Αλμυροπόταμος Εύβοιας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°16′15″N 24°11′21″E / 38.27083°N 24.18917°E / 38.27083; 24.18917

Αλμυροπόταμος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αλμυροπόταμος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΕύβοιας
ΔήμοςΚαρύστου
Δημοτική ΕνότηταΣτυρέων
Γεωγραφία και στατιστική
Έκταση19,282 (η κοινότητα) χλμ2
Υψόμετρο141
Πληθυσμός410 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.34015
Τηλ. κωδ.+30 22230
https://almiropotamos.gr

Ο Αλμυροπόταμος είναι πεδινό χωριό της νότιας Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.[1]

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλμυροπόταμος βρίσκεται σε απόσταση 53 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου) και 77 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα. Στη δυτική άκρη του περνάει η ΕΟ Αλιβερίου - Καρύστου, βόρεια είναι οι Ζάρακες, νοτιοανατολικά τα Μεσοχώρια και δυτικά η Παναγία που αποτελεί επίνειο και παραλία του. Το χωριό είναι κτισμένο σε μια βραχώδη πλαγιά, σε υψόμετρο 141 μέτρα[2], με θέα τη μικρή κοιλάδα που διαρρέεται από τον χείμαρρο Διπόταμο. Το όνομά του οφείλεται σε μια πλούσια φυσική πηγή νερού, τη "Μεγάλη Φλέβα", η οποία αναβλύζει από τα ασβεστολιθικά πετρώματα κοντά στην παραλία και τα γλυκά νερά της οποίας κάνουν το νερό της θάλασσας υφάλμυρο (γλυφό)[3]. Ως οικισμός αναφέρεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας και υπάρχει επίσημη αναφορά του για πρώτη φορά το 1546, σε τουρκικό φορολογικό κατάστιχο στο οποίο καταγράφεται ως γεωργικός οικισμός των γειτονικών χωριών Ζάρκα (Ζάρακες) και Μεσοχώρια.

Παλαιολιθικά ευρήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα βόρεια και προς τους Ζάρακες, μετά από παλαιοντολογικές έρευνες του Πανεπιστημίου Αθηνών (μεταξύ 1916 και 1966), έχουν βρεθεί σημαντικά ευρήματα απολιθωμένων θηλαστικών που ανήκουν στη λεγόμενη "Πικερμική Πανίδα" (βλ. Μειόκαινο). Ανασκάφηκαν απολιθώματα 28 διαφορετικών ειδών ζώων (μαμούθ, δεινοθηρίων, ιππαρίων, μαστοδόντων κλπ.) που η ηλικία τους προσδιορίζεται περίπου στα οκτώ εκατομμύρια έτη και τα οποία σήμερα φυλάσσονται στο Παλαιοντολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Γεωλογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Μονάχου.[4]

Διοικητικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας το 1835, να προσαρτάται στον τότε δήμο Στυρέων. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.[5] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Παναγία και την Καβαλλιανή αποτελούν την τοπική κοινότητα Αλμυροποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 410 κατοίκους ενώ ως οικισμός 102.[6]. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 19,282 χμ² (2011). [7]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [8][9][10]
Έτος Πληθυσμός
1991 193 (417)
2001 145 (456)
2011 102 (410)
Πραγματικός (de facto) [11][12][7]
Έτος Πληθυσμός
1961 398 (456)
1971 293 (382)
1981 246 (371)
1991 188 (510)
2001 159 (543)
2011 114 (438)

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 113, τομ. 4. 
  2. «Αλμυροπόταμος ΕΥΒΟΙΑΣ, Δήμος ΚΑΡΥΣΤΟΥ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021. 
  3. Γκότση, Φυλλένια (20 Ιουνίου 2021). «Αλμυροπόταμος: Το γραφικό «ψαροχώρι» της Εύβοιας με τα πιο… ήρεμα νερά!». Newsbomb. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021. 
  4. «Αλμυροπόταμος Εύβοιας - Νότια Evia almyropotamos». almiropotamos.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021. 
  5. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10653 (σελ. 179 του pdf)
  7. 7,0 7,1 https://www.statistics.gr/2011-census-pop-hous
  8. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf
  9. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdf
  10. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdf
  11. ΠΛ 2:556
  12. ΠΛΜ 7:105

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)