Αχίλλειο Λακωνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 36°26′10″N 22°28′58″E / 36.43611°N 22.48278°E / 36.43611; 22.48278

Αχίλλειο Λακωνίας
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αχίλλειο Λακωνίας
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ΕνότηταΛακωνίας
ΔήμοςΑνατολικής Μάνης
Δημοτική Ενότητα Ανατολικής Μάνης
ΚοινότηταΛαγίας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοπόννησος
ΝομόςΛακωνίας
Υψόμετρο100
Πληθυσμός0 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.23 062
Τηλ. κωδ.+27330

Το Αχίλλειο είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λαγίας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. [2][3] Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. [4][5]

  • Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους. [2]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Αχίλλειο είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας, στην ευρύτερη περιοχή της Μάνης. Βρίσκεται στο άκρο της χερσονήσου της Μάνης, πολύ κοντά στο ακρωτήριο Ταίναρο και στο Πόρτο Κάγιο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει 96 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. [4][5][6][7][8]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [9][10][11]
Έτος Πληθυσμός
1991 26
2001 6
2011 0
Πραγματικός (de facto) [4][5][2]
Έτος Πληθυσμός
1961 40
1971 3
1981 37
1991 26
2001 14
2011 0

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1845 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαγείας (Λαγίας) του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον, τέως, νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαγίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λαγίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. [3]

Παραδοσιακός οικισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Αχίλλειο, παρότι εγκαταλελειμμένο σύμφωνα με την απογραφή του 2011, κτισμένο σε απόκρημνη, ειδυλλιακή τοποθεσία με θέα στον Λακωνικό κόλπο και το Ταίναρο, είναι από τα ομορφότερα χωριά της Μάνης. Εκτεινόμενο γύρω και μέσα στον περίβολο του βυζαντινού κάστρου, με σύνολο πύργων και πυργόσπιτων σε αμφιθεατρική διάταξη με την χαρακτηριστική μανιάτικη αρχιτεκτονική μορφολογία του 18ου - 19ου αιώνα, έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. [12]

Αξιοθέατα και διατηρητέα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το μεσαιωνικό κάστρο στο βόρειο τμήμα του οικισμού. Διασώζει μέρος των τειχών του, πιθανότατα έργο του Γουλιέλμου DE VILLEHARDOUIN, περί το 1250, με σκοπό να εξουσιάζει τη Mάνη. H κάτοψη παρουσιάζει κλειστό ακανόνιστο σχήμα. Tα τείχη του είναι από λιθοδομή με πρόσμιξη κεραμιδιών και έχουν πολεμότρυπες σε διάφορα σημεία τους. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο
  • Η εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Είναι μεταβυζαντινών χρόνων, σταυροειδής με οκταγωνικό τρούλλο και ημικυκλική κόγχη ιερού. Στο υπέρθυρο της δυτικής πόρτας υπάρχει πλάκα με εγχάρακτη επιγραφή «1780 ΠAΠAKΩNΣTANTHΣ». Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο
  • Η εκκλησία Κοίμησης της Θεοτόκου
  • Η πηγή με την πέτρινη βρύση
  • Η παραλία «Κάλαμος», νότια του οικισμού

[8][13][14]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
  • Google Earth
  • eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]