Η ζηλιάρα
| Η ζηλιάρα | |
|---|---|
.jpg) | |
| Σκηνοθεσία | Κώστας Καραγιάννης |
| Παραγωγή | Κώστας Καραγιάννης Αντώνης Καρατζόπουλος |
| Σενάριο | Νίκος Τσεκούρας |
| Πρωταγωνιστές | Ρένα Βλαχοπούλου Γιώργος Κωνσταντίνου Άννα Μαντζουράνη Έλλη Λοΐζου Περικλής Χριστοφορίδης Πέτρος Λοχαΐτης Καίτη Λαμπροπούλου Γιώργος Παπαζήσης Πόπη Δεληγιάννη Λαυρέντης Διανέλλος |
| Μουσική | Γιώργος Κατσαρός |
| Τραγούδι | Ρένα Βλαχοπούλου |
| Φωτογραφία | Δήμος Σακελλαρίου Τάκης Καλαντζής |
| Μοντάζ | Ανδρέας Ανδρεαδάκης |
| Χορογραφία | Φώτης Μεταξόπουλος |
| Εταιρεία παραγωγής | Καραγιάννης - Καρατζόπουλος A.E. |
| Πρώτη προβολή | 25 Νοεμβρίου 1968 |
| Διάρκεια | 92΄ |
| Προέλευση | Ελλάδα |
| Γλώσσα | Ελληνικά |
| δεδομένα () | |
Η ζηλιάρα είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1968, σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη και σενάριο Νίκο Τσεκούρα. Η παραγωγή έγινε από την Καραγιάννης - Καρατζόπουλος. Πρωταγωνιστούν η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιώργος Κωνσταντίνου.[1]
Πλοκή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Ρένα Παντελιά (Ρένα Βλαχοπούλου), παθολογική ζηλιάρα, ταλαιπωρεί τον σύζυγό της, Αργύρη (Γιώργος Κωνσταντίνου), ο οποίος κινδυνεύει εξαιτίας της να χάσει την υγεία του, ακόμα και τη δουλειά του στη διαφημιστική εταιρεία όπου εργάζεται. Η φαντασία της συζύγου του οργιάζει ασύστολα, αφού φαντάζεται παντού ανύπαρκτες απιστίες.
Ενώ προσπαθεί να πιάσει τον Αργύρη στα πράσα με τη φίλη της, Ζωζώ (Καίτη Λαμπροπούλου), η Ρένα αρχίζει να καταλαβαίνει ότι όλα αυτά είναι στη φαντασία της και μόνο. Ωστόσο, όταν η Πιπίτσα (Άννα Μαντζουράνη), η οποία εργάζεται ως τηλεφωνήτρια στην εταιρεία του Αργύρη, αγοράζει ένα μπέιμπι ντολ, η ζήλεια της Ρένας αναζωπυρώνεται.
Διανομή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Ηθοποιός | Ρόλος |
|---|---|
| Ρένα Βλαχοπούλου | Ρένα Παντελιά[1] |
| Γιώργος Κωνσταντίνου | Αργύρης Παντελιάς[1] |
| Άννα Μαντζουράνη | Πιπίτσα Κατσανεβάκη (τηλεφωνήτρια διαφημιστικού οργανισμού "Τοξότης")[1] |
| Πέτρος Λοχαΐτης | Θεοδόσης (δοσάς) |
| Καίτη Λαμπροπούλου | Ζωζώ (φίλη Ρένας)[1] |
| Περικλής Χριστοφορίδης | διευθυντής διαφημιστικού οργανισμού "Τοξότης" |
| Νικήτας Πλατής | αστυνόμος |
| Χρήστος Δοξαράς | πράκτωρ 27 (ντετέκτιβ) |
| Λαυρέντης Διανέλλος | ταβερνιάρης |
| Γιώργος Παπαζήσης | Ρούσος Κατσανεβάκης (αδελφός Πιπίτσας) |
| Πόπη Δεληγιάννη | μητέρα Ρένας |
| Γιώργος Λουκάκης | Παντελής Φιλιππίδης (δικηγόρος) |
| Έλλη Λοΐζου | τηλεφωνήτρια διαφημιστικού οργανισμού "Τοξότης" |
| Αντώνης Παπαδόπουλος | κοσμηματοπώλης |
| Δήμητρα Ζέζα | Άσπα (φίλη Ζωζώς) |
| Γιώργος Γρηγορίου | γιατρός νοσοκομείου |
| Σοφία Ντάβου | Σοφία (ξαδέλφη Ρένας) |
| Νίκος Πασχαλίδης | θυρωρός πολυκατοικίας Ζωζώς |
| Ελένη Κριτή | Φρόσω (σύζυγος Θεοδόση) |
| Γιάννης Μπουρνέλης | υπάλληλος νυχτερινού κέντρου "Η Καβουρίνα" |
| Άννα Σταυρίδου | μητέρα Πιπίτσας |
| Γιάννης Αλεξανδρίδης | αστυνομικός |
| Μέλια Ρήγα | μητέρα στο πάρκο |
| Μάκης Δεμίρης | γκαρσόνι ταβέρνας |
| Νίκος Σπυριδωνάκος | Παντελής (ιδιοκτήτης νυχτερινού κέντρου "Η Καβουρίνα") |
| Τάκης Γκιόκας | μικρός Βασιλάκης (γιος Θεοδόση) |
Σχόλια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1968-1969 και έκοψε 346.522 εισιτήρια. [2] Ήρθε στην 16η θέση σε 108 ταινίες. [3] Πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες έκανε στις 25 Νοεμβρίου 1968. [4]
Αρχικά, τα γυρίσματα είχαν ξεκινήσει με τον Νίκο Σταυρίδη στον ρόλο του Αργύρη, αλλά για άγνωστους λόγους, τη θέση του πήρε ο Γιώργος Κωνσταντίνου. [5]
Ακολουθεί κριτική που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Το Βήμα στις 27 Νοεμβρίου 1968:
Κλασική "ελαφρή κωμωδία", του τύπου που διανέμεται με "ανοιχτοχεριά" από τους αρμοδίους του ελληνικού κινηματογράφου και που βασίζεται στους ώμους ενός ή δύο καλών Ελλήνων ηθοποιών του θεάτρου.
Στην περίπτωση της "Ζηλιάρας" ούτε το αναμφισβήτητο κωμικό ταλέντο της Ρένας Βλαχοπούλου και του Γιώργου Κωνσταντίνου, μπορεί να σώση την ταινία από την υποτυπώδη σκηνοθεσία και τις εμφανείς αδυναμίες του σεναρίου, που είναι γραμμένο σαφώς για το κοινό των "λίγων απαιτήσεων".
Λίγες είναι οι στιγμές που οι συμπαθείς πρωταγωνιστές δίνουν πραγματικά το μέτρο των δυνατοτήτων τους. Σωστοί στους δεύτερους ρόλους τους ο Λαυρέντης Διανέλος και η Κ. Λαμπροπούλου. [6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 179. ISBN 978-960-8460-41-6.
- ↑ «Ζηλιάρα (Η)». www.karagiannis-karatzopoulos.com. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Η ζηλιάρα - Ελληνικός κινηματογράφος». Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Η Ζηλιάρα (1968)». Filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Μια συνέντευξη του Νίκου Σταυρίδη στον Σωτήρη Κακίση». Ρένα Βλαχοπούλου. 12 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Ρένα Βλαχοπούλου: Σαν σήμερα το 1968: Η Κριτική για τη Ζηλιάρα». Ρένα Βλαχοπούλου. 27 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
Εξωτερικές πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Η ζηλιάρα στην Καραγιάννης-Καρατζόπουλος
- Η ζηλιάρα στην IMDb (Αγγλικά)
- Η ζηλιάρα στο Cine.gr (αρχειοθετημένος)
 |
Αυτό το λήμμα σχετικά με τον κινηματογράφο χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |
