Πέτρος Τατσόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πέτρος Τατσόπουλος
Petros Tatsopoulos 1.jpg
Βουλευτής Β΄ Αθηνών
του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Περίοδος
6 Μαΐου 2012 – 31 Δεκεμβρίου 2014
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση23 Δεκεμβρίου 1959 (1959-12-23) (59 ετών)
Ρέθυμνο
ΕθνικότηταΕλληνική
Πολιτικό κόμμαΝέα Δημοκρατία
ΚατοικίαΑθήνα
ΕπάγγελμαΣυγγραφέας

Ο Πέτρος Τατσόπουλος (1959) είναι Έλληνας συγγραφέας και πολιτικός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1959 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά και πολιτικές επιστήμες. Εργάστηκε ως σεναριογράφος, ασκούμενος κοινωνικός λειτουργός, σύμβουλος εκδόσεων στους οίκους Λιβάνη, Καστανιώτη και σύμβουλος σεναρίων στην κρατική τηλεόραση (ΕΡΤ), δημοσιογράφος και παρουσιαστής στην εκπομπή βιβλίου Πνεύμα αντιλογίας και παρουσιαστής της σειράς ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ 1821.[1] Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων από το 1989 και μετείχε στο Διοικητικό της Συμβούλιο κατά την περίοδο 2001-2003. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος.[2]

Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012 εκλέχθηκε βουλευτής Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ.[3] Τον Ιανουάριο του 2014 υπέβαλε στη διάθεση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα την παραίτησή του από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, ως αποτέλεσμα εσωκομματικών τριβών.[4] Μετά από συνάντηση των δύο ανδρών, ανακοινώθηκε και επίσημα η παραίτηση του Τατσόπουλου από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, χωρίς ωστόσο αυτή να συνοδεύεται και από παραίτηση από τη βουλευτική του έδρα.[5][6]

Στις εκλογές του Ιανουαρίου[7] και του Σεπτεμβρίου[8] 2015 ήταν υποψήφιος στη Β' Αθηνών με το Ποτάμι, ωστόσο δεν εξελέγη.

Στις 13 Νοεμβριου 2018, έπειτα από συνάντησή του με τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του στις βουλευτικές εκλογές του 2019 με τη Νέα Δημοκρατία στην περιφέρεια Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών[9] αλλά τελικά δεν εκλέχτηκε.

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μυθιστορήματα, διηγήματα και ανάλεκτα κείμενα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Οι ανήλικοι, μυθιστόρημα, εκδόσεις «Υάκινθος», Αθήνα 1980, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2001, ISBN 978-960-03-2985-8
  • Το παυσίπονο, μυθιστόρημα, εκδ. «Εστία», Αθήνα 1982, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2004, εκδ. "Οξύ" 2017, ISBN 978-960-436-349-0
  • Κινούμενα σχέδια, διηγήματα, εκδ. «Κέδρος», Αθήνα 1984, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2002
  • Η καρδιά του κτήνους, εκδ. «Εστία», Αθήνα 1987, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2005, εκδ. Μεταίχμιο, Αθήνα 2014, ISBN 978-960-566-663-7
  • Η πρώτη εμφάνιση, μυθιστόρημα, εκδ. «Εστία», Αθήνα 1994, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2006, εκδ. Μεταίχμιο 2015
  • Ανάλαφρες ιστορίες, διηγήματα, εκδ. «Εστία», Αθήνα 1995, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2001
  • Παιχνίδι των τεσσάρων, σπονδυλωτό μυθιστόρημα, από κοινού με τους Κώστα Μουρσελά, Γιώργο Σκούρτη και Αντώνη Σουρούνη, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1998
  • Κομεντί, διηγήματα, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1999
  • Πιπέρι στη γλώσσα, ανάλεκτα κείμενα, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2000
  • Το ραβδί και το καρότο, αναγνώσεις, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2004
  • Ο ουρανός στο κεφάλι μας, η δίκη της 17 Νοέμβρη, εκδ. «Μεταίχμιο», Αθήνα 2004, ISBN 978-960-375-725-2
  • Τιμής ένεκεν, μυθιστόρημα, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2004, εκδ. «Οξύ», Αθήνα 2014, ISBN 978-960-436-383-4
  • Πικάντικες ιστορίες, διηγήματα, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2005
  • Η καλοσύνη των ξένων, μια αληθινή ιστορία, εκδ. «Μεταίχμιο», Αθήνα 2006, ..., 2015, 336 σελ., ISBN 978-960-566-870-9
  • Νεοέλληνες, πορτρέτα, εκδ. «Μεταίχμιο», 2007
  • Ο Σίσυφος στο μπαλκόνι, νουβέλα, εκδ. «Μεταίχμιο», Αθήνα 2009 [Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2009][10]
  • Το βιβλίο για τα βιβλία, η ανάγνωση ως απόλαυση, εκδ. «Οξύ», Αθήνα 2010, 315 σελ., ISBN 978-960-436-298-1
  • Ήμουν κι εγώ εκεί εκδ. «Μεταίχμιο», Πολιτικά κείμενα, Αθήνα 2016, 440 σελ., ISBN 978-618-03-0508-1
  • Γκαγκάριν: Ο κόσμος από χαμηλά, εκδ. «Οξύ», Αθήνα 2016, 384 σελ., ISBN 978-960-436-444-2
  • Τα διηγήματα, εκδ. "Οξύ", Αθήνα 2018, 400 σελ., ISBN 978-960-436-558-6
  • Η κυρία που λυπάται, μυθιστόρημα, εκδ. "Μεταίχμιο", Αθήνα 2018, 304 σελ., ISBN 978-618-03-1636-0

Σενάρια για τον κινηματογράφο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «1821 - Αρχείο». www.skaitv.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2019.  Text " ΣΚΑΙTV " ignored (βοήθεια)
  2. «Πέτρος Τατσόπουλος». senariografoi.gr. 
  3. «Πέτρος Τατσόπουλος: Θα αρχίσω να ανησυχώ αν δεν τους ενοχλεί ο Αλέξης Πηγή: Πέτρος Τατσόπουλος: Θα αρχίσω να ανησυχώ αν δεν τους ενοχλεί ο Αλέξης». http://www.iefimerida.gr/. iefimerida.gr. 26 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2018.  Text " iefimerida.gr " ignored (βοήθεια); Εξωτερικός σύνδεσμος στο |website= (βοήθεια)
  4. Πέτρος Τατσόπουλος: «Η παραίτησή μου είναι στη διάθεση του Αλέξη Τσίπρα», Τα Νέα, 9 Ιανουαρίου 2014
  5. Έμειναν φίλοι: ΣΥΡΙΖΑ -Τατσόπουλος, Ελευθεροτυπία, 10 Ιανουαρίου 2014
  6. Φεύγει από ΣΥΡΙΖΑ, παραμένει ανεξάρτητος βουλευτής ο Τατσόπουλος Αρχειοθετήθηκε 2014-01-12 στο Wayback Machine., Έθνος, 10 Ιανουαρίου 2014
  7. «Στις εκλογές με το Ποτάμι ο Τατσόπουλος». HuffPost Greece. 14 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2019. 
  8. «Οι υποψήφιοι του Ποταμιού». Το Ποτάμι. 7 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2019. 
  9. «Πέτρος Τατσόπουλος και Αντώνης Πανούτσος στα ψηφοδέλτια της ΝΔ». https://www.news247.gr/politiki/petros-tatsopoylos-kai-antonis-panoytsos-sta-psifodeltia-tis-nd.6667011.html. Ανακτήθηκε στις 2018-11-13. 
  10. «Βραβείο Ιδρύματος Κώστα & Ελένης Ουράνη Ακαδημίας Αθηνών». biblionet.gr. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]