Ίσαλο Ροδόπης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°03′31″N 25°27′03″E / 41.05861°N 25.45083°E / 41.05861; 25.45083

Ίσαλο
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ίσαλο
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΑνατολική Μακεδονία και Θράκη
Περιφερειακή ΕνότηταΡοδόπης
ΔήμοςΜαρωνείας - Σαπών
Δημοτική ΕνότηταΜαρωνείας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘράκη
Υψόμετρο25
Πληθυσμός137 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.69100
Τηλ. κωδ.+30 25310

Το Ίσαλο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.[2]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ίσαλο βρίσκεται στο κέντρο της πεδιάδας της Κομοτηνής με υψόμετρο 25 μέτρα[3], σε απόσταση 27 χλμ. Δ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου) και 10 χλμ. ΝΑ. από την Κομοτηνή. Νότια του χωριού περνάει ο Λίσσος (Φιλιούρης) ποταμός, βόρεια και ανατολικά η Εγνατία Οδός και βορειανατολικά είναι η Βιομηχανική Περιοχή Κομοτηνής. Οι κάτοικοι του χωριού είναι μουσουλμάνοι, το 1/6 από αυτούς Ρομά και λίγες οικογένειες Πομάκοι.[4] Λειτουργεί μειονοτικό διθέσιο Δημοτικό Σχολείο.[5] Η παλιά του ονομασία, την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι "Ουσαλή"[6] και επίσημα αναφέρεται μετά την απελευθέρωση της Θράκης ως Ίσαλο το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε νεοϊδρυθείσα κοινότητα Αμαράντων.[7] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Αμάραντα, τον Βάκο, την Καλλιθέα και το Πάμφορο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμαράντων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 137 κατοίκους.[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. GEOnet Names Server. 11  Ιουνίου 2018. -818188.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 49, τομ. 15. 
  3. «ΙΣΑΛΟ (Οικισμός) ΚΟΜΟΤΗΝΗ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021. 
  4. «Ίσαλος | Ζαγάλισα - Η Φωνή των Πομάκων της Θράκης». zagalisa.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021. 
  5. «Μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο Ίσαλου Ροδόπης». dipe.rod.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021. 
  6. «13. Η ΘΡΑΚΗ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ». Θρακική Εστία Θεσσαλονίκης. 5 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021. 
  7. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021. 
  8. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10481 (σελ. 7 του pdf)