Πετροπέρδικα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πετροπέρδικα
Steinhuhn.jpg
Κατάσταση διατήρησης
Status iucn3.1 NT el.svg
Προ Απειλής (IUCN 3.1) [1]
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Πτηνά (Aves)
Τάξη: Ορνιθόμορφα (Galliformes)
Οικογένεια: Φασιανίδες (Phasianidae)
Γένος: Αλεκτορίς (Alectoris)
Είδος: A. graeca
Διώνυμο
Alectoris graeca (Αλεκτορίς η ελληνική)
(Meisner, 1804)
AlectorisChristensen.svg
Κατανομή της πετροπέρδικας (ροζ) και των άλλων συγγενικών περδικών
Υποείδη

βλ. κείμενο

Η πετροπέρδικα είναι ένα είδος πέρδικας του γένους Alectoris, που απαντάται και στον ελλαδικό χώρο. Ζει στα Βαλκάνια και την Ιταλική χερσόνησο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Alectoris graeca και περιλαμβάνει 3 υποείδη.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεαρή πετροπέρδικα

Μορφολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πετροπέρδικα έχει μήκος 33–36 εκ. και δεν διαφέρει πολύ από τις άλλες πέρδικες του ίδιου γένους (ιδίως από τη Νησιώτικη πέρδικα). Έχει γκρίζο χρώμα με καστανόγκριζη ράχη, λευκά πλευρά με μαύρες ραβδώσεις κόκκινα πόδια, ράμφος και δαχτυλίδι ματιού και λευκή τραχηλιά με μαύρο περιθώριο. Η μόνες διαφορές από τη νησιώτικη είναι πως έχει κάτασπρη τραχηλιά, σαφώς καθορισμένο περιθώριο τραχηλίας (ποικίλει σε φάρδος, π.χ. πιο φαρδύ στο υποείδος των Άλπεων , στενό ή και σπασμένο στο υποείδος της Σικελίας), στενό λευκό φρύδι που συχνά διασχίζει και το μέτωπο, λίγο μαύρο δίπλα στη βάση του πάνω ράμφους και σαφώς περισσότερες (σχεδόν οι διπλάσιες) ραβδώσεις στα πλάγια (περίπου 10–12). Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά. Τα νεαρά πουλιά έχουν κιτρινοκάστανο χρώμα με καφετί γραμμώσεις για καμουφλάζ.

Φωνή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κάλεσμα στην επικράτειά της (πρωί πρωί ή σούρουπο) μια ακανόνιστη σειρά από σύντομες λαρυγγώδεις πολύ σκληρές νότες, που σποραδικά διακόπτονται από γρήγορες πνιχτές σειρές "τσι τσεκ πε–τι–τσεκ τσι–τσεκ τσικ τσι–τσεκ τσι–τσεαϊ–τσεαϊ, πε–τε–τι–τιτσεκ τσι τε..." κλπ.συχνά χωρίς το επαναλαμβανόμενο μοτίβο των συγγενών της[2].

Πτήση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πετροπέρδικα πετά σπάνια αλλά γρήγορα και καλύτερα από άλλα Ορνιθόμορφα. Πετάει μόνο σε ανάγκη, χαμηλά με γρήγορα φτεροκοπήματα και αερογλιστρήματα με αλύγιστες φτερούγες.

Γεωγραφική εξάπλωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πετροπέρδικα έχει περιορισμένη κατανομή, σε αντίθεση με την νησιώτικη. Εξαπλώνεται σε στα Βαλκάνια (από την Ελλάδα έως την νότια μεριά του Δούναβη) και την Ιταλική χερσόνησο (Άλπεις, Απέννινα). Επίσης ζει στη νότια Ιταλία και τη Σικελία.

Υποείδη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το είδος περιλαμβάνει 3 υποείδη:

Αρ. Επιστημονική ονομασία Εξάπλωση
1. A. g. graeca Ανατολική Βοσνία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Αλβανία, Σερβία, Απέννινα

2.

A. g. saxatilis Άλπεις, δυτική Βοσνία

3.

A. g. whitakeri Περιορισμένο στη Σικελία

(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)

Οικολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιότοπος & τροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πετροπέρδικα είναι είδος επιδημητικό σε βραχώδης πλαγιές, κυρίως στα βουνά, συχνά σε γρασίδι, σκόρπιους θάμνους και παραδοσιακές ορεινές καλλιέργειες σιτηρών και αποφεύγει τις βορινές πλαγιές. Όπου, πάντως, δεν υπάρχει κυνηγετική πίεση ή άλλες ενοχλήσεις απαντάται και μέχρι το επίπεδο της θαλάσσης, π.χ. στο Άγιον Όρος. Τρέφεται με ζωικές και φυτικές ύλες, όπως έντομα κάθε είδους, μυρήγκια, μύγες, ακρίδες, σπόρους, φύλλα και βλαστούς. Μόλις ενοχληθεί, φεύγει τρέχοντας,

Αυγά του υποείδους Alectoris graeca graeca

Αυγά & μικρά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πέρδικες είναι μονογαμικά πουλιά. Την άνοιξη, γεννά 10–15 αυγά, σπάνια 20, σε μια φωλιά η οποία είναι χτισμένη στο έδαφος. Τα αυγά έχουν σχήμα απιδοειδές, σκληρό και λείο κέλυφος, με πολλούς πόρους και χρώμα ωχρό κιτρινοκόκκινο με ή χωρίς κηλίδες. Το θηλυκό τα επωάζει επί τρεις εβδομάδες. Οι νεοσσοί είναι ευθείς βαδιστικοί. Ακολουθούν αμέσως τη μητέρα τους, η οποία τα φροντίζει και τα υπεραγαπά. Τα προφυλάσσει από κάθε κίνδυνο και όταν δεν βρίσκονται κοντά της τα ειδοποιεί με μια χαρακτηριστική φωνή κι εκείνα κρύβονται μέσα στα χόρτα[3].

Κατάσταση πληθυσμού στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη χώρα μας έχει ευρεία γεωγραφική εξάπλωση. Απαντάται στην Πελοπόννησο και σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα, ανατολικά μέχρι την Ξάνθη, καθώς και σε ορισμένα Ιόνια Νησιά (Κεφαλλονιά, Ιθάκη, Λευκάδα και Παξοί). Υπήρχε επίσης στη Ζάκυνθο και στην Κέρκυρα, νησιά από τα οποία εξοντώθηκε ήδη από το τέλος του 19ου αιώνα, ενώ ο πληθυσμός των Κυθήρων έχει πρόσφατα υποστεί υβριδισμό. Ο πληθυσμός της δείχνει σαφή και συνεχή μείωση, το είδος δε είναι εξαιρετικά σπάνιο ή έχει ήδη εξαφανιστεί από αρκετές περιοχές, όπως η Αττική. Πρόσφατα όμως διευκρινίστηκε πως ο ελληνικός πληθυσμός παραμένει σταθερός. Δεν υπάρχουν ακριβή δεδομένα για τον πληθυσμό της και οι κατά καιρούς εκτιμήσεις ποικίλουν, εκτιμάται όμως ότι ανέρχεται σε 7.000-13.000 ζευγάρια[4]. Όλα αυτά τα στοιχεία κατέταξαν την πετροπέρδικα στην Ελλάδα στα Τρωτά (VU) είδη.

Άλλες ονομασίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον ελλαδικό χώρο, η Πετροπέρδικα απαντά και με τις ονομασίες Βουνίσια, Ορεινή Πέρδικα[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. BirdLife International (2012). «Alectoris graeca». IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. International Union for Conservation of Nature. http://www.iucnredlist.org/details/22678684. Ανακτήθηκε στις 26 November 2013. 
  2. Lars, Svensson (2015). Τα Πουλιά της Ελλάδας της Κύπρου και της Ευρώπης. Ελλάδα: Bonnier Fakta, σελ. σ. 54. ISBN 978-960-6861-33-8. 
  3. Σουπιωνά, Άννα (1983). Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια. Ελλάδα: Εκδοτική Αθηνών, σελ. σ. 262. 
  4. «ΤΟ "ΚΟΚΚΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΩΝ ΖΩΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ"». http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=TPsw%2b3PNVX8%3d&tabid=518&language=el-GR. 
  5. Τμήμα, Δασικών Εφαρμογών (2013). Κυνηγετικός Οδηγός. Ελλάδα: Εθνικό Τυπογραφείο, σελ. σ. 18.