Αλεξέι Ναβάλνι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλεξέι Ναβάλνι
Alexey Navalny (cropped) 2.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Алексей Анатольевич Навальный (Ρωσικά)
Γέννηση4  Ιουνίου 1976[1][2]
Butyn[3]
ΚατοικίαΜόσχα
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσία (από 1991)
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΡωσικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά[4]
Αγγλικά[4]
ΣπουδέςΟικονομικό Πανεπιστήμιο υπό την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1999–2001)[5][6]
Πανεπιστήμιο Γέιλ (έως 2010)[7]
Ρωσικό Πανεπιστήμιο της Φιλίας των Λαών[8]
Yale World Fellows
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός[9][10]
δικηγόρος[11][12]
ακτιβιστής[13]
ΕργοδότηςΊδρυμα κατά της διαφθοράς
Aeroflot (2012–2013)[14][15]
Αξιοσημείωτο έργοΤο κρυφό παλάτι του Πούτιν
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΓιάμπλοκο, Progress Party και Russia of the Future
Ποινική κατάσταση
Κατηγορίες εγκλήματοςlarceny
Απάτη
Οικογένεια
ΣύζυγοςYulia Navalnaya (από 2000)[16]
ΑδέλφιαOleg Navalny[17][18]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαηγέτης πολιτικού κόμματος (από 2013, Russia of the Future)[19]
ΒραβεύσειςPerson of the Year (2009)[20]
FP Top 100 Global Thinkers (2011)[21]
Prize of the Platform of European Memory and Conscience (2015)[22]
Time 100 (2017)[23]
Gold Play Button (2018)[24]
Courage Award (2021)[25]
Boris Nemtsov Prize (2021)[26]
Βραβείο του Ιππότη της Ελευθερίας (2021)
Βραβείο Ζαχάρωφ (Οκτώβριος 2021)[27][28]
M100 Media Award (6  Οκτωβρίου 2021)[29]
The BOBs[30][31]
Boris Nemtsov Foundation for Freedom
Silver Play Button
Ιστότοπος
navalny.com
Υπογραφή
Signature of Alexei Navalny.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αλεξέι Ανατόλιεβιτς Ναβάλνι (ρωσικά: Алексе́й Анато́льевич Нава́льный‎, γεννηθείς στις 4 Ιουνίου 1976) είναι Ρώσος δικηγόρος και πολιτικός ακτιβιστής.[32] Συμμετέχει τακτικά στη Ρωσική Πορεία από το 2009, είναι ένα από τα γνωστότερα πρόσωπα στην Ρωσία, στα εγχώρια και διεθνή μέσα, ως κριτικός της διαφθοράς και του ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Έχει οργανώσει διαδηλώσεις υπέρ των μεταρρυθμίσεων και κατά της διαφθοράς, τον Πούτιν και τους συμμάχους του. Επίσης συμμετείχε στις εκλογές για την δημαρχία της Μόσχας. Το 2012, η Wall Street Journal τον περιέγραψε ως "τον άνθρωπο που ο Βλαντίμιρ Πούτιν φοβάται περισσότερο".[33] Για τους αγώνες του για τα ανθρώπινα δικαιώματα τιμήθηκε με το βραβείο Ζαχάροφ τον Οκτώβριο του 2021.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ναβάλνι έχει περιγράψει τον εαυτό του ως εθνικιστή δημοκράτη. Είναι μέλος του Ρωσικού Αντιπολιτευτικού Συντονιστικού Συμβουλίου και επικεφαλής του κόμματος Προόδου.[34] Τον Σεπτέμβριο του 2013 συμμετείχε στις δημαρχικές εκλογές της Μόσχας με την υποστήριξη του Κόμματος Λαϊκής Ελευθερίας. Στις εκλογές κέρδισε το 27% των ψήφων και βγήκε δεύτερος μετά τον τρέχοντα δήμαρχο Σεργκέι Σομπιάνιν. Ο Ναβάλνι και οι σύμμαχοι του επέμεναν ότι ο πραγματικός αριθμός ψήφων του Ναβάλνι ήταν υψηλότερος και ότι οι αρχές προέβησαν σε νοθεία για να αποτρέψουν επαναληπτική εκλογή.[35]

Ο Ναβάλνι έγινε γνωστός μέσα από το ιστολόγιο του στο LiveJournal, αλλά αργότερα έγινε μέλος του YouTube όπου έχει 2.9 εκατομμύρια συνδρομητές, ενώ συμμετέχει και στο Twitter όπου έχει πάνω από 2.1 εκατομμύρια ακολούθους.[36][37] Έχει χρησιμοποιήσει το ιστολόγιο του και τους λογαριασμούς του σε YouTube και Twitter για να δημοσιεύσει βίντεο και έγγραφα για τη διαφθορά από Ρώσους αξιωματούχους, να διοργανώσει διαμαρτυρίες και να προωθήσει τις υποψηφιότητες του στις εκλογές. Είναι ενεργός στα μέσα ενημέρωσης: το 2011, σε μια ραδιοφωνική συνέντευξη, αποκάλεσε το κυβερνών κόμμα της Ρωσίας, Ενωμένη Ρωσία, "κόμμα απατεώνων και κλεφτών", σύνθημα το οποίο κέρδισε σημαντική απήχηση στο ρωσικό λαό. Το 2011, ίδρυσε το Ίδρυμα κατά της διαφθοράς.

Ο Ναβάλνι έχει συλληφθεί αρκετές φορές από τις ρωσικές αρχές.[38] Έχει καταδικαστεί δύο φορές με αναστολή, μία φορά τον Ιούλιο του 2013 και άλλη μια φορά τον Δεκέμβριο του 2014. Οι διάρκειες των ποινών ήταν 5 και 3,5 χρόνια, αντίστοιχα.[39][40][41][42] Θεωρείται ότι οι κατηγορίες του είναι κατασκευασμένες λόγω του ακτιβισμού του[43], ενώ σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων οι καταδίκες παραβίαζαν το δικαίωμα του Ναβάλνι για δίκαιη δίκη. Το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Μεμόριαλ τον θεωρεί.πολιτικό κρατούμενο.[44] Τον Φεβρουάριο του 2014 ο Ναβάλνι τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό και του επετράπη να έχει επαφή μόνο με την οικογένεια του.

Τον Μάρτιο του 2017, ο Αλεξέι Ναβάλνι και το Ίδρυμα κατά της διαφθοράς δημοσίευσαν ένα ντοκιμαντέρ στο οποίο κατηγορούν τον πρώην πρόεδρο και νυν πρωθυπουργό της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, για διαφθορά.[45]

Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Ναβάλνι ξεκίνησε την εκστρατεία του για τις προεδρικές εκλογές του 2018, αλλά η εγγραφή του αποκλείστηκε από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Ρωσίας τον Δεκέμβριο του 2017. Έκανε έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας αλλά η έφεση του απορρίφθηκε.[46][47] Αυτός και οι υποστηρικτές του έχουν συλληφθεί και είναι θύματα επιθέσεων σε αρκετές περιπτώσεις κατά την προεκλογική εκστρατεία. Τον Μάιο του 2018, ο Ναβάλνι καταδικάστηκε σε 30 μέρες φυλάκιση επειδή συμμετείχε σε μη αδειοδοτημένη διαδήλωση κατά του Πούτιν στη Μόσχα. Ο Ναβάλνι καταδίκασε την απόφαση.[48]

Δολοφονική επίθεση με Νοβιτσόκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 20 Αυγούστου 2020 ο Ναβάλνι μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο σε σταθερή αλλά κρίσιμη κατάσταση έπειτα από ύποπτη δηλητηρίασή του στη διάρκεια πτήσης από το Τομσκ στη Μόσχα. [49] Φημολογίες κάνουν λόγο για πιθανή δηλητηρίασή του από τους αντιπάλους του.[50] Η Γερμανία έστειλε αποστολή γιατρών στη Ρωσία και τελικά ο Ναβάλνι διακομίστηκε στο Βερολίνο και νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο του, όπου και διέφυγε τον κίνδυνο μετά από εκτεταμένη νοσηλεία εβδομάδων.[51]

Μετά τη νοσηλεία του στη Γερμανία, επέστρεψε αμέσως στη Ρωσία, αλλά συνελήφθη κατευθείαν από τις αρχές. Αυτό οδήγησε σε εκτεταμένες διαδηλώσεις και σε βίαια επεισόδια μεταξύ της ρωσικής αστυνομίας και οπαδών του Ναβάλνι.[52] Η ρωσική αστυνομία προχώρησε σε περισσότερες από 4.400 συλλήψεις και απέκλεισε το κέντρο πολλών πόλεων, μεταξύ αυτών και της πρωτεύουσας Μόσχας. Η σύζυγος του Αλεξέι Ναβάλνι, Γιούλια, συνελήφθη επίσης από την αστυνομία, προτού αφεθεί ελεύθερη λίγες ώρες αργότερα.[53]

Επιστροφή και σύλληψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Ιανουαρίου 2021 ο Ναβάλνι επέστρεψε από τη Γερμανία στη Ρωσία αεροπορικώς και συνελήφθη στον έλεγχο των διαβατηρίων.[54] Έπειτα από τη σύλληψή του ξέσπασαν μαζικές διαδηλώσεις στις 23 Ιανουαρίου 2021.[55][56]

Στις 2 Φεβρουαρίου αντικαταστάθηκε η προηγούμενη με αναστολή καταδίκη του από δικαστήριο της Μόσχας με ποινή φυλάκισης, που σημαίνει ότι θα εξέτιε ποινή 3,5 ετών σε σωφρονιστικό στρατόπεδο εργασίας.[57][58] Ο Ναβάλνι κατήγγειλε το βασανισμό του στη διάρκεια του εγκλεισμού του στο στρατόπεδο με τη στέρηση του ύπνου.Επίσης, οι ρωσικές αρχές του αρνήθηκαν ιατρική βοήθεια.[59][60] Στις 31 Μαρτίου ο Ναβάλνι ανακοίνωσε ότι κατέρχεται σε απεργία πείνας.[61] Η Διεθνής Αμνηστία κατηγόρησε τον Πούτιν ότι σκοτώνει αργά τον Ναβάλνι με βασανιστήρια και απάνθρωπη μεταχείριση στη φυλακή.[62][63]

Στις 19 Απριλίου ο Ναβάλνι μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο για κρατουμένους,[64]

Βραβεία και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ναβάλνι ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης για το 2021.[65][66] Τον Σεπτέμβριο του 2021 τιμήθηκε με το βραβείο του Ιππότη για την Ελευθερία.[67][68][69] Τιμήθηκε με το βραβείο Ζαχάροφ για τους αγώνες του εναντίον της διαφθοράς στη Ρωσία τον Οκτώβριο του 2021.[70]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 1024799212. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000029409. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. «Alexei Navalny: Russia's vociferous Putin critic».
  4. 4,0 4,1 viaf.org/viaf/254613339/.
  5. aif.ru/dontknows/1225952.
  6. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  7. worldfellows.yale.edu/person/alexey-navalny/. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  8. aif.ru/dontknows/1225952. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  9. www.bbc.com/news/world-europe-16057045. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  10. «Recuerdo mudo al opositor ruso asesinado Boris Nemtsov: "Venimos a mantener la esperanza"».
  11. www.bbc.com/news/world-europe-16057045. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  12. www.europarl.europa.eu/doceo/document/B-9-2021-0236_EN.html.
  13. www.bbc.com/russian/russia/2012/01/120120_times_navalny_2012.
  14. «Про Аэрофлот и Трансаэро». 1  Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14  Σεπτεμβρίου 2021.
  15. «Навальный взялся за "Аэрофлот"». 25  Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14  Σεπτεμβρίου 2021.
  16. www.goodhouse.ru/stars/zvezdnye-istorii/ya-ochen-tebya-lyublyu-istoriya-yulii-navalnoy-zheny-kotoraya-ne-boitsya-i-verit/. Ανακτήθηκε στις 30  Σεπτεμβρίου 2020.
  17. «Freiheit sieht anders aus». d:Q18695686. 30  Δεκεμβρίου 2014.
  18. www.sueddeutsche.de/politik/putin-kritiker-nawalny-verurteilt-freiheit-sieht-anders-aus-1.2285842. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  19. www.svoboda.org/a/25170815.html.
  20. «Персоны года — 2009: Частное лицо года». (Ρωσικά)
  21. www.foreignpolicy.com/articles/2011/11/28/the_fp_top_100_global_thinkers?page=0%2C23.
  22. www.memoryandconscience.eu/2015/05/07/prize-of-the-platform-of-european-memory-and-conscience-2015-awarded-in-budapest/. Ανακτήθηκε στις 11  Αυγούστου 2021.
  23. time.com/4815217/most-influential-people-internet/.
  24. daily.afisha.ru/news/15809-navalnyy-poluchil-zolotuyu-knopku-youtube/.
  25. www.genevasummit.org/awards/. Ανακτήθηκε στις 11  Αυγούστου 2021.
  26. nemtsovfund.org/2021/02/premiya-borisa-nemtsova-za-smelost-2021-prisuzhdena-alekseyu-navalnomu/. Ανακτήθηκε στις 11  Αυγούστου 2021.
  27. (Γερμανικά) tagesschau.de. www.tagesschau.de/ausland/europa/sacharow-preis-139.html. Ανακτήθηκε στις 20  Οκτωβρίου 2021.
  28. 1450810505271119879.
  29. www.m100potsdam.org/participants/preistraeger/alexei-nawalny-2/. Ανακτήθηκε στις 7  Οκτωβρίου 2021.
  30. www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/russia/8948414/Bloggers-who-are-changing-the-face-of-Russia-as-the-Snow-Revolution-takes-hold.html. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  31. thebobs.com/russian/?s=rospil. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2020.
  32. Carl Schreck (2010-03-09). «Russia's Erin Brockovich: Taking On Corporate Greed». Time. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-02-14. https://web.archive.org/web/20110214231042/http://www.time.com/time/world/article/0%2C8599%2C1970475%2C00.html. Ανακτήθηκε στις 2011-02-09. 
  33. Matthew Kaminski (2012-03-03). «The Man Vladimir Putin Fears Most (the weekend interview)». The Wall Street Journal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-01-02. https://web.archive.org/web/20150102042232/http://www.wsj.com/articles/SB10001424052970203986604577257321601811092. Ανακτήθηκε στις 2012-07-31. 
  34. «Russian blogger Alexei Navalny in spotlight after arrest». The Washington Post. 6 Δεκεμβρίου 2011. 
  35. Englund, Will (2013-09-09). «Kremlin critic Alexei Navalny has strong showing in Moscow mayoral race, despite loss». The Washington Post. https://www.washingtonpost.com/world/kremlin-critic-alexei-navalny-has-strong-showing-in-moscow-mayoral-race-despite-loss/2013/09/09/dc9504e4-1924-11e3-a628-7e6dde8f889d_story.html. 
  36. Kim, Lucian (2018-02-08). «Banned From Election, Putin Foe Navalny Pursues Politics By Other Means». NPR. https://www.npr.org/sections/parallels/2018/02/08/584369719/banned-from-election-putin-foe-navalny-pursues-politics-by-other-means. Ανακτήθηκε στις 2018-02-11. 
  37. Sebastian, Clare (2017-06-12). «Alexey Navalny and Russia's YouTube insurgency». CNN. https://www.cnn.com/2017/06/11/europe/russia-navalny-youtube-protests/index.html. 
  38. «Russian opposition leader Navalny faces third inquiry». BBC News. 2012-12-24. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-12-25. https://web.archive.org/web/20121225183605/http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-20836116. Ανακτήθηκε στις 2021-12-03. 
  39. Brumfield, Ben; Phil Black (2013-07-18). «Report: Stark Putin critic Navalny hit with criminal conviction». CNN. http://edition.cnn.com/2013/07/18/world/europe/russia-navalny-case/index.html. Ανακτήθηκε στις 2013-07-18. 
  40. David M. Herszenhorn (18 Ιουλίου 2013). «Russian Court Convicts Opposition Leader». The New York Times. 
  41. Englund, Will (19 Ιουλίου 2013). «In Russia, activist Alexei Navalny freed one day after conviction». The Washington Post. 
  42. Andrew E. Kramer (16 Οκτωβρίου 2013). «Navalny Is Spared Prison Term in Russia». The New York Times. 
  43. MacFarquhar, Neil; Nechepurenko, Ivan (2017-02-08). «Aleksei Navalny, Viable Putin Rival, Is Barred From a Presidential Run». The New York Times. https://www.nytimes.com/2017/02/08/world/europe/russia-aleksei-navalny-putin.html. 
  44. «Радио ЭХО Москвы :: Новости / Правозащитный центр Мемориал признал Алексея Навального политическим заключенным». Echo.msk.ru. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2013. 
  45. «Navalny's Anti-Corruption Fund Accuses Medvedev of Secret Massive Estate». Foreign Policy. 2 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2017. 
  46. https://www.rferl.org/a/russia-supreme-court-rejects-navalny-appeal/28959277.html
  47. «Kremlin queries legality of boycott call». BBC News. 2017-12-26. https://www.bbc.com/news/world-europe-42486355. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26. 
  48. Polina Ivanova (15 Μαΐου 2018). «Russian opposition leader Navalny jailed for 30 days over protest». Reuters. 
  49. «Russian opposition leader Alexei Navalny 'poisoned'». BBC News. 20 Αυγούστου 2020. 
  50. Outspoken Putin critic Alexey Navalny hospitalized after suspected poisoning - CNN Video, https://www.cnn.com/videos/world/2020/08/20/russia-opposition-leader-alexey-navalny-hospitalized-suspected-poisoning-chance-intl-hnk-vpx.cnn, ανακτήθηκε στις 2020-08-20 
  51. https://www.in.gr/2020/09/23/world/navalni-pire-eksitirio-pithani-pliris-anarrosi-lene-oi-giatroi/
  52. «Βίαια επεισόδια-Ρωσία: Τραυματισμοί και 2.000 συλλήψεις - Ελεύθερη η σύζυγος του Ναβάλνι (vid, pics)». ΣΚΑΪ. 23 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021. 
  53. «Κατά χιλιάδες οι συλλήψεις σε όλη τη Ρωσία στις διαδηλώσεις υπέρ του Ναβάλνι». News Break. 31 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021. 
  54. «Navalny Returns to Russia». The Moscow Times. 17 Ιανουαρίου 2021. 
  55. «Detentions and warnings over Navalny protests». BBC News. 23 Ιανουαρίου 2021. 
  56. «Russian Court Orders Navalny to Remain in Jail Ahead of Trial» (στα αγγλικά). Bloomberg.com. 2021-01-28. https://www.bloomberg.com/news/articles/2021-01-28/russian-police-detain-navalny-allies-ahead-of-sunday-s-protest. Ανακτήθηκε στις 2021-01-29. 
  57. «Суд отправил Алексея Навального в колонию». Meduza.io. 2 Φεβρουαρίου 2021. 
  58. «Alexei Navalny sentenced to prison term for violating probation as protesters detained». CBC. https://www.cbc.ca/news/world/russia-navalny-court-1.5897347. Ανακτήθηκε στις 2021-02-02. 
  59. «Navalny in 'Strong' Pain, Team Fears for His Life: Lawyer». The Moscow Times. 25 Μαρτίου 2021. 
  60. «Alexei Navalny says he is being 'tortured' in prison». Deutsche Welle. 25 Μαρτίου 2021. 
  61. «Putin critic Navalny on hunger strike over Russian prison treatment» (στα αγγλικά). BBC News. 2021-03-31. https://www.bbc.com/news/world-europe-56595560. Ανακτήθηκε στις 2021-03-31. 
  62. Zoe Gujral (7 Απριλίου 2021). «Amnesty: Russia 'slowly killing' Navalny through inhumane detention conditions». University of Pittsburgh School of Law. 
  63. «Amnesty International says Russia may be slowly killing Navalny». Reuters. 7 Απριλίου 2021. 
  64. «Russian prison service transfers Alexei Navalny to hospital». Deutsche Welle. 2021-04-19. https://www.dw.com/en/russian-prison-service-transfers-alexei-navalny-to-hospital/a-57248156. Ανακτήθηκε στις 2021-04-19. 
  65. «Flere fredsprisforslag før fristen gikk ut». Aftenposten. Norwegian News Agency. 2021-01-31. https://www.aftenposten.no/norge/politikk/i/jBL23A/flere-fredsprisforslag-foer-fristen-gikk-ut. 
  66. «Hektisk nomineringsaktivitet før fredsprisfrist». Dagsavisen. 2021-01-31. https://www.dagsavisen.no/nyheter/verden/hektisk-nomineringsaktivitet-for-fredsprisfrist-1.1827991. 
  67. «Alexey Navalny – 2021 Knight of Freedom awardee». Casimir Pulaski Foundation (στα Αγγλικά). 30 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021. 
  68. «Alexey Navalny – 2021 Knight of Freedom awardee». Warsaw Security Forum (στα Αγγλικά). 30 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021. 
  69. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα :7.
  70. Emmott, Robin (2021-10-20). «Kremlin critic Navalny wins EU rights prize for his "immense bravery"». Reuters. https://www.reuters.com/world/europe/russias-navalny-wins-eu-rights-prize-2021-10-20/. Ανακτήθηκε στις 2021-10-20.