Κάρολος Μαρία Μπουοναπάρτε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρλο Μπουοναπάρτε
Carlo Buonaparte.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση29  Μαρτίου 1746[1][2][3]
Αιάκειο[4]
Θάνατος24  Φεβρουαρίου 1785[5][1][2][3]
Μονπελιέ[6]
Αιτία θανάτουΚαρκίνος του στομάχου
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[7]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταassessor
δικηγόρος
πολιτικός[8]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΛετίτσια Ραμολίνο (από 1764)[9]
ΤέκναΙωσήφ Βοναπάρτης
Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας
Λουκιανός Βοναπάρτης
Ελίζα Βοναπάρτη
Λουδοβίκος Βοναπάρτης
Παυλίνα Βοναπάρτη - Μποργκέζε
Καρολίνα Βοναπάρτη
Ζερόμ Βοναπάρτης
ΓονείςΤζουζέππε Μαρία Μπουοναπάρτε[9] και Μαρία Σαβέρια Παραβιτσίνι[9]
ΑδέλφιαΜαρία Γκετρούντε Μπουοναπάρτε[9]
Σεμπαστιάνο Μπουοναπάρτε[9]
Μαριάννα Μπουοναπάρτε[9]
ΟικογένειαΟικογένεια Βοναπάρτη
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/
Θυρεός
Blason fam fr Bonaparte ornamented.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάρολος-Μαρία, ιταλ. Carlo-Maria (27 Μαρτίου 1746 - 24 Φεβρουαρίου 1785) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν Ιταλός δικηγόρος και διπλωμάτης, πατέρας του Ναπολέοντα Α΄ του μεγάλου.

Υπηρέτησε για λίγο ως προσωπικός βοηθός του επαναστάτη ηγέτη Πασκουάλε Πάολι και έπειτα έγινε εκπρόσωπος της Κορσικής στην Αυλή του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας. Όταν απεβίωσε, ο δευτερότοκος γιος του Ναπολέων Α΄ έγινε αυτοκράτορας των Γάλλων και έκανε βασιλείς άλλα τρία αδέλφια του.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Αϊάτσο (Αιάκειο) της Κορσικής και ήταν ο τρίτος γιος του Ιωσήφ-Μαρία, ευγενούς, ο οποίος είχε αντιπροσωπεύσει το Αζάτσο στο Συμβούλιο, που έγινε στο Κόρτε της Κορσικής το 1749. Η οικογένειά του είχε έλθει από τη Λιγουρία τον 16ο αι.

Ακολούθησε τα βήματα τού πατέρα του και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, αλλά όταν απεβίωσε ο πατέρας του και κληρονόμησε σημαντική περιουσία, άφησε τις σπουδές του για να αναλάβει τη διαχείρισή της. Λίγο μετά νυμφεύτηκε τη Μαρία-Λετίτσια Ραμολίνο, επίσης ευγενή της Κορσικής. Ο γάμος κανονίστηκε από τις οικογένειές τους· ο Κάρολος-Μαρία ήταν 17 ετών και η σύζυγός του 13, κάτι σύνηθες στην κοινωνία τους. Στην εποχή τους οι οικογένεις φρόντιζαν να ταιριάζουν τα παιδιά τους ως προς την περιουσία, τον πολιτισμό, τη διάλεκτο, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, τις διατροφικές συνήθειες, την ενδυμασία και τις οικογενειακές παραδόσεις. Η νέα του σύζυγος τού έφερε προίκα 310 στρέμματα γης, που περιλάμβαναν μύλο και αρτοποιείο· απέφεραν πρόσοδο 10.000 £.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε τη Λετίτσια Ραμολίνο, κόρη του Τζοβάννι-Τζερόνιμο λοχαγού του Κορσικανού Ιππικού & Πεζικού στον Στρατό της Γένουας, και είχε τέκνα:

  • Ιωσήφ 1768-1844, βασιλιάς πρώτα της Νάπολης-Σικελίας και μετά της Ισπανίας.
  • Ναπολέων Α΄ ο μέγας 1769-1821, στρατηγός, αυτοκράτορας των Γάλλων, βασιλιάς της Ιταλίας και μετά της νήσου Έλβα.
  • Λουκιανός 1775-1840, 1ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο.
  • Ελίζα 1777-1820, πριγκίπισσα της Λούκα & Πιομπίνο, της Τοσκάνης και κόμισσα του Κομπινιάνο· παντρεύτηκε τον Φελίτσε-Πασκουάλε Μπατσιόκι υπολοχαγό της Γαλλίας από την Κορσική.
  • Λουδοβίκος Α΄ 1778-1846, βασιλιάς της Ολλανδίας.
  • Πωλίνα 1780-1825, δούκισσα του Γκουαστάλα, παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο Λεκλέρκ στρατηγό στη Γαλλία και μετά τον Καμίλλο Μποργκέζε 6ο πρίγκιπα της Σουλμόνα.
  • Καρολίνα 1782-1839, μεγάλη δούκισσα του Μπερκ & της Κλέβης. Παντρεύτηκε τον Ιωακείμ Μυρά στρατάρχη και ναύαρχο της Γαλλίας, βασιλιά της Νάπολης, πρίγκιπα Μυρά.
  • Ζερόμ 1784-1860, βασιλιάς της Βεστφαλίας, 1ος πρίγκιπας του Μονφόρ.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Harvey, R. The War of Wars, Robinson, 2006.
  • Herold, J. Christopher, The Age of Napoleon , American Heritage Inc, 1963.
  • McLynn, Frank, Napoleon, Pimlico, 1998. ISBN 0-7126-6247-2.
  • Richardson, Hubert N. B., A dictionary of Napoleon and his times, Cassel and Company LTD:London, 1920.
  • Seward, Desmond, Napoleon's Family, Viking Penguin, 1986.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Carlo-Maria-Buonaparte. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) SNAC. w69s2ptb. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 The Peerage. p11238.htm#i112373. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. www.watertown-ny.gov/index.asp?NID=450.
  5. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb118927092. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. www.britannica.com/EBchecked/topic/84825/Carlo-Maria-Buonaparte.
  7. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb118927092. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  8. Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2019.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 genealogy.euweb.cz/bonapart/bonaparte2.html. Ανακτήθηκε στις 25  Οκτωβρίου 2018.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Carlo Buonaparte της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).