Αγερανός Λακωνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 36°41′45″N 22°31′39″E / 36.69583°N 22.52750°E / 36.69583; 22.52750

Αγερανός
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αγερανός
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ΕνότηταΛακωνίας
ΔήμοςΑνατολικής Μάνης
Δημοτική ΕνότηταΓυθείου
ΚοινότηταΝεοχωρίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοπόννησος
ΝομόςΛακωνίας
Υψόμετρο50
Πληθυσμός15 (de facto) (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΑγερανοί
Ταχ. κωδ.23 200

Ο Αγερανός είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Νεοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (πρώην δήμου) δήμου Γυθείου) του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. [1][2] Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. [3][4]

  • Ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός, λόγω των πυργόσπιτων και των εκκλησιών που υπάρχουν εκεί. [5]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αγερανός είναι παραθαλάσσιος οικισμός της νοτιοδυτικής Λακωνίας. Βρίσκεται στον βορειοδυτικό μυχό του Λακωνικού Κόλπου, πάνω σε μικρό ακρωτήριο που χωρίζει τους όρμους Επάνω και Κάτω Βαθύ, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει περίπου 49 χλμ. Ν. ΝΑ. της Σπάρτης. [5][6][3][4][7][8]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [9][10][11]
Έτος Πληθυσμός
1991 5
2001 13
2011 14
Πραγματικός (de facto) [12][13] [1]
Έτος Πληθυσμός
1961 43
1971 25
1981 13
1991 5
2001 14
2011 15

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως Αγερανοί και προσαρτήθηκε στον δήμο Τευθρώνης του νομού Λακωνίας. Καταργήθηκε το 1879 για να επανασυσταθεί το 1949 ως Αγερανός και να προσαρτηθεί στην κοινότητα Νεοχωρίου. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νεοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Γυθείου. Με το ΦΕΚ 87Α – 7/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γυθείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. [2]

Αξιοθέατα και διατηρητέα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το πυργόσπιτο των Γρηγοράκηδων (Πύργος Αντωνόμπεη Γρηγοράκη), κατασκευής 1782. Μαζί με τα προσκτίσματα και τον περίβολό του αποτελεί αξιόλογο φρουριακό συγκρότημα και χαρακτηριστικό δείγμα της τοπικής μανιάτικης αρχιτεκτονικής. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο
  • Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, λιθόκτιστη, μονόχωρη, καμαροσκέπαστη με ημικυκλική αψίδα ιερού. Η θύρα και τα παράθυρα πλαισιώνονται από λαξευμένους πωρόλιθους. Σύμφωνα με τα κατασκευαστικά και μορφολογικά του στοιχεία θα πρέπει να χρονολογηθεί στα τελευταία χρόνια του 19ου αι. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο
  • Ο ναός των Ταξιαρχών, δίπλα στον πύργο των Γρηγοράκηδων. Είναι μονόχωρος, σταυροειδής με τρούλο και πεντάπλευρη κόγχη ιερού και χρονολογείται στα μεταβυζαντινά χρόνια. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο
  • Το πυργόσπιτο Τσικουριού
  • Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού

[14][7][15][16]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Google Earth
  • eetaa.gr