Αρίσβη Ροδόπης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°04′12.73″N 25°35′23.01″E / 41.0702028°N 25.5897250°E / 41.0702028; 25.5897250

Αρίσβη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αρίσβη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολική Μακεδονία και Θράκη
Περιφερειακή ΕνότηταΡοδόπης
ΔήμοςΜαρωνείας - Σαπών
Δημοτική ΕνότηταΣαπών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘράκη
Υψόμετρο40
Πληθυσμός1.054 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.69300
Τηλ. κωδ.+30 25310

Η Αρίσβη είναι μεγάλο πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.[1] σε υψόμετρο 40 μέτρα[2].

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αρίσβη βρίσκεται στα βορειοανατολικά του κάμπου της Κομοτηνής σε απόσταση 18 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή και 11 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου). Νότια και δυτικά από το χωριό περνάει ο ποταμός Λίσσος ενώ μέσα από αυτό διέρχεται η ΕΟ Κομοτηνής - Αλεξανδρούπολης. Το 1925, μετά την απελευθέρωση, εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας (Θράκης) από τη Στέρνα περιφέρειας Γανοχώρων καθώς και μερικές οικογένειες τουρκόφωνων Μικρασιατών από την Καππαδοκία (Καραμανλήδες) ενώ σήμερα κατοικούν και μουσουλμάνοι σε χωριστό οικισμό. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (δημητριακά, καλαμπόκι, ζαχαρότευτλα, βιομηχανική ντομάτα βιομηχανική, τριφύλια).[3] Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.[4] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αρίσβης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 1.054 κατοίκους.[5]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 99, τομ. 5. 
  2. «ΑΡΙΣΒΗ (Κωμόπολη) ΡΟΔΟΠΗ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2021. 
  3. «ΑΑ portal». repository.academyofathens.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2021. 
  4. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2021. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10482 (σελ. 10 του pdf)