Βέρνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°38′57″N 21°23′08″E / 40.6493°N 21.3856°E / 40.6493; 21.3856

Βέρνο (Βίτσι)

Οξυα Καστοριάς.jpg
Το όρος Βέρνο χιονισμένο

Βέρνο (Βίτσι) βρίσκεται στο τόπο Ελλάδα
Βέρνο (Βίτσι)
Βέρνο (Βίτσι)
Ύψος 2.128 μέτρα
Γεωγραφικά στοιχεία
Γεωγραφικό Διαμέρισμα Μακεδονία
Ενδημική βλάστηση Βιτσίου
Φθινοπωρινό τοπίο στην εθνική οδό Καστοριάς-Φλώρινας (36ο χλμ.) μέσω Βιτσίου, κοντά στον οικισμό Δροσοπηγή Φλώρινας.
Δάσος Οξυάς στο Βίτσι.
Ο νότιος ορεινός όγκος του Βέρνου, όπως φαίνεται από την Κορησό Καστοριάς.

Το ΒέρνοΒίτσι) είναι βουνό που βρίσκεται στα σύνορα των νομών Φλώρινας και Καστοριάς. Το ύψος του είναι 2.128 μέτρα. Στο Βέρνο σημειώθηκαν ορισμένες από τις πιο σφοδρές μάχες κατά τη χρονική περίοδο του Ελληνικού Εμφυλίου 1946-1949. Το βουνό αποτελεί σήμερα έναν από τους βιότοπους της καφέ αρκούδας. Καλύπτεται από πυκνά δάση δρυός και οξιάς σε ενδιάμεσο υψόμετρο ενώ σε μεγαλύτερα υψόμετρα σχηματίζονται αλπικά λιβάδια.[1]

Στο Βέρνο λειτουργεί τα τελευταία χρόνια χιονοδρομικό κέντρο, το οποίο απέχει 22 χιλιόμετρα από την πόλη της Καστοριάς.[2]

Πλησιέστερα χωριά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χιλιομετρικές αποστάσεις με σημείο εκκίνησης τη βάση του κώνου της κορυφής Βιτσίου από όπου διέρχεται και ο οδικός άξονας Καστοριάς- Φλώρινας μέσω Βιτσίου (χλμ 44).

Πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενικά κυριαρχούν τα δάση της Οξιάς και στις χαμηλότερες περιοχές του βουνού οι βελανιδιές, οι κοιλάδες, οι φυσικοί λειμώνες (λιβάδια) και οι θάμνοι. Η περιοχή είναι γνωστή για τα ανοιξιάτικα και φθινοπωρινά μανιτάρια και ειδικότερα τον Βωλίτη τον εδώδιμο. Επίσης στην περιοχή φύονται χαμοκέρασα (αγριοφράουλες), σμέουρα,σαλέπι, άγρια βατόμουρα κ.α. Ορτύκια, Μπεκατσίνια και Τσίχλες στις χαμηλές ζώνες κατά την περίοδο της μετανάστευσής τους, ενώ σήμερα (2011) σπανίζουν οι άλλοτε πολυπληθείς ορεινές πέρδικες.

Εμφύλιος Πόλεμος 1946-49[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μάχες στο Βίτσι (Βέρνο) και στο Γράμμο τον Αύγουστο του 1949 ήταν η τελευταία πράξη στο δράμα του εμφυλίου πολέμου που σπάραζε την Ελλάδα από τις αρχές του 1946.[4] Από το 1947 ο Γράμμος και το Βίτσι κατέχονταν από τους αντάρτες οι οποίοι την είχαν οχυρώσει με ένα δαιδαλώδες δίκτυο πολυβολείων, συρματοπλεγμάτων, καταφύγιων ναρκοπεδίων και κάθε είδους αμυντική κατασκευή η οποία μεγιστοποιούσε στο έπακρο τις φυσικές δυσκολίες του χώρου.
Το σχέδιο των επιχειρήσεων του Εθνικού Στρατού που ήταν εξοπλισμένος με σύγχρονο πολεμικό υλικό και κάθε είδους εφόδια από τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία, προβλεπόταν να διεξαχθεί σε τρεις φάσεις:
«Πυρσός Α΄» (2-8 Αυγούστου): Στη φάση αυτή προβλέπονταν επιθέσεις στον Γράμμο, με σκοπό να δημιουργηθεί η αίσθηση στον ΔΣΕ ότι εκεί θα εκδηλωνόταν η κύρια επίθεση του αντιπάλου και να καθηλωθούν οι δυνάμεις του.
«Πυρσός Β΄»(10-16 Αυγούστου): Η φάση αυτή του σχεδίου προέβλεπε ότι η κύρια ενέργεια του Εθνικού Στρατού θα εξελισσόταν στην περιοχή του Βίτσι με σκοπό την κατάληψή της και την εξόντωση των ανταρτών.[5]
Οι δύο πρώτες φάσεις πέτυχαν τους αντικειμενικούς σκοπούς τους. Το Βίτσι έπεσε και απέμενε η διεξαγωγή της τρίτης και τελευταίας φάσης, από τις 24 έως τις 30 Αυγούστου, η επιχείρηση «Πυρσός Γ΄», με την εξολόθρευση των ανταρτικών δυνάμεων, εκτός από ένα τμήμα του Δημοκρατικού Στρατού, που διέφυγε στην Αλβανία την τελευταία στιγμή.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κορέστεια, ιστορική περιοχή των νομών Καστοριάς και Φλώρινας, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Βέρνου.
  • Πόπολη, ιστορική περιοχή των νομών Καστοριάς και Φλώρινας, στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Βέρνου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα