Κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ελλάδα

Βάσσες

Ακρόπολη

Δελφοί

Επίδαυρος

Ρόδος

Μετέωρα

Άγιο Όρος

Θεσσαλονίκη

Ολυμπία

Μυστράς

Δήλος

Όσ. Λουκάς

Νέα Μονή

Πυθαγόρειο και Ηραίο

Αιγές

Μυκήνες

Πάτμος

Τίρυνθα

Κέρκυρα

Δαφνί

Φίλιπποι

Ζαγόρι

Όλυμπος

Κνωσός

Φαιστός

Μάλια

Ζάκρος

Κυδωνία

Ζώμινθος

Θέση των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ελλάδα. Οι πορτοκαλί κουκκίδες δείχνουν τις μονές Δαφνίου, Οσίου Λουκά και τη Νέα Μονή Χίου, που ανήκουν στο ίδιο Μνημείο· οι μπλε κουκκίδες δείχνουν τα έξι Μινωικά Ανακτορικά Κέντρα.

Η Οργάνωση του ΟΗΕ για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (UNESCO) ονομάζει πολιτιστικούς χώρους αλλά και άλλα σημεία πολιτιστικού, περιβαλλοντικού και ιστορικού ενδιαφέροντος σαν μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς εξαιρετικής παγκόσμιας αξίας για την πολιτιστική ή την περιβαλλοντική σημασία που διαθέτουν. Τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς ορίζονται σύμφωνα με την Σύμβαση της UNESCO για την Παγκόσμια Κληρονομιά, που υπεγράφη το 1972. Οι χώροι που μπορούν να οριστούν από την ΟΥΝΕΣΚΟ σαν μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς περιλαμβάνουν μνημεία (όπως αρχιτεκτονικά έργα, μνημειακά γλυπτά ή επιγραφές), ομάδες κτιρίων και τοποθεσίες (συμπεριλαμβανομένων των αρχαιολογικών χώρων), φυσικά περιβάλλοντα (αποτελούμενα από φυσικούς και βιολογικούς σχηματισμούς), γεωλογικούς και φυσιογραφικούς σχηματισμούς (συμπεριλαμβανομένων οικοτόπων που αποτελούν την πατρίδα απειλούμενων ειδών ζώων και φυτών) και φυσικοί τόποι που είναι σημαντικοί από την άποψη της επιστήμης, της διατήρησης ή της φυσικής ομορφιάς. Η Ελλάδα επικύρωσε τη σύμβαση στις 17 Ιουλίου 1981, καθιστώντας τους χώρους φυσικού περιβάλλοντος και πολιτισμού εξαιρετικού ενδιαφέροντος της Ελλάδας επιλέξιμους για συμπερίληψη στον κατάλογο.

Το 2026 υπήρχαν 21 μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς στην Ελλάδα, εκ των οποίων τα 18 είναι πολιτιστικοί χώροι και τα 3 (Μετέωρα, Χερσόνησος του Άθω και Όλυμπος) είναι μικτοί, δηλαδή συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο λόγω της πολιτιστικής όσο και της περιβαλλοντικής τους σημασίας. Το πρώτο μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς ήταν ο ναός του Απόλλωνα στις Βάσσες, το 1986. Έπειτα το 1987 προστέθηκαν στον κατάλογο οι χώροι των Δελφών και της Ακρόπολης των Αθηνών. Πέντε χώροι προστέθηκαν το 1988, δύο το 1989 και το 1990, ένας το 1992 και το 1996, δύο το 1999 και ένας το 2007, το 2016, το 2023 και το 2025. Το πιο πρόσφατο μνημείο που προστέθηκε στον κατάλογο ήταν το όρος Όλυμπος το 2026. Υπάρχουν επίσης 11 άλλοι χώροι που προτάθηκαν το 2014 για μελλοντική συμπερίληψη στον κατάλογο.

Κατάλογος

Μνημείο	Εικόνα	Τοποθεσία (περιφέρεια)	Έτος καταχώρισης	Αριθμός αναφοράς UNESCO	Περιγραφή
Ναός του Επικούριου Απόλλωνα		Πελοπόννησος	1986	392; i, ii, iii (πολιτιστικό)	Ο ναός, αφιερωμένος στον Επικούριο Απόλλωνα, χτίστηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. στα βουνά της Αρκαδίας. Θεωρείται από την UNESCO ένα από τα καλύτερα διατηρημένα μνημεία της κλασικής αρχαιότητας. Είναι το παλαιότερο μνημείο που περιλαμβάνει και τους τρεις κλασικούς ρυθμούς, δωρικό, ιωνικό και κορινθιακό. Αφού έπαψε να χρησιμοποιείται, ο ναός ξεχάστηκε για σχεδόν 1700 χρόνια. Ανακαλύφθηκε ξανά τον 18ο αιώνα, προσελκύοντας την προσοχή μελετητών και καλλιτεχνών.
Αρχαιολογικός χώρος Δελφών		Στερεά Ελλάδα	1987	393; i, ii, iii, iv, vi (πολιτιστικό)	Οι Δελφοί, που βρίσκονται στους πρόποδες του Παρνασσού, ήταν η τοποθεσία του Ναού του Απόλλωνα, ενός πανελλήνιου ιερού και, κατά την ελληνική άποψη, του «ομφαλού του κόσμου». Η Πυθία, η πρωθιέρεια, διέμενε στον ναό, δεχόμενη προσκυνητές από όλη την Ελλάδα. Τον 6ο αιώνα π.Χ., οι Δελφοί θεωρούνταν το θρησκευτικό κέντρο και σύμβολο ενότητας του αρχαίου ελληνικού κόσμου.
Ακρόπολη Αθηνών		Αττική	1987	404; i, ii, iii, iv, vi (πολιτιστικό)	Η Ακρόπολη των Αθηνών βρίσκεται σε έναν απότομο λόφο πάνω από την πόλη. Αρχικά ήταν οχύρωση, αλλά σταδιακά εξελίχθηκε σε θρησκευτικό ιερό, που συνδεόταν με τη λατρεία της θεάς Αθηνάς. Τον 5ο αιώνα π.Χ., μετά τη νίκη τους επί των Περσών, οι Αθηναίοι υπό τον Περικλή κατασκεύασαν μεγάλο αριθμό μνημείων, όπως τον Παρθενώνα, το Ερέχθειο, τα Προπύλαια και τον Ναό της Αθηνάς Νίκης. Τα μνημεία στην Ακρόπολη έχουν εμπνεύσει σε μεγάλο βαθμό τη νεοκλασική αρχιτεκτονική.
Άγιο Όρος		Άγιο Όρος	1988	454; i, ii, iv, v, vi, vii (μικτό)	Βρισκόμενο σε μια στενή χερσόνησο, το Άγιο Όρος διοικείται ως αυτόνομη οντότητα από τους βυζαντινούς χρόνους. Ένα Ορθόδοξο πνευματικό κέντρο από τον 10ο αιώνα, φιλοξενεί περίπου 20 ενεργά μοναστήρια. Το Άγιο Όρος έχει ασκήσει διαρκή επιρροή στην ανάπτυξη της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής και της μνημειακής ζωγραφικής.
Μετέωρα		Θεσσαλία	1988	455; i, ii, iv, v, vii (μικτό)	Τα Μετέωρα είναι ένας βραχώδης σχηματισμός από ψαμμίτες, που φιλοξενεί 24 ορθόδοξα μοναστήρια. Πολλά από αυτά χτίστηκαν στις σχεδόν απρόσιτες κορυφές κατά την αναβίωση του ερημικού ιδεώδους τον 15ο αιώνα. Τα μοναστήρια διακοσμούνται με τοιχογραφίες του 16ου αιώνα, οι οποίες αντιπροσωπεύουν ένα βασικό στάδιο στην ανάπτυξη της μεταβυζαντινής ζωγραφικής.
Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης		Κεντρική Μακεδονία	1988	456; i, ii, iv (πολιτιστικό)	Η Θεσσαλονίκη ήταν μια από τις πρώτες βάσεις για την εξάπλωση του Χριστιανισμού. Αυτό το μνημείο περιλαμβάνει αρκετές εκκλησίες, που κατασκευάστηκαν από τον 4ο έως τον 15ο αιώνα, τείχη της πόλης από την πρώιμη βυζαντινή περίοδο και τη Ροτόντα, η οποία ανατέθηκε τον 4ο αιώνα από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Γαλέριο και αργότερα μετατράπηκε σε εκκλησία.
Ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο		Πελοπόννησος	1988	491; i, ii, iii, iv, vi (πολιτιστικό)	Η λατρεία του Ασκληπιού, του θεού της ιατρικής, αναπτύχθηκε στην πόλη-κράτος της Επιδαύρου το αργότερο τον 6ο αιώνα π.Χ. Τα κυριότερα μνημεία στην περιοχή περιλαμβάνουν τον Ναό του Ασκληπιού, τη Θόλο και το Θέατρο, το οποίο θεωρείται το ωραιότερο αρχαίο ελληνικό θέατρο. Το ιερό είναι σημαντικό στην ιστορία της ιατρικής, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από την πίστη στη θεϊκή θεραπεία στην επιστήμη της ιατρικής.
Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου		Νότιο Αιγαίο	1988	493; ii, iv, v (πολιτιστικό)	Το νησί της Ρόδου καταλήφθηκε από το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ από το 1310 έως το 1522, οι οποίοι μετέτρεψαν την πόλη της Ρόδου σε οχυρό και την περιέβαλαν με ένα τείχος 4 χιλιομέτρων. Οι οχυρώσεις χτίστηκαν πάνω στα υπάρχοντα βυζαντινά. Η Άνω πόλη διαθέτει πολλά κτίρια της γοτθικής περιόδου, όπως το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, το Μεγάλο Νοσοκομείο και την Οδό των Ιπποτών. Όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν το νησί, μετέτρεψαν τις περισσότερες εκκλησίες σε τζαμιά. Η ανοικοδόμηση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής στις αρχές του 20ού αιώνα.
Αρχαιολογικός χώρος του Μυστρά		Πελοπόννησος	1989	511; ii, iii, iv (πολιτιστικό)	Η πόλη του Μυστρά αναπτύχθηκε γύρω από το φρούριο που ανεγέρθηκε το 1249 υπό τον Πρίγκιπα της Αχαΐας, Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο, στις πλαγιές του Ταϋγέτου. Το 1262, παραδόθηκε στους Βυζαντινούς και γνώρισε μεγάλη ακμή κατά την εποχή της Παλαιολόγειας Αναγέννησης. Αργότερα καταλήφθηκε πρώτα από τους Οθωμανούς και στη συνέχεια από τους Βενετούς. Μετά το 1834, οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν τον Μυστρά για τη σύγχρονη πόλη της Σπάρτης, και ο Μύτρας έγινε ερείπιο
Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπίας		Δυτική Ελλάδα	1989	517; i, ii, iii, iv, vi (πολιτιστικό)	Τον 10ο αιώνα π.Χ., η Ολυμπία έγινε κέντρο λατρείας του Δία. Ήταν πανελλήνιο ιερό και η τοποθεσία των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, που ξεκίνησαν το 776 π.Χ. Εκτός από πολυάριθμους ναούς και ιερά, περιέχει τα ερείπια αρκετών αθλητικών κατασκευών, όπως το στάδιό της.
Δήλος		Νότιο Αιγαίο	1990	530; ii, iii, iv, vi (πολιτιστικό)	Η γενέτειρα του Απόλλωνα και της Άρτεμης σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το ιερό νησί της Δήλου ήταν ένα από τα σημαντικότερα πανελλήνια ιερά κατά την αρχαϊκή και κλασική περίοδο. Το ιερό του Απόλλωνα στη Δήλο προσέλκυε προσκυνητές από όλη την Ελλάδα, καθιστώντας τη Δήλο ένα ακμάζον εμπορικό λιμάνι. Παρήκμασε μετά το 69 π.Χ.
Μονή Δαφνίου, Μονή Οσίου Λουκά και Νέα Μονή Χίου		Στερεά Ελλάδα, Αττική, Βόρειο Αιγαίο	1990	537; i, iv (πολιτιστικό)	Αυτά τα τρία μοναστήρια, αν και βρίσκονται σε διαφορετικά μέρη της Ελλάδας, αποτελούν αντιπροσωπευτικά παραδείγματα της μέσης περιόδου της βυζαντινής θρησκευτικής αρχιτεκτονικής και μοιράζονται τα ίδια αισθητικά χαρακτηριστικά. Και οι τρεις εκκλησίες έχουν οκταγωνική κάτοψη. Τα μοναστήρια διακοσμήθηκαν με μαρμάρινα έργα και ψηφιδωτά τον 11ο και 12ο αιώνα.
Πυθαγόρειο και Ηραίο Σάμου		Βόρειο Αιγαίο	1992	595; ii, iii (πολιτιστικό)	Το νησί της Σάμου κατέχει στρατηγική θέση στα νησιά του Αιγαίου κοντά στη Μικρά Ασία. Ήταν μια ισχυρή ναυτική και εμπορική δύναμη, φτάνοντας στο απόγειό της τον 6ο αιώνα π.Χ. Η τοποθεσία αποτελείται από την οχυρωμένη αρχαία πόλη (Πυθαγόρειο) και τον αρχαίο Ναό της Ήρας (Ηραίο). Η Σάμος συνδέεται με σημαντικούς φιλοσόφους και μαθηματικούς του αρχαίου κόσμου, όπως ο Πυθαγόρας, ο Επίκουρος και ο Αρίσταρχος ο Σάμιος.
Αρχαιολογικός χώρος των Αιγών		Κεντρική Μακεδονία	1996	780; i, iii (πολιτιστικό)	Η αρχαία πόλη των Αιγών ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του Βασιλείου της Μακεδονίας. Εκτός από το μνημειώδες παλάτι, πλούσια διακοσμημένο με ψηφιδωτά και ζωγραφισμένα σοβά, ο χώρος περιλαμβάνει ένα νεκροταφείο με περισσότερους από 300 τύμβους, μερικοί από τους οποίους χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα π.Χ. Ένας από τους τύμβους έχει ταυτοποιηθεί ως αυτός του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Αρχαιολογικός χώρος των Μυκηνών και Τίρυνθας		Πελοπόννησος	1999	941; i, ii, iii, iv, vi (πολιτιστικό)	Οι Μυκήνες και η Τίρυνθα ήταν δύο από τις σημαντικότερες πόλεις της μυκηναϊκής περιόδου, η οποία άκμασε μεταξύ του 15ου και του 12ου αιώνα π.Χ. Οι πόλεις ήταν ανακτορικές οικονομίες με μνημειώδη αρχιτεκτονική, όπως η Πύλη των Λεόντων και ο Θησαυρός του Ατρέα. Οι πινακίδες Γραμμικής Β είναι οι πρώτες μαρτυρίες της ελληνικής γλώσσας. Και οι δύο πόλεις συνδέονται με τα ομηρικά έπη Ιλιάδα και Οδύσσεια, τα οποία έχουν επηρεάσει την ευρωπαϊκή λογοτεχνία και τις τέχνες από τότε.
Το ιστορικό κέντρο της Χώρας της Πάτμου με την Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και το Σπήλαιο της Αποκάλυψης.		Νότιο Αιγαίο	1999	942; iii, iv, vi (πολιτιστικό)	Η Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη, ο οποίος έγραψε τόσο το Ευαγγέλιό του όσο και την Αποκάλυψη στο νησί της Πάτμου, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση. Ιδρύθηκε στα τέλη του 10ου αιώνα και έκτοτε αποτελεί τόπο προσκυνήματος και ελληνορθόδοξης παιδείας. Ο παλιός οικισμός της Χώρας, που συνδέεται με τη μονή, περιλαμβάνει πολλά θρησκευτικά και κοσμικά κτίρια.
Παλιά Πόλη της Κέρκυρας		Ιόνιοι Νήσοι	2007	978; iv (πολιτιστικό)	Οι ρίζες της Παλιάς Πόλης της Κέρκυρας, στο ομώνυμο νησί, χρονολογούνται από τον 8ο αιώνα π.Χ. Βρισκόμενη στην είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας, η πόλη ήταν σημαντική ενόψει της υπεράσπισης των ναυτικών συμφερόντων της Δημοκρατίας της Βενετίας εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Βενετοί μηχανικοί κατασκεύασαν τρία φρούρια στην πόλη. Τα κτίρια της Παλιάς Πόλης χρονολογούνται κυρίως από την Ενετική περίοδο και από τον 19ο αιώνα, όταν το νησί ήταν μέρος του βρετανικού προτεκτοράτου.
Αρχαιολογικός χώρος Φιλίππων		Ανατολική Μακεδονία και Θράκη	2016	1517; iii, iv (πολιτιστικό)	Οι Φίλιπποι ιδρύθηκαν το 356 π.Χ. από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας. Η πόλη ήταν μια στάση στην Εγνατία Οδό και ο τόπος της Μάχη των Φιλίππων το 42 π.Χ. Οι Ρωμαίοι την αναμόρφωσαν σε μια «μικρή Ρώμη», προσθέτοντας δημόσια κτίρια, συμπεριλαμβανομένης μιας Αγοράς, στα ελληνιστικά. Μετά την επίσκεψη του Αποστόλου Παύλου το 49–50 μ.Χ., η πόλη έγινε ένα πρώιμο κέντρο της χριστιανικής πίστης, όπως αποδεικνύεται από τα ερείπια χριστιανικών βασιλικών και μιας οκταγωνικής εκκλησίας.
Πολιτιστικό Τοπίο Ζαγορίου		Ήπειρος	2023	1695; v (πολιτιστικό)	Το πολιτιστικό τοπίο κατά μήκος του ποταμού Βοϊδομάτη στην οροσειρά της Πίνδου περιλαμβάνει 45 πέτρινα χωριά. Τα χωριά συνδέονται με ένα δίκτυο από λιθόστρωτα μονοπάτια και πέτρινες γέφυρες για να γεφυρώσουν το δύσκολο έδαφος.
Μινωικά Ανακτορικά Κέντρα		Κρήτη	2025	1733; ii, iii, iv, vi (πολιτιστικό)	Ο χώρος καλύπτει έξι από τα σημαντικότερα ανακτορικά κέντρα (Κνωσός, Φαιστός, Μάλια, Ζάκρος, Ζώμινθος και Κυδωνία) του Μινωικού πολιτισμού, ο οποίος ήταν μια σημαντική δύναμη της Εποχής του Χαλκού. Οι Μινωίτες ασκούσαν τεράστια επιρροή στους πολιτισμούς της Ανατολικής Μεσογείου και εμφανίζονται σε μια σειρά από αρχαίους μύθους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Δαίδαλου και του Ίκαρου, και του Λαβύρινθου. Απεικονίζεται η αίθουσα του θρόνου στην Κνωσό.
Όλυμπος και η ευρύτερη περιοχή		Θεσσαλία και Κεντρική Μακεδονία	2026	1719; vi, x (μικτό)	Ο Όλυμπος, η πατρίδα των Ολύμπιων θεών, είναι το ψηλότερο βουνό στην Ελλάδα, με υψόμετρο 2.918 μέτρα. Πολλοί χώροι λατρείας έχουν κατασκευαστεί στις πλαγιές του βουνού, συμπεριλαμβανομένου του εξωκκλησίου του Προφήτη Ηλία σε μία από τις κορυφές. Η περιοχή είναι σημαντική λόγω της ορεινής χλωρίδας και πανίδας της.

Ενδεικτικός κατάλογος

Εκτός από τους χώρους που είναι εγγεγραμμένοι στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν έναν κατάλογο με προσωρινούς χώρους που μπορούν να εξετάσουν για υποψηφιότητα. Η Ελλάδα έχει 11 τοποθεσίες στον ενδεικτικό της κατάλογο.

Μνημείο	Εικόνα	Τοποθεσία (περιφέρεια)	Έτος καταχώρισης	Κριτήρια UNESCO	Περιγραφή
Υστερομεσαιωνικές οχυρώσεις με προμαχώνες στην Ελλάδα		Βόρειο Αιγαίο, Ιόνιοι Νήσοι, Κρήτη, Νότιο Αιγαίο, Πελοπόννησος	2014	ii, iv, v (πολιτιστικό)	Το οχυρωματικό σύστημα άλλαξε με την έλευση της πυρίτιδας και, ως εκ τούτου, πιο καταστροφικών μέσων πολέμου. Εννέα τοποθεσίες (Μεθώνη, Κορώνη, Ακροναυπλία - Μπούρτζι - Παλαμήδι, Κέρκυρα, Ζάκυνθος, Ηράκλειο, Χανιά, Ρόδος, Μυτιλήνη) που αναφέρονται σε αυτήν την υποψηφιότητα αντιπροσωπεύουν παραδείγματα φρουρίων με προμαχώνες. Χτίστηκαν σε περιοχές που συχνά περνούσαν από τους Βενετούς στους Οθωμανούς και σε άλλα χέρια. Η Παλιά Πόλη της Κέρκυρας και η Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου είναι ήδη Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Απεικονίζεται το φρούριο στη Μεθώνη.
Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου		Ανατολική Μακεδονία και Θράκη	2014	x (φυσικό)	Αυτή η δασική περιοχή στα βουνά της Ροδόπης φιλοξενεί πολλά αρπακτικά πτηνά, συμπεριλαμβανομένων τρείς από τους τέσσερεις ευρωπαϊκούς γύπες: τον Ασπροπάρη, το Όρνιο και τον Μαυρόγυπα. Βρίσκεται επίσης στη σημαντική μεταναστευτική διαδρομή των πτηνών της Δυτικής Παλαιαρκτικής.
Αρχαίο Λαύριο		Αττική	2014	ii, iv (πολιτιστικό)	Οι μεταλλευτικές δραστηριότητες στην περιοχή του Λαυρίου έχουν καταγραφεί από την 4η χιλιετία π.Χ. και συνεχίστηκαν μέχρι και τον 20ό αιώνα. Κατά την Κλασική περίοδο, το ασήμι από τα ορυχεία βοήθησε στη χρηματοδότηση των κατασκευαστικών έργων στην Αθήνα και στην κατασκευή του ναυτικού της. Η τοποθεσία καλύπτει τα ερείπια των ορυχείων και της σχετικής βιομηχανίας, καθώς και τοποθεσίες στον αρχαίο οικισμό του Θορικού και τον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο.
Απολιθωμένο δάσος της Λέσβου		Βόρειο Αιγαίο	2014	vi, vii, viii, x (μικτό)	Το νησί της Λέσβου φιλοξενούσε ένα μικτό υποτροπικό δάσος κατά το Πρώιμο Μειόκαινο. Λόγω των ηφαιστειακών εκρήξεων που κάλυψαν την περιοχή, έχουν διατηρηθεί φυτικά υπολείμματα ως απολιθώματα. Η περιοχή εξερευνήθηκε από τους φιλοσόφους Αριστοτέλη και Θεόφραστο, οι οποίοι στη συνέχεια έγραψαν μια σειρά από σημαντικά κείμενα για την οικολογία, τη βιολογία, τη γεωλογία και την ορυκτολογία.
Αρχαιολογικός χώρος Μεσσήνης		Πελοπόννησος	2014	i, iii, vi (πολιτιστικό)	Η Μεσσήνη βρίσκεται σε μια εύφορη κοιλάδα κοντά στο όρος Ιθώμη. Οι πρώτοι ναοί και ιερά στην περιοχή χρονολογούνται από τον 9ο και 8ο αιώνα π.Χ., ενώ η πόλη της Αρχαίας Μεσσήνης ιδρύθηκε το 369 π.Χ. από τον Θηβαίο στρατηγό Επαμεινώνδα. Η τοποθεσία είναι καλά διατηρημένη, καθώς δεν έχει καταστραφεί ούτε καλυφθεί από μεταγενέστερους οικισμούς.
Αρχαολογικός χώρος Νικόπολης		Ήπειρος	2014	ii, iv, vi (πολιτιστικό)	Η πόλη της Νικόπολης ιδρύθηκε από τον Αύγουστο μετά τη Ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ. Ήταν μια τυπική ρωμαϊκή αποικιακή πόλη σε ελληνικό έδαφος και κατοικήθηκε μέχρι τον 13ο αιώνα. Ήταν επίσης ένα πρώιμο κέντρο του Χριστιανισμού. Έχουν διατηρηθεί ερείπια μνημείων και δημόσιων κτιρίων, καθώς και τμήματα ενός υδραγωγείου μήκους 50 χιλιομέτρων.
Η περιοχή των λιμνών των Πρεσπών: Μεγάλη και Μικρή Πρέσπα, η οποία περιλαμβάνει βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία		Δυτική Μακεδονία	2014	ii, iv, vi (πολιτιστικό)	Η περιοχή γύρω από τις λίμνες των Πρέσπων είναι πλούσια σε χλωρίδα και πανίδα λόγω της ποικιλομορφίας των οικοτόπων, συμπεριλαμβανομένων υγροτόπων, φυλλοβόλων δασών και αλπικών λιβαδιών. Οι λίμνες φιλοξενούν τη μεγαλύτερη αναπαραγωγική αποικία αργυροπελεκάνων, καθώς και πολλά ενδημικά είδη φυτών και ψαριών. Πολλές εκκλησίες χτίστηκαν στην περιοχή κατά τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή εποχή. Στη φωτογραφία απεικονίζεται η Μικρή Πρέσπα.
Εθνικό Πάρκο Φαραγγιού Σαμαριάς		Κρήτη	2014	vii, viii, ix, x (φυσικό)	Το φαράγγι της Σαμαριάς είναι ένα από τα φαράγγια στα Λευκά Όρη στη δυτική Κρήτη. Η περιοχή προσφέρει ποικίλους βιότοπους, από βουνά που φτάνουν πάνω από 2.000 μέτρα μέχρι την ακτή, καθώς και αρκετές βαθιές σπηλιές. Αυτά τα οικοσυστήματα φιλοξενούν τον κρητικό αίγαγρο και πολλά ενδημικά είδη, όπως ο γυπαετός, ο κρητικός αγριόγατος και η μεσογειακή φώκια.
Φρούριο Σπιναλόγκας		Κρήτη	2014	i, ii, iv, vi (πολιτιστικό)	Η Σπιναλόγκα είναι μια βραχονησίδα στα βορειοανατολικά παράλια της Κρήτης. Κατά την Ενετική περίοδο, χτίστηκε ένα φρούριο για να προστατεύσει το φυσικό λιμάνι της Ελούντας. Η νησίδα καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς τον 18ο αιώνα και χρησίμευσε ως αποικία λεπρών στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Αρχαίοι Πύργοι του Αιγαίου Πελάγους		Βόρειο Αιγαίο, Νότιο Αιγαίο	2014	iii, iv (πολιτιστικό)	Αυτή η υποψηφιότητα περιλαμβάνει δέκα πύργους (Πύργος Χειμάρρου, Πύργος του Αγίου Πέτρου, Πύργος της Αγίας Τριάδας, Άσπρος Πύργος Σίφνου, Άσπρος Πύργος Σερίφου, Πύργος Αγίας Μαρίνας, Πύργος του Δράκανου, Παλαιόκαστρο Καστελλόριζου, Πύργος της Ρω, Πύργος της Στρογγυλής), χτισμένους στα νησιά του Αιγαίου και στην ηπειρωτική χώρα, κυρίως τον 4ο και 3ο αιώνα π.Χ. Χτίστηκαν σε μη αστικές περιοχές και εξυπηρετούσαν αμυντικούς σκοπούς, μερικές φορές ως μέρος ευρύτερων οχυρωματικών συστημάτων, καθώς και ως παρατηρητήρια και φάροι. Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο Λευκός Πύργος στη Σέριφο.
Αρχαία ελληνικά θέατρα		Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, Αττική, Δυτική Ελλάδα, Ήπειρος, Θεσσαλία, Κρήτη, Νότιο Αιγαίο, Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα	2014	i, ii, iii, iv, v, vi (πολιτιστικό)	Αυτή η υποψηφιότητα απαριθμεί 15 ελληνικά θέατρα (Θέατρο του Διονύσου, θεάτρο του Αμφιαράειου, Επιδαύρου, Μεγαλόπολης, Άργους, Δελφών, Ερέτριας, Λάρισας, Δήλου, Μήλου, θέατρο της Λίνδου, Οινιαδών, Δωδώνης, Απτέρας, Μαρώνειας) σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Τα θέατρα ήταν απαραίτητο στοιχείο των αστικών κέντρων από την κλασική περίοδο και μετά, αποκτώντας την πλήρη αρχιτεκτονική τους μορφή τον 4ο αιώνα π.Χ. Μερικά από τα θέατρα της υποψηφιότητας αποτελούν μέρος των υφιστάμενων Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς: το Θέατρο της Επιδαύρου, το Θέατρο των Δελφών και το Θέατρο της Δήλου (στη φωτογραφία).