Τερριτόριο Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Τερριτόριο του Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς (ιταλικά: Territorio di San Pietro di Zaccogna) ήταν διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Βενετίας, από το 1688 έως το 1715, στην κτίση της στην Πελοπόννησο με την ονομασία Βασίλειο του Μoρέως. Πρωτεύουσα του διοικητικού "εδάφους" ήταν ο Άγιος Πέτρος, διοικητικά ανήκε στην επαρχία της Ρωμανίας.

Το τερριτόριο, όπως και τα υπόλοιπα, δημιουργήθηκε με βάση τον Οθωμανικό Καζά του Αγίου Πέτρου που προϋπήρχε[1] και καταλάμβανε εδάφη της Κυνουρίας ή Τσακωνιάς[2].

Σύμφωνα με το Breve descrittione del Regno di Morea[3], το τερριτόριο είχε 11 χωριά και 6 κατεστραμμένα, 4 ορθόδοξα μοναστήρια, έκταση 341.872 στρέμματα, 9126 οικογένειες και 3.922 κάτοικοι που αναφέρονται πολλοί εργατικοί.

Επίσης περιελάμβανε τα χωριά: San Pietro Zaccognà, Isi à S. Gioanni, Miligù, Vervena, Platano, Caracomegni, Castri, Degliana, Vurvura, Cutruffa, και Sitina.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Balta 2009, σελ. 180. (στα αγγλικά)
  2. Σακελλαρίου, Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατίαν (1716-1821).
  3. Ντόκος 1993.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]