Βίκτωρ Βοναπάρτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βίκτωρ
Ναπολέων (Ε΄)
Victor Napoleon.jpg
τιτουλ. αυτοκρ. των Γάλλων (Βοναπαρτιστές)
τιτουλ. βασιλ. της Βεστφαλίας
αρχηγός του Οίκου του Βιναπάρτη
Περίοδος1879 - 1926
ΠροκάτοχοςΝαπολέων Ιωσήφ Βοναπάρτης
ΔιάδοχοςΛουδοβίκος (ως Ναπολέων ΣΤ΄)
Γέννηση18 Ιουλίου 1862
Παλαί Ρουαγιάλ, Παρίσι
Θάνατος3 Μαΐου 1926 (64 ετών)
3 Μαΐου 1926
ΣύζυγοςΚλημεντίνη του Βελγίου
ΕπίγονοιΛουδοβίκος
ΟίκοςΟικογένεια Βοναπάρτη
ΠατέραςΝαπολέων Ιωσήφ Βοναπάρτης
ΜητέραΜαρία Κλοτίλδη της Σαβοΐας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ναπολέων-Βίκτωρ, γαλλ. Napoléon-Victor (18 Ιουλίου 1862 - 3 Μαΐου 1926) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν τιτουλάριος 4ος πρίγκιπας του Μονφόρ, ως Ναπολέων Ε΄ τιτουλ. αυτοκράτορας των Γάλλων και τιτουλ. βασιλιάς της Βεστφαλίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ναπολέοντα-Ιωσήφ 3ου πρίγκιπα του Μονφόρ & τιτουλ. βασιλιά της Βεστφαλίας και της Μαρίας-Κλοτίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας και μετέπειτα της Ιταλίας. Ο πατέρας του ήταν εξάδελφος του Ναπολέοντα Γ΄ αυτοκράτορα των Γάλλων.

Ο Ναπολέων-Βίκτωρ-Ιερώνυμος-Φρειδερίκος γεννήθηκε στο βασιλικό ανάκτορο του Παρισιού (πρώην καρδιναλίου Ρισελιέ) κατά τη διάρκεια που ο Ναπολέων Γ΄ ήταν αυτοκράτορας, ο οποίος παραιτήθηκε το 1870. Το 1873 απεβίωσε ο Ναπολέων Γ΄ και το 1879 ο γιος του Ναπολέων-Ευγένιος, Ναπολέων Γ΄ ως διεκδικητής αυτοκράτορας των Γάλλων, ο οποίος όριζε με τη διαθήκη του διάδοχο τον 2ο εξάδελφό του Βίκτορα. Μερικοί Βοναπαρτιστές τον θεωρούσαν, ως Ναπολέοντα Ε΄, επόμενο διεκδικητή, ενώ μερικοί άλλοι Βοναπαρτιστές τον νεότερο αδελφό του Λουδοβίκο συνταγματάρχη της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Φρουράς[1]. Κανονικά επόμενος στη διαδοχή ήταν ο πατέρας του, που ήταν σε διένεξη με τον γιο του για το θέμα αυτό ως το τέλος της ζωής του· μάλιστα ο Ναπολέων-Ιωσήφ τον αποκλήρωσε, αφήνοντας με τη διαθήκη του κληρονόμο τον εγγονό του Λουδοβίκο (γιο του Βίκτορα). Το 1886 νόμος εξόρισε τα μέλη των προηγουμένων δυναστειών και ο Βίκτορας μετέβη στο Βέλγιο[2].

Η υπόθεση Ντρεϋφύς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της υπόθεσης Ντρεϋφύς (1894-1906) απεβίωσε το 1899 ο Πρόεδρος Φελίξ Φωρ και πολιτικά κόμματα προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν την αταξία που δημιουργήθηκε. Ο Βίκτωρ ως εκπρόσωπος των Βοναπαρτιστών δήλωσε, ότι θα μπορούσε να αναλάβει την αρχή και με τη στρατιωτική ικανότητα του αδελφού του να αποκαταστήσει την τάξη. Ταυτόχρονα ο Φίλιππος δούκας της Ορλεάνης, δισεγγονός του τελευταίου βασιλιά και διεκδικητής της εξουσίας, είχε επίσης στρατό στα σύνορα έτοιμο να τα περάσει. Τίποτε από αυτά δεν υλοποιήθηκε και η Γ΄ Δημοκρατία επέζησε της κρίσης[1].

Το 1926 απεβίωσε στις Βρυξέλλες. Ο συγγραφέας Σαρλ Μωρράς αναφέρει ότι ο Βίκτωρ δεν έφερε νέες ιδέες ή εναλλακτικές προτάσεις[3]. Τον διαδέχθηκε στους Βοναπαρτιστές ο μόνος γιος του Λουδοβίκος.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1910[4] την Κλημεντίνα των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα, κόρη του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου και είχε τέκνα:

  • Μαρία-Κλοτίλδη 1912-1996, παντρεύτηκε τον Σερζ κόμη ντε Βιττ.
  • Λουδοβίκος 1914-1997, πρίγκιπας.

Αναφορές σε πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 The Great Round World. Universe Publishing company. 1899. 
  2. Israel Smith Clare (1897). Library of Universal History. R. S. Peale, J. A. Hill. 
  3. Gildea, Robert (1994). The Past in French History. Yale University Press. σελ. 78. 
  4. Hugh Montgomery-Massingberd, editor, Burke's Royal Families of the World, Volume 1: Europe & Latin America (London, U.K.: Burke's Peerage Ltd, 1977), page 41
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Victor, Prince Napoléon της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).