Γκούναρ Νόρνταλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γκούναρ Νόρνταλ

Ο Νόρνταλ με την φανέλα της Μίλαν
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΝιλς Γκούναρ Νόρνταλ
Ημερ. γέννησης19 Οκτωβρίου 1921
Τόπος γέννησηςΧόρνεφορς, Σουηδία
Ημερ. θανάτου15 Σεπτεμβρίου 1995 (73 ετών)
Τόπος θανάτουΑλγέρο, Ιταλία
Ύψος1,82 μ.
ΘέσηΚεντρικός επιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1937–1940Χόρνεφορς ΙΦ41(68)
1940–1944Ντέγκερφορς ΙΦ77(56)
1944–1949ΙΦΚ Νόρσεπινγκ95(93)
1949–1956ΑΚ Μίλαν257(210)
1956–1958ΑΣ Ρόμα34(15)
1959–1960Κάρλσταντ BIK24(11)
Σύνολο528(453)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1942–1948 Σουηδία33(43)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
1958–1959ΑΣ Ρόμα (παίκτης-προπονητής)
1959–1961Κάρλσταντ BIK
1961–1964Ντέγκερφορς ΙΦ
1967–1970ΙΦΚ Νόρσεπινγκ
1974IK Σλέιπερ
1975–1976Έστερς ΙΦ
1977–1978 AIK Στοκχόλμης
1979–1980ΙΦΚ Νόρσεπινγκ
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Νιλς Γκούναρ Νόρνταλ (Nils Gunnar Nordahl , προφέρεται [ɡɵ̌nːar nûːɖɑːl] , 19 Οκτωβρίου 192115 Σεπτεμβρίου 1995) ήταν Σουηδός ποδοσφαιριστής, ο πρώτος επαγγελματίας της χώρας του. Αναδείχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους κεντρικούς επιθετικούς και σκόρερ στην ιστορία του αθλήματος.[1][2] Έγινε περισσότερο γνωστός με τα χρώματα της Μίλαν από το 1949 ως το 1956, όπου κέρδισε τον τίτλο του κορυφαίου σκόρερ πέντε φορές, περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο παίκτη στην ιστορία του ιταλικού πρωταθλήματος.[3] Το 2017 το περιοδικό FourFourTwo τον συμπεριέλαβε στην λίστα με τους 100 κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών καταλαμβάνοντας την 54η θέση,[4] ενώ ήταν 46ος στις εκλογές της IFFHS στην ανάδειξη των κορυφαίων του 20ού αιώνα.[5] Και στις δύο περιπτώσεις αναγνωρίζεται ως ο καλύτερος Σουηδός όλων των εποχών.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νόρνταλ ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα νέων της Χόρνεφορς (Hörnefors IF), πόλης όπου γεννήθηκε στη Σουηδία αγωνιζόμενος στην τρίτη κατηγορία του πρωταθλήματος μέχρι το 1940 και στη συνέχεια μετακόμισε στην Ντέγκερφορς ΙΦ (Degerfors IF) και ακόλουθα στη ΙΦΚ Νόρσεπινγκ (IFK Norrköping). Με την τελευταία κέρδισε τέσσερα σουηδικά πρωταθλήματα, ισάριθμες φορές αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ και σε ένα αγώνα σημείωσε επτά γκολ.[6]

Η μη ανάμειξη της χώρας στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο επέτρεψε τη φυσιολογική αθλητική της πορεία. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του σε σουηδικούς συλλόγους, ο Νόρνταλ σημείωσε 149 γκολ σε 172 αγώνες. Παρά τις εξαιρετικές ικανότητές του στο άθλημα, ο ίδιος δεν πιστεύε ότι το μέλλον του ήταν συνδεδεμένο με αυτό, το ποδόσφαιρο ήταν ακόμα ερασιτεχνικό στη Σουηδία και την επαγγελματική του αποκατάσταση την έβλεπε προς άλλη κατεύθυνση: η Νόρσεπινγκ φρόντισε να συνδυάσει τη δουλειά του πυροσβέστη.[7]

Η ιδιαίτερη ικανότητά του στο σκοράρισμα έγινε γρήγορα γνωστή (κυρίως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948) και η μεταγραφή στη Μίλαν ήρθε στις 22 Ιανουαρίου 1949, η οποία κέρδισε το κονταροχτύπημα με τη Γιουβέντους για την απόκτησή του. Ο Νόρνταλ ήταν κεντρικός επιθετικός που βασίζονταν περισσότερο στα φυσικά του προσόντα παρά στην τεχνική του: είχε πολύ δυνατό κορμί, δυνατότητα χρήσης και των δύο ποδιών, ικανότητα στο ψηλό παιχνίδι. Τα πλεονεκτήματα αυτά ήταν το καλύτερο διαβατήριο για την επιτυχία σε ένα σκληρό πρωτάθλημα όπως το ιταλικό και αυτό επιβεβαιώθηκε τα επόμενα χρόνια. Μετά την επιτυχημένη έλευσή του στο Μιλάνο, θα συνεργαστεί και με τους συμπαίκτες του στην Εθνική ομάδα, Γκούναρ Γκρεν και Νιλς Λίντχολμ, για να αποτελέσουν το γνωστό τρίο Gre-No-Li στον μεγάλο σύλλογο της Βόρειας Ιταλίας.[8][9] Από την πρώτη χρονιά έδειξε ότι θα αποτελούσε το βαρύ πυροβολικό στην επίθεση σκοράροντας 15 τέρματα σε 16 συμμετοχές.[10] και η ομάδα κέρδισε τον πρώτο της πρωτάθλημα μετά από 44 χρόνια καθώς και το Λατινικό Κύπελλο. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Λατινικού Κυπέλλου με 7 τέρματα.[11] Παίζοντας για οκτώ σεζόν με τη μεγάλη ομάδα του Μιλάνου, ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Σέριε Α πέντε φορές (1949–50, 1950–51, 1952–53, 1953–54 και 1954–55). Παραμένει ο κορυφαίος σκόρερ του συλλόγου με 221 γκολ σε 257 αγώνες.[12]

Ο Νόρνταλ είναι ο τρίτος υψηλότερος σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία της πρώτης κατηγορίας του Ιταλικού πρωταθλήματος, με 225 γκολ σε 291 παιχνίδια, πίσω από τον Σίλβιο Πιόλα και τον Φραντσέσκο Τότι. Είναι όμως ο αποτελεσματικότερος όλων με μεγάλη διαφορά με συντελεστή 0,77 γκολ ανά αγώνα.[13] Οι Ιταλοί του έδωσαν το ψευδώνυμο "il pompiere" (ο πυροσβέστης), λόγω της δουλειάς του όταν έπαιζε στη χώρα του.[7]

Αφού έφυγε από το Μιλάνο, ο Σουηδός έπαιξε για την Ρόμα για δύο χρόνια, ενώ για μικρό χρονικό διάστημα ήταν παίκτης - προπονητής της ομάδας. Το 1959 επέστρεψε στην πατρίδα του και αγωνίστηκε για ένα ακόμα χρόνο πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση έχοντας σημειώσει 376 γκολ σε 463 αγώνες πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας (στους 20 κορυφαίους όλων των εποχών σύμφωνα με την IFFHS),[14] 453 γκολ συνολικά σε εθνικά πρωταθλήματα και τουλάχιστον 510 σε επίσημους αγώνες (κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ).[15][16] Αν προστεθούν και οι φιλικοί αγώνες, το γενικό σύνολο αγγίζει τα 791 τέρματα. Οι 9 τίτλοι πρώτου σκόρερ που κατέκτησε σε Σουηδία και Ιταλία υστερούν μόνο του Γιόζεφ Μπίτσαν (12 τίτλοι).

Έχοντας πετύχει 17 χατ-τρικ σε αγώνες πρωταθλήματος ισοφάρισε το ρεκόρ του Τζουζέπε Μεάτσα.[17] Το ρεκόρ του με τα περισσότερα τέρματα που σημειώθηκαν σε μια αγωνιστική περίοδο στο ιταλικό πρωτάθλημα (35 γκολ) του 1949–50 κατέρριψε ο Γκονσάλο Ιγουαΐν την αγωνιστική περίοδο 2015–16.[18]

Ο Νόρνταλ κλήθηκε για πρώτη φορά στη σουηδική εθνική ομάδα το 1942. Το 1948, συμμετείχε στο τουρνουά ποδοσφαίρου των Ολυμπιακών Αγώνων κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο, ενώ ο ίδιος ήταν ο κορυφαίος σκόρερ με 7 τέρματα. Η μεταγραφή στο Μιλάνο τον ανάγκασε να αποσυρθεί από την εθνική ομάδα, καθώς οι κανόνες εμπόδισαν τότε τους επαγγελματίες της σουηδικής εθνικής ομάδας, που δεν κλήθηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950. Σε 33 αγώνες του στην εθνική ομάδα, σημείωσε συνολικά 43 γκολ.[19][20] Στις 10 Μαΐου 1947 αγωνίστηκε ως μέλος της Μικτής Ευρώπης σε αγώνα που έγινε στο Χάμπντεν Παρκ της Γλασκόβης μπροστά σε 135.000 θεατές με αντίπαλο μία ενωμένη ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας για την οικονομική ενίσχυση της FIFA. Ο Νόρνταλ σημείωσε το μοναδικό γκολ της ευρωπαϊκής Μικτής (6–1).[21]

Μετά το τέλος της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας ως ποδοσφαιριστής ακολούθησε καριέρα προπονητή στην Σουηδία αναλαμβάνοντας διάφορους σύλλογος, μεταξύ των οποίων και αυτούς που είχε αγωνιστεί στο παρελθόν. Το 1980 επέστρεψε για μόνιμη εγκατάσταση στην Ιταλία, όπου και απεβίωσε το 1995, ενώ βρισκόταν σε διακοπές. Αγάλματά του κοσμούν τις δύο πόλεις της Σουηδίας που έπαιξε πρωτίστως ποδόσφαιρο.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΙΦΚ Νόρσεπινγκ

  • Σουηδικό πρωτάθλημα (4) : 1944–45 , 1945–46 , 1946–47 , 1947–48
  • Κύπελλο Σουηδίας : 1945

Μίλαν

  • Ιταλικό πρωτάθλημα (2) : 1950–51 , 1954–55
  • Λατινικό Κύπελλο (2) : 1950–51 , 1955–56

Σουηδία

  • Χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο  : 1948

Ατομικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κορυφαίος σκόρερ πρωταθλήματος Σουηδίας (4) : 1942–43 (16 γκολ) , 1944–45 (27) , 1945–46 (25) , 1947–48 (18)
  • Κορυφαίος σκόρερ του ιταλικού πρωταθλήματος (5) : 1949–50 (35 γκολ) ,1950–51 (34) , 1952–53 (26) , 1953–54 (23) , 1954–55 (27)
  • Πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού τουρνουά ποδοσφαίρου : 1948 (7 γκολ)
  • Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Λατινικού Κυπέλλου (1949–57)
  • Σουηδός ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 1947
  • IFFHS : 46ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «The 50 greatest footballers of all time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020. 
  2. «Ranking the 60 greatest strikers of all time». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020. 
  3. «Top 15 Most Clinical Strikers Of All Time». Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2020. 
  4. «100 greatest footballers ever». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020. 
  5. «IFFHS Century Elections». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020. 
  6. «4 of the best moments of Gunnar Nordahl's career». Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020. 
  7. 7,0 7,1 «Rossonera.it : Nordahl». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020. 
  8. «Milan history : The merciless Swedish trio». Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2020. 
  9. «LATIN CUP 1951 (Part 2) - AC MILAN ON THE TOP». Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2021. 
  10. «Gunnar Nordahl : the first great calcio import». Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2020. 
  11. «IFFHS LATIN CUP STATISTICS (1949-1957)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2021. 
  12. «AC Milan : Gunnar Nordahl». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020. 
  13. «Gunnar Nordahl». Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020. 
  14. «IFFHS Top Division Scorers». Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2020. 
  15. «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2021. 
  16. «Classement meilleurs buteurs de tous les temps : où se trouvent Cristiano Ronaldo et Messi ?». Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2021. 
  17. «The Players With The Most Career Hat Tricks In Soccer History». Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2021. 
  18. «Higuain makes Serie A history by breaking 66-year old goalscoring record». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020. 
  19. «Gunnar Nordahl : Goals in international matches». Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2020. 
  20. «FIFA : More goals than caps». Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021. 
  21. «A 73 años del partido que salvó a la FIFA». Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]