Δημήτριος Φωτιάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Δημήτρης Φωτιάδης)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δημήτριος Φωτιάδης
Γέννηση
Σμύρνη
Θάνατος
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα λογοτέχνης και συγγραφέας
Γονείς Αλέκος Φωτιάδης
Αξίωμα πρόεδρος (Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών)

Ο Δημήτρης Φωτιάδης (Σμύρνη 1898-Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 1988) ήταν Έλληνας λογοτέχνης που ασχολήθηκε κυρίως με την Ελληνική Επανάσταση του 1821. [1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι γονείς του ήταν εύποροι (πατέρας του ήταν ο μεγαλοκτηματίας Αλέκος Φωτιάδης)[2] και ο ίδιος κατατάχτηκε ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό κατά τη διάρκεια του Μικρασιατικού Πολέμου. Με τη Μικρασιατική καταστροφή κατέφυγε στην Αθήνα και έκανε την εμφάνισή του στα γράμματα με τα θεατρικά Μάνια Βιτρόβα και Το μαγεμένο βιολί το 1931, ενώ εργάστηκε και ως διευθυντής του περιοδικού Νεοελληνικά Γράμματα (1936-1941). Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έφυγε στο εξωτερικό και εργάστηκε ως ανταποκριτής στο Λονδίνο και τη Μέση Ανατολή. Ξαναγυρνώντας στην Ελλάδα εξορίστηκε στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Μακρόνησο, την Ικαρία και τον Άγιο Ευστράτιο, ενώ υπήρξε διευθυντής του περιοδικού Ελεύθερα Γράμματα (1945-48). Μετά την απελευθέρωσή του έγινε στέλεχος της ΕΔΑ. Μετά τον πόλεμο στράφηκε στην ιστοριογραφία, επικεντρώνοντας το έργο του κυρίως στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Εταιρείας Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σορβόνης (1939) και το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορηματικής Βιογραφίας (1982, για το έργο του "Ενθυμήματα"). Από το 1974 ως το 1977 ήταν πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, ο πρώτος μεταδικτατορικά (είχε επιβληθεί λογοκρισία τα προηγούμενα χρόνια).[3]

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέατρο
  • Μάνια Βίτροβα. 1932.
  • Μαγεμένο βιολί. 1931.
  • Κατακτητές. 1936.
  • Ο κόσμος ανάποδα. 1937.
  • Θεοδώρα. 1946.
  • Μακρυγιάννης. 1946.
Μετάφραση
  • Αριστοφάνης, Ιππής. 1938.
  • Πλάτων, Συμπόσιο. 1939.
  • Δημοσθένης, Γ’ Φιλιππικός. 1940.
  • Πλάτων, Φαίδρος. 1967.
Μελέτες – Δοκίμια
  • Μεσολόγγι. Αθήνα, Ορίζοντες, 1953.
  • Καραϊσκάκης. 1956.
  • Κανάρης. 1960.
  • Η δίκη του Κολοκοτρώνη. 1962.
  • Όθωνας – Η μοναρχία.1963.
  • Όθωνας – Η έξωση. 1964.
  • Η Επανάσταση του ’21, τ.1-4. 1971-1972.
  • Σαγγάριος· Εποποιία και καταστροφή στη Μικρά Ασία. 1974.
  • Η 3η Σεπτεμβρίου 1843. 1975.
  • Ζωή και Τέχνη. 1976.
  • Ενθυμήματα, τ.1-3. 1986.
  • Άπαντα. Αθήνα, 1988.
  • Η ακτή των σκλάβων. Αθήνα, Εταιρεία Λογοτεχνικών Εκδόσεων, 1955 (έκδοση β΄).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αρχείο του λογοτέχνη υπάρχει στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.) [1]
  • Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ. [2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]