Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μακαριστός
Στυλιανός
Αρχιεπίσκοπος πρώην Αυστραλίας
Stylianos Harkianakis.jpg
Από1975
Έως2019
ΠροκάτοχοςΙεζεκιήλ
ΔιάδοχοςΜακάριος
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση29 Δεκεμβρίου 1935
Ρέθυμνο
Θάνατος25 Μαρτίου 2019 (83 ετών)
Σίδνεϊ
ΕθνικότηταΕλληνική
ΔόγμαΧριστιανός Ορθόδοξος
Πρώην τίτλοςΤιτουλάριος Μητροπολίτης Μιλητουπόλεως (1970-1975)

Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός Χαρκιανάκης (Ρέθυμνο, 29 Δεκεμβρίου 1935 - Σίδνεϊ, 25 Μαρτίου 2019) ήταν Ελληνορθόδοξος Επίσκοπος.

Κατείχε επίσης, τη θέση του ιδρυτικού και μονίμου προέδρου της Μόνιμης Επιτροπής των Ορθόδοξων Εκκλησιών στην Αυστραλία και Κοσμήτορας της Ελληνορθόδοξης Θεολογικής Σχολής του Αγίου Ανδρέα.

Ήταν θεολόγος, ειδικευμένος στην Εκκλησιολογία και βραβευμένος ποιητής.

Πέθανε στις 25 Μαρτίου 2019 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας σε ηλικία 83 ετών μετά από μάχη με τον καρκίνο.[1]

Σύνοψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης στις 29 Δεκεμβρίου 1935. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από όπου αποφοίτησε το 1958. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1957 και ιερέας το 1958. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη συστηματική θεολογία και τη φιλοσοφία της θρησκείας στη Βόννη της Γερμανίας, από το 1958 έως το 1966. Στους διδασκάλους του συμπεριλαμβανόταν ο Καρδινάλιος Γιόζεφ Ράτσινγκερ, ο οποίος αργότερα έγινε ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄. Έγραψε τη διατριβή του στην ιδέα πως η Ορθόδοξη Εκκλησία κατείχε το αλάθητο όταν ενεργούσε από κοινού με συνοδικότητα (π.χ. τα Οικουμενικά Συμβούλια). Τη περίοδο αυτή, η ιδέα του αλάθητου φαινόταν πως ανήκε αποκλειστικά στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, και ήταν εντελώς ξένη στην Ορθόδοξη.[2][3]

Το 1965, ενώ ολοκλήρωνε τις μεταπτυχιακές του σπουδές, ανακυρήχθηκε καθηγητής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1966 ορίστηκε ηγούμενος στη Μονή Βλατάδων στη Θεσσαλονίκη. Ήταν ιδρυτικό μέλος, στη συνέχεια αντιπρόεδρος και εν τέλει πρόεδρος, του Πατριαρχικού Ινστιτούτου Πατερικών Μελετών στη μονή. Από το 1969 έως το 1975, δίδαξε συστηματική θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.[2][3]

Το 1970, εξελέγη Τιτουλάριος Μητροπολίτης Μιλητουπόλεως (ενώ παρέμενε στην Ιερά Μονή Βλατάδων) ως έξαρχος υπεύθυνος για θέματα που απασχολούσαν τη βόρεια Ελλάδα και το Άγιον Όρος.[3]

Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1975, ο Στυλιανός Χαρκιανάκης εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας και Έξαρχος Ωκεανίας. Κατέχοντας αυτή τη θέση, συμμετείχε σε αρκετούς διαλόγους μεταξύ της Ορθοδοξίας και άλλων Χριστιανικών ομάδων. Η πλέον περίοπτη θέση που κατείχε ήταν αυτή του αντιπροέδρου του θεολογικού διαλόγου με τη Ρωμαικαθολική Εκκλησία, αλλά και ως αντιπρόεδρος με τις Αγγλικανικές εκκλησίες.[2][3]

Δίδαξε θεολογία και πνευματικότητα στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ από το 1975 έως το 2019. Το 1986, αναγορεύθηκε ο πρώτος κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Αγίου Ανδρέα. Επίσης, κατείχε τη θέση του διδάκτορα στη Συστηματική Θεολογία.[3]

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1973, του απονεμήθηκε το Διεθνές βραβείο Χέρντερ. Επίσης του απονεμήθηκε το Βραβείο Ποίησης από την Ακαδημία Αθηνών το 1980, ως ένας αξιοσημείωτος ποιητής με εκτενή βιβλιογραφία. Το 1985 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ από το Πανεπιστήμιο του Λούμπλιν στη Πολωνία. Ακόμη, ένα από τα ποιήματα του, το «Μετά Εφιάλτου», μελοποιήθηκε από τον Κώστα Τσικαδέρη.[2] Το 2014 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης.[4]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]