Τερριτόριο Γαστούνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Τερριτόριο της Γαστούνης (ιταλικά: Territorio di Gastugni) ήταν διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Βενετίας, από το 1688 έως το 1715, στην κτίση της στην Πελοπόννησο που ονομαζόταν Βασίλειο του Μoρέως. Πρωτεύουσα του διοικητικού "εδάφους" ήταν η Γαστούνη και ήταν ένα από τα τέσσερα εδάφη της επαρχίας Αχαΐας, διοικητικής διαιρέσως του Μοριά.

Καταλάμβανε εδαφικά τον σημερινό νομό Ηλείας εκτός της επαρχίας Ολυμπίας και μεγάλο τμήμα του νομού Αχαΐας. Στο τερριτόριο ανήκαν και οι Λιμνοθάλασσες του Πάπα, του Κοτυχίου, της Αγουλινίτσας και της Μουριάς, επίσης και οι αλυκές των Λεχαινών[1].

Η Γαστούνη πριν την Ενετική κατοχή διοικητικά ήταν Οθωμανικός καζάς πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η δημιουργία του τερριτορίου[2][3]. Ήταν το μεγαλύτερο σε έκταση αλλά και πληθυσμό τερριτόριο της επαρχίας Αχαΐας.

Τα Μαύρα βουνά που ανήκαν τότε στο τερριτόριο λειτουργούσε λατομείο. Το 1700 αναφέρεται ότι 800 κορμοί δέντρων ήταν έτοιμοι προς μεταφορά στα κρατικά ναυπηγεία για τις ανάγκες του Ενετικού ναυτικού[4].

Σύμφωνα με το Breve descrittione del Regno di Morea[5][6], το τερριτόριο είχε έκταση 2.785.184 στρέμματα, 171 χωριά, 44 κατεστραμμένα, 16 ορθόδοξα μοναστήρια, 16.847 κατοίκους κατανεμημένους σε 4.079 οικογένειες. Κατά την Απογραφή Γκριμάνι, που έγινε το 1700, είχε 14.121 κατοίκους, από τους οποίους 7.317 άντρες και οι 6.804 γυναίκες[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 2 Φεβρουαρίου - Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων, αναδημοσίευση από: Ντίνος Ψυχογιός, "Ηλειακά".
  2. Balta 2009, σελ. 180. (στα αγγλικά)
  3. Σακελλαρίου, Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατίαν (1716-1821).
  4. Panopoulou 2009. (στα ιταλικά)
  5. 5,0 5,1 Θωμόπουλος, σελ. 202.
  6. Ντόκος 1993.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]