Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος Αλβέρτος
Carlo Alberto Museo Risorgimento Roma.jpg
Περίοδος 27 Απριλίου 1831 - 23 Μαρτίου 1849
Προκάτοχος Κάρολος Φήλιξ Α΄
Διάδοχος Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄
Περίοδος 16 Αυγούστου 1800 – 27 Απριλίου 1831
Προκάτοχος Κάρολος-Εμμανουήλ
Σύζυγος Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας
Επίγονοι Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄
Φερδινάνδος
Μαρία Χριστίνα
Οίκος Σαβοΐας
Πατέρας Κάρολος-Εμμανουήλ
Μητέρα Μαρία Χριστίνα της Σαξονίας
Γέννηση 2 Οκτωβρίου 1798
Τορίνο, Βασίλειο της Σαρδηνίας
Θάνατος 28 Ιουλίου 1849 (50 ετών)
Πόρτο, Πορτογαλία
Τόπος ταφής Βασιλική της Σουμπέργκα, Τορίνο
Θρησκεία Ρωμαιοκαθολικισμός
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Κάρολος Αλβέρτος Α΄ (Carlo Alberto Emanuele Vittorio Maria Clemente Saverio di Savoia-Carignano, 2 Οκτωβρίου 1798 - 28 Ιουλίου 1849) ήταν βασιλιάς της Σαρδηνίας από το 1831 ως το 1849.[1] Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με το πρώτο Ιταλικό Σύνταγμα, το Καταστατικό του Αλβέρτου, και τον Πρώτο Ιταλικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1848-1849).[2][3]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Τορίνο τον Οκτώβριο του 1798 και γονείς του ήταν ο Κάρολος-Εμμανουήλ πρίγκιπας του Καρινιάνο και η Μαρία Χριστίνα της Σαξονίας.

Εκπαιδεύτηκε στην φιλελεύθερη ατμόσφαιρα της Γενεύης και έπειτα στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο Ναπολέων τον διόρισε αξιωματικό των Δραγώνων το 1814. Μετά την επιστροφή του στο Τορίνο, το επόμενο έτος, ο Κάρολος είχε εκδηλώσει ορισμένες συμπάθειες προς τους φιλελεύθερους.

Το 1821, ως αντιβασιλέας της Σαρδηνίας, ο Κάρολος παραχώρησε ένα σύνταγμα, το οποίο σύντομα αποκηρύχθηκε από τον εξάδελφό του βασιλιά Κάρολο Φήλιξ της Σαρδηνίας. Το 1831 διαδέχθηκε στο θρόνο τον ξάδελφό του και εγκαινίασε μια πολιτική μεταρρυθμίσεων.[4] Κατάργησε τους εγχώριους τελωνειακούς και εμπορικούς φραγμούς εντός του βασιλείου, υποστήριξε τις τέχνες και τις επιστήμες και δημοσίευσε το Καταστατικό του Αλβέρτου, το πρώτο δηλαδή Σύνταγμα.[5] Το Σύνταγμα το εμπνεύστηκε από τις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις του Λουδοβίκου Φιλίππου (νέου βασιλιά των Γάλλων), του νέου βασιλείου του Βελγίου και από τις μετέπειτα μεταρρυθμίσεις και βουλευτικούς νόμους που συστάθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία.

Κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1848, συμφώνησε σε ένα συνταγματικό καθεστώς που παρέμεινε στη ισχύ και στο Βασίλειο της Ιταλίας.[6] Την ίδια χρονιά κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστρία. Ωστόσο, παρά τις αρχικές νίκες του, έχασε την υποστήριξη του Πάπα και των άλλων Ιταλών ηγεμόνων, με αποτέλεσμα να ηττηθεί στην Κουστότσα, στις 24 Ιουλίου 1848. Υπό την αυξανόμενη πίεση των δημοκρατικών στο Πεδεμόντιο, επανέλαβε τον πόλεμο το επόμενο έτος. Ωστόσο, και αυτός ο πόλεμος είχε αρνητική κατάληξη. Ο Κάρολος Αλβέρτος αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Βίκτωρα Εμμανουήλ και να εξοριστεί στην Πορτογαλία.[7][8]

Πέθανε στις 28 Ιουλίου 1849 και η σωρός του ενταφιάστηκε στη Βασιλική της Σουπέργκα στο Τορίνο.[9][10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]