Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολος Αλβέρτος
Carlo Alberto Museo Risorgimento Roma.jpg
Περίοδος27 Απριλίου 1831 - 23 Μαρτίου 1849
ΠροκάτοχοςΚάρολος Φήλιξ Α΄
ΔιάδοχοςΒίκτωρ Εμμανουήλ Β΄
Περίοδος16 Αυγούστου 1800 – 27 Απριλίου 1831
ΠροκάτοχοςΚάρολος-Εμμανουήλ
Γέννηση2 Οκτωβρίου 1798
Τορίνο, Βασίλειο της Σαρδηνίας
Θάνατος28 Ιουλίου 1849 (50 ετών)
Πόρτο, Πορτογαλία
Τόπος ταφήςΒασιλική της Σουμπέργκα, Τορίνο
ΣύζυγοςΜαρία Θηρεσία της Αυστρίας
ΕπίγονοιΒίκτωρ Εμμανουήλ Β΄
Φερδινάνδος
Μαρία Χριστίνα
ΟίκοςΣαβοΐας-Καρινιάνο
ΠατέραςΚάρολος-Εμμανουήλ
ΜητέραΜαρία Χριστίνα της Σαξονίας
ΘρησκείαΡωμαιοκαθολικισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Κάρολος Αλβέρτος Α΄ (Carlo Alberto Emanuele Vittorio Maria Clemente Saverio di Savoia-Carignano, 2 Οκτωβρίου 1798 - 28 Ιουλίου 1849) ήταν Βασιλιάς της Σαρδηνίας και Δούκας της Σαβοΐας (1831 - 1849).[1] Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με το πρώτο Ιταλικό Σύνταγμα, το Καταστατικό του Αλβέρτου, και τον Πρώτο Ιταλικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1848-1849).[2][3]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Τορίνο τον Οκτώβριο του 1798 και γονείς του ήταν ο Κάρολος-Εμμανουήλ πρίγκιπας του Καρινιάνο και η Μαρία Χριστίνα των Βέττιν, κόρη του Καρόλου δούκα της Κουρλάνδης.

Εκπαιδεύτηκε στην φιλελεύθερη ατμόσφαιρα της Γενεύης και έπειτα στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο Ναπολέων τον διόρισε αξιωματικό των Δραγώνων το 1814. Μετά την επιστροφή του στο Τορίνο, το επόμενο έτος, ο Κάρολος είχε εκδηλώσει ορισμένες συμπάθειες προς τους φιλελεύθερους.

Το 1821, ως αντιβασιλέας της Σαρδηνίας, ο Κάρολος παραχώρησε ένα σύνταγμα, το οποίο σύντομα αποκηρύχθηκε από τον εξάδελφό του βασιλιά Κάρολο Φήλιξ της Σαρδηνίας. Το 1831 διαδέχθηκε στο θρόνο τον ξάδελφό του και εγκαινίασε μια πολιτική μεταρρυθμίσεων.[4] Κατάργησε τους εγχώριους τελωνειακούς και εμπορικούς φραγμούς εντός του βασιλείου, υποστήριξε τις τέχνες και τις επιστήμες και δημοσίευσε το Καταστατικό του Αλβέρτου, το πρώτο δηλαδή Σύνταγμα.[5] Το Σύνταγμα το εμπνεύστηκε από τις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις του Λουδοβίκου Φιλίππου (νέου βασιλιά των Γάλλων), του νέου βασιλείου του Βελγίου και από τις μετέπειτα μεταρρυθμίσεις και βουλευτικούς νόμους που συστάθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία.

Κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1848, συμφώνησε σε ένα συνταγματικό καθεστώς που παρέμεινε στη ισχύ και στο Βασίλειο της Ιταλίας.[6] Την ίδια χρονιά κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστρία. Ωστόσο, παρά τις αρχικές νίκες του, έχασε την υποστήριξη του Πάπα και των άλλων Ιταλών ηγεμόνων, με αποτέλεσμα να ηττηθεί στην Κουστότσα, στις 24 Ιουλίου 1848. Υπό την αυξανόμενη πίεση των δημοκρατικών στο Πεδεμόντιο, επανέλαβε τον πόλεμο το επόμενο έτος. Ωστόσο, και αυτός ο πόλεμος είχε αρνητική κατάληξη. Ο Κάρολος Αλβέρτος αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Βίκτωρα Εμμανουήλ και να εξοριστεί στην Πορτογαλία.[7][8]

Πέθανε στις 28 Ιουλίου 1849 και η σωρός του ενταφιάστηκε στη Βασιλική της Σουπέργκα στο Τορίνο.[9][10]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1817 τη Μαρία-Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και είχε τέκνα;

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας
Γέννηση: 2 Οκτωβρίου 1798 Θάνατος: 28 Ιουλίου 1849
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Κάρολος Φήλιξ της Σαρδηνίας
Δούκας της Σαβοΐας
Arms of the House of Savoy.svg
1831-1849
Διάδοχος
Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄
Βασιλιάς της Σαρδηνίας
Armoiries Royaume Sardaigne.svg
1831-1849