Αλέξια (τραγουδίστρια)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Αλέξια)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλέξια
MikisTheodorakis Alexia.jpg
Γέννηση5 Φεβρουαρίου 1964 (1964-02-05) (57 ετών)
Αμμόχωστος, Κύπρος Country flag
ΕθνικότηταΚυπριακή
Χώρα πολιτογράφησηςΚύπρος
ΣπουδέςΜουσικό κολέγιο Μπέρκλι
ΙδιότηταΤραγουδίστρια, Συνθέτης, Στιχουργός
Όργαναφωνή
Είδος τέχνηςτραγούδι, σύνθεση
Ιστοσελίδαhttp://www.alexiamusic.com

Η Αλέξια Βασιλείου (γεν. Αμμόχωστος 5 Φεβρουαρίου 1964), γνωστή και ως Αλέξια, είναι Κύπρια τραγουδίστρια, συνθέτης, στιχουργός, ακτιβίστρια, με ιδιαίτερη σχέση προς την τζαζ μουσική, αλλά και γενικότερα με τον φωνητικό αυτοσχεδιασμό, με πολλούς χρυσούς και πλατινένιους δίσκους στο ενεργητικό της και με μεγάλες επιτυχίες στη δεκαετία του '80 και '90.

Έχει ασχοληθεί με πολλά μουσικά είδη: τζαζ, ποπ, γκόσπελ, φολκ και αβάν-γκάρντ σε μουσική για ταινίες με κλασσικές ορχήστρες, τζαζ κουαρτέτα, ένα πιάνο, μόνο φωνή.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο της Κύπρου όπου και έζησε τα πρώτα παιδικά της χρόνια ως τον Αύγουστο του 1974, όταν η τουρκική εισβολή ανάγκασε την οικογένεια της να φύγουν ως πρόσφυγες.

Γιουροβίζιον, σπουδές και σταδιοδρομία στο εξωτερικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμετείχε 2 φορές στον διαγωνισμό της Eurovision εκπροσωπώντας την Κύπρο. Την πρώτη φορά, το 1981, εμφανίστηκε ως μέλος του συγκροτήματος Island και κατάφερε να κερδίσει την 6η θέση με το τραγούδι «Μόνικα» σε μουσική Δώρου Γεωργιάδη και στίχους Σταύρου Σιδερά.

Το 1982 πήγε για σπουδές τζαζ στη Βοστώνη στο Μουσικό Κολέγιο Μπέρκλεϊ, από το οποίο και αποφοίτησε το 1985. Κατά την διάρκεια των σπουδών της ήταν μέλος της Γκόσπελ Χορωδίας, ενώ κατά τη διάρκεια του τελευταίου της έτους, προτάθηκε από το πανεπιστήμιο και συμμετείχε σε 2 συναυλίες του Τσικ Κορία μαζί με την Γκέιλ Μοράν ως η κύρια τραγουδίστρια, ερμηνεύοντας το 15λεπτο μουσικό έργο του "Hello Brazil".

Αργότερα, μετακομίζει στην Νέα Υόρκη και συμμετέχει σε διάφορα μουσικά γκρουπ κάνοντας ζωντανές εμφανίσεις. Είναι ενεργό μέλος 5 συγκροτημάτων και τραγουδάει σε τζαζ κουαρτέτα, αλλά και σε ποπ και ροκ μπάντες. Σταδιακά, γίνεται η κύρια φωνή σε τέσσερα τζαζ και φιούζιον συγκροτήματα. Ένα από αυτά ήταν οι Axiom.

Μαζί με τα συγκροτήματά της, η Αλέξια εμφανίζεται στην περιοχή του Μανχάταν και συνεργάζεται με μπάντες του Φρέντι Τζάκσον και της Ρομπέρτα Φλακ. Την ίδια περίοδο, σε μια από τις συναυλίες της στο club «Jason’s» στο Μανχάταν, έχει την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τον Λάιονελ Χάμπτον και τον Γουέιν Σόρτερ.

Το πρώτο της single στην Αμερική «I Am Siam» (CBS) ανέβηκε στα charts Top 100 της Αμερικής.

Τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στο Λος Άντζελες.

Η Αλέξια με τον Chick Corea στο πανεπιστήμιο στην Βοστόνη.

Σταδιοδρομία στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποπ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1987, συμμετέχει στη Γιουροβίζιον εκπροσωπώντας την Κύπρο με το τραγούδι «Άσπρο-μαύρο», του Άντρου και της Μαρίας Παπαπαύλου κερδίζοντας την 7η θέση. Το τραγούδι ξεπερνά τις 250.000 πωλήσεις στις χώρες της Σκανδιναβίας και αυτό είναι η κύρια αιτία που μετακομίζει στην Ελλάδα και κάνει τον πρώτο της προσωπικό δίσκο με τίτλο «Αλέξια» σε μουσική Κώστα Χαριτοδιπλωμένου και στίχους Γιώργου Μίτσιγκα. Το άλμπουμ έχει ρεκόρ πωλήσεων για πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη (300.000 αντίτυπα) και η Αλέξια δημιουργεί μια νέα μοντέρνα ποπ σκηνή στην Ελλάδα. Τα τραγούδια «Τα κορίτσια ξενυχτάνε», «Σταλιά σταλιά», «Το ξέρω το ξέρω», «Αγάπη καλοκαιρινή», «Γράμματα», «Θα σε περιμένω», «Κανένας δεν μας σταματά» έγιναν τεράστιες επιτυχίες.

Εκείνη τη χρονιά ξεκίνησαν και οι εμφανίσεις της μαζί με τον Πασχάλη στο "Lady M" και συνεχίστηκαν στο "Οn the Rocks". Το 1988, ηχογραφούνται και κυκλοφορεί ένα τριπλό άλμπουμ με τίτλο Party Οn the Rocks, με πωλήσεις και πάλι οι οποίες ξεπερνούν τα 300.000 αντίτυπα. Το 1989 κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ με τίτλο «Ένα δύο τρία», έναν ποπ δίσκο με πρωτότυπο ευρωπαϊκό ήχο και τα τραγούδια έχουν την υπογραφή του Κρίστιαν Λάιμπλ, του Θοδωρή Παπαδόπουλου, και της Βίλλυς Σανιάνου. Ξεχώρισαν οι επιτυχίες: «Έλα έλα», «Ερωτευμένη», «Όλοι θέλουνε να ξεχωρίζουν», «Χρόνια πολλά», «Κοίταξέ με», «Ένα δυο τρία». Ο δίσκος έγινε πολύ σύντομα χρυσός. Τα Χριστούγεννα της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε σε maxi-single διασκευή του γνωστού τραγουδιού «Last Christmas» του George Michael, με τον ελληνικό τίτλο «Οι καμπάνες χτυπούν».

Το 1990 κυκλοφορεί τον δίσκο «Έλα μια νύχτα» σε μουσική Κώστα Χαριτοδιπλωμένου και στίχους Γιώργου Μίτσιγκα και πάλι. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο και ξεχώρισαν τα τραγούδια «Ορκίσου», «Δίλημμα», «Αλλάξαμε θέση», «Παίζω και χάνω», «Καλημέρα», «Ψεύτικος κόσμος», που είχε θέμα τα ναρκωτικά. Την επόμενη χρονιά, η Αλέξια ξεκινά μια καμπάνια κατά των ναρκωτικών με συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και σε πολλά από τα σχολεία της χώρας. Την πλαισίωναν οι Μπλα Μπλα και οι Πυξ Λαξ. Το 1991 παίρνει το πρώτο βραβείο για την Ελλάδα στο Φεστιβάλ Eurosong που έγινε στην Κέρκυρα, με το τραγούδι «Έλα». Η μουσική είναι του Μίμη Πλέσσα και οι στίχοι της Λουκίλας Καρέρ, ενώ διευθυντής ορχήστρας είναι ο Μίμης Πλέσσας. Τον διαγωνισμό τον παρουσίασε η Κέλλυ Σακάκου.

Το 1991, οι τίτλοι αρχής της εκπομπής "Πρωινός καφές" (1991-2009) με το στριφογυριστό φλυτζάνι καφέ αποτελούσαν ένα από τα χαρακτηριστικά μουσικά σήματα της ελληνικής τηλεόρασης. Η μουσική τίτλων είναι του Κώστα Χαριτοδιπλωμένου από το τραγούδι "Καλημέρα" που έγινε γνωστό το 1990 από την Αλέξια μέσα από την δισκογραφική δουλεία της "Έλα Μια Νύχτα".

Το 1992, πρωταγωνιστεί σε διαφημιστικό κλιπ για το αναψυκτικό ΗΒΗ. Το τραγούδι που ακούγεται στη διαφήμιση είναι το «Ξυπνάει ο άλλος μου εαυτός», μια σύνθεση του Γιώργου Αλκαίου και της Αναστασίας Μουτσάτσου. Τον Σεπτέμβριο κυκλοφορεί το τέταρτο άλμπουμ της με τίτλο «Νερομπογιές». Στο δίσκο αυτό η Αλέξια ωριμάζει και ερμηνευτικά και σε επιλογή τραγουδιών και ταυτόχρονα τολμά και προτείνει ένα αλλιώτικο ρεπερτόριο για το είδος, που είχε ταυτιστεί στο ξεκίνημά της. Τη μία πλευρά του δίσκου έγραψαν ο Σπύρος Πάζιος και η Τασούλα Θωμαΐδου («Μάτια μου», «Νερομπογιές», «Τρυφερά», «Έχω μια αγάπη»), ενώ την άλλη πλευρά ο Κώστας Τουρνάς και ο Σταύρος Λάντσιας («Μπορεί», «Όσο θα λείπεις», «Είσαι το καλυτερό μου», «Σπίτι σου ή σπίτι μου» και το «Η δική μου η πατρίδα» που είναι αφιερωμένο στην Κύπρο).

Το εξώφυλλο του δισκου "Νερομπογιές" (1992)

Κλασικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εξώφυλλο από το Cd "Η Αλέξια ερμηνέυει τα κλασσικά (1993)

Το 1993, η Αλέξια ερμηνεύει τα "Κλασικά" σε ένα διπλό δίσκο, με περιεχόμενο παλιά τραγούδια που έχουν γραφτεί από το 1939 ως το 1968 με την υπογραφή μεγάλων δημιουργών, όπως ο Γιώργος Μουζάκης (Σκλάβα), ο Τάκης Μωράκης (Τι είν᾽αυτό που το λένε αγάπη) κ.ά. Η ενορχήστρωση ανήκει στον Κώστα Καπνίση, ενώ οι ηχογραφήσεις έγιναν στην Βουλγαρία με την Συμφωνική της Βουλγαρίας.

Τα τραγούδια έχουν έντονο το στοιχείο της τζαζ και ειδικά της Big Band μουσικής του παλιού Χόλιγουντ. Η ἐρευνα για την επιλογή των τραγουδιών και η όλη προετοιμασία πήρε 9 μήνες. Στο δίσκο συμμετέχουν σε ντουέτα με την Αλέξια η Ρένα Βλαχοπούλου στο «Πρώτο ραντεβού», ο Βλάσσης Μπονάτσος στον «Πειρασμό» και η Ζωή Κουρούκλη στον «Διπλό γλυκό καημό». Ο δίσκος ἐγινε τρεις φορές πλατινένιος. Η παραγωγή του δίσκου είναι του Μάκη Δελαπόρτα.

Μιούζικαλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1994 ανεβαίνει στη Κύπρο το Μιούζικαλ «Φρανκ και Στάιν» με πρωταγωνίστρια την Αλέξια σε μουσική Γιώργου Χατζηνάσιου και λιμπρέτο Σταύρου Σιδερά. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί ο δίσκος «Κεκλεισμένων των θυρών» με τα τραγούδια του μιούζικαλ με την συμμετοχή των Στέφανου Κορκολή και Γιάννη Μπέζου σε δυο κομμάτια.

Μούσα του Μίκη Θεοδωράκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σεπτέμβριο του 1995 πραγματοποιείται συναυλία στο Καλλιμάρμαρο για τα 70χρονα του Μίκη Θεοδωράκη. Η Αλέξια ανοίγει τη συναυλία-αφιέρωμα ερμηνεύοντας το τραγούδι «Φαίδρα / Αγάπη μου», ύστερα από κάλεσμα του ίδιου του συνθέτη. Μετά από αυτή τη συμμετοχή, της προτείνεται να γίνει μία από τις 4 κύριες φωνές της Λαϊκής Ορχήστρας Μίκης Θεοδωράκης, η οποία συνεργασία διαρκεί πολλά χρόνια. Με τη Λαϊκή Ορχήστρα και με την παρουσία και συμμετοχή του ίδιου του Μίκη Θεοδωράκη, ταξιδεύουν σε πολλά μέρη του κόσμου και της Ελλάδας καθώς και εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Σε πολλές από τις συναυλίες η Αλέξια τραγουδάει μαζί με την Μαρία Φαραντούρη, τον Γιώργο Νταλάρα, τον Βασίλη Λέκκα, τον Πέτρο Γαϊτάνο, τον Μάριο Φραγκούλη, τον Παναγιώτη Καραδημήτρη, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, τον Γιάννη Κότσιρα, τον Λάκη Λαζόπουλο κ.ά.

Το 1998, κυκλοφορεί ο δίσκος «Αλέξια – Μίκης Θεοδωράκης», ένα διπλό άλμπουμ με 26 τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, με εμφανείς τζαζ επιρροές. Περιλαμβάνεται το ντουέτο της Αλέξιας με την Μίλβα στο «Περιγιάλι», η συμμετοχή του Ελβετού αρπίστα Αντρέα Βολεμβάιντερ στα τραγούδια «Μαρίνα» και «Κοιμήσου αγγελούδι μου», ενώ ακούγονται οι αυθεντικοί στίχοι του Ιρλανδού ποιητή Μπρένταν Μπίαν στο «Γελαστό παιδί» ως νέο τραγούδι υπό τον τίτλο «On the 18th of November».

Τζαζ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1996, εμφανίστηκε στα Εξάρχεια στο DADA με το κουιντέτο της και τραγούδησε τζαζ. Την ίδια χρονιά, επιστρέφει στην δισκογραφία με τον τζαζ δίσκο «Alexia in a JAZZ mood», στον οποίο συμμετέχουν ορισμένοι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του είδους διεθνώς: ο Τσικ Κορία, ο μπασίστας Τζον Πατιτούτσι και ο ντράμερ Γκάρι Νόβακ. Μέρος του δίσκου ηχογραφήθηκε στο Λος Άντζελες, στο τότε στούντιο του Τσικ Κορία. Άλλα τραγούδια ηχογραφήθηκαν στην Σόφια της Βουλγαρίας σε ενορχηστρώσεις του πιανίστα και ενορχηστρωτή Αντόνι Ντόντσεφ.

Ο δίσκος περιέχει και το «Ξημερώνει» του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Κώστα Τριπολίτη και το «Χάρτινο το φεγγαράκι» (Μάνου Χατζιδάκι, Νίκου Γκάτσου). Ο δίσκος θεωρείται ο πιο εμπορικός τζαζ δίσκος στην Ελλάδα.

Μουσική για ταινίες και θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1999, η Αλέξια συνεργάζεται με τον συνθέτη Αριστείδη Μυταρά στο δίσκο «Η κυρία με τις καμέλιες» για την ομώνυμη μουσική παράσταση «Η Κυρία με τις Καμέλιες – 150 χρόνια μετά», με το Χοροθέτρο ΟΚΤΑΝΑ του Κωνσταντίνου Ρήγου.

Το βίντεοκλιπ του τραγουδιού "Woman in White", σκηνοθέτησε ο Γιώργος Λάνθιμος.

Το 2000, τεράστια εμπορική επιτυχία αποτελεί η ταινία Safe Sex, καθώς και το soundtrack, στο οποίο τραγουδάει η Αλέξια με το τραγούδι "Put the Blame on Mame", γνωστό από την Ρίτα Χέιγουορθ στην ταινία "Τζίλντα". Την ίδια χρονιά, η Αλέξια τραγούδησε δύο τραγούδια του Κώστα Κακογιάννη για την ταινία «The Road to Ithaca» (Ο δρόμος για την Ιθάκη), σκηνοθετημένη από τον Κώστα Δημητρίου. Επίσης, συμμετέχει σε μια συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για το έργο του Μίμη Πλέσσα. Την συναυλία διευθύνει ο ίδιος ο συνθέτης.

Δίσκοι και συναυλίες για την Κύπρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1996 κυκλοφορεί το άλμπουμ «Αχαιών Ακτή», αφιερωμένο στην Κύπρο, soundtrack της Κυπριακής τηλεοπτικής σειράς «Οδός Δεν Ξεχνώ» .Περιέχει 5 τραγούδια σε μουσική Χρήστου Φιλίππου και στίχους Αντρέα Παράσχου και Κώστα Φασουλά. Στο ρεμπέτικο 'Όμορφη θλιμμένη κόρη" συμμετέχει σε ντουέτο με την Αλέξια ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του είδους, ο ρεμπέτης Τάκης Μπίνης, ενώ ξεχώρισε και το τραγούδι "Αμάραντος".

Το 1997 κυκλοφορεί το άλμπουμ "Λεμονανθούσα μου κυρά Αμμόχωστος" σε δύο διαφορετικές εκδοχές. Το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στην γενέτειρα της Αλέξιας και των δημιουργών. Κυκλοφόρησε αρχικά στην Κύπρο με απαγγελίες της ηθοποιού Άννας Συνοδινού, ενώ στη δεύτερη έκδοση, που κυκλοφόρησε επίσημα στην Ελλάδα το 1997, συμμετείχαν πολλοί καταξιωμένοι ηθοποιοί όπως ο Κώστας Καζάκος, ο Δημήτρης Ποταμίτης, η Θέμις Μπαζάκα, η Δέσποινα Μπεμπεδέλη και η Ελένη Χατζηαργύρη. Η ποίηση είναι της τέως Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου Κλαίρης Αγγελίδου και η μουσική του συνθέτη Μάριου Μελετίου.

Τον Οκτώβριο του 1997, η Αλέξια δίνει μία συναυλία προς τιμήν της Αμμοχώστου στο Ηρώδειο, πλαισιωμένη από την Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και την πολυμελή χορωδία του Θωμά Κοντογιώργη υπό την διεύθυνση του ιδίου σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Ποταμίτη. Στη συναυλία συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Ποταμίτης, Κώστας Καζάκος, Θέμις Μπαζάκα, Ελένη Χατζηαργύρη. Η συναυλία ήταν υπό την αιγίδα της Κυπριακής Κυβέρνησης.

Λος Άντζελες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2009, η Αλέξια επιστρέφει στην Αμερική και την τζαζ και την μουσική για τον κινηματογράφο, με συνθέσεις δικές της αλλά και με συνεργασίες με αξιόλογους συνθέτες του είδους. Το 2010, δανείζει την φωνή της, σε φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς και γράφει την μουσική μαζί με τον συνεργάτη της Βασίλη Στεργίου στην θεατρική παράσταση "Water", που ανέβηκε επιτυχώς στο θέατρο ῎The Lounge῎ στο Χόλυγουντ. Κυκλοφόρησε cd της παράστασης σε παραγωγή της Αλέξιας.

Φιλμ Νουάρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
To εξώφυλλο από το soundtrack του Φίλμ Νουάρ "Sacred Whisper" (2011)

Το 2010, η Αλέξια πρωταγωνιστεί σε 2 ταινίες νουάρ μικρού μήκους, σε σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή και μοντάζ του Κύπριου σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Ησαΐα.

Στην πρώτη ταινία "As a last resort", η Αλέξια υποδύεται την Νόρμα Μπέρνερ στην δεκαετία του '50. Το δεύτερο φιλμ, το "Sacred Whispers", είναι μια ταινία με αντιρατσιστικά μηνύματα, που διαδραματίζεται στην Αμερική στις δεκαετίες '40 και '60. Στην ιστορία της ταινίας συναντάμε τον Τόμας Σμιθ (Ντέιβιντ Χάρντι), ένα βαθιά θρησκευόμενο άτομο. Η Μπέτι Τζόουνς (Αλέξια), είδωλο των παιδικών του χρόνων, επανέρχεται στην ζωή του, μια διάσημη τραγουδίστρια μπλουζ, η οποία πηγαίνει κόντρα στην ρατσιστική τάση της εποχής.

Εμφανίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τον Μάιο του 1998, προβάλλεται από το CNN ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ για την Αθήνα και την τέχνη της Ελλάδας. Η Αλέξια εκεί ερμήνευσε το τραγούδι «Το τραίνο φεύγει στις Οκτώ» του Μ. Θεοδωράκη σε στέκι του Ψυρρή.

Μεταξύ 2010 και 2012, πραγματοποιεί εμφανίσεις στο Ελληνικό Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Λος Άντζελες, στον ιστορικό αφροαμερικάνικο πολιτιστικό χώρο The World Stage, στο Bardot, τμήμα του ιστορικού Θεάτρου Άβαλον στο Χόλυγουντ, στο φεστιβάλ LACMA Jazz series, μαζί με τον Στίβι Γουόντερ και την Τσάκα Χαν σε συναυλία στο Λος Άντζελες για την παγκόσμια ειρήνη με τίτλο «Νever Again» και σε φιλανθρωπική εκδήλωση για ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους με τη φωνή της βραβευμένης με Όσκαρ Ελληνοαμερικανίδας ηθοποιού Ολυμπίας Δουκάκη.

Το 2011, εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής στη συναυλία της Μαντλέν Πεϊρού και στο Θέατρο Ουνέσκο στο Παρίσι στα πλαίσια παραστάσεων της UNESCO σε συνεργασία με την Κυπριακή πρεσβεία, καθώς και στο Φεστιβάλ Τζαζ της Λεμεσού.

Εξώφυλλο του Αlbum " Re-bΕ" (2010)

Άλλα καλλιτεχνικά είδη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2001, η Αλέξια, θέλοντας να συνεχίσει εκείνο που είχε αρχίσει στην Βοστώνη και στην Νέα Υόρκη, το να συνθέτει μουσική, ξαναρχίζει να γράφει μουσική και τραγούδια. Παρακολουθεί μαθήματα δημιουργικής γραφής στο εργαστήριο της Χριστιάνας Λαμπρινίδη. Γράφει πεζά και ποιήματα κι έτσι αρχίζει να δημιουργεί το τριπλό άλμπουμ ῎Re-bE῎ σε μουσική και στίχους δικούς της, με αυτοσχεδιασμούς, ορχηστρικά, πειραματισμούς σε πεζά κτλ.

Τον Δεκέμβριο του 2010 κυκλοφορεί το άλμπουμ, που ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο, στη Βουλγαρία, στη Μπρατισλάβα, στο Μανχάταν, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Συμμετέχει η Συμφωνική Ορχήστρα της Μπρατισλάβας. Το 2011, το παρουσιάζει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, παρουσία και του ιδίου του σκηνοθέτη.

Η Αλέξια δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς της τέχνης. Συνεργάζεται με 2 εικαστικούς, την Ανίσα Ασκάρ από την Παλαιστίνη και τον Τζόζεφ Νταντούν από το Ισραήλ, και παρουσιάζει τα 2 αυτόνομα έργα τους, με την επιμέλεια της Δρ. Σάνιας Παπά στην έκθεση ῎Αγάπη καθαρή῎. Το project "Αγάπη καθαρή" αποτελείται από δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος βλέπουμε την περφόρμανς «In a blink of an eye», μια ανατροπή του μύθου της Μέδουσας. Εδώ, η Αλέξια έχει το ρόλο της θεάς Αθηνάς, τραγουδάει και απαγγέλει πεζά από το "Re-bE", ενώ ο χορευτής Μιχάλης Ελπιδοφόρου αναλαμβάνει το ρόλο του Περσέα. Το δεύτερο μέρος αποτελείται από το φιλμ του Joseph Dadoune «Bunker Buster», το οποίο γυρίστηκε στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, στο οποίο η Αλέξια συμμετέχει σαν ηθοποιός και σε φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς.

Το τριπλό Αlbum " Re-bΕ" (2010) κυκλοφορεί παγκόσμια σε πρωτότυπη συσκευασία από την Performance Street, εμπεριέχει 50 τραγούδια και συνοδεύεται από ένα επιμελημένο ένθετο booklet 208 σελίδων γεμάτο από artwork (κολάζ, ζωγραφιές) της Αλέξιας.
Το Εξώφυλλο του δίσκου Βackyards (2011)
Απο τα γυρίσματα της ταινίας "Sacred Whispers" το νέο βίντεο κλιπ της Αλέξιας "Must Save the Day" από τον σκηνοθέτη Κωνσταντίνο Ησαΐα

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προσωπικά άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Δισκογραφία της Αλέξιας
  • Αλέξια (1987)
  • Ένα δύο τρία (1989)
  • Έλα μιά νύχτα (1990)
  • Νερομπογιές (1992)
  • Η Αλέξια ερμηνεύει τα κλασικά (1993)
  • Κεκλεισμένων των θυρών (1994)
  • Αχαιών ακτή (1996)
  • Alexia in a jazz mood (1996)
  • Λεμονανθούσα μου κυρά, Αμμόχωστος (1997)
  • Αμμόχωστος (1997)
  • Αλέξια - Μίκης Θεοδωράκης (1998)
  • "Water" (O.S.T) (2010)
  • Re-bE (2011)
  • "Sacred Whispers" (O.S.T) (2011)
  • "Backyards" (2011)
  • "The Voice Improvisation Series: Voice and Guitar" (Digital Album) (2012)
  • "The Voice Improvisation Series: Heartbeat" (Digital Album) (2012)
  • "The Voice Improvisation Series: Two Voices" (Digital Album) (2012)
  • "The Voice Improvisation Series: Voice in Wind" (Digital Album) (2012)
  • "The Voice Improvisation Series: Mosaic Phrases" (Digital Album) (2012)
  • "The Voice Improvisation Series: Jerusalem" (Digital Album) (2012)
  • "The Voice Improvisation Series: Venetian Road" (Digital Album) (2012)
  • "The Voice Improvisation Series: Lullaby" (Digital Album) (2012)
  • "Birds Have to Fly" (Digital Album) (2013)

Singles[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Please me lover - Aspro mavro (1987)
  • Οι καμπάνες χτυπούν...Λευκά Χριστούγεννα (1989)
  • Έλα - Love me (1991)
  • Κάθε φορά που γελάει ένα παιδί - συμμετοχή (1992)
  • "Cypriot - The Re-miXes" (2011)
  • "Must Save the Day - Re-miX" (2012)

Συλλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παίζω και χάνω (1992)
  • Αλέξια '95 - οι μεγάλες επιτυχίες (1995)
  • Ασπρο μαύρο 1987-1990 (1998)
  • Χάρτινο το φεγγαράκι - όλες οι επιτυχίες (2002)

Συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρχική έκδοση του άρθρου προήλθε από την ιστοσελίδα http://www.sitemaker.gr/alexiamusic/page_GREEK_2.htm και δημοσιεύεται στη Βικιπαίδεια μετά από άδεια.