Θεόδωρος Αναγνώστης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Θεόδωρος Αναγνώστης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση5ος αιώνας
Θάνατος6ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταεκκλησιαστικός ιστορικός[1]
ιστορικός
συγγραφέας
φιλόσοφος
Περίοδος ακμής530[2]

Ο Θεόδωρος Αναγνώστης ήταν εκκλησιαστικός ιστορικός των αρχών του 6ου αιώνα μ.Χ.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για την ζωή του Θεόδωρου Αναγνώστη δεν γνωρίζουμε πολλές πληροφορίες. Έζησε και έδρασε στην Βυζαντινή πρωτεύουσα ως ΄΄ αναγνώστης΄΄ στο ναό της Αγίας Σοφίας. Ίσως κάποια στιγμή επί αυτοκράτορα Αναστασίου περιήλθε σε δυσμένεια επειδή ήταν υποστηρικτής της Συνόδου της Χαλκηδόνος κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εξοριστεί στην Παφλαγονία.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο είναι τα ιστορικά του έργα. Μία Επιτομή της Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Σωκράτη, του Σωζομενού και του Θεοδώρητου Κύρου. Αποκαλείται ‘’Historia Tripartita’’ ή ‘’Τριμερής Ιστορία’’. Επιλέγει εκείνα τα αποσπάσματα από τους τρεις όταν συμφωνούν μεταξύ τους, κι από τα παράλληλα αυτά διαλέγει το πιο βασικό ή άρτιο. Στο περιθώριο δίνει τη συμφωνία των άλων δύο. Καλύπτει σε τέσσερα βιβλία – από τα οποία σώζονται μόνο τα δύο πρώτα-την περίοδο από τον Μέγα Κωνσταντίνο μέχρι τον Θεοδόσιο Β΄ (305-439).Ο ίδιος στον πρόλογο του έργου του μας πληροφορεί πως την συνέταξε κατόπιν εντολής του επισκόπου Προκόπιου Γάγγρας, αφού εξορίστηκε στην Παφλαγονία. Εκεί γύρω στα 511 και 518 συνέγραψε την ιστορία αυτή. Το δεύτερο έργο του είναι μια πρωτότυπη Εκκλησιαστική Ιστορία η οποία καλύπτει την περίοδο μετά από εκεί όπου σταματούσαν οι τρεις προηγούμενοι ιστορικοί, δηλαδή από το 439 μέχρι το τέλος της βασιλείας του Ιουστίνου Α΄ (518-527). Θα χρησιμοποιηθεί ως σύνολο από την Ζ΄Οικουμενική Σύνοδος. Πηγές του σε αυτό το δεύτερό του έργο ήταν ο Ευστάθιος Επιφανείας, ο Ιωάννης Διακρινόμενος, ο Πέτρος Αλεξανδρείας. Για τα γεγονότα του δεύτερου μισού του 5ου αιώνα στηρίχθηκε σε προσωπικές του παρατηρήσεις και σε αρχειακό υλικό που εντόπισε στην Κωνσταντινούπολη.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Απόστολος Καρπόζηλος, Βυζαντινοί Ιστορικοί και χρονογράφοι, τομ. Α΄, εκδ. Κανάκης, Αθήνα, 1997, σελ.221-224
  • Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ.Ε΄, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2006, σελ.544-545