Διοικητική διαίρεση βασιλείου του Μορέως

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το 1688 με την κατάκτηση της Πελοποννήσου να έχει ολοκληρωθεί, η Δημοκρατία της Βενετίας στην νέα, πια, κτίση της, το Βασίλειο του Μoρέως, ξεκίνησε ενέργειες για την καλύτερη δυνατή διοίκηση των νέων εδαφών. Η νέα κτίση εντάχτηκε στο Κράτος της θάλασσας μία από τις τρεις υποδιαιρέσεις της Ενετικής δημοκρατίας.

Οι Ενετοί για ευκολία χρησιμοποίησαν την προηγούμενη διοικητική διαίρεση των Οθωμανών, με τους καζάδες, προσαρμόζοντας την στα δικά τους δεδομένα[1]. Αρχικά δημιούργησαν 7 επαρχίες που έπειτα μειώθηκαν στις 4[1], και αρχικά 23 κι έπειτα 24 «εδάφη» ή «διαμερίσματα» (territori) (υποδιαίρεση της επαρχίας) βασισμένα στους 23 Οθωμανικούς καζάδες[1][2]. Κάθε επαρχία διοικούνταν από έναν διοικητή (proveditore) που ήταν πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής, ενώ διορίσθηκαν δικαστικοί, οικονομικοί επίτροποι, διοικητές, καστελάνοι, για τα φρούρια, αγρονόμοι κι άλλες θέσεις[1].

Η Ενετική γερουσία έστειλε στον Μοριά τρεις «σύνδικους καταστιχωτών» (sindici catasticatori) να οργανώσουν την διοίκηση της κτίσης, αυτοί ήταν: ο Ιωάννης Ρενιέρ, ο Μαρίνο Μικιέλ, και ο Δομίνικος Γρίττη[3]. Σκοπός τους ήταν η διοικητική διαίρεση του Μορέα, η δημιουργία κτηματολογίου και καταγραφή όλων των κτημάτων, νοσοκομείων, αποθηκών, ιχθυοτροφείων αλλά και τα σπίτια που είχαν εγκαταλείψει οι Οθωμανοί. Επίσης είχαν αρμοδιότητα για να παραχωρήσουν εδάφη σε νέους κατοίκους που έρχονταν από Οθωμανικά εδάφη, καταγραφή των φόρων που πλήρωναν οι παλιοί κάτοικοι στους Οθωμανούς, απογραφή του πληθυσμού, κι η διευκόλυνση εγκατάστασης των νέων αρχών αλλά και καθολικών ιερωμένων ή μοναχών[4]. Η τριμελή αυτή επιτροπή ολοκλήρωσε την αποστολή και συνέταξε την αναφορά της το καλοκαίρι του 1688.

Διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαίρεση του 1689[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρχική διαίρεση περιελάμβανε τις εξής επαρχίες[1]:

  • Πατράσσο (Πάτρας)
  • Καστελορνεζίου (Κυλλήνης)
  • Μεθώνης
  • Κορώνης
  • Κελεφών (Οίτυλου)
  • Μαλβάσιας (Μονεμβασίας)
  • Νάπολι της Ρωμανίας (Ναυπλίου)

Διαίρεση σύμφωνα με την απογραφή του 1704[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διαίρεση του το 1704 ήταν η εξής[5][6]:

Επαρχία Ρωμανίας
(πρωτεύουσα: Νάπολι της Ρωμανίας)
Τερριτόριο χωριά & οικισμοί Μοναστήρια έδρα
Τερριτόριο Νάπολις της Ρωμανίας 37 11 Νάπολι της Ρωμανίας
Τερριτόριο Άργους 29 12 Άργος
Τερριτόριο Κορίνθου 110 12 Κόρινθος
Τερριτόριο Τριπολιτσάς 62 7 Τριπολιτσά
Τερριτόριο Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς 11 5 Σαν Πιέτρο Ζαγκόνα
Επαρχία Αχαΐας
(πρωτεύουσα: Πατράσσο)
Τερριτόριο χωριά & οικισμοί μοναστήρια έδρα
Τερριτόριο Πατράσσο (Πάτρας) 99 7 Πατράσσο
Τερριτόριο Βοστίτσας 31 5 Βοστίτσα
Τερριτόριο Καλαβρύτων 118 10 Καλάβρυτα
Τερριτόριο Γαστούνης 171 16 Γαστούνη
Επαρχία Μεσσηνίας
(πρωτεύουσσα: Νέο Ναυαρίνο)
Τερριτόριο χωριά & οικισμοί μοναστήρια έδρα
Τερριτόριο Νέου Ναυαρίνου 25 Νέο Ναυαρίνο & Παλιό Ναυαρίνο
Τερριτόριο Μεθώνης 51 2 Μεθώνη
Τερριτόριο Κορώνης 62 Κορώνη
Τερριτόριο Ανδρούσας 66 3 Ανδρούσα
Τερριτόριο Καλαμάτας 24 5 Καλαμάτα
Τερριτόριο Λεονταρίου 60 2 Κάστρο Λεονταρίου
Τερριτόριο Καρύταινας 124 2 Κάστρο της Καρύταινας
Τερριτόριο Φαναρίου 64 Κάστρο Φαναρίου
Τερριτόριο Αρκαδιάς (Κυπαρισσία) 88 6 Αρκαδιά
Επαρχία Λακωνίας
(πρωτεύουσσα: Μυστράς)
Τερριτόριο χωριά & οικισμοί μοναστήρια έδρα
Τερριτόριο Μυστρά 158 20 Μυστράς
Τερριτόριο Βαρδουσίων 16 Κάστρο Βαρδουσίων
Τερριτόριο Ζαρνάτας 31 8 Κάστρο Ζαρνάτας
Τερριτόριο Νότιας Μάινας
ή Κάτω Μάνης
38 2 Κάστρο της Κελεφάς
Τερριτόριο Μαλβάσιας 17 4 Μαλβάσια

Άλλες διαιρέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από άλλες πηγές και άλλες χρονικές περιόδους αναφέρονται και τα εξής τερριτόρια :

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Θωμόπουλος, σελ. 200.
  2. Σακελλαρίου, σελ. 99.
  3. Θωμόπουλος, σελ. 203.
  4. Θωμόπουλος, σελ. 204.
  5. Ντόκος 1993.
  6. Balta 2009, σελ. 180. (στα αγγλικά)
  7. Σακελαρίου, σελ. 99.
  8. Δημογραφικά & Τοπική Διοίκηση - Καρίτσα Λακωνίας. Ανακτήθηκε: 13/06/2014.
  9. Παντελή Μούτουλα: "Tα Τσίντζινα. Ιστορία του Χωριού και της Περιοχής του στον Πάρνωνα", Tόμος Ι΄. Ανακτήθηκε: 13/06/2014.
  10. Αλτομιρά, Βήματα στο χώρο και στο χρόνο. Ανακτήθηκε: 13/06/2014.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]