Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη
Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη.jpg
Η κινηματογραφική αφίσα της ταινίας.
ΣκηνοθεσίαΚώστας Καραγιάννης
ΠαραγωγήΚαραγιάννης - Καρατζόπουλος
ΣενάριοΑλέκος Σακελλάριος
Χρήστος Γιαννακόπουλος
ΙστορίαΧρήστος Γιαννακόπουλος
Βασισμένο σεΟι δικοί μας άνθρωποι (θεατρικό)
ΠρωταγωνιστέςΛάμπρος Κωνσταντάρας
Καίτη Πάνου
Γιώργος Μούτσιος
Έλια Καλλιγεράκη
Μήτση Κωνσταντάρα
ΜουσικήΔημήτρης Κωνσταντάρας
ΤραγούδιΝέλλη Γκίνη
Γιώργος Μούτσιος
ΦωτογραφίαΒασίλης Βασιλειάδης
ΜοντάζΑνδρέας Ανδρεαδάκης
ΣκηνογραφίαΠέτρος Καπουράλης
ΧορογραφίαΧορευτές:
Μπαλέτο Φώτη Μεταξόπουλου
Πρώτη προβολή1972
Κυκλοφορία22 Νοεμβρίου 2010 (DVD)
Διάρκεια89 λεπτά
ΠροέλευσηΕλλάδα
Γλώσσαελληνική

Το Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη είναι ο τίτλος μιας ταινίας του ελληνικού κινηματογράφου, σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου, Χρήστου Γιαννακόπουλου και σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη, η οποία προβλήθηκε πρώτη φορά το 1972. [1]

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας που είναι ο κεντρικός πρωταγωνιστής υποδύεται τον Λουκά Μπόμπολα, έναν μεσήλικα μετανάστη στην Αφρική που επιστρέφει στην Ελλάδα έπειτα από απουσία 20 χρόνων, έχοντας μεγάλη λαχτάρα να ξαναδεί την οικογένειά του που είχε αφήσει πίσω φεύγοντας για το Σουδάν. Όταν είχε φύγει από την Ελλάδα, η γυναίκα του η Ελένη ήταν έγκυος ενώ είχαν ήδη ένα μωρό. Νοσταλγούσε συχνά τον τόπο του και του έλειπαν οι δικοί του άνθρωποι.

Τα πράγματα όμως κατά την επιστροφή του δεν εξελίσσονται όπως τα είχε σχεδιάσει καθώς τα παιδιά του έχουν πια μεγαλώσει ακολουθώντας το καθένα τη δική του πορεία, αντίθετη από τη θέληση του πατέρα τους, κι ο μόνος που φαίνεται πως τον καταλαβαίνει είναι ο Χουσεΐν, ο έγχρωμος υπηρέτης του που τον έχει ακολουθήσει στο ταξίδι της επιστροφής. Ακολουθεί μια σειρά από απογοητεύσεις για τον Λουκά, όπως το γεγονός ότι όλη του η οικογένεια τον παραμερίζει για να πάρει μέρος σε μια δεξίωση που διοργανώνεται προς τιμή του Ανδρέα, του γιου του, που είναι γνωστός βιολονίστας. Ένα ακόμη απογοητευτικό νέο για τον Λουκά είναι ο δεσμός που έχει η κόρη του, Αλίκη, με έναν νέο που είναι απλός υπάλληλος, κάτι που ο Λουκάς θεωρεί πολύ λίγο για το παιδί του.

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Λουκά και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του δεν αργεί να κορυφωθεί, με τα δυο του παιδιά να φεύγουν αγαναγκτισμένα από το σπίτι, βρίσκοντας καταφύγιο στο σπίτι του αγαπημένου τους θείου, Σταμάτη, που φαίνεται να τα καταλαβαίνει περισσότερο από ό,τι ο πατέρας τους. Ο Λουκάς συνειδητοποιεί σταδιακά πόσο έχει αποξενωθεί από την οικογένειά του όλα αυτά τα χρόνια της ξενιτιάς.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία, που βασίζεται στη θεατρική κωμωδία "Οι δικοί μας άνθρωποι" των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου, βγήκε στους κινηματογράφους την 1η Ιανουαρίου 1972, [2] κόβοντας 92.400 εισιτήρια, ερχόμενη 22η σε σύνολο 64 ταινιών. [3] Στο θέατρο, τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Λουκά είχε ερμηνεύσει ο Βασίλης Λογοθετίδης. [4]

Η μουσική και τα τραγούδια (μουσική-στίχοι) είναι του Δημήτρη Κωνσταντάρα. Η Νέλλη Γκίνη ερμηνεύει το τραγούδι "Πείσμα στο πείσμα".

Η ταινία κυκλοφόρησε σε μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010. [5]

Διανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικές πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]