Αλεξέι Ναβάλνι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλεξέι Ναβάλνι
Alexey Navalny 2017.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Алексей Анатольевич Навальный (Ρωσικά)
Γέννηση4  Ιουνίου 1976[1][2]
Butyn
ΚατοικίαΜόσχα
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσία (από 1991)
ΘρησκείαΟρθόδοξη Εκκλησία
Ορθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΡωσικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά
Αγγλικά
ΣπουδέςFinance University under the Government of the Russian Federation (1999–2001)[3][4]
Πανεπιστήμιο Γέιλ (έως 2010)[5]
Ρωσικό Πανεπιστήμιο της Φιλίας των Λαών[6]
Yale World Fellows
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδικηγόρος[7]
πολιτικός ακτιβιστής[7]
μπλόγκερ[8][9][7]
συγγραφέας
ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων
πολιτικός[7]
video blogger
γενικός διευθυντής
επιχειρηματίας[10]
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
ΕργοδότηςAnti-corruption Foundation
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΓιάμπλοκο, Progress Party και Russia of the Future
Οικογένεια
ΣύζυγοςYulia Navalnaya[11]
ΑδέλφιαOleg Navalny[12][13]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςThe BOBs[14][15]
YouTube Creator Awards
Ιστότοπος
navalny.com
Υπογραφή
Signature of Alexey Navalny.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αλεξέι Ανατόλιεβιτς Ναβάλνι (ρωσικά: Алексе́й Анато́льевич Нава́льный‎, γεννηθείς στις 4 Ιουνίου 1976) είναι Ρώσος δικηγόρος και πολιτικός ακτιβιστής.[16] Συμμετέχει τακτικά στη Ρωσική Πορεία από το 2009, είναι ένα από τα γνωστότερα πρόσωπα στην Ρωσία, στα εγχώρια και διεθνή μέσα, ως κριτικός της διαφθοράς και του ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Έχει οργανώσει διαδηλώσεις υπέρ των μεταρρυθμίσεων και κατά της διαφθοράς, τον Πούτιν και τους συμμάχους του. Επίσης συμμετείχε στις εκλογές για την δημαρχία της Μόσχας. Το 2012, η Wall Street Journal τον περιέγραψε ως "τον άνθρωπο που ο Βλαντίμιρ Πούτιν φοβάται περισσότερο".[17]

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ναβάλνι έχει περιγράψει τον εαυτό του ως εθνικιστή δημοκράτη. Είναι μέλος του Ρωσικού Αντιπολιτευτικού Συντονιστικού Συμβουλίου και επικεφαλής του κόμματος Προόδου.[18] Τον Σεπτέμβριο του 2013 συμμετείχε στις δημαρχικές εκλογές της Μόσχας με την υποστήριξη του Κόμματος Λαϊκής Ελευθερίας. Στις εκλογές κέρδισε το 27% των ψήφων και βγήκε δεύτερος μετά τον τρέχοντα δήμαρχο Σεργκέι Σομπιάνιν. Ο Ναβάλνι και οι σύμμαχοι του επέμεναν ότι ο πραγματικός αριθμός ψήφων του Ναβάλνι ήταν υψηλότερος και ότι οι αρχές προέβησαν σε νοθεία για να αποτρέψουν επαναληπτική εκλογή.[19]

Ο Ναβάλνι έγινε γνωστός μέσα από το ιστολόγιο του στο LiveJournal, αλλά αργότερα έγινε μέλος του YouTube όπου έχει 2.9 εκατομμύρια συνδρομητές, ενώ συμμετέχει και στο Twitter όπου έχει πάνω από 2.1 εκατομμύρια ακολούθους.[20][21] Έχει χρησιμοποιήσει το ιστολόγιο του και τους λογαριασμούς του σε YouTube και Twitter για να δημοσιεύσει βίντεο και έγγραφα για τη διαφθορά από Ρώσους αξιωματούχους, να διοργανώσει διαμαρτυρίες και να προωθήσει τις υποψηφιότητες του στις εκλογές. Είναι ενεργός στα μέσα ενημέρωσης: το 2011, σε μια ραδιοφωνική συνέντευξη, αποκάλεσε το κυβερνών κόμμα της Ρωσίας, Ενωμένη Ρωσία, "κόμμα απατεώνων και κλεφτών", σύνθημα το οποίο κέρδισε σημαντική απήχηση στο ρωσικό λαό. Το 2011, ίδρυσε το Ίδρυμα κατά της διαφθοράς.

Ο Ναβάλνι έχει συλληφθεί αρκετές φορές από τις ρωσικές αρχές.[22] Έχει καταδικαστεί δύο φορές με αναστολή, μία φορά τον Ιούλιο του 2013 και άλλη μια φορά τον Δεκέμβριο του 2014. Οι διάρκειες των ποινών ήταν 5 και 3,5 χρόνια, αντίστοιχα.[23][24][25][26] Θεωρείται ότι οι κατηγορίες του είναι κατασκευασμένες λόγω του ακτιβισμού του[27], ενώ σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων οι καταδίκες παραβίαζαν το δικαίωμα του Ναβάλνι για δίκαιη δίκη. Το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Μεμόριαλ τον θεωρεί.πολιτικό κρατούμενο.[28] Τον Φεβρουάριο του 2014 ο Ναβάλνι τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό και του επετράπη να έχει επαφή μόνο με την οικογένεια του.

Τον Μάρτιο του 2017, ο Αλεξέι Ναβάλνι και το Ίδρυμα κατά της διαφθοράς δημοσίευσαν ένα ντοκιμαντέρ στο οποίο κατηγορούν τον πρώην πρόεδρο και νυν πρωθυπουργό της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, για διαφθορά.[29]

Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Ναβάλνι ξεκίνησε την εκστρατεία του για τις προεδρικές εκλογές του 2018, αλλά η εγγραφή του αποκλείστηκε από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Ρωσίας τον Δεκέμβριο του 2017. Έκανε έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας αλλά η έφεση του απορρίφθηκε.[30][31] Αυτός και οι υποστηρικτές του έχουν συλληφθεί και είναι θύματα επιθέσεων σε αρκετές περιπτώσεις κατά την προεκλογική εκστρατεία. Τον Μάιο του 2018, ο Ναβάλνι καταδικάστηκε σε 30 μέρες φυλάκιση επειδή συμμετείχε σε μη αδειοδοτημένη διαδήλωση κατά του Πούτιν στη Μόσχα. Ο Ναβάλνι καταδίκασε την απόφαση.[32]

Νοσηλεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 20 Αυγούστου 2020 ο Ναβάλνι μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο σε σταθερή αλλά κρίσιμη κατάσταση έπειτα από ύποπτη δηλητηρίασή του στη διάρκεια πτήσης από το Τομσκ στη Μόσχα. [33] Φημολογίες κάνουν λόγο για πιθανή δηλητηρίασή του από τους αντιπάλους του.[34]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 1024799212. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000029409. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. aif.ru/dontknows/1225952.
  4. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  5. worldfellows.yale.edu/person/alexey-navalny/. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  6. aif.ru/dontknows/1225952. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 www.bbc.com/news/world-europe-16057045. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  8. navalny.com/about/.
  9. Ανακτήθηκε στις 20  Σεπτεμβρίου 2020.
  10. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  11. www.goodhouse.ru/stars/zvezdnye-istorii/ya-ochen-tebya-lyublyu-istoriya-yulii-navalnoy-zheny-kotoraya-ne-boitsya-i-verit/. Ανακτήθηκε στις 30  Σεπτεμβρίου 2020.
  12. «Freiheit sieht anders aus». d:Q18695686. 30  Δεκεμβρίου 2014.
  13. www.sueddeutsche.de/politik/putin-kritiker-nawalny-verurteilt-freiheit-sieht-anders-aus-1.2285842. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  14. www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/russia/8948414/Bloggers-who-are-changing-the-face-of-Russia-as-the-Snow-Revolution-takes-hold.html. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  15. thebobs.com/russian/?s=rospil. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  16. Carl Schreck (9 Μαρτίου 2010). «Russia's Erin Brockovich: Taking On Corporate Greed». Time. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 February 2011. https://web.archive.org/web/20110214231042/http://www.time.com/time/world/article/0%2C8599%2C1970475%2C00.html. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2011. 
  17. Matthew Kaminski (3 Μαρτίου 2012). «The Man Vladimir Putin Fears Most (the weekend interview)». The Wall Street Journal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιανουαρίου 2015. https://web.archive.org/web/20150102042232/http://www.wsj.com/articles/SB10001424052970203986604577257321601811092. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2012. 
  18. "Russian blogger Alexei Navalny in spotlight after arrest". The Washington Post.
  19. Englund, Will (9 Σεπτεμβρίου 2013). «Kremlin critic Alexei Navalny has strong showing in Moscow mayoral race, despite loss». The Washington Post. https://www.washingtonpost.com/world/kremlin-critic-alexei-navalny-has-strong-showing-in-moscow-mayoral-race-despite-loss/2013/09/09/dc9504e4-1924-11e3-a628-7e6dde8f889d_story.html. 
  20. Kim, Lucian (8 Φεβρουαρίου 2018). «Banned From Election, Putin Foe Navalny Pursues Politics By Other Means». NPR. https://www.npr.org/sections/parallels/2018/02/08/584369719/banned-from-election-putin-foe-navalny-pursues-politics-by-other-means. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2018. 
  21. Sebastian, Clare (12 Ιουνίου 2017). «Alexey Navalny and Russia's YouTube insurgency». CNN. https://www.cnn.com/2017/06/11/europe/russia-navalny-youtube-protests/index.html. 
  22. «Russian opposition leader Navalny faces third inquiry». BBC News. 24 December 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 December 2012. https://web.archive.org/web/20121225183605/http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-20836116. . BBC. 24 Δεκεμβρίου 2012. Retrieved 25 Δεκεμβρίου 2012.
  23. Brumfield, Ben; Phil Black (18 July 2013). «Report: Stark Putin critic Navalny hit with criminal conviction». CNN. http://edition.cnn.com/2013/07/18/world/europe/russia-navalny-case/index.html. Ανακτήθηκε στις 18 July 2013. 
  24. David M. Herszenhorn (18 Ιουλίου 2013) "Russian Court Convicts Opposition Leader". The New York Times
  25. Englund, Will (19 Ιουλίου 2013). «In Russia, activist Alexei Navalny freed one day after conviction». The Washington Post. 
  26. Andrew E. Kramer (16 Οκτωβρίου 2013) Navalny Is Spared Prison Term in Russia. The New York Times.
  27. MacFarquhar, Neil; Nechepurenko, Ivan (8 Φεβρουαρίου 2017). «Aleksei Navalny, Viable Putin Rival, Is Barred From a Presidential Run». The New York Times. https://www.nytimes.com/2017/02/08/world/europe/russia-aleksei-navalny-putin.html. 
  28. «Радио ЭХО Москвы :: Новости / Правозащитный центр Мемориал признал Алексея Навального политическим заключенным». Echo.msk.ru. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2013. 
  29. «Navalny's Anti-Corruption Fund Accuses Medvedev of Secret Massive Estate». Foreign Policy. 2 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2017. 
  30. https://www.rferl.org/a/russia-supreme-court-rejects-navalny-appeal/28959277.html
  31. «Kremlin queries legality of boycott call». BBC News. 26 Δεκεμβρίου 2017. https://www.bbc.com/news/world-europe-42486355. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2017. 
  32. Polina Ivanova (15 Μαΐου 2018). «Russian opposition leader Navalny jailed for 30 days over protest». Reuters. 
  33. «Russian opposition leader Alexei Navalny 'poisoned'». BBC News. 20 Αυγούστου 2020. 
  34. Outspoken Putin critic Alexey Navalny hospitalized after suspected poisoning - CNN Video, https://www.cnn.com/videos/world/2020/08/20/russia-opposition-leader-alexey-navalny-hospitalized-suspected-poisoning-chance-intl-hnk-vpx.cnn, ανακτήθηκε στις 2020-08-20