Αγία Κυριακή Κούνου Λακωνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 36°31′47″N 22°22′21″E / 36.52972°N 22.37250°E / 36.52972; 22.37250

Αγία Κυριακή Κούνου Λακωνίας
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Αγία Κυριακή Κούνου Λακωνίας
36°31′47″N 22°22′21″E
ΧώραΕλλάδα[1]
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Ανατολικής Μάνης
Γεωγραφική υπαγωγήΠελοπόννησος
Πληθυσμός0 (2011)
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κούνου, της δημοτικής ενότητας Οιτύλου του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου. [2].

Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. [3][4]

Στην απογραφή πληθυσμού του 2011, ο οικισμός καταγράφεται χωρίς μόνιμους κατοίκους.[2]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αγία Κυριακή βρίσκεται στη ΝΔ. Λακωνία, στη δυτική Μάνη (του Μεσσηνιακού Κόλπου), μετά τον όρμο του Μέζαπου και το ακρωτήριο Τηγάνι. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 140 και απέχει από τη Σπάρτη 90 χλμ. περίπου, προς τα ΝΝΔ. [5][6][3][4][7]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1991 2001 2011
- 8 0

[8]

Πραγματικός (De Facto)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1991 2001 2011
- 20 0

[3][4][8]

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός είχε αναγνωριστεί από το 1835 αλλά καταργήθηκε το 1951. Το 2001 επαναναγνωρίστηκε και προσαρτήθηκε στο δήμο Οιτύλου

  • Με το ΦΕΚ 87Α – 7/06/2010 αποσπάστηκε από το δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στο δήμο Ανατολικής Μάνης

(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=14708)

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το ξωκκλήσι της Παναγίας της Αγήτρ(ι)ας (Οδηγήτριας), εξαιρετικής ομορφιάς, χωμένο μέσα στα βράχια, που δύσκολα διακρίνεται από μακριά. Βρίσκεται ΒΔ. του οικισμού σε επιβλητική ορθοπλαγιά που δεσπόζει πάνω από την απόκρημνη ακτή. Είναι βυζαντινό εκκλησάκι του 13ου αιώνα, περίπου, σταυροειδούς ρυθμού με τρούλο, μαρμάρινα ανάγλυφα και σκαλιστά επιδαπέδια μοτίβα και αγιογραφίες που όμως έχουν ξεθωριάσει. Θεωρείται από τα ομορφότερα ελληνικά ξωκκλήσια, απόλυτα εναρμονισμένο με το φυσικό του περιβάλλον. Έχει το χαρακτηριστικό προσωνύμιο «Η Αγήτρια της Σκιάς», επειδή βρίσκεται χωμένο στη σκιά των βράχων, σχεδόν όλες τις ώρες της ημέρας.
  • Το Ακρωτήρι Τηγάνι, χαρακτηριστικού μακρόστενου σχήματος, όπου σώζονται ερείπια κάστρου

[9][10][11]

Εκδηλώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η γιορτή της Παναγίας της Αγήτρ(ι)ας, στις 23 Αυγούστου

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
  • eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]