

ABA / NBA
Περίοδος Αγώνες Πόντοι Ασίστ Ριμπάουντ Κλεψίματα Κοψίματα Δίποντα %
1971–72 84 27,3 4,0 15,7 49,8
1972–73 71 31,9 4,2 12,2 2,5 1,8 49,6
1973–74 84 27,4 5,2 10,7 2,3 2,4 51,2
1974–75 84 27,9 5,5 10,9 2,2 1,9 50,6
1975–76 84 29,3 5,0 11,0 2,5 1,9 50,7
1976–77 82 21,6 3,7 8,5 1,9 1,4 49,9
1977–78 74 20,6 3,8 6,5 1,8 1,3 50,2
1978–79 78 23,1 4,6 7,2 1,7 1,3 49,1
1979–80 78 26,9 4,6 7,4 2,2 1,8 51,9
1980–81 82 24,6 4,4 8,0 2,1 1,8 52,1
1981–82 81 24,4 3,9 6,9 2,0 1,7 54,6
1982–83 72 21,4 3,7 6,8 1,6 1,8 51,7
1983–84 77 22,4 4,0 6,9 1,8 1,8 51,2
1984–85 78 20,0 3,0 5,3 1,7 1,4 49,4
1985–86 74 18,1 3,4 5,0 1,5 1,1 48,0
1986–87 60 16,8 3,2 4,4 1,3 1,6 47,1
Σύνολα 1.243 24,2 4,2 8,5 2,0 1,7 50,6

Πηγή: Basketball reference

Τίτλοι και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • NBA Πρωτάθλημα (1983)
  • 2 × ABA Πρωτάθλημα (1974, 1976)
  • 2 × ABA πλέι οφ MVP (1974, 1976)
  • NBA πολυτιμότερος παίκτης (1981)
  • 3 × ABA πολυτιμότερος παίκτης (1974–1976)
  • 11 × NBA All-Star (1977–1987)
  • 5 × ABA All-Star (1972–1976)
  • 2 × NBA All-Star MVP (1977, 1983)
  • 5 × All-NBA πρώτη ομάδα (1978, 1980–1983)
  • 2 × All-NBA δεύτερη ομάδα (1977, 1984)
  • 4 × All-ABA πρώτη ομάδα (1973–1976)
  • All-ABA δεύτερη ομάδα (1972)
  • ABA καλύτερη αμυντική ομάδα (1976)
  • ABA καλύτερη ομάδα ρούκι (1972)
  • 3 × ABA πρώτος σκόρερ (1973, 1974, 1976)
  • Νικητής διαγωνισμού καρφωμάτων ABA (1976)
  • Η φανέλα No. 32 αποσύρθηκε από τους Νετς
  • Η φανέλα No. 6 αποσύρθηκε από τους Σίξερς
  • Καλύτερη ομάδα ABA όλων των εποχών
  • Επετειακή ομάδα 35 χρόνων NBA
  • Επετειακή ομάδα 50 χρόνων NBA
  • Επετειακή ομάδα 75 χρόνων NBA
  1. 1 2 «SI's 50 greatest players in NBA history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2020.
  2. 1 2 «Top 15 players in NBA history: CBS Sports ranks the greatest of all time, from West and Steph to LeBron and MJ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2023.
  3. ↑ «THE LEAPING LEGENDS OF BASKETBALL : SOME OF THE NAMES WILL JUMP OUT AT YOU, OTHERS WON'T; BUT ALL OF THEM TOOK THEIR GAMES TO LOFTY HEIGHTS». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2026.
  4. 1 2 3 «Τζούλιους Έρβινγκ: Ο Τζόρνταν πριν από τον Μάικλ». Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2021.
  5. ↑ «"I couldn't do anything!" - Michael Jordan once named the only player he couldn't dominate». Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
  6. ↑ «NBA & ABA Career Leaders and Records for Points». Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
  7. 1 2 3 «Legends profile: Julius Erving». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  8. ↑ «"Hey listen, you've got to be Dr. J" — Julius Erving revealed the story behind his famous nickname». Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2022.
  9. ↑ «UMass Hall of Fame : JULIUS ERVING». Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2021.
  10. 1 2 3 ««Air» πριν τον Τζόρνταν, «king» πριν τον Λεμπρόν – Ποιος άλλος; Ο Τζούλιους Έρβινγκ!». Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2021.
  11. ↑ «Virginia Squires». Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2021.
  12. ↑ «Τζούλιους Έρβινγκ: Το ταλέντο ως χορογραφία». Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2026.
  13. ↑ «Julius Erving 1973-74 Game Log». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  14. ↑ «1972-73 New York Nets». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  15. ↑ «ΝΒΑ: Όταν ο θρυλικός "Dr. J" είπε αντίο στο μπάσκετ!». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  16. 1 2 «Τζούλιους Έρβινγκ: Ο θρυλικός «Dr. J»». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  17. ↑ «Looking back at 5 memorable Dunk Contest showdowns». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2026.
  18. ↑ «Top 10 greatest dunkers in NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2026.
  19. 1 2 «Archive 75: Julius Erving». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2026.
  20. 1 2 «ERVING SET STANDARD FOR NBA». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2022.
  21. ↑ «This Week in NBA History: Week of Oct. 22». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2023.
  22. ↑ «Julius Erving 1976-77 Game Log». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  23. ↑ «1977 NBA Finals Trail Blazers vs. 76ers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  24. ↑ «1977 NBA All-Star recap». Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2026.
  25. ↑ «Julius Erving». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  26. ↑ «The Best Basketball Player Alive Every Year, 1980s». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2026.
  27. ↑ «Top NBA Finals moments: Julius Erving's amazing baseline reverse layup». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2022.
  28. ↑ «Τζούλιους Έρβινγκ: 41 χρόνια από το πιο εμβληματικό lay up στην ιστορία του NBA!». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  29. ↑ «NBA 75: Our Favorite Moments of All Time». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2021.
  30. ↑ «The Highest Scoring Season For Michael Jordan, LeBron James, Kobe Bryant, And Other NBA Greats». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2023.
  31. ↑ «NBA MVP Award Winners». Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2020.
  32. ↑ «Year-by-year All-NBA Teams». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  33. ↑ «NBA : 76ers 1982-83». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  34. ↑ «SLAM's TOP 75 NBA Teams of All Time: No. 8». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2022.
  35. ↑ «The Greatest Small Forward From Every NBA Team». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2026.
  36. ↑ «Only 5 Players In NBA History Made All-Star Team Every Year Of Their Careers». Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2022.
  37. ↑ «Century belonged to Jordan». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2026.
  38. ↑ «This Date in the NBA: April». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2022.
  39. ↑ «Top 13 NBA Players With Multiple Jerseys Retired». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  40. ↑ «All-Time #NBArank: LeBron James tops list of best small forwards». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
  41. ↑ «All timers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2026.
  42. ↑ «Century belonged to Jordan». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2026.
  43. ↑ «THE BASKETBALL HALL OF FAME : JULIUS ERVING AWARD». Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2021.
  44. ↑ «ΝΒΑ: Αυτοί είναι οι 75+1 παίκτες όλων των εποχών!». Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2021.
  45. ↑ «NBA 75TH ANNIVERSARY TEAM ANNOUNCED». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]