Άρειος Πάγος

    Για άλλες χρήσεις, δείτε: Άρειος Πάγος (αποσαφήνιση).

Ο Άρειος Πάγος είναι το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης της Ελλάδας.

Ιστορικά στοιχεία & οργάνωση

Ο Αρειος Παγος ιδρύθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1834 με βασιλικό διάταγμα και λειτούργησε ως το ανώτατο δικαστήριο του κράτους. Το όνομα προήλθε απο το ομώνυμο δικαστήριο στην Αρχαία Αθήνα. Η πρώτη απόφαση του Αρείου Πάγου (1/1835) κρίθηκε και αποφασίσθηκε στις 30 Απριλίου 1835 και δημοσιεύθηκε την 1η Μαΐου 1835. Μέχρι το 1981 ο Άρειος Πάγος στεγαζόταν στο "Ιλίου Μέλαθρον", επι της Πανεπιστημίου, όπου σήμερα στεγάζεται το νομισματικό μουσείο, ενώ σήμερα στεγάζεται στο δικαστικό μέγαρο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Τα μέλη του Αρείου Πάγου έχουν ισόβια θητεία, αποχωρούν δηλαδή μετά τα 67. Στον Άρειο Πάγο σήμερα υπηρετούν ο Πρόεδρος, ο Εισαγγελέας, δέκα Αντιπρόεδροι, εξήντα Αρεοπαγίτες και δεκαοχτώ Αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου. Τα μέλη του εξετάζουν την ορθότητα της κάθε δικαστικής απόφασης εξασφαλίζοντας με τις αποφάσεις του την ενότητα της νομολογίας. Σε περίπτωση μη σχηματισμού κυβέρνησης, κατά το σύνταγμα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει τη διακριτική ευχέρεια να επιλέξει ανάμεσα στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την ανάθεση σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής για να διενεργήσει εκλογές και να διαλύσει τη βουλή.

Διατελέσαντες πρόεδροι

Πρόεδρος	Απο	Μέχρι	Σημειώσεις
Χριστόδουλος Κλωνάρης	1835	1847	Ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Αρείου Πάγου.
Ιωάννης Σωμάκης	1847	1848
Χριστόδουλος Κλωνάρης	1848	1849	Δεύτερη θητεία
Γεώργιος Α. Ράλλης	1849	1861	Επιφανής νομικός και πολιτικός της εποχής. Ένας απο τους πρώτους καθηγητές της νομικής σχολής Αθηνών.
Αριστείδης Μοραϊτίνης	1861	1872	Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του ανέλαβε δύο φορές την πρωθυπουργία.
Δημήτριος Βάλβης	1872	1885	Ως οικουμενική προσωπικότητα βοήθησε πολύ στην εκτόνωση της πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε το 1875 με την παραπομπή της κυβέρνησης Βούλγαρη στα δικαστήρια.
Νικόλαος Δεληγιάννης	1885	1891	Αδερφός του Θεόδωρου Δηλιγιάννη. Ήταν εκ των ιδρυτών, και πρόεδρος, της Εταιρείας των φίλων του λαού. Γιός του ήταν ο πολιτικός Επαμεινώνδας Δεληγιάννης.
Κωνσταντίνος Σημαντήρας	1891	1911	Το 1902 ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ πρότεινε στον Σημαντήρα να αναλάβει την προεδρία υπηρεσιακής κυβέρνησης προκειμένου να αποφύγει να δώσει εντολή σχηματισμού στον Θεόδωρο Δηλιγιάννη αλλά εκείνος αρνήθηκε. (βλ. Σανιδικά).
Χρήστος Καψάλης	1911	1921
Σπυρίδων Τσαγρής	1921	1922
Αντώνιος Ζηλήμων	1922	1933
Γεώργιος Πανόπουλος	1933	1941
Κωνσταντίνος Κυριλλόπουλος	1941	1945
Ιωάννης Σακκέτας	1945	1948
Ηλίας Παπαηλίου	1948	1953
Χρήστος Σταυρόπουλος	1953	1953
Ιωάννης Αποστολόπουλος	1953	1959
Κωνσταντίνος Καύκας	1959	1963
Στυλιανός Μαυρομιχάλης	1963	1968	Στις 28 Σεπτεμβρίου του 1963 σχημάτισε υπηρεασιακή κυβέρνηση, η οποία παρέμεινε μέχρι τις 8 Νοεμβρίου, με σκοπό να οδηγήσει την χώρα στις εκλογές
Θεόδωρος Καμπέρης	1968	1969
Αθανάσιος Γεωργίου	1969	1970
Βασίλειος Πατσουράκος	1970	1973
Λύσανδρος Κανελλάκος	1973	1974
Δημήτριος Μαργέλλος	1974	1975
Κωνσταντίνος Ζαχαρής	1975	1976
Σπυρίδων Γαγγάς	1976	1977
Γεώργιος Καραμάνος	1977	1978
Σπυρίδων Κόλλας	1978	1979
Δημήτριος Σκουμπής	1979	1982
Γεώργιος Κώνστας	1982	1985
Αντώνιος Στασινός	1985	1989
Ιωάννης Γρίβας	1989	1990	Την περίοδο από 11 Οκτωβρίου 1989 έως 23 Νοεμβρίου 1989 διετέλεσε υπηρεσιακός πρωθυπουργός ως πρόεδρος του Αρείου Πάγου (βλ.Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Γρίβα 1989).
Βασίλειος Κόκκινος	1990	1996	Ήταν πρόεδρος του ειδικού δικαστηρίου που δίκασε τον πρωθυπουργό, Ανδρέα Παπανδρέου.
Στέφανος Ματθίας	1996	2002
Γεώργιος Κάπος	2002	2005
Ρωμύλος Κεδίκογλου	2005	2007
Βασίλειος Νικόπουλος	2007	2009
Γεώργιος Καλαμίδας	2009	2011
Ρένα Ασημακοπούλου	2011

Εξωτερικές συνδέσεις

• Ιστοσελίδα του Άρειου Πάγου
• Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο Εγκαίνια του νέου κτηρίου του Αρείου Πάγου στην Αθήνα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή.[1]