Δενδροχώρι Καστοριάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 40°34′56″N 21°8′36″E / 40.58222°N 21.14333°E / 40.58222; 21.14333

Δενδροχώρι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Δενδροχώρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτική Μακεδονία
Περιφερειακή ΕνότηταΚαστοριάς
ΔήμοςΔήμος Καστοριάς
Δημοτική ΕνότηταΚαστρακίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
Υψόμετρο1.006 μέτρα
Πληθυσμός266 (2011)
Ταχ. κωδ.520 50

Το Δενδροχώρι είναι ορεινός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς της Μακεδονίας. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Καστρακίου του Δήμου Καστοριάς.[1] Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός έχει 266 κατοίκους.[2] Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της περιφερειακής ενότητας, στις νότιες πλαγιές της κορυφής του Ορλόβου,[3] γνωστό στους στρατιωτικούς χάρτες ως Μάλι - Μάδι, 22 χλμ. ΒΔ της πόλης της Καστοριάς. Η μετάβαση γίνεται μέσω του καθέτου άξονα της Εγνατίας οδού, μπάρα Σιάτιστας - Κρυσταλλοπηγής, μετά τον κόμβο της Κορομηλιάς.

Ο ευρύτερος γεωγραφικός χώρος φαίνεται πως κατοικήθηκε από την αρχαιότητα. Έτσι σε απόσταση πέντε περίπου χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από το χωριό, σ' ένα από τα τελευταία προβούνια του Ορλόβου, που υψώνεται πλάι στο Λιβαδοπόταμο, έχουν εντοπιστεί ερείπια αρχαίου οχυρωμένου οικισμού, ο οποίος έλεγχε το πέρασμα μιας σπουδαίας αυχενοδιάβασης.[4]

Πληθυσμιακά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1878, δεν είχε προσχωρήσει κανείς στη Βουλγαρική Εξαρχία και είχε πληθυσμό 1.200 κατοίκους χριστιανούς ορθόδοξους.[5] Το 1886 είχε 220 οικογένειες χριστιανικές, εκκλησία, σχολείο αρρένων, χάνι, κρήνες και 2 κλιβάνους [Σχινάς 1886], ενώ το 1900, ο Βούλγαρος στατιστικολόγος Μπάσιλ Κιντσώφ[6] το 1900 καταγράφει 1.650 κατοίκους που έχουν προσχωρήσει στη Βουλγαρική Εξαρχία και τους αποκαλεί όλους Βουλγάρους. Μετά τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων καταγράφηκε ως Δύμπενη[7] και το 1926 μετονομάστηκε σε Δενδροχώρι.[8]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Δενδροχώρι είναι ένα τυπικό δείγμα ορεινού χωριού που υπέστη δημογραφική καθίζηση (97%) από 1.207 άτομα το έτος 1913 σε 19 το 1951[9] τόσο κατά την αρχική περίοδο των ελληνοβουλγαρικών αναταράξεων (1880-1908), αλλά και στα μεταγενέστερα χρόνια ανωμάλων περιόδων, όπως στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (συμμετοχή των ιθυνόντων του χωριού στη σύσταση της ΣΝΟΦ και μετά τη βραχύβια ύπαρξή της στη ΝΟΦ). Κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου (1946-1949) πολλοί κάτοικοι της εντάχθηκαν στον κομμουνιστικό ΔΣΕ και μερικοί είχαν ακολουθήσει ήδη από το 1945 την "μπριγάδα" (ταξιαρχία) του Γκότσε (Ηλίας Δημάκης)[10] στο Βελιγράδι.[11] Από 794 κάτοικοι που καταγράφονται το 1940 στην απογραφή του 1951 καταμετρούνται μόνο 19. Περισσότερα από 770 άτομα ακολουθούν την τύχη του ηττημένου ΔΣΕ στις Ανατολικές χώρες είτε ως επιζήσαντες άλλοτε μαχητές, είτε ως φυγόδικοι είτε ως εκτεθειμένοι στη νέα κατάσταση των πραγμάτων.

Κατά την απογραφή του έτους 1951 αριθμούσε 19 κατοίκους[12] που και αυτοί μετεγκατεστάθηκαν είτε στην πόλη της Καστοριάς είτε προσκλήθηκαν από συγγενείς τους στον Καναδά. Σήμερα κατοικείται εξ' ολοκλήρου από απόγονους Βλάχων της Παραμυθιάς[13] και της σημερινής Δ.Β.Μ.[14] που εγκαταστάθηκαν εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1950.

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Δενδροχώρι ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ, Δήμος ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2022. 
  2. «ΚΑΣΤΟΡΙΑ: Απογραφή 2011 – Πόσοι είμαστε – Σε πόλεις και χωριά!». OlaDeka. 29 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2022. 
  3. Εγκυκλοπαίδεια Δομή , σ. 568 ISBN 960-8177-57-X
  4. [1] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δημ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της ρωμαϊκής επαρχίας Μακεδονίας (Το τμήμα της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας), Θεσσαλονίκη: Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών (1989), σελ. 159. ISBN 960-7265-01-7.
  5. Αλ. Συνβέ(Al.Synvet) Dambely, χριστιανοί ορθόδοξοι: 1.200 Les Grecs de l'Empire ottoman: Etude statistique et ethnographique, Κωνσταντινούπολη, 1878, σελ. 46. (pdf) (Γαλλικά)
  6. Васил Кѫнчовъ, Македония етногрфия и статистика, София 1900.
  7. Δέμπενη Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα. [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918]
  8. Η κοινότης Δέμπενης, μετονομάζεται εις κοινότητα Δενδροχωρίου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Δέμπενη εις Δενδροχώρι [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926]
  9. Δέμπενη Καστορίας, 1.207 άτομα (619 άρρενες και 588 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].
  10. Ιωάννης Κολιόπουλος, Λεηλασία φρονημάτων κεφ. Δ΄«Οι Σουδήται της Ελλάδος» σ.130
  11. Δενδροχώριον, 800 κάτοικοι, εκ των οποίων 780 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β. Έδρασαν αντεθνικώς 30. Ευρίσκονται εις Σερβία ή Βουλγαρία 30. Παρατηρήσεις: Έφυγαν με Γκότσεφ [Στατιστική 1945].
  12. Ελληνική απογραφή 1951 [2]
  13. Ιωάννης Κολιόπουλος, Λεηλασία Φρονημάτων «κεφ. Z΄ ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ», τόμ. Β, σ. 288 ISBN 960-288-040-6
  14. Αστέριος Ι. Κουκούδης, Μελέτες για τους Βλάχους, τόμος Δ΄. Οι Βεργιάνοι Βλάχοι και οι Αρβανιτόβλαχοι της Κεντρικής Μακεδονίας, εκδόσεις Ζήτρος, Θεσσαλονίκη 2001, σελ. 425.
  15. 15,0 15,1 Κολιόπουλος, Ιωάννης (2008). «Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι» (PDF). ems.gr. Θεσσαλονίκη: Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. σελ. 77.