Γαλλική Πολυνησία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γαλλική Πολυνησία
Polynésie française

Σημαία

Εθνόσημο
Εθνικό σύνθημα: "Tahiti Nui Mare'are'a"
Παπεέτε
17°32′00″S 149°34′00″W / 17.53333°S 149.56667°W / -17.53333; -149.56667 (Παπεέτε)
Μεγαλύτερη πόλη
Φάαα
Γαλλικά
Υπερπόντιο έδαφος της Γαλλίας
Φρανσουά Ολλάντ

Εντουάρ Φριτς
Λιονέλ Μπεφρ
Υπερπόντιο έδαφος της Γαλλίας
Ισχύον Σύνταγμα

Από το 1946
4 Οκτωβρίου 1958 (Γαλλικό Σύνταγμα)
 • Σύνολο
4.167 km2 (173η)
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 2009 
 • Απογραφή 2007 
 • Πυκνότητα 

264.000[1] (177η) 
259.596[2]  
63 κατ./km2 (130η) 
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2006)
 • Κατά κεφαλή 

5,65 δις $[3]  
21.999 $ [3]  
ΔΑΑ (χωρίς κατάταξη) – 
Νόμισμα Φράγκο CFP (XPF)
 • Θερινή ώρα (UTC -10, -9:30, -9)
(UTC δεν τηρείται)
Internet TLD .pf
Κωδικός κλήσης +689

Η Γαλλική Πολυνησία είναι εξαρτημένη από τη Γαλλία περιοχή (υπερπόντια κοινότητα, communauté d'outre-mer - COM) με έκταση 4.167 km² και πληθυσμό 260.000 με βάση την πληθυσμιακή απογραφή του 2007.[4] Σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2009 ο πληθυσμός (κατατάσσεται 177η) αριθμεί 264.000 κατοίκους.Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Παπεέτε και βρίσκεται στην νήσο Ταϊτή.

Πολιτικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2004 η Γαλλία παραχώρησε στην κτήση καθεστώς διευρυμένης αυτοδιοίκησης. Από το 1946 ως το 2004 η Γαλλική Πολυνησία ήταν υπερπόντιο έδαφος της Γαλλίας. Αρχηγός Κράτους είναι έκτοτε όχι μόνο ο Πρόεδρος της Γαλλίας, αλλά και ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Γαλλικής Πολυνησίας. Από το 2014 Πρόεδρος είναι ο Εντουάρ Φριτς.

Στον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών, τον Ιανουάριο του 2008, το κόμμα Το Σπίτι μας (To Tatou Aia) κέρδισε 36,5% των ψήφων, η Ένωση για τη Δημοκρατία 32,8% και ο Λαϊκός Συναγερμός (Tahoeraa Huiraatira) 21,8%. Μόνο 3 επί συνόλου 57 εδρών αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο: 2 για το Te Henua Enata A Tu και 1 για το Tahoeraa Huiraatira. Οι υπόλοιπες 54 αποφασίστηκαν στις 10 Φεβρουαρίου 2008 στο δεύτερο γύρο. Στις 31 Ιανουαρίου παραιτήθηκε η κυβέρνηση του Όσκαρ Τεμαρού, o ίδιος όμως αρνήθηκε να κάνει δεκτές τις παραιτήσεις των υπουργών του.[5] Στις 15 Απριλίου του 2008 ο Τονγκ Σανγκ έγινε ξανά Πρόεδρος έπειτα από πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης του Γκαστόν Φλος.[6] Το Δεκέμβριο του 2008 έχασε την οριακή πλειοψηφία[7] που είχε η κυβέρνησή του έπειτα από την αποχώρηση ενός βουλευτή από τον οκτακομματικό συνασπισμό. To Φεβρουάριο του 2009 εξελέγη πρόεδρος ξανά ο Τεμαρού, ο οποίος παραιτήθηκε έπειτα από πρόταση μομφής, το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου. Πρόεδρος έγινε ξανά ο Τονγκ Σανγκ. Τον Απρίλιο του 2011 έπειτα από πρόταση δυσπιστίας, κατέρρευσε η κυβέρνηση του Τονγκ Σανγκ και πρόεδρος έγινε για 5η φορά μέσα σε 7 χρόνια ο Τεμαρού.

Για περισσότερα, βλέπε Πολιτική της Γαλλικής Πολυνησίας

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1986, το κόμμα του Όσκαρ Τεμαρού (Tavini Huiraatira) κέρδισε 2 έδρες στη Συνέλευση, 4 έδρες το 1991, 11 το 1996 και 13 το 2001. Το 2004 ο συνασπισμός Ένωση για τη Δημοκρατία κατέλαβε 27 επί συνόλου 57 εδρών.

Η πρώτη θητεία του Τεμαρού στην προεδρία ήταν από τις 15 Ιουνίου του 2004 ως τις 8 Οκτωβρίου 2004, οπότε και η κυβέρνησή του ανατράπηκε με πρόταση μομφής από το Κοινοβούλιο, με 29 υπέρ έναντι 28 κατά. Στη συνέχεια έγινε υπηρεσιακός Πρόεδρος για δύο εβδομάδες, ωστόσο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του μέχρι το Μάρτιο του 2005, οπότε επανεξελέγη σε επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές. Ο Τεμαρού ηγήθηκε του πεντακομματικού συνασπισμού Ένωση για τη Δημοκρατία, που περιλαμβάνει το κόμμα Tavini Huiraatira (Κόμμα- Υπηρέτης του Λαού) , που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας και άλλα μικρότερα κόμματα, τα οποία υποστηρίζουν την αυτονομία και όχι την ανεξαρτησία της Γαλλικής Πολυνησίας από τη Γαλλία. Τα κόμματα αυτά κέρδισαν τους υποστηρικτές του βετεράνου πολιτικού Γκαστόν Φλος στις εκλογές του 2004.

Η δεύτερη εκλογή του Τεμαρού στην προεδρία έγινε τον Οκτώβριο του 2005 και τερματίστηκε όπως και η πρώτη, δηλαδή με πρόταση μομφής από το Κοινοβούλιο, στις 13 Δεκεμβρίου 2006. Ο Τεμαρού ήδη είχε απωλέσει τον έλεγχο του Κοινοβουλίου εξαιτίας αυτομολήσεων των βουλευτών του σε άλλα κόμματα. Στις νέες προεδρικές εκλογές, στις 26 Δεκεμβρίου 2006 εξελέγη Πρόεδρος ο Γκαστόν Τονγκ Σανγκ.[8]

Οι Τονγκ Σανγκ, Φλος και Τεμαρού εναλλάσσονταν στην εξουσία για τα επόμενα τρία χρόνια.

Στις 24 Μαρτίου του 2009 η Γαλλία ανακοίνωσε ότι θα καταβάλει αποζημιώσεις σε πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό όπως επίσης και σε κατοίκους που παρουσίασαν προβλήματα υγείας συνεπεία των πυρηνικών δοκιμών της χώρας, αρχικά στην Αλγερία και στη συνέχεια στη Γαλλική Πολυνησία εντός 30 ετών.[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (French) Institut Statistique de Polynésie Française (ISPF). «Enquêtes & Répertoires > Etat Civil». http://www.ispf.pf/ISPF/EnqRep/EtatCivil.aspx. Ανακτήθηκε στις 2009-09-14. 
  2. (French) Institut Statistique de Polynésie Française (ISPF). «Population légale au 20 août 2007». http://www.ispf.pf/ISPF/EnqRep/Recensement/Recens2007/Popleg.aspx. Ανακτήθηκε στις 2009-01-13. 
  3. 3,0 3,1 (French) Institut Statistique de Polynésie Française (ISPF). «La Production Intérieure Brute et le Produit Intérieur Brut». http://www.ispf.pf/ISPF/Libraries/ComptEco/PIB_2006.sflb. Ανακτήθηκε στις 2009-09-14. 
  4. Pacific Magazine, 26 Νοεμβρίου 2008.
  5. Rulers, February 2008
  6. «French president welcomes French Polynesia’s change of leadership». Radio New Zealand. 17 Απριλίου 2008. http://www.rnzi.com/pages/news.php?op=read&id=39199. 
  7. Tong Sang Loses 1-Vote Majority In French Polynesia Assembly, Pacific Magazine, 9 Δεκεμβρίου 2008.
  8. ABC
  9. Το Βήμα, 24 Μαρτίου 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα