Ρωσικές προεδρικές εκλογές (2018)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το ψηφοδέλτιο που χρησιμοποιήθηκε για τις εκλογές στις 18 Μαρτίου 2018

Οι ρωσικές προεδρικές εκλογές του 2018 έλαβαν χώρα το 2018.[1]

Νικητής αναδείχθηκε ο Βλαντιμίρ Πούτιν, με ποσοστό 76,65% των ψήφων από τον πρώτο γύρο.

Παρασκήνιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο

Ο Πρόεδρος της Ρωσίας εκλέγεται άμεσα για θητεία έξι ετών, αφού παρατάθηκε από τέσσερα χρόνια το 2008 κατά τη διάρκεια της θητείας του Ντμίτρι Μεντβέντεφ.[2] Σύμφωνα με το άρθρο 81 του Συντάγματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ένας υποψήφιος πρόεδρος πρέπει να είναι τουλάχιστον 35 ετών και πρέπει να έχει διαμείνει μόνιμα στη Ρωσία τα τελευταία 10 χρόνια και δεν μπορεί να υπηρετήσει περισσότερους από δύο θητείες διαδοχικά.[3] Τα κόμματα με αντιπροσώπευση στην Κρατική Δούμα είναι σε θέση να διορίσουν έναν υποψήφιο για να συμμετάσχει στις εκλογές, ενώ υποψήφιοι από επίσημα εγγεγραμμένα κόμματα που δεν είναι στο κοινοβούλιο πρέπει να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 100.000 υπογραφές. Οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι πρέπει να συγκεντρώνουν τουλάχιστον 300.000 υπογραφές, όχι περισσότερες από 7.500 από κάθε ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας[4] καθώς και από ομάδες δράσης αποτελούμενες από τουλάχιστον 500 άτομα.[5] Η διαδικασία υποψηφιότητας έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των χειμερινών διακοπών στη Ρωσία και η 31η Ιανουαρίου 2018 ήταν η τελευταία ημέρα υποβολής υπογραφών προς υποστήριξη των υποψηφίων.

Αλλαγή ημερομηνίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 3 Μαρτίου 2017, οι βουλευτές Αντρέι Κλίσας και Ανατόλι Σιρόκοφ υπέβαλαν στην Κρατική Δούμα σχέδια τροποποιήσεων της εκλογικής νομοθεσίας. Μία από τις τροπολογίες περιλαμβάνει τη μεταφορά των εκλογών από τη δεύτερη στην τρίτη Κυριακή του Μαρτίου, δηλαδή από τις 11 έως τις 18 Μαρτίου 2018.[6] Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 7 του ομοσπονδιακού νόμου της Ρωσίας αριθ. 19-ΦΖ, "Εάν η Κυριακή κατά την οποία πρόκειται να πραγματοποιηθούν οι προεδρικές εκλογές συμπίπτει με την ημέρα που προηγείται δημόσιας αργίας, ή η Κυριακή αυτή πέφτει την εβδομάδα, η Κυριακή δηλώνεται ως εργάσιμη ημέρα και οι εκλογές διορίζονται την επόμενη Κυριακή ". Η δεύτερη εβδομάδα του Μαρτίου περιλαμβάνει την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου), η οποία είναι επίσημη αργία στη Ρωσία.[7] Το νομοσχέδιο πέρασε χωρίς καθυστέρηση στη Κρατική Δούμα και το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας τον Μάιο του 2017 και υπογράφηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν την 1η Ιουνίου 2017.[8][9] Στις 15 Δεκεμβρίου, ο άνω θάλαμος της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης, το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας, επιβεβαίωσε επισήμως ότι η ημερομηνία των εκλογών θα είναι η 18η Μαρτίου 2018, αρχίζοντας επίσημα τη διαδικασία της εκστρατείας και της εγγραφής των υποψηφίων.[10] Αυτή η ημερομηνία είναι σημαντική στη χώρα, καθώς είναι η τέταρτη επέτειος της προσάρτησης της Κριμαίας στη Ρωσία.[11]

Συνολικά, 97.000 εκλογικά τμήματα ήταν ανοικτά σε όλη τη χώρα από τις 08:00 έως τις 20:00 τοπική ώρα.[12]

Πρόταση των υποψηφίων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ελεύθερη πρόσβαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στην Κρατική Δούμα και / ή τα νομοθετικά σώματα τουλάχιστον τους ενός τρίτου των ομοσπονδιακών υποκειμένων μπορούν να διορίσουν υποψήφιο χωρίς να συγκεντρώσουν υπογραφές. Τα παρακάτω κόμματα μπορούσαν να διορίσουν υποψηφίους χωρίς να συγκεντρώσουν υπογραφές: Πολιτική Πλατφόρμα, Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας, Μια Δίκαιη Ρωσία, Ρόντινα και την Ενωμένη Ρωσία.

Την 1η Ιουλίου 2017, ο πρόεδρος του Ρόντινα Αλεξέι Ζουράβλιοφ ανακοίνωσε ότι το κόμμα θα υποστηρίξει μόνο τον τρέχων πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν στις εκλογές.[13] Στις 11 Δεκεμβρίου, ο ηγέτης της Πολιτικής Πλατφόρμας Ριφάτ Σαϊχουτντίνοφ δήλωσε επίσης ότι το κόμμα του θα υποστηρίξει τον Πούτιν.[14] Στις 24 Δεκεμβρίου, ο ηγέτης του Μια Δίκαιη Ρωσία Σεργκέι Μιρόνοφ σχολίασε ότι το κόμμα δεν πρόκειται να παρουσιάσει υποψήφιο. Το ανώτερο μέλος του κόμματος Μιχαήλ Γιεμελιάνοφ επιβεβαίωσε ότι το κόμμα θα υποστηρίξει την υποψηφιότητα του Πούτιν.[15]

Αμφισβητούμενη πρόσβαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα άτομα που ανήκουν σε ένα κόμμα χωρίς έδρες στην Κρατική Δούμα έπρεπε να συγκεντρώσουν 105.000 υπογραφές για να γίνουν υποψήφιοι, ενώ αυτοί που συμμετέχουν ως ανεξάρτητοι έπρεπε να συγκεντρώσουν 315.000 και επίσης να σχηματίσουν μια ομάδα ακτιβιστών αποτελούμενης από τουλάχιστον 500 άτομα.[16] Πολλαπλοί πολιτικοί σχολιαστές, συμπεριλαμβανομένης της Ιρίνα Χακαμάντα, μίλησαν για τη δυσκολία συγκέντρωσης υπογραφών χωρίς την υποστήριξη ενός πολιτικού κόμματος, ένα εμπόδιο που αμφισβητεί πολλούς από τους ισχυρισμούς του μεγάλου αριθμού ανθρώπων που δήλωσαν ότι θα συμμετέχουν στις εκλογές ως ανεξάρτητοι.[17] Ωστόσο, σύμφωνα με την πρόεδρο της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής Έλλα Παμφίλοβα, οι συνθήκες για αμφισβητούμενος υποψήφιους ήταν ευκολότερες από ποτέ, επειδή αυτοί οι πιθανοί υποψήφιοι δεν χρειαζόταν πλέον να συλλέξουν 1.000.000 υπογραφές. Η Παμφίλοβα προέβλεψε λανθασμένα ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν ακόμη περισσότεροι υποψήφιοι σε αυτές τις εκλογές από ό, τι το 2000, όταν 11 υποψήφιοι διεκδίκησαν την προεδρία (ο μεγαλύτερος αριθμός υποψηφίων στην ιστορία των προεδρικών εκλογών στη Ρωσία).[18]

Προκριματικές εκλογές κόμματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κόμμα Ανάπτυξης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούλιο του 2017, το Κόμμα Ανάπτυξης ανακοίνωσε ότι θα διοργανώσει δημοσκοπήσεις για να επιλέξει έναν υποψήφιο για την προεδρία. Τέσσερις υποψήφιοι συμμετείχαν στις προκριματικές εκλογές: Οξάνα Ντμιτρίγιεβα, Ντμίτρι Ποταπένκο, Ντμίτρι Μαρινίτσεφ και Αλεξάντερ Χουρούτζι. Η ψηφοφορία διενεργήθηκε μέσω του διαδικτύου από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο του 2017.[19]

Στις 10 Αυγούστου 2017, ο γραμματέας Τύπου του κόμματος δήλωσε στα ΜΜΕ ότι τα αποτελέσματα των προκριματικών εκλογών θα ληφθούν υπόψη στο συνέδριο του κόμματος που θα διεξαχθεί για να αποφασίσει τον υποψήφιο για το Κόμμα Ανάπτυξης. Ωστόσο, ο νικητής των προκριματικών εκλογών δεν θα εγγυηθεί ο ίδιος το δικαίωμα να συμμετέχει εξ ονόματος του κόμματος.[20]

Στις 26 Νοεμβρίου, ανακοινώθηκε ότι το κόμμα θα ορίσει τον Μπόρις Τίτοφ, ο οποίος δεν συμμετείχε στις εκλογές. Σύμφωνα με ένα πρόσωπο από την ηγεσία του κόμματος, κανένας από τους προτεινόμενους υποψήφιους δεν ήταν σε θέση να λάβει επαρκή υποστήριξη.[21]

Αριστερό Μέτωπο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 2 Νοεμβρίου 2017, το Αριστερό Μέτωπο με επικεφαλής τον Σεργκέι Ουντάλτσοφ ξεκίνησε διαδικτυακές εκλογές για το διορισμό ενός υποψηφίου. Οι προκριματικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν σε δύο γύρους, ο πρώτος γύρος διεξήχθη από τις 2 έως τις 23 Νοεμβρίου και ο δεύτερος γύρος από τις 24 έως τις 30 Νοεμβρίου.

Ο πρώτος γύρος περιελάμβανε 77 υποψηφίους, οι οποίοι εκπροσώπησαν διάφορα αριστερά πολιτικά κόμματα και οργανώσεις, όπως ο Πάβελ Γκρουντίνιν, ο Γιούρι Μπόλντιρεφ, ο Γκενάντι Ζιουγκάνοφ, ο Σεργκέι Μιρόνοφ (ο οποίος αργότερα υποστήριξε τον Βλάντιμιρ Πούτιν), ο Σεργκέι Γκλάζιεφ (ο οποίος αργότερα προτάθηκε ως υποψήφιος από τη Ρωσική Πανλαϊκή Ένωση), η Ναταλία Λιτσιτσίνα (η οποία αργότερα διορίστηκε ως υποψήφιος από το Ρωσικό Ενωμένο Εργατικό Μέτωπο), τον Μαξίμ Σουράικιν (ο οποίος προτάθηκε ως υποψήφιος από τους Κομμουνιστές της Ρωσίας) και άλλοι.[22]

Ο Μπόλντιρεφ και ο Γκρούντινιν συμμετείχαν στον δεύτερο γύρο, τον οποίο κέρδισε ο Γκρούντινιν, ο οποίος συγκέντρωσε 4.086 ψήφους (58.4%).[23]

Στα τέλη Δεκεμβρίου 2017, ο Γκρούντιν διορίστηκε επίσημα ως υποψήφιος από το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Τρίτη Δύναμη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμετέχοντες των προκριματικών εκλογών της Τρίτης Δύναμης

Το μπλοκ Τρίτη Δύναμη διεξήγαγε προκριματικές εκλογές μεταξύ υποψηφίων από δέκα μη κοινοβουλευτικά κόμματα για να διορίσει προεδρικούς υποψήφιους. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, οι προκριματικές εκλογές θα καθορίσουν τέσσερις προεδρικούς υποψηφίους που εκπροσωπούν διαφορετικές απόψεις.[24][25]

Η επίσημη παρουσίαση των υποψηφίων πραγματοποιήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2017. Οι υποψήφιοι περιελάμβαναν τους: Αντρέι Μπογκντάνοφ, Αντρέι Γκετμανόφ, Όλγα Ονιστσένκο, Στάνισλαβ Πολλιστσούκ, Σιραζντίν Ραμαζάνοφ, Ιλντάρ Ρεζιάποφ, Βιατσεσλάβ Σμιρνόφ, Ιρίνα Βολίνετς και Αλεξέι Ζολοτούχιν.[26]

Ωστόσο, το μπλοκ απέτυχε να προσδιορίσει έναν σαφή νικητή, τότε όλοι οι υποψήφιοι, εκτός από την Όλγα Ονιστσένκο, δήλωσαν ότι θα συμμετάσχουν στις εκλογές. Αργότερα όμως όλοι οι υποψήφιοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν.[27][28][29]

Υποψήφιοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτοί οι υποψήφιοι έχουν επίσημα καταχωρηθεί από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (ΚΕΕ). Οι υποψήφιοι παρατίθενται με τη σειρά που εμφανίζονται στο ψηφοδέλτιο (αλφαβητική σειρά στα ρωσικά).[30]

Όνομα υποψηφίου, ηλικία, πολιτικό κόμμα Πολιτικά αξιώματα Εκστρατεία Λεπτομέρειες Ημερομηνία εγγραφής
Σεργκέι Μπαμπούριν (59)

Ρωσική Πανλαϊκή Ένωση

Бабурин Сергей Николаевич (cropped).jpg Ρωσική Πανλαϊκή Ένωση Λαϊκός Αντιπρόσωπος της Ρωσίας (1990-1993) Αντιπρόσωπος της Κρατικής Δούμας (1994-2000, 2003-2007) Ηγέτης της Ρωσικής Πανλαϊκής Ένωσης (2011-σήμερα) Бабурин 2018 (2).png(ΕκστρατείαΙστοσελίδα) Στις 22 Δεκεμβρίου 2017, η ρωσική Πανλαϊκή Ένωση όρισε τον Σεργκέι Μπαμπούριν ως προεδρικό υποψήφιο.[31] Στις 24 Δεκεμβρίου, ο Μπαμπούριν υπέβαλε έγγραφα εγγραφής στη ΚΕΕ.[32] Η ΚΕΕ απέρριψε την υποψηφιότητα του Μπαμπούριν στις 25 Δεκεμβρίου, επειδή διαπίστωσε παραβιάσεις στις πληροφορίες που παρασχέθηκαν σχετικά με 18 εκπροσώπους από τους 48 του κόμματός του.[33] Ο Μπαμπούριν υπέβαλε εκ νέου τα έγγραφα και εγκρίθηκε από την ΚΕΕ.[34] 7 Φεβρουαρίου 2018[35]
Πάβελ Γκρουντίνιν (57)

Κομμουνιστικό Κόμμα

Pavel Grudinin Moscow asv2018-01 (cropped).jpg Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας Αντιπρόσωπος της Δούμας της Περιφέρειας Μόσχας (1997–2011) GRU logo.png(ΕκστρατείαΙστοσελίδα) Παρά το γεγονός ότι ο αρχηγός του Κομμουνιστικού Κόμματος και ο πολυετής υποψήφιος Γκενάντι Ζιουγκάνοφ δήλωσε ότι ο διορισμός του υποστηρίχθηκε από όλες τις αριστερές δυνάμεις και ότι θα συμμετάσχει στις εκλογές εξ ονόματος του κόμματος, το παράρτημα Ζιγκουλιόφσκ του κόμματος ψήφισε υπέρ της υποψηφιότητας του Πάβελ Γκρουντίνιν, κέρδισε επίσης τις προκριματικές εκλογές του Αριστερού Μετώπου, ενός συμμαχισμού αριστερών κομμάτων χωρίς εκπροσώπηση στην Κρατική Δούμα. Ο Γκρούτινιν δεν αμφισβήτησε το διορισμό του από το Κομμουνιστικό Κόμμα.[36] Στις 21 Δεκεμβρίου 2017 αναφέρθηκε ότι ο Ζιουγκάνοφ πρότεινε να διορίσει τον Γκρούντινιν.[37] Αρχικά, το Κομμουνιστικό Κόμμα και οι Εθνικές Πατριωτικές Δυνάμεις της Ρωσίας (ΕΠΔΡ) σχεδίαζαν να διορίσουν έναν μόνο υποψήφιο: τον Γκρούντινιν (υποστηριζόμενο από τους κομμουνιστές) ή τον Γιούρι Μπολντίρεφ (υποστηριζόμενος από τη ΕΠΔΡ). Ο Μπολντίρεφ συμμετείχε επίσης στις προκριματικές εκλογές του Αριστερού Μετώπου, στις οποίες έχασε στον δεύτερο γύρο από τον Γκρούντινιν.[38] Σύμφωνα με τον Αντιπρόσωπο Αλεξάντερ Γιούστσενκο, ο Ζιουγκάνοφ ήταν ακόμα μεταξύ των υποψηφίων για το διορισμό. Ονόμασε από τους άλλους υποψηφίους ως Γιούρι Αφόνιν, Σεργκέι Λεβτσένκο και Λεονίντ Καλάσνικοφ. Στις 22 Δεκεμβρίου, ο Ζιουγκάνοφ , ο Λεβτσένκο και ο Καλάσνικοφ απέσυραν τις υποψηφιότητές τους και ο Ζιουγκάνοφ απέρριψε τις υποψηφιότητες του Αφόνιν και του Μπολντίρεφ, αφήνοντας τον Γκρουντίνιν ως μοναδικό υποψήφιο.[39] Ο Γκρουντίνιν διορίστηκε επίσημα στο συνέδριο του κόμματος στις 23 Δεκεμβρίου.[40] Ο Ζιουγκάνοφ είναι επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Γκρουντίνιν.[41] Ο Γκρουντίνιν υπέβαλε έγγραφα εγγραφής στη ΚΕΕ στις 28 Δεκεμβρίου [42] και στις 9 Ιανουαρίου 2018.[43] 12 Ιανουαρίου 2018[44]
Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι (71)

Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας

Vladimir Zhirinovsky in 2015.jpg Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας Αντιπρόσωπος της Κρατικής Δούμας (1993–σήμερα) Επικεφαλής του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας (1991–σήμερα) (Εκστρατεία) Τον Ιούνιο του 2015 ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι δήλωσε ότι σχεδιάζει να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές, αλλά τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ο πολιτικός είπε ότι το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα ίσως "θα επιλέξει ένα πιο αποτελεσματικό πρόσωπο".[45][46] Ήδη τον Μάρτιο του 2016, ανακοίνωσε τα ονόματα εκείνων που ήταν πιθανόν να διοριστούν ως υποψήφιοι από το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα. Αυτό περιλάμβανε τον Αναπληρωτή Πρόεδρο της Κρατικής Δούμας Ιγκόρ Λεμπέντεφ ή τους βουλευτές Μιχαήλ Ντεγκτιάρεφ, Γιάροσλαβ Νίλοφ και Αλεξέι Ντιντένκο.[47] Στις 28 Οκτωβρίου 2016, ο επίσημος διαδικτυακός τόπος του ΦΔΚΡ δημοσίευσε μια δήλωση που ανέφερε ότι το κόμμα θα ορίσει τον Ζιρινόφσκι ως υποψήφιο για την προεδρία.[48][49] Αυτή είναι η πέμπτη φορά που προτείνεται για πρόεδρος από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης (και για έκτη φορά γενικά). Ο Ζιρινόφσκι διορίστηκε επίσημα από το κόμμα του στο 31ο συνέδριο του στις 20 Δεκεμβρίου 2017.[50] Υπέβαλε στην ΚΕΕ ορισμένα από τα έγγραφα που απαιτούνται για την εγγραφή την επόμενη μέρα,[51] και τα υπόλοιπα στις 27 Δεκεμβρίου.[52] Στα 71, ο Ζιρινόφσκι είναι το παλαιότερο πρόσωπο που θα συμμετάσχει στις εκλογές για πρόεδρο στη Ρωσία.[53] 29 Δεκεμβρίου 2017[54]
Βλαντιμίρ Πούτιν(65)

Ανεξάρτητος

Vladimir Putin (2018-03-01) 03 (cropped).jpg Ανεξάρτητος Πρόεδρος της Ρωσίας (2000-2008 και 2012-σήμερα) Πρωθυπουργός της Ρωσίας (1999-2000 και 2008-2012) Ηγέτης της Ενωμένης Ρωσίας (2008-2012) Διευθυντής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (1998-1999) Putin 2018 logo (2).jpg(ΕκστρατείαΙστοσελίδα) Στις 6 Δεκεμβρίου 2017 ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε ότι θα συμμετέχει στις εκλογές για δεύτερη συνεχή θητεία.[55] Ο Πούτιν ανακοίνωσε ότι θα συμμετέχει ως ανεξάρτητος στην ετήσια συνέντευξη Τύπου του στις 14 Δεκεμβρίου.[56] Η ομάδα δράσης του Πούτιν υπέβαλε επισήμως την υποψηφιότητά του στη Μόσχα στις 26 Δεκεμβρίου.[57] Ο Πούτιν υπέβαλε έγγραφα εγγραφής στην ΚΕΕ την επόμενη μέρα.[58] Η ΚΕΕ ενέκρινε τα έγγραφά του στις 28 Δεκεμβρίου.[59] Στις 29 Ιανουαρίου ο Πούτιν παρέδωσε τις υπογραφές στην ΚΕΕ. Μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου είχαν επαληθευθεί - μόνο 232 υπογραφές κρίθηκαν άκυρες.[60] 6 Φεβρουαρίου 2018[61]
Ξένια Σόμπτσακ (36)

Πολιτική Πρωτοβουλία

Ksenia Sobchak 2017.jpg Αστική Πρωτοβουλία κανένα Sobchak 2018 logo.png(ΕκστρατείαΙστοσελίδα) Ανακοινώτρια ειδήσεων στη τηλεόραση, ακτιβίστρια της αντιπολίτευσης και η δημοσιογράφος. Η Ξένια Σόμπτσακ ανακοίνωσε ότι θα συμμετέχει στις εκλογές για πρόεδρο τον Οκτώβριο του 2017.[62] Η Σόμπτσακ είναι η πρώτη γυναίκα υποψήφια σε 14 χρόνια και ο νεαρότερος υποψήφιος που θα συμμετάσχει από το 2004.[63][64] Η Σόμπτσακ διορίστηκε από την Αστική Πρωτοβουλία στο συνέδριο του κόμματος στις 23 Δεκεμβρίου και έγινε μέλος του κόμματος.[65] Η Σόμπτσακ υπέβαλε έγγραφα εγγραφής στη ΚΕΕ στις 25 Δεκεμβρίου.[66] Τα έγγραφά της εγκρίθηκαν από τη ΚΕΕ στις 26 Δεκεμβρίου.[67] 8 Φεβρουαρίου 2018[68]
Μαξίμ Σουράικιν (39)

Κομμουνιστές της Ρωσίας

Maksim Suraykin.jpg Κομμουνιστές της Ρωσίας Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής των Κομμουνιστών της Ρωσίας (2012–σήμερα) (Εκστρατεία) Η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος Κομμουνιστών της Ρωσίας ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του προέδρου της, Μαξίμ Σουράικιν, ως υποψήφιου για τις εκλογές τον Φεβρουάριο του 2017. Ο Σουράικιν δήλωσε ότι σκοπεύει να έρθει τουλάχιστον στη δεύτερη θέση και να νικήσει το μεγαλύτερο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.[69] Η ΚΡ πρότεινε τον Σουράικιν στο κομματικό συνέδριο στη Μόσχα στις 24 Δεκεμβρίου.[70] Κατέθεσε έγγραφα εγγραφής με την ΚΕΕ την ίδια ημέρα.[71] Τα έγγραφα του Σουράικιν εγκρίθηκαν από την ΚΕΕ στις 25 Δεκεμβρίου.[72] 8 Φεβρουαρίου 2018[73]
Μπόρις Τίτοφ (57) Κόμμα Ανάπτυξης Борис Титов.jpg Κόμμα Ανάπτυξης Επικεφαλής του Κόμματος Ανάπτυξης (2016–σήμερα), Προεδρικός Επίτροπος για τα Δικαιώματα των Επιχειρηματιών Titov 2018 logo.png(ΕκστρατείαΙστοσελίδα) Ο αρχηγός του Κόμματος Ανάπτυξης, Προεδρικός Επίτροπος για τα Δικαιώματα των Επιχειρηματιών, Μπόρις Τίτοφ δήλωσε ότι θα συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές στις 26 Νοεμβρίου 2017. Αρχικά το κόμμα διεξήγαγε προκριματικές εκλογές στις οποίες ο Τίτοφ δεν συμμετείχε, ωστόσο, σύμφωνα με την ηγεσία του κόμματος, κανένας από τους υποψήφιους έλαβε επαρκή υποστήριξη.[74] Ο Τίτοφ αναγορεύτηκε επίσημα από το κόμμα του στις 21 Δεκεμβρίου.[75] Υπέβαλε στην ΚΕΕ τα έγγραφα που απαιτούνται για την εγγραφή την επόμενη μέρα.[76] Τα έγγραφα του Τίτοφ εγκρίθηκαν από τη ΚΕΕ στις 25 Δεκεμβρίου.[77] 7 Φεβρουαρίου 2018[78]
Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι (65)

Γιάμπλοκο

Γιάμπλοκο Πρόεδρος του Γιάμπλοκο (1993–2008), Αντιπρόσωπος της Κρατικής Δούμας (1993–2003), Αντιπρόσωπος της Νομθετικής Συνέλευσης της Αγίας Πετρούπολης(2011–2016) Yavlinsky 2018 1.png(ΕκστρατείαΙστοσελίδα) Οι προτάσεις ότι ο Γιαβλίνσκι θα συμμετέχει στις εκλογές για πρόεδρο το 2018 έγιναν για πρώτη φορά το 2013,και ανακοινώθηκε ως υποψήφιος από το κόμμα Γιάμπλοκο σε συνέλευση τον Φεβρουάριο του 2016, αφού προηγουμένως ήταν υποψήφιος του κόμματος για την προεδρία το 1996 και το 2000. Τις εβδομάδες που ακολούθησαν την ανακοίνωση ξεκίνησε νωρίς την εκστρατεία για τις εκλογές ταξιδεύοντας σε πολλές πόλεις σε ολόκληρη τη χώρα. Το Γιάπλοκο όρισε ως υποψήφιο τον Γιαβλίνσκι στο συνέδριό του στις 22 Δεκεμβρίου.[79] Υπέβαλε στην ΚΕΕ τα έγγραφα που απαιτούνται για την εγγραφή την επόμενη μέρα.[80] Τα έγγραφα του Γιαβλίνσκι εγκρίθηκαν από την ΚΕΕ στις 25 Δεκεμβρίου.[81] 7 Φεβρουαρίου 2018[82]

Γραφικό χρονολόγιο υποψηφίων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκστρατεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σεργκέι Μπαμπούριν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο της εκστρατείας του Μπαμπούριν

Ο Σεργκέι Μπαμπούριν προτάθηκε στο συνέδριο του κόμματος στις 22 Δεκεμβρίου 2017.[83] Στις 24 Δεκεμβρίου, ο Μπαμπούριν υπέβαλε έγγραφα εγγραφής στη ΚΕΕ.[84] Ωστόσο, η ΚΕΕ απέρριψε την προσφορά του Μπαμπούριν στις 25 Δεκεμβρίου, επειδή αναγνώρισε παραβιάσεις στις πληροφορίες που δόθηκαν σχετικά με 18 από τους 48 αντιπροσώπους του κόμματός του.[85] Στις 29 Δεκεμβρίου, ο Baburin επαναϋπέβαλε τα έγγραφα και εγκρίθηκε από την ΚΕΕ.[86]

Η Ρωσική Πανλαϊκή Ένωση άρχισε να συλλέγει υπογραφές για την υποστήριξη του Μπαμπούριν στις 9 Ιανουαρίου 2018. Οι υπογραφές συγκεντρώθηκαν σε 56 ομοσπονδιακά υποκείμενα.[87][88] Στις 30 Ιανουαρίου 2018 ο Σεργκέι Μπαμπούριν παρέδωσε τις υπογραφές στην ΚΕΕ. Όταν οι δοκιμές αποκάλυψαν ότι οι άκυρες υπογραφές αποτελούσαν το 3.28% των συνολικών υπογραφών, αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Σεργκέι Μπαμπούριν να γίνει δεκτός στις εκλογές.[89][90]

Πάβελ Γκρουντίνιν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο της εκστρατείας του Γκρουντίνιν

Στα τέλη Νοεμβρίου, ο Πάβελ Γκρούντινιν κέρδισε τις προκριματικές εκλογές του Αριστερού Μετώπου, έναν συνασπισμό αριστερών κομμάτων χωρίς εκπροσώπηση στην Κρατική Δούμα. Κάποιο τμήμα του Κομμουνιστικού Κόμματος ψήφισε υπέρ της υποψηφιότητας του Γκρούντινιν, και δεν υπήρξε άρνηση του διορισμού του από το Κομμουνιστικό Κόμμα.[91] Παρά το γεγονός ότι στις αρχές Νοεμβρίου ο πρώτος γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Γκενάντι Ζιουγκάνοφ δήλωσε ότι ο διορισμός του υποστηρίζεται από όλες τις αριστερές οργανώσεις, τα ΜΜΕ θεώρησαν ότι αυτή ήταν η επίσημη δήλωση του Ζιουγκάνοφ για συμμετοχή στις εκλογές. Ωστόσο, αργότερα, ο Ζιουγκάνοφ το αρνήθηκε, λέγοντας ότι η επίσημη απόφαση θα ληφθεί στο συνέδριο του κόμματος τον Δεκέμβριο. Στις 21 Δεκεμβρίου αναφέρθηκε ότι ο Ζιουγκάνοφ πρότεινε να διοριστεί ο Γκρούντινιν.[92] Αρχικά, το Κομμουνιστικό Κόμμα και οι Εθνικές Πατριωτικές Δυνάμεις της Ρωσίας (ΕΠΔΡ) σχεδίαζαν να διορίσουν έναν μόνο υποψήφιο: τον Γκρουντίνιν (υποστηριζόμενο από τους κομμουνιστές) ή τον Γιούρι Μπόλντιρεφ (υποστηριζόμενος από το ΕΠΔΡ). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Μπόλντιρεφ συμμετείχε επίσης στις προκριματικές εκλογές του Αριστερού Μετώπου, στις οποίες έχασε στον δεύτερο γύρο από τον Γκρουντίνιν.[93] Σύμφωνα με τον Αντιπρόσωπο Αλεξάντερ Γιούστσενκο, ο Γκενάντι Ζιουγκάνοφ ήταν ακόμα μεταξύ των υποψηφίων για το διορισμό. Ονόμασε τους άλλους υποψηφίους ως Γιούρι Αφόνιν, Σεργκέι Λεβτσένκο και Λεονίντ Καλάσνικοφ. Στις 22 Δεκεμβρίου, ο Ζιουγκάνοφ, ο Λεβτσένκο και ο Καλάσνικοφ απέσυραν τις υποψηφιότητές τους και ο Ζιουγκάνοφ απέρριψε τις υποψηφιότητες του Αφόνιν και του Μπόλντιρεφ, αφήνοντας τον Γκρούντινιν ως μοναδικό υποψήφιο.[94] Ο Γκρούντινιν επελέγη επίσημα ως προεδρικός υποψήφιος από το Κομμουνιστικό Κόμμα στο συνέδριό του στις 23 Δεκεμβρίου.[95]

Αλεξέι Ναβάλνι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο της εκστρατείας του Ναβάλνι

Ο Αλεξέι Ναβάλνι, σημαντικό πρόσωπο της ρωσικής αντιπολίτευσης και μπλόγκερ κατά της διαφθοράς ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία στις 13 Δεκεμβρίου 2016.[96] Στις αρχές του 2017 ταξίδεψε σε διάφορες πόλεις της Ρωσίας για να ανοίξει γραφεία εκστρατείας και να συναντηθεί με τους υποστηρικτές του, παρά τη συμμετοχή του σε συνεχιζόμενες νομικές υποθέσεις που θα τον εμπόδιζαν να συμμετάσχει. Όπως αναφέρεται σε άρθρο του Newsweek και του πρώην Ρώσου συμβούλου της προεδρικής διοίκησης Γκλεμπ Παβλόφσκι,[97] η αμερικανική εκστρατεία του Ναβάλνι είναι πρωτοφανής στη σύγχρονη Ρωσία, καθώς οι περισσότεροι υποψήφιοι δεν ξεκινούν την εκστρατεία μέχρι λίγους μήνες πριν από τις εκλογές. Ο πρωταρχικός στόχος της εκστρατείας του Ναβάλνι είναι η καταπολέμηση της διαφθοράς εντός της σημερινής κυβέρνησης υπό τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον πρωθυπουργό Ντμίτρι Μεντβέντεφ.[98] Στις 2 Μαρτίου, ο Ναβάλνι δημοσίευσε ένα ντοκιμαντέρ στο YouTube με τίτλο "Δεν είναι ο Ντίμον σε εσάς", αναφέροντας τις διεφθαρμένες συναλλαγές του Πρωθυπουργού Μεντβέντεφ.[99][100] Στη συνέχεια κάλεσε για μαζικές συγκεντρώσεις που θα πραγματοποιηθούν στις 26 Μαρτίου, για να δοθεί προσοχή σε αυτό, αφού η κυβέρνηση δεν απάντησε στο ντοκιμαντέρ, στις οποίες λέγεται ότι συμμετείχαν πάνω από 100.000 άνθρωποι σε όλη τη χώρα.[101][102] Το συλλαλητήριο της 26ης Μαρτίου ήταν η μεγαλύτερη διαδήλωση που διεξήχθη στη Ρωσία μετά τις διαδηλώσεις του 2011.[103] Από τότε, ο Ναβάλνι έχει καλέσει για μια άλλη διαδήλωση κατά την Ημέρα της Ρωσίας, η οποία είναι στις 12 Ιουνίου.[104]

Στην ιστοσελίδα του, ο Ναβάλνι αναφέρει τις βασικές αρχές του προεδρικού του προγράμματος: την καταπολέμηση της διαφθοράς της κυβέρνησης, τη βελτίωση της υποδομής και του βιοτικού επιπέδου στη Ρωσία, την αποκέντρωση της εξουσίας από τη Μόσχα, την ανάπτυξη της οικονομίας αντί να παραμείνει απομονωμένη από τη Δύση και τη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος.[105] Οι πιο συγκεκριμένες οικονομικές προτάσεις του περιλαμβάνουν τη θέσπιση ελάχιστου μισθού,[106] μειώνοντας τους φόρους για πολλούς πολίτες, φορολογώντας τα κέρδη από την ιδιωτικοποίηση, αποκεντρώνοντας την οικονομική διαχείριση και αυξάνοντας την τοπική διακυβέρνηση, αυξάνοντας τη διαφάνεια στις κρατικές επιχειρήσεις, εφαρμόζοντας τις θεωρήσεις εργασίας για τους μετανάστες της Κεντρικής Ασίας που έρχονται στη χώρα για εργασία και την αύξηση της οικονομικής συνεργασίας με τα δυτικοευρωπαϊκά κράτη.[107]

Τον Απρίλιο του 2017, αναφέρθηκε ότι το προσωπικό της εκστρατείας του Ναβάλνι συγκέντρωσε πάνω από 300.000 υποσχέσεις από ανθρώπους σε 40 περιφέρειες της Ρωσίας ηλεκτρονικά.[108] Περισσότεροι από 75.000 άνθρωποι υπέγραψαν για να συμμετέχουν εθελοντικά για την καμπάνια του και περίπου 700.000 δολάρια έχουν δωρηθεί.[109] Ωστόσο, η επιλεξιμότητά του τέθηκε υπό αμφισβήτηση από την πενταετή ποινή με αναστολή για κατηγορούμενη υπεξαίρεση ξυλείας από την εταιρεία Κιρόβλες, όταν ο Ναβάλνι εργάστηκε ως βοηθός του κυβερνήτη Νικίτα Μπελίχ της Περιφέρειας Κίροφ. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας ανέτρεψε την ποινή του τον Νοέμβριο του 2016, αφού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα του Ναβάλνι και το απέστειλαν σε περιφερειακό δικαστήριο στην πόλη Κίροφ για επανεξέταση.[110] Τον Φεβρουάριο του 2017, το περιφερειακό δικαστήριο επιβεβαίωσε την αναστολή της ποινής του Ναβάλνι.[111] Το Σύνταγμα της Ρωσίας δεν επιτρέπει στους καταδικασθέντες εγκληματίες να συμμετέχουν στις προεδρικές εκλογές, επομένως πιστεύεται ότι η υποψηφιότητά του θα απορριφθεί. Ο Ναβάλνι υποσχέθηκε να προσβάλει το αποτέλεσμα στο ΕΔΑΔ και δήλωσε ότι θα συνεχίσει την εκστρατεία,[112] ενώ στις αρχές Μαΐου ο αναπληρωτής επικεφαλής της ρωσικής ΚΕΕ σχολίασε ότι δεν θα του επιτραπεί να συμμετάσχει εκτός αν η ποινή ανατραπεί.[113] Τον Αύγουστο, ο επικεφαλής της ΚΕΕ, Έλλα Πανφίλοβα, ενίσχυσε αυτό το συναίσθημα, λέγοντας ότι θα "κάνει ένα θαύμα" για να δοθεί άδεια στο Ναβάλνι να συμμετάσχει.[114]. Αναφέρθηκε σε δύο σενάρια στα οποία θα μπορούσε να συμμετέχει ο Ναβάλνι - αν η καταδίκη του ανατραπεί ή σε περίπτωση επείγουσας αλλαγής του ομοσπονδιακού εκλογικού νόμου, ώστε να επιτραπεί στα άτομα με ποινικές καταδίκες να συμμετάχουν. Η Πανφίλοβα πρόσθεσε ότι η πιθανότητα των δύο σενάριων να εξελιχθούν ήταν "εξαιρετικά χαμηλή". Η Πανφίλοβα σχολίασε αργότερα ότι ο Ναβάλνι θα μπορούσε νομίμως να συμμετάσχει στις εκλογές για πρόεδρο από "κάποια στιγμή το 2028", δηλ. δέκα χρόνια μετά τη λήξη της ποινής του.[115] Το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Memorial αναγνώρισε τον Ναβάλνι ως πολιτικό κρατούμενο.[116]

Τα μέλη της εκστρατείας του Ναβάλνι έχουν ενοχληθεί και κρατηθεί από την αστυνομία, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής του προσωπικού Λεονίντ Βόλκοφ, ο οποίος καταδικάστηκε σε τριάντα ημέρες φυλάκισης στις αρχές Δεκεμβρίου για τη διοργάνωση μη εξουσιοδοτημένου συλλαλητηρίου (οι αιτήσεις για συγκεντρώσεις στα αστικά κέντρα συχνά απορρίπτονται στη Ρωσία[117]) στο Νίζνι Νόβγκοροντ.[118][119]

Ο Ναβάλνι δημοσίευσε το εκλογικό μανιφέστο του στις 13 Δεκεμβρίου 2017, δύο ημέρες πριν από την επίσημη έναρξη της εκστρατείας.[120]

Στις 24 Δεκεμβρίου 2017 υπέβαλε επισήμως τα έγγραφά του για εγγραφή ως υποψήφιος και απορρίφθηκε από την ΚΕΕ την επόμενη ημέρα λόγω της καταδίκης του. Αργότερα την ίδια ημέρα, στις 25 Δεκεμβρίου, ο Ναβάλνι κάλεσε τους υποστηρικτές του να μποϊκοτάρουν τις εκλογές ως απάντηση. Μαζικές διαδηλώσεις προγραμματίζονται για τις 28 Ιανουαρίου 2018.[121]

Βλαντιμίρ Πούτιν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο της εκστρατείας του Πούτιν

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε την συμμετοχή του στις 6 Δεκεμβρίου 2017, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο εργοστάσιο αυτοκινήτων GAZ.[122][123] Τα κόμματα Μια Δίκαιη Ρωσία,[124] Αστική Πλατφόρμα,[125] Οι Πράσινοι,[126] Κόμμα της Μεγάλης Πατρίδας,[127] Εργατικό Κόμμα,[128] Κόμμα των Συνταξιούχων,[129] Πατριώτες της Ρωσίας,[130] Ρόντινα,[131] και Ενωμένη Ρωσία[132] έχουν υποστηρίξει την προεδρική υποψηφιότητά του.

Ξένια Σόμπτσακ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο της εκστρατείας της Σόμπτσακ

Φήμες για το διορισμό της Ξένια Σόμπτσακ στις εκλογές του 2018 εμφανίστηκαν ένα μήνα πριν να ανακοινώσει επίσημα ότι θα συμμετέχει στις εκλογές για πρόεδρο.[133]

Η Σόμπτσακ ανακοίνωσε επίσημα ότι θα συμμετέχει στις 19 Οκτωβρίου 2017, σε ένα βίντεο στο YouTube. Στο βίντεο, η Σόμπτσακ δήλωσε ότι είναι υποψήφια "εναντίον όλων", διότι μετά τις εκλογές του 2004 αποκλείστηκε η επιλογή "εναντίων όλων" (ή "καμία από τις παραπάνω", όπως είναι πιο γνωστή στις αγγλόφωνες χώρες) από την ψηφοφορία και η Σόμπτσακ θέλει να δώσει στους ανθρώπους την ευκαιρία να ψηφίσουν ξανά "εναντίον όλων". Την ίδια στιγμή, η Σόμπτσακ δήλωσε ότι θα αποσύρει την υποψηφιότητά της εάν ο Αλεξέι Ναβάλνι εγγραφεί ως υποψήφιος από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή.[134]

Αρχικά, η Σόμπτσακ προωθήθηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε να συγκεντρώσει τουλάχιστον 300.000 υπογραφές για να γίνει δεκτή στις εκλογές. Σύντομα, όμως, η ομάδα εκστρατείας της Σόμπτσακ δήλωσε ότι θα διοριστεί από ένα πολιτικό κόμμα, δηλαδή το Κόμμα της Λαϊκής Ελευθερίας ή την Αστική Πρωτοβουλία.[135]

Στις 15 Νοεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι η Σόμπτσακ θα διοριστεί από την Αστική Πρωτοβουλία στο συνέδριο του τον Δεκέμβριο.[136]

Στις 23 Δεκεμβρίου 2017, στο συνέδριο της Αστικής Πρωτοβουλίας η Σόμπτσακ ορίστηκε επίσημα ως πρόεδρος. Την ίδια ημέρα, μπήκε στο κόμμα.[137] Η ομάδα της Σόμπτσακ άρχισε να συγκεντρώνει υπογραφές προς υποστήριξη της υποψηφιότητάς της στις 27 Δεκεμβρίου, σύντομα μετά την έγκριση των εγγράφων εγγραφής από την ΚΕΕ.[138]

Μαξίμ Σουράικιν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο της εκστρατείας του Σουράικιν

Τον Δεκέμβριο του 2017, έγινε γνωστό ότι το κόμμα των Κομμουνιστών της Ρωσίας όρισε τον Μαξίμ Σουράικιν ως προεδρικό υποψήφιο.[139]

Στις 28 Μαΐου 2017, η ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής των Κομμουνιστών της Ρωσίας έλαβε την απόφαση για το διορισμό του Μαξίμ Σουράικιν ως προεδρικού υποψηφίου.

Τον Νοέμβριο του 2017, ο Μαξίμ Σουράικιν ήταν ένας από τους υποψηφίους που πρότεινε το Αριστερό Μέτωπο ως ένας υποψήφιος από την αριστερή αντιπολίτευση. Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας στην ιστοσελίδα του Αριστερού Μετώπου δείχνουν ότι ο Σουράικιν κέρδισε 59 ψήφους.[140]

Στις 24 Δεκεμβρίου, ο Μαξίμ Σουράικιν διορίστηκε επίσημα στην Εθνική Συνέλευση των Κομμουνιστών της Ρωσίας. Την ίδια ημέρα υπέβαλε τα έγγραφα εγγραφής του στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή.[141]

Μπόρις Τίτοφ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο της εκστρατείας του Τίτοφ

Αρχικά, το Κόμμα Ανάπτυξης διεξήγαγε προκριματικές εκλογές στα οποία συμμετείχαν τέσσερις υποψήφιοι: η Οξάνα Ντμιτρίγιεβα, ο Ντμίτρι Ποταπένκο, ο Ντμίτρι Μαρινίτσεφ και ο Αλεξάντερ Χουρούντζι.[142] Ο Μπόρις Τίτοφ δεν συμμετείχε στις εκλογές. Ωστόσο, στη συνάντηση του ομοσπονδιακού συμβουλίου του κόμματος αποφασίστηκε να διοριστεί ο Τίτοφ. Σύμφωνα με ένα πρόσωπο από την ηγεσία του κόμματος, κανένας από τους προτεινόμενους υποψήφιους δεν ήταν σε θέση να λάβει επαρκή υποστήριξη.[143]

Σύμφωνα με τον Τίτοφ, το κύριο καθήκον συμμετοχής στις εκλογές είναι να προωθήσει το οικονομικό πρόγραμμα του κόμματος Στρατηγική Ανάπτυξης, το οποίο προετοιμάστηκε από το Σύλλογο Στολίπιν και παρουσιάστηκε στον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν τον Μάιο του 2017. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας ο Τίτοφ και η ομάδα του σκοπεύουν να ταξιδέψουν στη χώρα για την προώθηση του προγράμματος.[144]

Ο Τίτοφ διορίστηκε επίσημα από το κόμμα του στις 21 Δεκεμβρίου.[145] Υπέβαλε στην ΚΕΕ τα έγγραφα που απαιτούνται για την εγγραφή την επόμενη μέρα.[146] Τα έγγραφα του Τίτοφ εγκρίθηκαν από τη ΚΕΕ στις 25 Δεκεμβρίου, πράγμα που σήμαινε ότι θα μπορούσε να αρχίσει να συλλέγει υπογραφές.[147] Ένας εκπρόσωπος του κόμματος σχολίασε ότι Η συλλογή υπογραφών για την υποστήριξη του Τίτοφ θα ξεκινήσουν στις αρχές Ιανουαρίου 2018.[148]

Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο της εκστρατείας του Γιαβλίνσκι

Ο οικονομολόγος Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι ανακοίνωσε την προεδρική του υποψηφιότητα τον Φεβρουάριο του 2016 ως υποψήφιο για το φιλελεύθερο κόμμα Γιάμπλοκο,[149] παρόλο που υπήρχαν προτάσεις για συμμετοχή από το 2013 μετά την απαγόρευση συμμετοχής στις εκλογές του 2012.[150] Οι πολιτικές του επικεντρώνονται κυρίως στη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης μέσω της μεταρρύθμισης της διακυβέρνησης και της παύσης της συμμετοχής σε συγκρούσεις.[151] Διορίστηκε από τον ηγέτη του κόμματος, την Εμίλια Σλαμπούνοβα, που τόνισε την ανάγκη να ενώσει όλες τις "δημοκρατικές δυνάμεις" πίσω από έναν υποψήφιο και να σημειώσει την πολιτική του εμπειρία και επίσης να λάβει μια έγκριση από τον πολιτικό της αντιπολίτευσης Βλαντιμίρ Ρύζκοφ. Ο Γιαβλίνσκι είχε προηγουμένως συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του 1996 και του 2000, παίρνοντας το 7,4% των ψήφων στην πρώτη.[149] Μίλησε σε ένα φόρουμ κόμματος ανακοινώνοντας την έναρξη της εκστρατείας τον Φεβρουάριο του 2017. Μεταξύ των άλλων προτάσεων που έκανε ήταν να δώσουν αρκετά στρέμματα ελεύθερης γης στις οικογένειες, ώστε να μπορούν να χτίσουν το σπίτι τους και να το αναπτύξουν, το οποίο είπε ότι θα στεγάσει 15 εκατομμύρια οικογένειες,[152] και να μετατρέψει τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις σε έναν πλήρως επαγγελματικό στρατό καταργώντας τη στρατολόγηση.[153]

Τον Μάρτιο του 2017, ο Γιαβλίνσκι δήλωσε ότι θα επισκεφθεί αρκετές μεγάλες πόλεις σε δεκαπέντε διαφορετικές περιφέρειες της χώρας για να αυξήσει την υποστήριξή του. Χρησιμοποίησε την πρόσφατη περιοδεία του Αλεξέι Ναβάλνι σε διάφορες πόλεις ως παράδειγμα, αρνούμενος να χρησιμοποιήσει το παραδοσιακό μοντέλο εκστρατείας λίγους μήνες πριν από τις εκλογές. Δεδομένου ότι δεν είναι σε θέση να επισκεφθεί περισσότερες τοποθεσίες, η Σλαμπούνοβα, ο ηγέτης του Γιάμπλοκο και ο Νικολάι Ρυμπάκοφ, ο επικεφαλής του προσωπικού του, θα μεταβούν και σε άλλες πόλεις για την εκστρατεία.[154]

Την 1η Νοεμβρίου 2017, το Γιάμπλοκο ξεκίνησε την επίσημη ιστοσελίδα της εκστρατείας του Γιαβλίνσκι.[155]

Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο της εκστρατείας του Ζιρινόβσκι

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι ανακοίνωσε τη συμμετοχή του στις προεδρικές εκλογές στις 28 Οκτωβρίου 2016 ως υποψήφιος για το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα. Σε περίπτωση εκλογής του, ο Ζιρινόφσκι υποσχέθηκε να τροποποιήσει το Σύνταγμα της Ρωσίας και να αλλάξει ριζικά τις πολιτικές της χώρας. Ειδικότερα, ο Ζιρινόφσκι υποσχέθηκε να καταργήσει την ομοσπονδιακή δομή της Ρωσίας και να επιστρέψει στα κυβερνεία, να μετονομάσει τη θέση του "Προέδρου της Ρωσίας" στον "Ανώτατο Κυρίαρχο της Ρωσίας" και να αποκαταστήσει τα σύνορα της Ρωσίας στα σύνορα της ΕΣΣΔ το 1985.

Τον Μάρτιο του 2017, ο Ζιρινόφσκι υποσχέθηκε να ανακηρύξει γενική αμνηστία εάν εκλεχθεί πρόεδρος.[156]

Ντιμπέιτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 14 Φεβρουαρίου 2018, η ΚΕΕ καθόρισε το χρονοδιάγραμμα για την κατανομή του χρόνου εκπομπής των υποψηφίων για προεδρία.[157] Οι συζητήσεις θα διεξαχθούν σε πέντε ομοσπονδιακά τηλεοπτικά κανάλια: Russia 1, Russia 24, Channel One, TV Center και Δημόσια Τηλεόραση της Ρωσίας, καθώς και σε τρεις ραδιοφωνικούς σταθμούς: Radio Rossii, Radio Mayak και Vesti FM. Όπως και σε προηγούμενες προεκλογικές εκστρατείες, ο τρέχων Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν αρνήθηκε να συμμετάσχει στα ντιμπέιτ.[158] Ντιμπέιτ θα διεξαχθούν επίσης σε περιφερειακά τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς, στους οποίους θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι όλων των υποψηφίων, συμπεριλαμβανομένου του Πούτιν. Τα ντιμπέιτ θα διεξαχθούν από τις 26 Φεβρουαρίου έως τις 15 Μαρτίου.[159] Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι ήταν ο μόνος υποψήφιος που συμμετείχε στο πρώτο ντιμπέιτ, ενώ οι άλλοι τρεις υποψήφιοι έστειλαν εκπροσώπους.[160] Στο δεύτερο ντιμπέιτ, το οποίο δεν περιελάμβανε καμία συζήτηση υποψηφίων προς υποψήφιο, συμμετείχαν έξι υποψήφιοι και ο εκπρόσωπος του Μπόρις Τίτοφ.[161]

Υπόμνημα πίνακα:

  • Π: Ο υποψήφιος ήταν παρών
  • Ε: Συμμετείχε ο εκπρόσωπος υποψηφίου
  • Α: Ο υποψήφιος ήταν απών
Ντιμπέιτ των Ρωσικών προεδρικών εκλογών του 2018
Ημερομηνία Οργανωτής Συντονιστής Μπαμπούριν Γκρουντίνιν Ζιρινόφσκι Πούτιν Σόμπτσακ Σουράικιν Τίτοφ Γιαβλίνσκι
26 Φεβρουαρίου,

13:10 Ώρα Μόσχας

Radio Rossii[162] Α Ε Π Α Ε Α Ε Α
28 Φεβρουαρίου,

09:00 Ώρα Μόσχας

Channel One Ανατόλι Κουζίτσεφ Π Π Π Α Π Π Ε Π
28 Φεβρουαρίου,

23:15 Ώρα Μόσχας

Russia 1 Βλαντιμίρ Σολοβιόφ Π Π Π Α Π Π Π Π
1 Μαρτίου[163] Russia 24 Π Ε Π Α Π Π Ε Π

Δημοσκοπήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προκαταρκτικά αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έως τις 10:30 π.μ. Ώρα Μόσχας η ΚΕΕ ανέφερε προσέλευση 67.47% στο σύνολο της χώρας[164]. Οι δύο πρώτες περιφέρειες όπου ξεκίνησε η ψηφοφορία - η Καμτσάτκα και η Τσουκότκα - ανέφεραν προσέλευση 63.86% και 76.34% στις 6:00 μ.μ. τοπική ώρα.[165]

Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Βλαντιμίρ Πούτιν Ανεξάρτητος 56.206.514 76.66
Πάβελ Γκρουντίνιν Κομμουνιστικό Κόμμα 8.648.147 11.80
Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα 4.151.063 5.66
Ξένια Σόμπτσακ Αστική Πρωτοβουλία 1.226.145 1.68
Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι Γιάμπλοκο 765.122 1.04
Μπόρις Τίτοφ Κόμμα Ανάπτυξης 555.189 0.76
Μαξίμ Σουράικιν Κομμουνιστές της Ρωσίας 498.575 0.68
Σεργκέι Μπαμπούριν Ρωσική Παλλαϊκή Ένωση 477.903 0.65
Άκυρες/κενές ψήφοι
Συνολικά
Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση
Πηγή: ΚΕΕ, RBC (το 99.81% των ψήφων έχει καταμετρηθεί)

Αντιδράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διεθνής αντίδραση ήταν ποίκιλη. Ο Πούτιν δέχθηκε θερμά συγχαρητήρια από τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, και το Ιράν, το Καζακστάν, η Λευκορωσία, η Βενεζουέλα, η Βολιβία και η Κούβα ήταν μεταξύ των εθνών που έστειλαν γρήγορα συγχαρητήρια.[166] Ο Πούτιν επίσης δέχθηκε συγχαρητήρια από τους ηγέτες του Αζερμπαϊτζάν, της Αρμενίας, της Βουλγαρίας, της Τσεχίας, της Αιγύπτου, της Τουρκίας, της Ιαπωνίας, του Κιργιστάν, της Σαουδικής Αραβίας, του Τουρκμενιστάν, του Τατζικιστάν, του Ουζμπεκιστάν και της Ουγγαρίας[167][168]. Η αντίδραση από τα Δυτικά έθνη ήταν σιγανότερη, με τις εκλογές να συμπίπτουν με τις εντάσεις σχετικά με τη δηλητηρίαση του Σεργκέι και της Γιούλια Σκρίπαλ.[166]

Ο επικεφαλής της αποστολής παρατήρησης εκλογών Γραφείο για τα Δημοκρατικά Ιδρύματα και Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΑΣΕ είπε ότι οι εκλογές ήταν «αποτελεσματικές και ανοιχτές», αν και το νομικό και πολιτικό περιβάλλον ήταν «υπερβολικά ελεγχόμενο»[169].

Η The Washington Post δήλωσε ότι υπήρχαν "ευρέως διαδεδομένες αναφορές ψηφοθηρίας και εξαναγκασμένης ψηφοφορίας".[170]

Ο ακτιβιστής της αντιπολίτευσης Γκάρι Κασπάροφ παρομοίασε την εκλογική διαδικασία με «γρίφο».[171]

Υπήρξαν μερικές αναφερθείσες περιπτώσεις ψηφοθηρίας και άλλων παρατυπιών από παρατηρητές και μέσω ζωντανών ροών βίντεο σε εκλογικά κέντρα. Η Έλλα Παμφίλοβα, επικεφαλής της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής, δήλωσε ότι δεν υπάρχουν σοβαρές παραβιάσεις και ότι θα βρεθούν όσοι εμπλέκονται σε παραβιάσεις.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Совет Федерации назначил выборы президента на 18 марта». РБК. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2017. 
  2. Stefanov, Mike (22 December 2008). Russian presidential term extended to 6 years. CNN. Retrieved 1 May 2017.
  3. Chapter 4. The President of the Russian Federation. Constitution of the Russian Federation.
  4. Medvedev Signs Off on Election, Party Signature Laws. Sputnik News. Published 5 February 2012. Retrieved 1 May 2017.
  5. «Совет Федерации объявил начало кампании по выборам президента России» (στα ru-RU). Meduza. https://meduza.io/news/2017/12/15/sovet-federatsii-ob-yavil-nachalo-kampanii-po-vyboram-prezidenta-rossii. Ανακτήθηκε στις 2017-12-15. 
  6. «Поправки в законы о выборах могут принять к июню, считает Клишас» (στα ru). RIA Novosti. 2017-03-07. https://ria.ru/politics/20170307/1489462958.html. 
  7. «Федеральный закон от 10.01.2003 г. № 19-ФЗ» (στα Ρωσικά). Kremlin.ru. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2018. 
  8. «Russia To Move 2018 Presidential Vote To Day Marking Seizure Of Crimea». RadioFreeEurope/RadioLiberty. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2017. 
  9. «Внесены изменения в закон о выборах Президента Российской Федерации» (στα ru). Президент России. http://www.kremlin.ru/events/president/news/54655. Ανακτήθηκε στις 2017-06-01. 
  10. Russian presidential election date set as March 18. RT. Published 15 December 2017. Retrieved 16 December 2017.
  11. Campaign officially starts for Russia's presidential election Αρχειοθετήθηκε 2017-12-22 στο Wayback Machine.. The Japan News. Published 19 December 2017. Retrieved 19 December 2017.
  12. Russian presidential election 2018/ TASS. Published 19 March 2018. Retrieved 19 March 2018.
  13. «Доклад Алексея Журавлева на III Съезде партии "РОДИНА"». www.rodina.ru. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2017. 
  14. «"Гражданская платформа" поддержит Путина на выборах президента России». ТАСС. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017. 
  15. ««Справедливая Россия» поддержит Путина на выборах президента». РБК. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2017. 
  16. «Совет Федерации объявил начало кампании по выборам президента России» (στα ru-RU). Meduza. https://meduza.io/news/2017/12/15/sovet-federatsii-ob-yavil-nachalo-kampanii-po-vyboram-prezidenta-rossii. Ανακτήθηκε στις 2017-12-15. 
  17. «Госпожа претендент». Газета "Коммерсантъ": σελ. 1. 2017-10-19. https://www.kommersant.ru/doc/3442487. Ανακτήθηκε στις 2017-11-09. 
  18. «В ЦИК ожидают большого количества желающих баллотироваться в президенты». ТАСС. http://tass.ru/politika/4808330. Ανακτήθηκε στις 2017-12-13. 
  19. «Рост». primaries.rost.ru (στα Ρωσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2018. 
  20. «Члены Партии роста предложили Путину уйти с поста президента». РБК. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2018. 
  21. Ведомости (2017-11-26). «Борис Титов объявил об участии в выборах президента России». https://www.vedomosti.ru/politics/articles/2017/11/26/743019-titov-uchastii-viborah-prezidenta. Ανακτήθηκε στις 2018-02-09. 
  22. «Кандидат 2018 — Левый Фронт». Кандидат 2018 — Левый Фронт (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2018. 
  23. «Кандидат 2018 — Левый Фронт». Кандидат 2018 — Левый Фронт (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2018. 
  24. Ридус. «Десять непарламентских партий объединились в блок «Третья сила»» (στα ru-ru). Ридус. https://www.ridus.ru/news/261782. Ανακτήθηκε στις 2018-02-09. 
  25. ««Третья сила» «выкристаллизирует» до четырех кандидатов в президенты РФ» (στα ru-RU). ИА REGNUM. https://regnum.ru/news/2325629.html. Ανακτήθηκε στις 2018-02-09. 
  26. «Третья сила» (στα ru-RU). Ruposters.ru. https://ruposters.ru/news/28-10-2017/tretya. Ανακτήθηκε στις 2018-02-09. 
  27. «Победители без побеждённых» (στα ru). EG.RU. https://www.eg.ru/politics/427118/. Ανακτήθηκε στις 2018-02-09. 
  28. «Ирина Волынец отказалась баллотироваться в президенты». http://rusplt.ru/news/irina-volyinets-okazalas-669285.html. Ανακτήθηκε στις 2018-02-09. 
  29. «Полищук снял свою кандидатуру с выборов президента» (στα ru). Российская газета. 2018-01-31. https://rg.ru/2018/01/31/polishchuk-snial-svoiu-kandidaturu-s-vyborov-prezidenta.html. Ανακτήθηκε στις 2018-02-09. 
  30. «Кандидаты на должность Президента Российской Федерации». www.cikrf.ru. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2018. 
  31. «"Российский общенародный союз" выдвинул Бабурина кандидатом в президенты» (στα ru). РИА Новости. https://ria.ru/election2018_news/20171222/1511547988.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-22. 
  32. «Бабурин подал в ЦИК документы для выдвижения в президенты от своей партии» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-24. https://ria.ru/election2018_news/20171224/1511613603.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  33. «ЦИК предложил трем потенциальным кандидатам устранить нарушения при выдвижении» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-25. https://ria.ru/election2018_news/20171225/1511707984.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26. 
  34. «ЦИК разрешил Бабурину открыть избирательный счет и начать сбор подписей» (στα ru). ТАСС. http://tass.ru/politika/4852241. Ανακτήθηκε στις 2018-01-02. 
  35. «ЦИК зарегистрировал Бабурина кандидатом на пост президента» (στα ru). РИА Новости. 2018-02-07. https://ria.ru/election2018_news/20180207/1514147021.html. Ανακτήθηκε στις 2018-02-07. 
  36. «КПРФ может выдвинуть в президенты главу "Совхоза имени Ленина" Грудинина». www.ng.ru (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2017. 
  37. «СМИ: КПРФ может выдвинуть кандидатом в президенты не Зюганова» (στα ru-RU). http://www.mk.ru/politics/2017/12/21/smi-kprf-mozhet-vydvinut-kandidatom-v-prezidenty-ne-zyuganova.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  38. Громов, Алексей. «Не Зюганов: КПРФ и НПСР выдвинут единого кандидата на президентские выборы-2018». Федеральное агентство новостей No.1. https://riafan.ru/1009629-ne-zyuganov-kprf-i-npsr-vydvinut-edinogo-kandidata-na-prezidentskie-vybory-2018. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  39. «Зюганов раскрыл ЦК партии причины отказа от президентской гонки». РБК. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2017. 
  40. «Жириновский назвал достойной кандидатуру Грудинина от КПРФ на пост президента» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-23. https://ria.ru/election2018_news/20171223/1511588370.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  41. Наумкина, Катерина. «Зюганов возглавит предвыборный штаб кандидата от КПРФ Грудинина». Народные Новости России. https://nation-news.ru/334959-zyuganov-vozglavit-predvybornyi-shtab-kandidata-ot-kprf-grudinina. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  42. «ЦИК принял документы Грудинина для выдвижения кандидатом в президенты» (στα ru). РИА Новости. https://ria.ru/election2018_news/20171228/1511910479.html. Ανακτήθηκε στις 2018-01-02. 
  43. «ЦИК получил документы для регистрации Грудинина кандидатом в президенты» (στα ru). РИА Новости. https://ria.ru/election2018_news/20180109/1512318714.html. Ανακτήθηκε στις 2018-01-11. 
  44. «ЦИК зарегистрировал выдвинутого КПРФ Грудинина кандидатом в президенты» (στα ru). ТАСС. http://tass.ru/politika/4869293. Ανακτήθηκε στις 2018-01-12. 
  45. Жириновский объявил о своем участии в выборах президента в 2018 году | Zhirinovsky declares his participation in 2018 presidential election. RBK. Published 15 June 2015. Retrieved 7 May 2017. (Ρωσικά)
  46. Жириновский не исключил, что ЛДПР на выборах президента представит не он | Zhirivonsky doesn’t rule out someone else representing LDPR in election. Life.ru. Published 23 July 2015. Retrieved 7 May 2017. (Ρωσικά)
  47. Жириновский пойдёт на выборы президента с четырьмя преемниками | Zhirinovsky to go into election with four successors. Life.ru. Published 2 March 2016. Retrieved 7 May 2017. (Ρωσικά)
  48. Владимир Жириновский: я буду защищать русских везде | I will protect Russians everywhere. LDPR official website. Published 28 October 2016. Retrieved 7 May 2017. (Ρωσικά)
  49. Владимир Жириновский снова собрался в президенты | Vladimir Zhirinovsky again running for presidency. Kommersant. Published 28 October 2016. Retrieved 7 May 2017. (Ρωσικά)
  50. «Жириновский в шестой раз поборется за пост президента России». РБК. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2017. 
  51. «Жириновский подал в ЦИК документы на выдвижение кандидатом в президенты». РБК. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017. 
  52. «В ЦИК поступили документы для регистрации Жириновского кандидатом в президенты России» (στα ru). ТАСС. http://tass.ru/politika/4847856. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09. 
  53. «Президентские выборы в РФ: статистические показатели. Досье» (στα ru). ТАСС. http://tass.ru/info/4844712. Ανακτήθηκε στις 2018-01-14. 
  54. «Жириновский стал первым официально зарегистрированным кандидатом в президенты» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-29. https://ria.ru/election2018/20171229/1511979294.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-29. 
  55. «Putin to run again for Russia president» (στα αγγλικά). BBC News. 2017-12-06. http://www.bbc.com/news/world-europe-42256140. Ανακτήθηκε στις 2017-12-06. 
  56. «Putin says will run as independent candidate for new Kremlin term». Reuters. 2017-12-14. https://www.reuters.com/article/us-russia-putin-opposition/putin-says-will-run-as-independent-candidate-for-new-kremlin-term-idUSKBN1E812L. Ανακτήθηκε στις 2017-12-14. 
  57. Celebrity-Laden Action Group Officially Nominates Putin As Candidate For Russian Presidency - RFE/RL, December 26, 2017
  58. «Путин подал документы в Центризбирком» (στα ru). РИА Новости. https://ria.ru/election2018_news/20171227/1511812468.html. Ανακτήθηκε στις 2018-01-06. 
  59. «ЦИК зарегистрировал уполномоченных Путина и дал ему разрешение открыть избирательный счет» (στα ru). ТАСС. http://tass.ru/politika/4849734. Ανακτήθηκε στις 2018-01-06. 
  60. «ЦИК проверил подписи в поддержку Путина» (στα ru). ТАСС. http://tass.ru/politika/4925843. Ανακτήθηκε στις 2018-02-11. 
  61. ЦИК зарегистрировал Владимира Путина кандидатом в президенты
  62. Walker, Shaun (2017-10-18). «Putin mentor's daughter Ksenia Sobchak to run for president» (στα αγγλικά). The Guardian. ISSN 0261-3077. https://www.theguardian.com/world/2017/oct/18/putin-mentors-daughter-ksenia-sobchak-to-run-for-president. Ανακτήθηκε στις 2017-11-09. 
  63. «Собчак может стать самым молодым выдвиженцем с 2004 года» (στα ru). РИА Новости. 2017-10-19. https://ria.ru/politics/20171019/1507145989.html. Ανακτήθηκε στις 2017-11-09. 
  64. «Russian socialite in presidential bid» (στα αγγλικά). BBC News. 2017-10-18. http://www.bbc.com/news/world-europe-41669676. Ανακτήθηκε στις 2017-11-09. 
  65. «Daughter Of Putin Mentor Nominated By Opposition Party For Presidential Vote». RadioFreeEurope/RadioLiberty. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2018. 
  66. «Собчак подала в ЦИК документы о выдвижении кандидатом в президенты» (στα ru-RU). Meduza. https://meduza.io/news/2017/12/25/sobchak-podala-v-tsik-dokumenty-o-vydvizhenii-kandidatom-v-prezidenty. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  67. «ЦИК разрешил Собчак открыть избирательный счет и начать сбор подписей» (στα ru). ТАСС. 2017-12-26. http://tass.ru/politika/4844103. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26. 
  68. Ксения Собчак зарегистрирована кандидатом в президенты России
  69. Партия «Коммунисты России» определилась с кандидатом в президенты | Party "Communists of Russia" decide on a candidate for the presidency. Gazeta.ru. Published 1 February 2017. Retrieved 7 May 2017. (Ρωσικά)
  70. «КОММУНИСТЫ РОССИИ - ОФИЦИАЛЬНЫЙ САЙТ / Новости / России необходим сталинский президент-коммунист! 6-й съезд Партии КОММУНИСТЫ РОССИИ выдвинул ТОВАРИЩА МАКСИМА кандидатом в президенты страны!». komros.info. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2017. 
  71. «Сурайкин подал в ЦИК документы для выдвижения в президенты» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-24. https://ria.ru/election2018_news/20171224/1511614573.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  72. «ЦИК утвердил документы Сурайкина на выдвижение в президенты» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-25. https://ria.ru/election2018_news/20171225/1511676749.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26. 
  73. ЦИК зарегистрировал Максима Сурайкина кандидатом в президенты России
  74. Ведомости (2017-11-26). «Борис Титов объявил об участии в выборах президента России». https://www.vedomosti.ru/politics/articles/2017/11/26/743019-titov-uchastii-viborah-prezidenta. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  75. «Партия роста выдвинула в президенты омбудсмена Бориса Титова». РБК. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017. 
  76. «Титов подал в ЦИК документы для выдвижения кандидатом в президенты» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-22. https://ria.ru/election2018_news/20171222/1511503043.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-22. 
  77. «ЦИК утвердил документы Титова на выдвижение в президенты» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-25. https://ria.ru/election2018_news/20171225/1511671360.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26. 
  78. «ЦИК зарегистрировал Титова кандидатом на пост президента» (στα ru). РИА Новости. 2018-02-07. https://ria.ru/election2018_news/20180207/1514146381.html. Ανακτήθηκε στις 2018-02-07. 
  79. «Съезд "Яблока" выдвинул Явлинского кандидатом в президенты» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-22. https://ria.ru/election2018_news/20171222/1511496886.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-22. 
  80. «Явлинский подал в ЦИК документы для выдвижения кандидатом в президенты» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-22. https://ria.ru/election2018_news/20171222/1511537454.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-22. 
  81. «ЦИК утвердил документы Явлинского для выдвижения на выборы» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-25. https://ria.ru/election2018_news/20171225/1511670650.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26. 
  82. «ЦИК зарегистрировал Явлинского кандидатом на пост президента» (στα Ρωσικά). РИА Новости. 7 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2018. 
  83. «"Российский общенародный союз" выдвинул Бабурина кандидатом в президенты» (στα ru). РИА Новости. https://ria.ru/election2018_news/20171222/1511547988.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-22. 
  84. «Бабурин подал в ЦИК документы для выдвижения в президенты от своей партии» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-24. https://ria.ru/election2018_news/20171224/1511613603.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  85. «ЦИК предложил трем потенциальным кандидатам устранить нарушения при выдвижении» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-25. https://ria.ru/election2018_news/20171225/1511707984.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26. 
  86. «ЦИК разрешил Бабурину открыть избирательный счет и начать сбор подписей» (στα ru). ТАСС. http://tass.ru/politika/4852241. Ανακτήθηκε στις 2018-01-02. 
  87. «СЕРГЕЙ БАБУРИН НАЧАЛ СОБИРАТЬ ПОДПИСИ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2018. 
  88. Кандидат в президенты Бабурин рассказал о своей предвыборной кампании
  89. Бабурин сдаст подписи для регистрации кандидатом в президенты РФ 30 января
  90. ЦИК зарегистрирует кандидатами в президенты Путина, Явлинского, Титова и Бабурина
  91. «КПРФ может выдвинуть в президенты главу "Совхоза имени Ленина" Грудинина». www.ng.ru (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2017. 
  92. «СМИ: КПРФ может выдвинуть кандидатом в президенты не Зюганова» (στα ru-RU). http://www.mk.ru/politics/2017/12/21/smi-kprf-mozhet-vydvinut-kandidatom-v-prezidenty-ne-zyuganova.html. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09. 
  93. Громов, Алексей. «Не Зюганов: КПРФ и НПСР выдвинут единого кандидата на президентские выборы-2018». Федеральное агентство новостей No.1. https://riafan.ru/1009629-ne-zyuganov-kprf-i-npsr-vydvinut-edinogo-kandidata-na-prezidentskie-vybory-2018. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09. 
  94. «Зюганов раскрыл ЦК партии причины отказа от президентской гонки». РБК. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2017. 
  95. «Съезд КПРФ утвердил кандидатуру Грудинина на выборах президента РФ». РЕН ТВ. 2017-12-23. https://ren.tv/novosti/2017-12-23/sezd-kprf-utverdil-kandidaturu-grudinina-na-vyborah-prezidenta-rf. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09. 
  96. Пора выбирать: Алексей Навальный — кандидат в президенты России — via YouTube. Published 2 March 2017. Retrieved 30 April 2017. (Ρωσικά)
  97. Tumakova, Irina, and Pavlovsky, Gleb (22 April 2017) «Навальный ударил, а Кремль залез в угол и плюётся». Fontanka.ru. Retrieved 30 April 2017. (Ρωσικά)
  98. Bennetts, Marc (17 April 2017). Alexei Navalny: Is Russia's Anti-Corruption Crusader Vladimir Putin's Kryptonite?. Newsweek. Retrieved 30 April 2017.
  99. Tamkin, Emily (2 March 2017). Navalny's Anti-Corruption Fund Accuses Medvedev of Secret Massive Estate. Foreign Policy. Retrieved 30 April 2017.
  100. Он вам не Димон — via YouTube. Published 2 March 2017. Retrieved 30 April 2017.
  101. 26 марта все на улицу: он нам не Димон — via YouTube. Published 23 March 2017. Retrieved 30 April 2017. (Ρωσικά)
  102. Кремль на развилке: каковы последствия протестных акций по всей России. Rbk.ru. Published 26 March 2017. Retrieved 30 April 2017. (Ρωσικά)
  103. Filipov, David (March 26, 2017). Russian police arrest anti-corruption leader Navalny, hundreds more in nationwide rallies. Washington Post. Accessed April 30, 2017.
  104. Anastasia Uditskaya, Sergei Vitko, Evgeniya Kuznetsova (12 Απριλίου 2017). «Навальный сообщил о подготовке новой протестной акции». Rbk.ru. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2017. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link) (Ρωσικά)
  105. https://2018.navalny.com/platform/ Platform (Ρωσικά). Navalny 2018 website. Retrieved 30 April 2017.
  106. Pyotr Orekhin (21 Δεκεμβρίου 2016). «Экономика не выдержит Навального». Gazetta.ru. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2017.  (Ρωσικά)
  107. Sergei Aleksashenko (15 Δεκεμβρίου 2016). «Alexei Navalny's Program. Economist's Analysis». Republic. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2017.  (Ρωσικά)
  108. Arseny Tomin (18 Απριλίου 2017). «Навальный собрал необходимые 300 тыс подписей для выборов президента». Moskovsky Komsomolets. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2017.  (Ρωσικά)
  109. Rothrock, Kevin (25 April 2017). How Alexey Navalny Abandoned Russian Nationalism. Global Voices. Retrieved 1 May 2017.
  110. Russia Navalny: Supreme court overturns conviction for fraud. BBC. Published 16 November 2016. Retrieved 4 May 2017.
  111. Russian Activist Navalny Given 5-Year Suspended Sentence in Kirovles Retrial. The Moscow Times. Published 8 February 2017. Retrieved 2 May 2017.
  112. Yegorov, Oleg (3 May 2017). Russia's opposition figure ‘cannot run for president'. Russia Beyond the Headlines. Published 3 May 2017.
  113. Kremlin critic Navalny can't run for presidency - election official. Reuters. Published 3 May 2017. Retrieved 3 May 2017.
  114. «Памфилова рассказала о двух возможных вариантах регистрации Навального». РБК. http://www.rbc.ru/politics/15/08/2017/5992abdc9a794739354128d4?from=main. Ανακτήθηκε στις 2017-11-09. 
  115. «Глава ЦИК напутствовала Навального на выборы фразой «флаг в руки»». РБК. http://www.rbc.ru/politics/17/10/2017/59e5cdf69a7947840201cb10. Ανακτήθηκε στις 2017-11-09. 
  116. «Радио ЭХО Москвы :: Новости / Правозащитный центр Мемориал признал Алексея Навального политическим заключенным». Echo.msk.ru. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2013. 
  117. Sokolovskaya, Evgenia. (March, 2018) Russia Chooses Its Leader: How Putin Sets the Stage to Win The Globe Post. Retrieved March 6, 2018
  118. Walker, Shaun (7 December 2017). Navalny's army: the Russians risking all to oppose Vladimir Putin. The Guardian. Retrieved 8 December 2017.
  119. Navalny's Campaign Chief Gets 30 Days In Jail In Nizhny Novgorod. Radio Free Europe/Radio Liberty. Published 1 December 2017. Retrieved 8 December 2017.
  120. «Президентская программа Алексея Навального. В одной картинке» (στα ru-RU). Meduza. https://meduza.io/short/2017/12/13/prezidentskaya-programma-alekseya-navalnogo-v-odnoy-kartinke. Ανακτήθηκε στις 2017-12-13. 
  121. «Russian presidential election: Alexei Navalny barred from competing». www.bbc.com. BBC. 25 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2017. 
  122. «Владимир Путин: Я буду баллотироваться на пост президента РФ» (στα ru). Российская газета. 2017-12-06. https://rg.ru/2017/12/06/vladimir-putin-ia-budu-ballotirovatsia-na-post-prezidenta-rf.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  123. «Выбрал сцену». https://lenta.ru/articles/2017/12/06/putin_start/. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  124. «Миронов призвал не допустить в новое правительство «либеральных людоедов»». РБК. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2017. 
  125. «"Гражданская платформа" поддержит Путина на выборах президента России». ТАСС. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017. 
  126. «Партия "Зеленые" завила, что поддержит Путина на выборах президента» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-26. https://ria.ru/election2018/20171226/1511741757.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26. 
  127. «Партия Великое Отечество на выборах Президента поддержит В.В. Путина». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2019. 
  128. Плющев, Геннадий. «Трудовая партия России поддержит кандидатуру Путина на выборах-2018». Федеральное агентство новостей No.1. https://riafan.ru/1007903-trudovaya-partiya-rossii-podderzhit-kandidaturu-putina-na-vyborakh-2018. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  129. [Party of Pensioners «Партия пенсионеров» не станет выдвигать кандидата на выборах президента РФ]
  130. «"Патриоты России" намерены поддержать Путина на выборах президента» (στα ru). ТАСС. http://tass.ru/politika/4790323. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  131. «Лидер «Родины» заявил о поддержке кандидатуры Путина на выборах - ИА REGNUM» (στα ru-RU). ИА REGNUM. https://regnum.ru/news/2354141.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  132. «"Единая Россия" поддержит кандидатуру Путина на выборах президента» (στα ru-RU). http://www.mk.ru/politics/2017/12/06/edinaya-rossiya-podderzhit-kandidaturu-putina-na-vyborakh-prezidenta.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  133. «A Female Candidate For A 'Predictable Election'? Kremlin Floats Women Challengers To Putin». RadioFreeEurope/RadioLiberty. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018. 
  134. Inc., TV Rain,. ««Если Навального зарегистрируют, я сниму свою кандидатуру»: первое интервью кандидата в президенты Ксении Собчак». https://tvrain.ru/teleshow/sobchak_zhivem/esli_navalnogo-447976/. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09. 
  135. «Штаб Собчак обсудил три схемы выдвижения в президенты». РБК. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018. 
  136. «Ксения Собчак пойдет на выборы от партии бывшего министра». РБК. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018. 
  137. Ксения Собчак выдвинута кандидатом в президенты РФ от «Гражданской инициативы». Новости. Первый канал, https://www.1tv.ru/news/2017-12-23/338437-kseniya_sobchak_vydvinuta_kandidatom_v_prezidenty_rf_ot_grazhdanskoy_initsiativy, ανακτήθηκε στις 2018-01-09 
  138. «Команда Собчак начала сбор подписей в ее поддержку на выборах президента» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-27. https://ria.ru/election2018_news/20171227/1511801048.html. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09. 
  139. "Коммунисты России" намерены выдвинуть кандидата на выборах президента
  140. ВЫБОРЫ КАНДИДАТА В ПРЕЗИДЕНТЫ ОТ ЛЕВЫХ СИЛ
  141. "Коммунисты России" выдвинули Сурайкина кандидатом на выборы президента РФ
  142. «Рост». primaries.rost.ru (στα Ρωσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018. 
  143. Ведомости (2017-11-26). «Борис Титов объявил об участии в выборах президента России». https://www.vedomosti.ru/politics/articles/2017/11/26/743019-titov-uchastii-viborah-prezidenta. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09. 
  144. «Титов назвал главную задачу своего выдвижения на выборы президента России». РБК. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018. 
  145. «Партия роста выдвинула в президенты омбудсмена Бориса Титова». РБК. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017. 
  146. «Титов подал в ЦИК документы для выдвижения кандидатом в президенты» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-22. https://ria.ru/election2018_news/20171222/1511503043.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-22. 
  147. «ЦИК утвердил документы Титова на выдвижение в президенты» (στα ru). РИА Новости. 2017-12-25. https://ria.ru/election2018_news/20171225/1511671360.html. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09. 
  148. «В "Партии роста" рассказали, когда начнут сбор подписей в поддержку Титова» (στα ru). РИА Новости. 20171225T1802+0300Z. https://ria.ru/election2018_news/20171225/1511691419.html. Ανακτήθηκε στις 2018-01-19. 
  149. 149,0 149,1 Veteran Russian liberal Yavlinsky announces presidential ambitions. RT. Published 29 February 2017. Retrieved 2 May 2017.
  150. Yabloko plans to nominate Yavlinsky again in the 2018 presidential election. Interfax. Published 17 February 2013. Retrieved 3 May 2017.
  151. Yavlinsky's campaign for President of Russia picks up Αρχειοθετήθηκε 2017-12-07 στο Wayback Machine.. Yabloko website. Published 23 February 2017. Retrieved 2 May 2017.
  152. Yavlinsky spoke about his election program for the elections-2018 Αρχειοθετήθηκε 2017-12-07 στο Wayback Machine.. Russian Reality. Published 21 March 2017. Retrieved 3 May 2017.
  153. Bolgova, Ekaterina (4 February 2017). Партия «Яблоко» объявила о старте предвыборной кампании Явлинского | Yabloko Party announced the start of Yavlinsky's election campaign. Komsomolskaya Pravda. Retrieved 2 May 2017. (Ρωσικά).
  154. Gorbachev, Alexei (21 March 2017). Явлинский отказался от традиционной предвыборной кампании | Yavlinsky refused a traditional election campaign. Nezavisimaya Gazetta. Retrieved 2 May 2017. (Ρωσικά)
  155. «Григорию Явлинскому помогут Михеич и Алексеич». Коммерсантъ. 2017-01-11. https://www.kommersant.ru/doc/3455552. Ανακτήθηκε στις 2017-11-09. 
  156. «Жириновский обещает всеобщую амнистию в случае победы на выборах президента». 22 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2017. 
  157. «Центризбирком распределил время для дебатов между СМИ». 14 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2018. 
  158. «ЦИК получил уведомление об отказе штаба Путина от эфира для дебатов» (στα ru). РИА Новости. 20180213T1521+0300Z. https://ria.ru/election2018_news/20180213/1514542724.html?inj=1. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28. 
  159. «Дебаты кандидатов в президенты завершатся 15 марта» (στα ru). РИА Новости. 20180213T1639+0300Z. https://ria.ru/election2018/20180213/1514551192.html. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28. 
  160. «В России прошли первые предвыборные дебаты. Из четырех заявленных кандидатов явился один» (στα ru-RU). Meduza. https://meduza.io/news/2018/02/26/v-rossii-proshli-pervye-predvybornye-debaty-iz-chetyreh-zayavlennyh-kandidatovyavilsya-odin. Ανακτήθηκε στις 2018-02-26. 
  161. ««Это не дебаты, это школьный урок»: На Первом канале прошли первые предвыборные дебаты. Ими недовольны все участники» (στα ru-RU). Meduza. https://meduza.io/feature/2018/02/28/eto-ne-debaty-eto-shkolnyy-urok. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28. 
  162. «Первые предвыборные дебаты пройдут на радио с участием Жириновского, Грудинина и Титова» (στα ru). ТАСС. http://tass.ru/politika/4956878. Ανακτήθηκε στις 2018-02-28. 
  163. «Жириновский и Собчак снова устроили перепалку во время дебатов» (στα ru). РИА Новости. 20180301T2100+0300Z. https://ria.ru/election2018/20180301/1515578463.html. Ανακτήθηκε στις 2018-03-02. 
  164. Выборы в режиме реального времени: явка превысила 59%
  165. [http://www.vybory.izbirkom.ru/region/region/izbirkom?action=show&root=1&tvd=100100084849066&vrn=100100084849062&region=0&global=1&sub_region=0&prver=0&pronetvd=null&vibid=100100084849066&type=453 Предварительные сведения об участии избирателей в выборах Выборы Президента Российской Федерации]
  166. 166,0 166,1 «Muted Western reaction to Putin poll win». BBC News. 19 March 2018. http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-43455950. Ανακτήθηκε στις 19 March 2018. 
  167. «World leaders congratulate Putin on winning re-election». TASS. 19 March 2018. http://tass.com/politics/995053. Ανακτήθηκε στις 19 March 2018. 
  168. http://www.dailystar.com.lb/News/World/2018/Mar-19/442173-what-the-world-is-saying-about-putins-re-election.ashx
  169. «OSCE praises 'efficiently' administered polls, but says election 'overly controlled'». TASS. 19 March 2018. http://tass.com/world/995073. Ανακτήθηκε στις 19 March 2018. 
  170. Heintz, Vladimir Isachenkov and Jim (18 Μαρτίου 2018). «Putin heads for big win in fraud-tainted Russian vote». The Washington Post. Associated Press. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2018. 
  171. Darrah, Nicole (18 Μαρτίου 2018). «Putin's giant Russian election victory sparks backlash, claims of 'charade'». Fox News Channel. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2018.