Άγιος Γεώργιος του Μπατζή (Άρτα)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°09′49″N 20°58′59″E / 39.163637°N 20.983042°E / 39.163637; 20.983042

Άγιος Γεώργιος του Μπατζή
Saint George Mpatzi, Arta, Greece.jpg
Άποψη του ναΐσκου από την οδό Μανωλιάσης.
Βασικές πληροφορίες
Τοποθεσία Άρτα, Ήπειρος, Ελλάδα
Υπαγωγή Χριστιανισμός
Χώρα Ελλάδα
Έτος αφιέρωσης 1717
Αρχιτεκτονική περιγραφή
Αρχιτεκτονικός τύπος Χριστιανικός ναός
Αρχιτεκτονικός ρυθμός Μονόκλιτη Βασιλική
Αποπεράτωση Μεταβυζαντινή περίοδος
Λεπτομέρειες
Μήκος 12
Πλάτος 4,8
Υλικά πέτρα

Ο Άγιος Γεώργιος του Μπατζή είναι ένα μνημείο μεταβυζαντινής περιόδου στην πόλη της Άρτας.

Δομή και τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για μονόκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με διαστάσεις 4,8 x 12 μέτρα. Στην ανατολική πλευρά φέρει τρίπλευρη αψίδα ιερού. Στο εσωτερικό είναι ασβεστωμένη ενώ εξωτερικό έχει κοινή τοιχοποιία. Πάνω από την κόγχη του ιερού έχει μεγάλο σταυρό από μαρμάρινους αστράγαλους που πλαισιώνονται με ερυθρούς βησάλους. [1] Βρίσκεται στην γωνία των οδών Πλάτωνος και Μανωλιάσης σε μικρή απόσταση από τον βυζαντινό ναό του Αγίου Βασιλείου και το Φεϋζούλ Τζαμί. Το 1962 με υπουργική απόφαση ο ναός ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο. [2]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) μας πληροφορεί ότι στην Άρτα υπήρχαν 11 ενορίες και 10 θέσεις (συνοικίες). Οι συνοικίες ήταν της Περιβλέπτου, των Ταμπακιάδων (βυρσοδεψών) ή της Δάφνης, Τουρκοπάζαρο, Αγίας Θεοδώρας ή Λούκενας ή Καραπάνου, Μουχούστι, Μονοπώλειο, Πλάτανος, Αλμπαναριά, Ρωμιοπάζαρο, Eβραϊκα και μαζί με τις συνοικίες του Ελιγιασβέη, του Βαγιαζήτ, των Μπέηδων και του Γεφυρόπουλου, η πόλη αριθμούσε συνολικά 14 συνοικίες. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου του Μπατζή βρίσκονταν στην οθωμανική συνοικία του Γεφυρόπουλου και μέχρι το 1821 αποτελούσε μετόχι της Μονής της Ροδιάς. Σύμφωνα με τον μητροπολίτη, ο ναός ανεγέρθηκε το 1717 με έξοδα ένος οθωμανού ονόματι Μπατζή, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για κάποιο θαύμα του Αγίου προς τον ίδιο.[3][4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αναστάσιος Ορλάνδος, «Οι μεταβυζαντινοί ναοί της Άρτης», Αρχείον των Βυζαντινών Μνημείων της Ελλάδος, τομ.Β, 1936, σελ.174
  2. Περί κηρύξεως αρχαιολογικών χώρων, ΥΑ 15904/24-11-1962, ΦΕΚ 473/Β/17-12-1962.
  3. «Η πόλις "Αρτα διαιρείται εις εκκλησιαστικάς ένορίας 11 κα θέσεις δέκα, 1) της Περιλήφτης (Περιβλέπτου), εκ του Χριστιανικού Ναού πρότερον, είτα Μετσιτίου υπάρξαντος τών Μπέιδων, και κειμένου πλησίον της Μητροπόλεως, 2) τών Βυρσοδεψών ή Δάφνης, 3) Τουρκοπάζαρο, 4) άγ. Θεοδώρας ή Λούκενας ή Καραπάνου, 5) Μουχούστον (ξε) (Προάστειον τής Αρτης), εντεύθεν άρχεται ή αγορά ευθύδρομος ένθεν και ένθεν έχουσα εργαστήρια διάφορα, και καταλήγουσα μέχρι της 6 ενορίας του Μονοπωλείου, 7) Πλάτανος, 8) Αλπαναρία, 9) Ρωμαιοπάζαρον, 10) Εβραϊκά εις ταύτας κεντα αι επόμεναι Εκκλησίαι [..] Του Αγίου Γεωργίου, Μετόχιον μέχρι του 1812 της Μονής Ροδιάς, επικαλούμενου Μπατζή, εξόδων ανεγερθέν, θαύματα του Αγίου, υπό τινος Οθωμανού Mπατζή καλουμένου, εν έτει 1717, και κείμενον έντή Οθωμανική Συνοικία του Γεφυροπούλου (ξζ), ερείπιον γεγονός από του έτους 1692.», Σεραφείμ Ξενόπουλος, Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884), σ.139.
  4. Αναστάσιος Ορλάνδος, «Οι μεταβυζαντινοί ναοί της Άρτης», Αρχείον των Βυζαντινών Μνημείων της Ελλάδος, τομ.Β, 1936, σελ.174

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αναστάσιος Ορλάνδος, «Οι μεταβυζαντινοί ναοί της Άρτης», Αρχείον των Βυζαντινών Μνημείων της Ελλάδος, τομ.Β, 1936, σελ.172-179