Λιδωρίκι Φωκίδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Λιδωρίκι Φωκίδος)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°31′00″N 22°12′00″E / 38.5167°N 22.2°E / 38.5167; 22.2

Ελλάδα
Λιδωρίκι

GreeceFokis.png


Χώρα Ελλάδα
Γεωγρ. διαμέρισμα Στερεά Ελλάδα
Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας
Νομός Φωκίδας
Δήμος Δωρίδος
Πληθυσμός πόλης 875 (2011)

Το Λιδωρίκι είναι ένα παραδοσιακό και γραφικό κεφαλοχώρι του Nομού Φωκίδας και πρωτεύουσα του Δήμου Δωρίδος.

Ως Λιδωρίκι, αναφέρεται για πρώτη φορά ατους επισκοπικούς καταλόγους της εποχής του Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού (886-912 μ.Χ.). Ίχνη αρχαίων οικισμών βρίσκονται στο Παλιοχώρι, στα Καλτεζιά και στο Τραγουδάκι, όπου εντοπίζονται οι παλαιές θέσεις κατοίκισης.

Ως ονομασία πιθανολογείται ότι προέρχεται από την παραφθορά του Λιμοδωρικίου, δηλαδή της περιοχής όπου εγκαταστάθηκαν και ζούσαν φτωχικά εξ αιτίας του άγονου και ορεινού εδάφους της περιοχής, οι λεγόμενοι Λιμοδωριείς, που ήσαν μέρος των αρχαίων Δωριέων.

Υπήρξε και έδρα του τέως Δήμου Λιδωρικίου, έως το 2010. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 875 κάτοικοι.

Είναι χτισμένο στους πρόποδες της Γκιώνας πάνω από τον ποταμό Μόρνο. Δεκαπέντε χιλιόμετρα από το Λιδωρίκι, βρίσκεται το φράγμα της λίμνης του ποταμού Μόρνου, που δημιουργήθηκε για την ύδρευση της Αθήνας - Αττικής κ.λ.π. και ακριβώς κάτω από το Λιδωρίκι διέρχεται η μεγαλύτερη σήραγγα της Ελλάδας (μήκους 16,5 χλμ.), που διατρυπά τον όγκο της Γκιώνας και βγαίνει πάνω από το φρούριο της Άμφισσας.

Το Λιδωρίκι αποτελεί διοικητικό καθώς και συγκοινωνιακό κέντρο της ορεινής Δωρίδας. Έχει Λύκειο, Κέντρο Υγείας, δημόσιες αρχές και εμπορικά καταστήματα, ενώ εξυπηρετεί 56 χωριά της περιοχής.

Υπήρξε ανέκαθεν κέντρο κάθε επαναστατικής εξέγερσης, ενώ κατά την Τουρκοκρατία, καταστράφηκε αρκετές φορές από τους Τούρκους. Κέντρο δράσης του Αθανασίου Διάκου, Σκαλτσοδήμου, Σιαφάκα, Οδ. Ανδρούτσου, Γ. Καραϊσκάκη κ.ά. οπλαρχηγών. Σε σπίτι που υπήρχε στη συνοικία Βαρούσι, φυλακίσθηκε ο Αθανάσιος Διάκος από τους Τούρκους, απ' όπου δραπέτευσε και έγινε στη συνέχεια ο γνωστός οπλαρχηγός.

Την 29/30-8-1944 πυρπολήθηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς, αφού πρώτα είχε λεηλατηθεί από τους Ιταλούς το 1943. Γι' αυτό χαρακτηρίσθηκε ως μαρτυρική κωμόπολη. Το 1949 υπήρξε το επίκεντρο φονικών μαχών του εμφύλιου πολέμου.

Το Λιδωρίκι είναι κτηνοτροφικό κυρίως κέντρο και οι κάτοικοί του, όσοι απέμειναν από τη μετανάστευση, ασχολούνται με την κτηνοτροφία, παράγοντας εξαιρετικής ποιότητας τυροκομικά προϊόντα και κρέατα.

Ως αξιοθέατα είναι ο Άγιος Γεώργιος, η Παναγία Ζωοδόχου Πηγής και η αρχαιολογική συλλογή. Επίσης το φράγμα και η λίμνη του Μόρνου, το φρούριο και τα υπολείμματα της αρχαίας Καλλίπολης που καταστράφηκε το 279 π.Χ. από τους Γαλάτες, η τεράστια πηγή (βελούχι) του Καλλίου, η μονή και το σπήλαιο της Αρσαλής και ο σχεδόν κάθετος γκρεμός της Γκιώνας (1.100 μ.), η "Πλάκα", ονομαστό αναρριχητικό πεδίο με αρνητική κλίση, που βρίσκονται κοντά στο χωριό Συκιά.

Επίσης τα περισσότερα χωριά του, όπως οι Καρούτες (όπου την 5/8/1944 υπέστησαν πανωλεθρία από τις αντιστασιακές δυνάμεις 250 κατακτητές Γερμανοί), το Κροκύλειο (η ιδιαίτερη πατρίδα του Στρατηγού Γιάννη Μακρυγιάννη), οι Πενταγιοί (η πατρίδα της Μαρίας της Πενταγιώτισσας), η Αρτοτίνα (η πατρίδα του Αθανασίου Διάκου) κ.ά., χωριά που είναι και πολύ ιστορικά και πολύ γραφικά και βρίσκονται κοντά σε πυκνά δάση και ποταμάκια.

Άποψη από το Λιδωρίκι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


 LP  Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το αντίστοιχο λήμμα της Live-Pedia. (ιστορικό).

Η εισαγωγή του κειμένου της Livepedia στη Βικιπαίδεια έγινε πριν την 1η Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 και την GFDL.