Λουδοβίκος Βοναπάρτης (1864-1932)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουδοβίκος Βοναπάρτης
Bonapart Louis-1864.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Louis Bonaparte (Γαλλικά)
Γέννηση 16  Ιουνίου 1864
Μεντόν
Θάνατος 14  Οκτωβρίου 1932[1]
Prangins
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
Οικογένεια
Γονείς Ναπολέων Ιωσήφ Κάρολος Παύλος Βοναπάρτης
Οικογένεια Οικογένεια Βοναπάρτη
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός αντιστράτηγος/
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
3ος Βαθμός του Τάγματος του Αγίου Βλαδίμηρου
Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λουδοβίκος, γαλλ. Louis (16 Ιουλίου 1864 - 14 Οκτωβρίου 1932) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν αντιστράτηγος στο Ρωσικό στρατό και διοικητής της επαρχίας του Γερεβάν το 1905.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ναπολέων-Λουδοβίκος-Ιωσήφ-Ιερώνυμος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ναπολέοντα-Ιωσήφ 3ου πρίγκιπα του Μονφόρ & τιτουλάριου βασιλιά της Βεστφαλίας και της Μαρίας-Κλοτίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας & μετέπειτα της Ιταλίας.

Γεννήθηκε στο Μεντόν, νοτιοδυτικό προάστιο του Παρισιού. Εκπαιδεύτηκε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Βίκτωρα και μετά έζησε μία ήρεμη ζωή στο Παρίσι στο σπίτι της θείας του Ματίλντας. Ο πατέρας του τον κατεύθυνε σε μία στρατιωτική σταδιοδρομία. Ως μικρανιψιός του Ναπολέοντα Α΄ δεν επιτρεπόταν να εισέλθη στον Γαλλικό στρατό και έτσι ο Λουδοβίκος έγινε υπολοχαγός του Ιταλικού στρατού στη Βερόνα, με την επιδοκιμασία του θείου του Ουμβέρτου Α΄ της Ιταλίας.

Λόγω του αντι-γαλλικού αισθήματος στον Ιταλικό στρατό, άφησε την Ιταλία το 1890 και εισήλθε στον Ρωσικό στρατό. Το 1895 έγινε συνταγματάρχης και το 1902 στάθμευε στον Καύκασο. Όταν το 1905 ξέσπασαν ταραχές μεταξύ των Αρμενίων και των Αζέρων στο Γερεβάν, ορίστηκε κυβερνήτης της επαρχίας εκεί και διατάχθηκε να επαναφέρει την τάξη.[3]

Το 1910 αποσύρθηκε από τον Ρωσικό στρατό ως αντιστράτηγος και μετακόμισε στην οικογενειακή ιδιοκτησία στο Παρανζίν της Ελβετίας. Με αίτημα του τσάρου έγινε ο σύνδεσμος μεταξύ του Ρωσικού στρατού και της 3ης Ιταλικής Στρατιάς, που οδηγούσε ο εξάδελφός του Εμμανουήλ-Φιλιβέρτος δούκας της Αόστης.

Ταξίδεψε στην Ιαπωνία και στις ΗΠΑ· το 1917 επέστρεψε στο Πανζίν και το 1932 απεβίωσε από καρδιά εκεί. Ήταν 68 ετών και άγαμος.

Αναφορές σε Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb157606259. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb157606259. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. LUIGI VILLARI (1906). FIRE AND SWORD IN THE CAUCASUS. T. Fisher Unwin, σελ. 217. http://armenianhouse.org/villari/caucasus/land-of-ararat.html. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis Bonaparte (1864–1932) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).