Σαιν Πιερ και Μικελόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 46°50′39″N 56°19′09″W / 46.8442°N 56.3192°W / 46.8442; -56.3192

Χάρτης των νησιών Σαιν Πιέρ ε Μικελόν

Το Σαιν Πιέρ ε Μικελόν ή "Άγιος Πέτρος και Μικελόν" ή Νήσοι Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ, (Saint Pierre et Miquelon) είναι σύμπλεγμα νησίδων στο Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, συνολικής έκτασης 242 τ.χλμ., που ανήκουν και αποτελούν γαλλική εδαφική επικράτεια από το 1763, επίσημα από το 1985. Οι νήσοι αυτοί βρίσκονται σε απόσταση 9 περίπου ναυτικών μιλίων νότια από την Νέα Γη.
Πρόκειται για νήσους βραχώδεις, οι περισσότερες των οποίων είναι άνυδρες. Θεωρούνται πολύ επικίνδυνες στη ναυσιπλοΐα επειδή περιβάλλονται από μεγάλο αριθμό σκοπέλων και υφάλων. Γεωγραφικά συγκροτούν δύο ομάδες νησιών σημαντικότερες των οποίων είναι η νήσος Άγιος Πέτρος, ο Μιχαήλ και η Λανγκλάντ. Θεωρούνται κυρίως ψαρότοποι βακαλάου (μπακαλιάρου). Πρωτεύουσα είναι το Σαιν Πιέρ (πόλη-λιμένας) στην ομώνυμη νήσο όπου κατοικεί περίπου το 90% του συνολικού πληθυσμού του συμπλέγματος. Ο συνολικός πληθυσμός (κατατάσσεται 221η) των νησίδων αυτών το 2001 ήταν περίπου 7.000 (7.051 με βάση εκτιμήσεις του 2009[1]), που θεωρούνται Γάλλοι υπήκοοι, ομιλούν την γαλλική γλώσσα και είναι ρωμαιοκαθολικοί στο θρήσκευμα. Εξουσία ασκεί τοπική 19μελής Κυβέρνηση 5ετούς θητείας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα νησιά αυτά θεωρείται ότι πρώτος τα ανακάλυψε ο Πορτογάλος εξερευνητής Joao Alvares Fagundes το 1520. Το 1604 καταλήφθηκε από Γάλλους μάλλον αλιείς και στον επακολουθήσαντα νικηφόρο βρετανικό πόλεμο της Βασίλισσας Άννας η Γαλλία τα εκχώρησε στην Αγγλία. Όμως με την Συνθήκη των Παρισίων (1763) επανήλθαν στη Γαλλία. Τριάντα χρόνια αργότερα κατά την Γαλλική Επανάσταση επανήλθαν στην Αγγλία για να επανέλθουν στη Γαλλία με την Συνθήκη των Παρισίων (1814). Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στρατιωτική μονάδα των Ελεύθερων Γάλλων, Γάλλων στρατιωτών υπό την ηγεσία του στρατηγού Σαρλ Ντε Γκωλ κατέλαβε και επίσημα τα νησιά.
Το 1976 ο Καναδάς επεξέτεινε την οικονομική ζώνη των χωρικών του υδάτων με συνέπεια τον αλιευτικό αποκλεισμό των νήσων. Το 1985 η Γαλλία αναγνώρισε τις νήσους ως συνέχεια του εδάφους της καθώς και ως έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ερχόμενη στη συνέχεια σε συμβιβασμό με τον Καναδά ως προς την έκταση της οικονομικής ζώνης που δεν είναι άλλη από την αλιευτική.

Τα νησιά Σαιν Πιέρ και Μικελόν κατά τους μήνες Νοέμβριο μέχρι και τέλος σχεδόν Φεβρουαρίου καθίστανται απρόσιτα λόγω του γεγονότος ότι όλη η περί αυτών θαλάσσια έκταση παγώνει.

Διοίκηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχηγός Κράτους είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Γαλλίας, σήμερα ο Φρανσουά Ολλάντ. Πρόεδρος του Εδαφικού Συμβουλίου είναι ο Στεφάν Αρτανό και Νομάρχης (έπαρχος) ο Πατρίς Λατρόν, από τις 16 Νοεμβρίου 2011, διορισμένος από τη γαλλική κυβέρνηση.[2]

Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νομοθετικό όργανο είναι το Εδαφικό Συμβούλιο (Conseil Territorial, με 19 έδρες συνολικά). Οι 15 από τους 19 βουλευτές προέρχονται από τον Άγιο Πέτρο και οι υπόλοιποι 4 από το Μικελόν. Τα μέλη εκλέγονται από το λαό και υπηρετούν εξαετή θητεία. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 και στις 26 Μαρτίου του 2006 το AD κέρδισε 16 έδρες, το Cap sur l'Avenir 2 και το SPM 2000/AM 1.

Γενικές εκλογές 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τελευταίες εκλογές για τα μέλη του Εδαφικού Συμβουλίου έγιναν στις 18 Μαρτίου 2012.


Εδαφικό Συμβούλιο, 18 Μαρτίου 2012
Ψήφοι % Έδρες
Αρχιπέλαγος Αύριο/Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα (UMP) (Archipel demain, Στεφάν Αρτανό) 1.937 52,55 14
Μαζί για το Μέλλον/Ριζοσπαστικό Κόμμα Αριστεράς (PRG) (Ensemble pour l'avenir, Ανίκ Ζιραρντέν) 1.749 47,45 5
Σύνολο (συμμετοχή 78,70%) 3.686 100,00 19
Πηγή: saintpierreetmiquelon.net


Σημειώνεται ότι τα νησιά εκλέγουν και μία έδρα στη Γαλλική Γερουσία. Η τελευταία εκλογή διεξήχθη στις 25 Σεπτεμβρίου του 2011. Τέλος, ο Άγιος Πέτρος και Μικελόν εκλέγει και στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση μία έδρα. Οι τελευταίες τέτοιες εκλογές διενεργήθηκαν στις 10 Ιουνίου και στις 17 Ιουνίου του 2012 σε δύο γύρους.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. CIA World Fact Book
  2. Rulers, Νοέμβριος 2011.