Αλιμιά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 36°16′05″N 27°42′12″E / 36.2681°N 27.7033°E / 36.2681; 27.7033

Αλιμιά
Αλιμιά
Γεωγραφία
Αρχιπέλαγος Αιγαίο Πέλαγος
Νησιωτικό σύμπλεγμα Δωδεκάνησα
Έκταση 7,427 χλμ2
Υψόμετρο 274 μ
Χώρα
Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου
Νομός Δωδεκανήσου
Δημογραφικά
Πληθυσμός 0 (απογραφής 2001)

Η Αλιμιά ή Αλιμνιά είναι ελληνικό νησί του Αιγαίου, το οποίο βρίσκεται στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Ρόδου και Χάλκης, στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων. Η επιφάνεια του νησιού είναι 7,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει μήκος ακτών 21 χιλιόμετρα. Το νησί διατηρούσε έναν μικρό πληθυσμό μέχρι την περίοδο του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες παραμένει ακατοίκητο.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το νησί αναφέρεται από τον Πλίνιο με το όνομα Ευλίμνια, όνομα που σχετίζεται με τους δύο μεγάλους όρμους του νησιού,το Εμπορειό και τον Άγιο Γεώργιο, στην ανατολική και δυτική πλευρά του νησιού που αποτελούν ασφαλή φυσικά λιμάνια. Η χρήση τους στην αρχαιότητα επιβεβαιώνεται από τα εντυπωσιακά, λαξευμένα στο βράχο, νεώρια, που χρονολογούνται στην ελληνιστική περίοδο όταν ανήκε στο Ροδιακό κράτος.[1] Την ελληνιστική περίοδο, οπότε και άκμασε το Ροδιακό κράτος, το νησί οχυρώθηκε με την κατασκευή φρουρίου και χρησιμοποιήθηκε ως αγκυροβόλιο και παρατηρητήριο του Ροδιακού στόλου.[2]Το ελληνιστικό κάστρο διασώζεται μέχρι σήμερα στα ανατολικά της υψηλότερης κορυφής του νησιού.[3] Τμήμα του ελληνιστικού κάστρου χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του μεσαιωνικού, κάστρου που χτίστηκε το 1475, όταν την Ρόδο και τα γύρω νησιά κατείχαν οι Ιωαννίτες Ιππότες.[2] Στην ακτή του Εμπορειού έχουν βρεθεί τάφοι ρωμαϊκών χρόνων και είναι ορατοί αρχαίοι τοίχοι και η θεμελίωση παλαιοχριστιανικής βασιλικής.[4]

Ο οικισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός της Αλιμιάς είναι χτισμένος στο βάθος του μεγαλύτερου όρμου του νησιού. Περιλαμβάνει αρκετά κτίσματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι ερειπωμένα λόγω της εγκατάλειψης του οικισμού από την δεκαετία του 1940. Αν και εγκαταλελειμμένος, ο οικισμός έχει κηρυχθεί παραδοσιακός, από το 1978. [5]

Βορειοδυτικά του οικισμού, σε μικρή απόσταση από την ακτή υπάρχει μικρή λίμνη με αλμυρό νερό, που αποτελεί έναν από τους 37 φυσικούς υγροτόπους των Δωδεκανήσων.[6][7]

Φυσικό περιβάλλον[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αλιμιά ήταν ενταγμένη στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών "Natura 2000" ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ)[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Καλλιόπη Μπαϊράμη, ΄΄Αλιμνιά΄΄, στο:Ανδρέας Βλαχόπουλος (επίμ.), Αρχαιολογία-νησιά του Αιγαίου,εκδ.Μέλισσα,Αθήνα,2005,σελ.373
  2. 2,0 2,1 2,2 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ - Αλιμιά
  3. Τα Νέα -Διακοπές, Χάλκη
  4. Καλλιόπη Μπαϊράμη, όπ.π.
  5. ΦΕΚ 594Δ/13-11-1978
  6. Καθημερινή, WWF, Απογραφή των υγροτόπων των νησιών του Αιγαίου
  7. Ροδιακή, Θα καταγραφούν οι υγροβιότοποι στα νησιά της Δωδεκανήσου