Μιχαήλ Σακελλαρίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μιχαήλ Σακελλαρίου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 14  Φεβρουαρίου 1912[1]
Πάτρα
Θάνατος 16  Αυγούστου 2014[1]
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες ελληνική γλώσσα[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα διδάσκων πανεπιστημίου
Εργοδότης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών
Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

Ο Μιχαήλ Βασιλείου Σακελλαρίου (Πάτρα, 14 Φεβρουαρίου 1912 - Αθήνα, 16 Αυγούστου 2014)[3] ήταν Έλληνας ακαδημαϊκός και συγγραφέας.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μιχαήλ Σακελλαρίου γεννήθηκε στην Πάτρα το 1912.Ήταν απόγονος του Γεωργίου Λογοθέτη Λυκούργου από την γιαγιά του Μαρία, εγγονή του ηγέτη των Σαμίων. [4]Το 1928 εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών.[5]ς δημοτικιστής. [6]To 1934 ο Σωκράτης Κουγέας τον πρότεινε για βοηθό του στο Ιστορικό Σπουδαστήριο της Φιλοσοφικής Αθηνών, όμως απορρίφθηκε ενώ ήταν μελετητής και ιστοριογράφος του νέου Ελληνισμού. Το 1946 μετέβη στο Λονδίνο και στο Public Record Office και φωτογράφησε βρετανικές προξενικές εκθέσεις του 16ου, 17ου και 18ου αι, τις φωτογράφησε και τις δώρισε στην Ακαδημία Αθηνών. [7]Διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1965-1966), αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Κρατικού θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1964-1967), πρόεδρος της Association Lyonnaise d’ Etudes Anciennes (1974), πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ιστορικών Επιστημών (1978-1985), μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Ιστορικών Επιστημών (1978-1985), ιδρυτής και διευθυντής του Κέντρου Ελληνικής και Ρωμαϊκής Αρχαιότητος στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (1979-1992), μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (1992-1995), πρόεδρος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού (1993-1995), επίσης εκ των συνδιευθυντών του δεύτερου τόμου της Ιστορίας της Ανθρωπότητας της UNESCO. Διετέλεσε πρόεδρος του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, μέλος της Accademia dei Lincei και αντεπιστέλλον μέλος της Accademia Pontaniana και της Academie des Incriptions et Belles Lettres.

Η διατριβή του Σακελλαρίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έγραψε ιστορικές μελέτες όπως «Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατίαν», η οποία υποβλήθηκε ως εναίσιμος διδακτορική διατριβή στη Φιλοσοφική Αθηνών,στις 15 Ιανουαρίου 1937,[8] αλλά τελικώς απερρίφθη.[9] με την αιτιολογία ότι ήταν επηρεασμένη από τον ιστορικό υλισμό κι ο συγγραφέας της 'εκανε χρήση δημογραφικών και οικονομικών στοιχείων. [10]Ο Μιχαήλ Βολονάκης απέρριψε τη διατριβή με βάση την ορθή χρήση της ιστορικής μεθόδου, τη χρήση και έλεγχο των πηγών, την σαφήνεια της έκφρασης. Ο καθηγητής Χατζής από την μεριά του τον μέμφθηκε για κομμουνίζοντα επείδή παρέπεμπε στους Κορδάτο και Βλαχογιάννη. Ο Νικόλαος Βέης με τη σειρά του την εγκωμίασε ως "μία των εξοχωτέρων διατριβών των όσων εγράφησαν περί της Πελοποννήσου κατά τον 18ο αιώνα Ο Νικόλαος Εξαρχόπουλος διατύπωσε ένσταση περί του ελέγχου των πολιτικών φρονημάτων του Σακελλαρίου. Τελικά υπέρ της απόρριψής της ψήφισαν οι Χατζής, Κουκουλές, Οικονόμος,Βολονάκης, Λογοθέτης, Πεζόπουλος, Σκάσσης, Εξαρχόπουλος, Βορέας και ο κοσμήτωρ Αρβανιτόπουλος. Υπέρ της απόσυρσης και της επανυποβολής της οι Βέης, Άμαντος Κουγέας. Ο Άμαντος ζήτησε να ξαναγραφτεί προκειμένου να "τονισθούν οι εθνικοί παράγοντες συμφώνως προς το πνεύμα της Σχολής.[11] Σε κάθε περίπτωση μία από τις συμβολές της εργασίας αυτής ήταν η κατάρριψη της μαρξιστικής άποψης περί ύπαρξης αστικής τάξης προεπαναστατικώς. [12] Με την δημοσίευσή του στα 1939 έθεσε το θέμα της καλλιέργειας των οθωμανικών σπουδών στην Ελλάδα ως αναγκαία προϋπόθεση της μελέτης της περιόδου της τουρκοκρατίας.[13]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • H Πελοπόννησος κατά την δευτέραν τουρκοκρατίαν (1715-1821) (Bραβείο της Aκαδημίας Aθηνών, Aθήνα 1939, νέα έκδοση: Ηρόδοτος 2012)
  • La migration grecque en Ionie (Aθήνα, 1958)
  • Peuples prehelleniques d'origine indo-europeenne (Aθήνα 1977)
  • Les Proto-grecs (Aθήνα 1980)
  • The Polis-State, Definition and Origin (Aθήνα 1989, και σε ελληνική μετάφραση: Πόλις, ένας τύπος αρχαίου ελληνικού κράτους, Mορφωτικό Ίδρυμα Eθνικής Tραπέζης, Aθήνα 1999)
  • Between Memory and Oblivion, The Transmision of Early Greek Historical Traditions (Aθήνα 1991)
  • H Aθηναϊκή δημοκρατία (Hράκλειο 1999, 2000, 2004)
  • Φοιτητικές και μεταφοιτητικές εμπειρίες (1928-1944): Συμβολή από υποκειμενική σκοπιά στην ιστορία μελετών της νεοελληνικής ιστορίας (Μυρμιδόνες, 2010)
  • Θέματα νέας ελληνικής ιστορίας, δυο τόμοι (Ηρόδοτος, 2011)
  • Η απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο καταλύτης για την αποδιοργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2012)
  • Ένας συνταγματικός δημοκράτης ηγέτης κατά την επανάσταση του '21 (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2014)
  • Ελληνικά έθνη κατά την Εποχή του Χαλκού (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2018)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11994799h. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11994799h. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. «Απεβίωσε ο πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, Μιχαήλ Σακελλαρίου», άρθρο στον ιστότοπο News247.gr, 17 Αυγούστου 2014.
  4. Ελισάβετ Κοντογιώργη, «Λίγα λόγια για τον Ακαδημαϊκό Μ.Β.Σακελλαρίου,τον πρωτοπόρο και αγέραστο δάσκαλο»,Νεοελληνικά Ιστορικά,τομ.4(2016), σελ.369
  5. Μιχαήλ Σακελλαρίου, Φοιτητικές και μεταφοιτητικές εμπειρίες (1928-1944). Συμβολή από υποκειμενική σκοπιά στην ιστορία ,μελετών της νεοελληνικής ιστορίας, εκδ. Μυρμιδόνες, Αθήνα,2010,σελ.790
  6. Μιχαήλ Σακελλαρίου, Φοιτητικές και μεταφοιτητικές εμπειρίες (1928-1944). Συμβολή από υποκειμενική σκοπιά στην ιστορία ,μελετών της νεοελληνικής ιστορίας, εκδ. Μυρμιδόνες, Αθήνα,2010,σελ820-825
  7. Ελισάβετ Κοντογιώργη, «Λίγα λόγια για τον Ακαδημαϊκό Μ.Β.Σακελλαρίου,τον πρωτοπόρο και αγέραστο δάσκαλο»,Νεοελληνικά Ιστορικά,τομ.4(2016), σελ.369
  8. Μιχαήλ Σακελλαρίου, Φοιτητικές και μεταφοιτητικές εμπειρίες (1928-1944). Συμβολή από υποκειμενική σκοπιά στην ιστορία ,μελετών της νεοελληνικής ιστορίας, εκδ. Μυρμιδόνες, Αθήνα,2010,σελ.833
  9. Κωνσταντίνος Δημαράς, «Ο Μοριάς στην ιστορία», στο: Κ.Θ.Δημαράς, Σύμμικτα Α' Από την παιδεία στην λογοτεχνία, (επιμ.Αλέξης Πολίτης), Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού, Αθήνα, 2000, σελ. 72
  10. Ελισάβετ Κοντογιώργη, «Λίγα λόγια για τον Ακαδημαϊκό Μ.Β.Σακελλαρίου,τον πρωτοπόρο και αγέραστο δάσκαλο»,Νεοελληνικά Ιστορικά,τομ.4(2016), σελ.366
  11. Μιχαήλ Σακελλαρίου, Φοιτητικές και μεταφοιτητικές εμπειρίες (1928-1944). Συμβολή από υποκειμενική σκοπιά στην ιστορία ,μελετών της νεοελληνικής ιστορίας, εκδ. Μυρμιδόνες, Αθήνα,2010,σελ.855-883
  12. Βασίλης Κρεμμυδάς, «Το όνομα των τομών», στο: Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Ιστοριογραφία της νέοτερης και σύγχρονης Ελλάδας 1833-2002, τομ. Β' Αθήνα, 2004, σελ.399
  13. Ευαγγελία Μπαλτά, «Οι Οθωμανικές σπουδές στη νεοελληνική ιστοριογραφία», στο: Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Ιστοριογραφία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας 1833-2002, τομ. Α' Αθήνα, 2004, σελ.264

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ευαγγελία Μπαλτά, «Οι Οθωμανικές σπουδές στη νεοελληνική ιστοριογραφία», στο: Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Ιστοριογραφία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας 1833-2002, τομ. Α' Αθήνα, 2004, σελ.259-272
  • Μιχαήλ Σακελλαρίου, Φοιτητικές και μεταφοιτητικές εμπειρίες (1928-1944). Συμβολή από υποκειμενική σκοπιά στην ιστορία ,μελετών της νεοελληνικής ιστορίας, εκδ. Μυρμιδόνες, Αθήνα,2010,σελ.855-883
  • Βασίλης Κρεμμυδάς, «Το όνομα των τομών», στο: Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Ιστοριογραφία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας 1833-2002, τομ. Β' Αθήνα, 2004, σελ.391-404
  • Ελισάβετ Κοντογιώργη, «Λίγα λόγια για τον Ακαδημαϊκό Μ.Β.Σακελλαρίου,τον πρωτοπόρο και αγέραστο δάσκαλο»,Νεοελληνικά Ιστορικά,τομ.4(2016), σελ.365-370

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]