Λέβιθα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°00′25″N 26°27′36″E / 37.00694°N 26.46000°E / 37.00694; 26.46000 (Λέβιθα)

Λέβιθα
Levitha.jpg
Γεωγραφία
ΑρχιπέλαγοςΑιγαίο Πέλαγος
Νησιωτικό σύμπλεγμαΔωδεκάνησα
Έκταση9,121 km2
Υψόμετρο130 μ
Υψηλότερη κορυφήΒάρδια
Χώρα
ΠεριφέρειαΝοτίου Αιγαίου
ΝομόςΔωδεκανήσου
ΔήμοςΛέρου
Δημογραφικά
Πληθυσμός13 (απογραφής 2011)

Τα Λέβιθα είναι ένα νησί του Αιγαίου στα Δωδεκάνησα[1][2].

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Λέβιθα βρίσκονται στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Δωδεκανήσων και Κυκλάδων. Απέχει 8 ναυτικά μίλια από την Αμοργό και 6 ναυτικά μίλια από την Κίναρο. Η επιφάνεια του νησιού είναι 9,121 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει μήκος ακτών 34 χιλιόμετρα.[3] Ο πληθυσμός της ήταν 8 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ενώ σε αυτή του 2011 το νησί εμφανίζεται ακατοίκητο[4]. Το νησί κατοικείται από μία μόνο οικογένεια (Οικογένεια Καμπόσου, Πατμιακής καταγωγής) που συντηρεί τους οικισμούς του, εκτρέφει ζώα και λειτουργεί ταβέρνα για τα θαλάσσια σκάφη που προσαράζουν στους όρμους του νησιού.[5] Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Λέρου αν και για αιώνες ανήκε στο περιουσιολόγιο της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου της Πάτμου. Έχει έντονα δαντελωτές ακτές στις οποίες σχηματίζονται βαθείς κόλποι, που μοιάζουν με μικρά φιορδ. Οι κολπίσκοι του νησιού παρέχουν ασφαλές αγκυροβόλιο σε διερχόμενα πλοιάρια.

Η Λέβιθα διαθέτει έναν μικρό οικισμό που βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο του νησιού. Οι λιγοστοί κάτοικοι της συντηρούν κάποιους χώρους διαμονής και εστιάσης καθώς το νησί δέχεται ολιγομελείς ομάδες τουριστών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Συνδέεται ακτοπλοϊκώς με την Πάτμο, μία φορά την εβδομάδα.[3]

Η Λέβιθα είναι ενταγμένη στο Δίκτυο Natura 2000 μαζί με την βόρεια Αμοργό και την νησίδα Κίναρο.[6] Είναι επίσης μία από τις σημαντικές περιοχές για την προστασία των πουλιών και έχει ενταχθεί στις δράσεις για την προστασία του Μαυροπετρίτη και του Αιγαιόγλαρου.[3][7]

Μετά το 15ο αιώνα, η Λέβιθα αναδείχθηκε σε προσκυνηματικό τόπο των θρησκειών του αιγαιακού χώρου. Καθολικοί και ορθόδοξοι τιμούσαν εκεί τον Άγιο Γεώργιο, ενώ οι μουσουλμάνοι τον Koc Baba, άγιο που, σύμφωνα με την παράδοση, είχε φονεύσει μυθικά τέρατα, όπως και ο Άγιος Γεώργιος. [8]

Τον Οκτώβριο του 1943 έγινε μάχη μεταξύ Νεοζηλανδών καταδρομέων των βρετανικών στρατευμάτων της Λέρου με τους Γερμανούς του φυλακίου της Λέβιθας[9].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου». www.pnai.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2018. 
  2. «ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΗΜΟΥ ΛΕΡΟΥ - LEROS.GR». www.leros.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2018. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού Λέβιθα
  4. «Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2018. 
  5. «Ταξίδι στα Λέβιθα και την Κίναρο - thalassamedia.gr». Νοέμβριος 2013. 
  6. Υπουργείο Περιβάλλοντος, Βόρεια Αμοργός, Λέβιθα, Κίναρος[νεκρός σύνδεσμος]
  7. Ορνιθολογική, Κίναρος, Λέβιθα και βραχονησίδες
  8. M.E. Wiesner-Hanks (2008) Πρώιμη Νεώτερη Ευρώπη (1450 - 1789), σ. 461
  9. «Η μάχη για τη Λέβιθα». tolmwnnika.blogspot.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2018.