Fleetwood Mac

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Fleetwood Mac
Fleetwood Mac 2009.jpg
Οι Fleetwood Mac το 2009
Πληροφορίες
Προέλευση Λονδίνο, Αγγλία
Μουσικά είδη Pop Rock
Soft Rock
Blues Rock
Παρουσία 1967 - 1995
1997 - σήμερα
Δισκογραφική εταιρεία Blue Horizon, Reprise, Warner Bros., LMJS Productions
Ιστοσελίδα fleetwoodmac.com
Μέλη Μικ Φλίτγουντ
Τζον ΜακΒί
Κριστίν ΜακΒί
Λίντσεϊ Μπάκιγχαμ
Στίβι Νικς
Πρώην μέλη Πίτερ Γκριν
Τζέρεμι Σπένσερ
Μπομπ Μπρούνινγκ
Ντάνι Κίργουαν
Μπομπ Γουέλτς
Μπομπ Γουέστον
Ντέιβ Γουόκερ
Μπίλι Μπαρνέτ
Ρικ Βίτο
Μπέκα Μπράμλετ
Ντέιβ Μέισον

Οι Fleetwood Mac είναι βρετανόαμερικανικό ροκ συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1967 στο Λονδίνο. Είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα όλων των εποχών, έχοντας πουλήσει περισσότερους από εκατό εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και εντάχθηκαν στο Rock and Roll Hall of Fame το 1998.[1]

Κατά τα πρώτα τους χρόνια, οι Fleetwood Mac βασίστηκαν στα blues, αλλά μετά τα μέσα της δεκαετίας του '70 υιοθέτησαν ένα pop rock ύφος, με το οποίο γνώρισαν τις μεγαλύτερες τους επιτυχίες. Από την ίδρυση τους, τα μόνα σταθερά μέλη είναι ο ντράμερ Μικ Φλίτγουντ και ο μπασίστας Τζον ΜακΒί, άπό τους οποίους πήρε το όνομα του και το συγκρότημα.

Το άλμπουμ "Rumours" που κυκλοφόρησαν το 1977, βρίσκεται στην όγδοη θέση της λίστας με τους δίσκους με τις περισσότερες πωλήσεις, αφού ξεπέρασε τα σαράντα εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο.[2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εποχή Γκριν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Fleetwood Mac σχηματίστηκαν τον Ιούλιο του 1967 από τον κιθαρίστα Πίτερ Γκριν,[3] τον μπασίστα Τζον ΜακΒί και το ντράμερ Μικ Φλίτγουντ, οι οποίοι έπαιζαν για τους Bluesbreakers του Τζον Μάγιαλ. Ο Γκριν αποφάσισε το όνομα του συγκροτήματος να είναι συνδυασμός των ονομάτων του Φλίτγουντ και του ΜακΒί,[4] πριν καν ενταχθεί στο σχήμα ο δεύτερος, ο οποίος επέμενε αρχικά να παραμείνει στους Bluesbreakers.[5] Τελικά, οι Γκριν και Φλίτγουντ προσέλαβαν τον κιθαρίστα Τζέρεμι Σπένσερ και τον μπασίστα Μπομπ Μπρούνινγκ,[6] με την συμφωνία ο τελευταίος να αποχωρήσει στην περίπτωση που ο ΜακΒί αποφάσιζε να ενταχθεί στο συγκρότημα.[7] Το νεοσύστατο σχήμα έδωσε την πρώτη του συναυλία στις 13 Αυγούστου 1967 στο Windsor Jazz and Blues Festival και μερικές εβδομάδες αργότερα ο ΜακΒί αποφάσισε να γίνει μέλος τους.[8]

Ο Πίτερ Γκριν στις 18 Μαρτίου 1970 στο Ανόβερο

Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο του ομώνυμο άλμπουμ στις 24 Φεβρουαρίου 1968 μέσω της Blue Horizon.[9] Ο Μπρούνινγκ είχε ηχογραφήσει το κομμάτι "Long Grey Mare",[10] ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια παίχτηκαν από την σύνθεση των Fleetwood Mac εκείνη την περίοδο. Χωρίς κάποιο επιτυχημένο σινγκλ, ο δίσκος σκαρφάλωσε ως την τέταρτη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών. Λίγο αργότερα, κυκλοφόρησαν δύο σινγκλ τα οποία ανέβηκαν στο Top-40 της πατρίδας τους, με τα κομμάτια "Black Magic Woman" και "Need Your Love So Bad".[11][12]

Στα τέλη Αυγούστου του ίδιου έτους, κυκλοφόρησε το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Mr. Wonderful", βασισμένο όπως και το ντεμπούτο τους στην μπλουζ μουσική.[13] Ο δίσκος ηχογραφήθηκε ζωντανά στο στούντιο, δίνοντας έναν αυθεντικό ρετρό ήχο, ενώ συμμετείχαν γκεστ μουσικοί με πνευστά, όπως και η Κριστίν Πέρφεκτ των Chicken Shack στα πλήκτρα.[14] Το "Mr. Wonderful" ανέβηκε στο Top-10 της Μεγάλης Βρετανίας και λίγο μετά την κυκλοφορία του, στην σύνθεση των Fleetwood Mac προστέθηκε ο κιθαρίστας Ντάνι Κίργουαν, πρώην μέλος του μπλουζ τρίο Boilerhouse.[15] Πρώτη κυκλοφορία της νέας σύνθεσης ήταν το κομμάτι "Albatross", που έφθασε ως την κορυφή των βρετανικών τσαρτ και βραβεύθηκε ως ασημένιο σινγκλ.[16]

Ακολούθησαν οι συλλογές "English Rose" στην Βόρεια Αμερική και "The Pious Bird of Good Omen" στην Ευρώπη και το συγκρότημα μετέβη στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών τον Ιανουάριο του 1969, ηχογραφώντας στο στούντιο της Chess Records μαζί θρυλικούς μπλουζ μουσικούς όπως ο Γουίλι Ντίξον, ο Buddy Guy και ο Ότις Σπαν.[17]

Υπέγραψαν στην Immediate Records και κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Man of the World", σκαρφαλώνοντας στην δεύτερη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών.[18] Λόγω των προβλημάτων της δισκογραφικής τους εταιρείας, συμφώνησαν με την θυγατρική της Warner Bros., Reprise Records. Τον Σεπτέμβριο του 1969, κυκλοφόρησε ο δίσκος "Then Play On", αποτελώντας το τρίτο συνεχόμενο Top-10 στην πατρίδα τους.[19] Παράλληλα, γνώρισαν άλλη μία μεγάλη επιτυχία με το κομμάτι "Oh Well",[20] ενώ ο δίσκος έδωσε στο συγκρότημα μία ροκ κατεύθυνση και αποτελούνταν αποκλειστικά από συνθέσεις του Γκριν και του Κίργουαν.[21]

Το 1970, η υγεία του Γκριν επιδεινώθηκε, αφού η χρήση LSD τον οδήγησε στην σχιζοφρένεια.[22] Η τελευταία του επιτυχία με τους Fleetwood Mac ήταν το σινγκλ "The Green Manalishi (With the Two-Prong Crown)",[23] αφού μετά την κυκλοφορία του ο Γκριν ήθελε να δωρίσει όλα τα κέρδη του συγκροτήματος σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, ενώ τα υπόλοιπα μέλη δεν συμφωνούσαν, με αποτέλεσμα να αποφασίσει να αποχωρήσει από το σχήμα.[24] Έπαιξε για τελευταία φορά μαζί τους στις 20 Μαΐου 1970, πριν ξεκινήσει τελικά την προσωπική του καριέρα.[25]

Αλλαγές σύνθεσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ντάνι Κίργουαν το 1970

Οι Σπένσερ και Κίργουαν κλήθηκαν να αντικαταστήσουν τον Γκριν και τα εναπομείναντα μέλη ηχογράφησαν το άλμπουμ "Kiln House", το οποίο εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 1970, με την γκεστ συμμετοχή της Κριστίν Πέρφεκτ στα φωνητικά, όπως και τον σχεδιασμό του εξωφύλλου.[26] Στην τελευταία προτάθηκε να γίνει μόνιμο μέλος των Fleetwood Mac, αφού είχε πρόσφατα παντρευτεί τον Τζον ΜακΒί.[27] Ως Κριστίν ΜακΒί, έδωσε την πρώτη της συναυλία με το συγκρότημα στις 6 Αυγούστου του 1970 στη Νέα Ορλεάνη,[28] με την CBS Records να κυκλοφορεί παράλληλα την συλλογή "The Original Fleetwood Mac".[29]

Τον Φεβρουάριο του 1971, ο Σπένσερ αποχώρησε από την σύνθεση τους ενώ βρισκόταν σε περιοδεία, με τον Πίτερ Γκριν να τον αντικαθιστά προσωρινά.[30] Τελικά, το καλοκαίρι του ίδιου έτους έγινε μέλος τους ο Μπομπ Γουέλτς,[31] ηχογραφώντας μαζί τους το "Future Games", που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο.[32][33] Η CBS κυκλοφόρησε στην Ευρώπη την συλλογή "Greatest Hits",[34] αποτελούμενη κυρίως από κομμάτια της εποχής του Πίτερ Γκριν και έξι μήνες μετά ακολούθησε το "Bare Trees",[35] ανεβάζοντας την δημοτικότητα τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.[36] Παρ' όλα αυτά, οι ζωντανές τους εμφανίσεις παρουσίαζαν σοβαρά προβλήματα λόγω του αλκοολισμού του Κίργουαν, ο οποίος τον οδήγησε στην αποξένωση από τους ΜακΒί και τον Γουέλτς.[37] Ο Φλίτγουντ τον απέλυσε, με τον Μπομπ Γουέστον να τον αντικαθιστά,[38] κυκλοφορώντας μαζί τους τα "Penguin" και "Mystery to Me" μέσα στο 1973.[39][40] Στο πρώτο εξ αυτών, συμμετείχε ο Ντέιβ Γουόκερ στα φωνητικά,[41] ενώ η σύνθεση των Φλίτγουντ, Τζον και Κριστίν ΜακΒί και Μπομπ Γουέλτς, κυκλοφόρησε το "Heroes Are Hard to Find" τον Σεπτέμβριο του 1974, σκαρφαλώνοντας για πρώτη φορά στο Top-40 του Billboard.[42] Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, έκανε γκεστ εμφανίσεις μαζί τους ο κιμπορντίστας Νταγκ Γκρέιβς, μηχανικός ήχου στο τελευταίο τους άλμπουμ.[43]

Προσθήκη των Νικς και Μπάκιγχαμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το τέλος της αμερικάνικης περιοδείας τους στα τέλη του 1974, ο Γουέλτς αποχώρησε,[44] αφήνοντας στην σύνθεση το ζεύγος ΜακΒί και τον Μικ Φλίτγουντ. Ο τελευταίος βρήκε το νέο κιθαρίστα του συγκροτήματος στο πρόσωπο του Λίντσεϊ Μπάκιγχαμ, ο οποίος εντάχθηκε στο σχήμα με την προϋπόθεση ότι μαζί του θα ακολουθούσε και η κοπέλα και μέχρι τότε συνεργάτης του, Στίβι Νικς.[45][46]

Οι Fleetwood Mac το 1977

Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε τον δίσκο "Fleetwood Mac" τον Ιούλιο του 1975,[47] ο οποίος σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση των αμερικάνικων τσαρτ και βραβεύθηκε ως πενταπλά πλατινένιος. Μεγάλες επιτυχίες που συνόδευαν το άλμπουμ ήταν τα "Over My Head", "Rhiannon" και "Say You Love Me".[48] Λίγους μήνες αργότερα, οι Τζον και Κριστίν ΜακΒί χώρισαν, ενώ παράλληλα χώρισαν και οι Μπάκιγχαμ και Νικς.[49] Η πίεση για ένα νέο επιτυχημένο δίσκο, σε συνδυασμό με τα προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ των μελών του σχήματος, τους οδήγησαν σε καταχρήσεις ναρκωτικών και αλκοόλ. Παρ' όλα αυτά, το άλμπουμ "Rumours" έφθασε στα ράφια των δισκοπωλείων τον Φεβρουάριο του 1977 και κέρδισε το βραβείο Γκράμι για το άλμπουμ της χρονιάς.[50] Τα σινγκλ "Go Your Own Way", "Don't Stop", "You Make Loving Fun" και "Dreams" ανέβηκαν στο αμερικάνικο Top-10,[51][52][53] με το τελευταίο εξ αυτών να σκαρφαλώνει στην κορυφή.[54] Από τον Οκτώβριο του 2014, οι πωλήσεις του δίσκου έχουν ξεπεράσει τα είκοσι εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τα σαράντα εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο.[55][56] Ανέβηκε στην πρώτη θέση του καταλόγου επιτυχιών της Μεγάλης Βρετανίας, της Αυστραλίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, της Ολλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας και της Νότιας Αφρικής, παραμένοντας στην κορυφή του Billboard για 31 εβδομάδες,[57] ενώ μέχρι τον Μάιο του 2016 είχε παραμείνει στο Top-75 των βρετανικών τσαρτ για 630 εβδομάδες, όντας ο ενδέκατος δίσκος σε πωλήσεις όλων των εποχών για το Ηνωμένο Βασίλειο.[58] Για την προώθηση του, οι Fleetwood Mac έδωσαν μία συναυλία στην Ιντιάνα τον Μάρτιο του 1977, ακολουθούμενη από μία μικρή περιοδεία στην Βρετανία, την Ολλανδία, την Γαλλία και την Γερμανία, τον Απρίλιο.

Το επόμενο τους άλμπουμ με τίτλο "Tusk" παρουσίασε ένα πιο πειραματικό ύφος,[59] όντας διπλό και με είκοσι κομμάτια και περιείχε τις μεγάλες επιτυχίες "Tusk", "Sara" και "Think About Me".[60][61] Ο δίσκος πούλησε τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, με τον Μικ Φλίτγουντ και την Warner να κατηγορούν ως ένα βαθμό τον ραδιοφωνικό σταθμό RKO, ο οποίος έπαιζε ολόκληρο το άλμπουμ πριν την κυκλοφορία του, επιτρέποντας σε πολλούς ακροατές να το αντιγράψουν.[62] Η περιοδεία του δίσκου κράτησε έντεκα μήνες, με τους Fleetwood Mac να δίνουν συναυλίες στην Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, την Ιαπωνία και την Ωκεανία και να ηχογραφούν το άλμπουμ "Fleetwood Mac Live", που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1980 και έγινε χρυσό.[63][64]

Το 1981, οι Νικς και Φλίτγουντ κυκλοφόρησαν τους πρώτους τους προσωπικούς δίσκους, πριν επιστρέψουν στην δισκογραφία με τους Fleetwood Mac με το άλμπουμ "Mirage", το καλοκαίρι του 1982.[65] Η κυκλοφορία αυτή ήταν μία προσπάθεια να επαναλάβουν την εμπορική επιτυχία του "Rumours" και περιελάμβανε τις σινγκλ επιτυχίες "Hold Me", "Gypsy", "Love in Store" και "Oh Diane".[66][67] Ακολούθησε μία μικρή βορειοαμερικανική περιοδεία, με το συγκρότημα να εμφανίζεται ως πρώτο όνομα στο US Festival του 1982.[68]

Η Στίβι Νικς το 1977

Ένα μεγάλο διάλειμμα από τους Fleetwood Mac έδωσε την ευκαιρία στα μέλη του σχήματος να ακολουθήσουν τις σόλο καριέρες τους, πριν ενώσουν και πάλι τις δυνάμεις τους για το "Tango in the Night" του 1987.[69] Ο δίσκος ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ, όπου έγινε οκτώ φορές πλατινένιος, ενώ μπήκε στο Top-10 των περισσότερων χωρών του κόσμου. Πολύ μεγάλες επιτυχίες που περιείχε ήταν τα "Big Love", "Seven Wonders", "Little Lies" και "Everywhere".[70][71][72][73]

Αποχώρηση των Νικς και Μπάκιγχαμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λίντσεϊ Μπάκιγχαμ αποχώρησε από το συγκρότημα τον Αύγουστο του 1987, αναφέροντας ως λόγο τον περιορισμό της δημιουργικότητας του,[74] με τους Μπίλι Μπαρνέτ και Ρικ Βίτο να τον αντικαθιστούν.[75] Η περιοδεία "Shake the Cage" ήταν η πρώτη της νέας σύνθεσης,[76] ενώ στα τέλη του 1988 κυκλοφόρησε η συλλογή "Greatest Hits", η οποία έγινε οκτώ φορές πλατινένια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα μέλη του συγκροτήματος την αφιέρωσαν στον Μπάκιγχαμ, με τον οποίο είχαν πλέον συμφιλιωθεί.[77]

Σε πιο μελωδικό ύφος κινήθηκε η επόμενη της ηχογράφηση με τίτλο "Behind the Mask", η οποία κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1990 και αποτέλεσε το τέταρτο # 1 άλμπουμ τους στην Μεγάλη Βρετανία.[78] Παρ' όλα αυτά, περιελάμβανε μόνο ένα επιτυχημένο σινγκλ, το "Save Me" και έλαβε μέτριες κριτικές. Κατά την περιοδεία που ακολούθησε, έπαιξαν sold-out συναυλίες στο στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου και στην τελευταία συναυλία της περιοδείας στο Λος Άντζελες, ο Μπάκιγχαμ εμφανίστηκε στην σκηνή ως γκεστ.[79]

Το 1991, αποχώρησαν οι Νικς και Βίτο, αφήνοντας τους Fleetwood Mac ως τετραμελές σχήμα, αλλά η πιο επιτυχημένη σύνθεση τους, με τον Μπάκιγχαμ και τη Νικς, επανενώθηκε για μία ημέρα, κατά τον εναρκτήριο χορό του προέδρου Κλίντον, όπου έπαιξαν το κομμάτι "Don't Stop".[80]

Το συγκρότημα ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις του επόμενου του άλμπουμ με τον Μπαρνέτ ως βασικό κιθαρίστα, ο οποίος όμως ανακοίνωσε την αποχώρηση του τον Μάρτιο του 1993,[81] με την τραγουδίστρια Μπέκα Μπράμλετ και τον κιθαρίστα Ντέιβ Μέισον να εντάσσονται στο συγκρότημα.[82][83] Ο Μπαρνέτ επέστρεψε έναν χρόνο αργότερα και το συγκρότημα περιόδευσε χωρίς την Κριστίν ΜακΒί το 1994, ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Crosby, Stills, & Nash,[84] όπως και την επόμενη χρονιά μαζί με τους REO Speedwagon και την Πατ Μπέναταρ.[85][86] Τον Οκτώβριο του 1995, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Time", ο οποίος δε γνώρισε επιτυχία, φθάνοντας ως την 47η θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών.[87] Η Κριστίν ΜακΒί αποχώρησε, όπως και η Μπέκα Μπράμλετ με τον Μπίλι Μπαρνέτ, οι οποίοι σχημάτισαν τους Bekka & Billy.[88]

Οι Fleetwood Mac διαλύθηκαν, αλλά οι συνεχείς κοινές ζωντανές εμφανίσεις των μελών τους, οδήγησαν στην επανένωση της σύνθεσης που είχε ηχογραφήσει το "Rumours", τον Μάρτιο του 1997.[89]

Επανένωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το συγκρότημα έπαιξε ζωντανά στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια στις 22 Μαΐου 1997, με την Warner Bros. να ηχογραφεί την συναυλία για τον δίσκο "The Dance", ο οποίος ανέβηκε στην πρώτη θέση του Billboard και βραβεύθηκε ως πενταπλά πλατινένιος.[90] Ακολούθησαν εμφανίσεις σε μεγάλα στάδια καθ' όλη την διάρκεια του 1997, όπου το συγκρότημα γιόρτασε την εικοστή επέτειο από την κυκλοφορία του "Rumours".[91]

Οι Fleetwood Mac σε συναυλία το 2013

Το 1998, εντάχθηκαν στο Rock and Roll Hall of Fame και λίγους μήνες αργότερα η Κριστίν ΜακΒί αποχώρησε από την σύνθεση τους,[92][93] με τα εναπομείναντα μέλη να ηχογραφούν το άλμπουμ "Say You Will" του 2003.[94] Ο δίσκος μπήκε στο Top-10 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, αν και το σινγκλ "Peacekeeper" δε γνώρισε επιτυχία.[95]

Το συγκρότημα πέρασε στον πάγο και τα μέλη του ασχολήθηκαν για άλλη μια φορά με τις προσωπικές του καριέρες. Στα τέλη του 2006, ο Μπάκιγχαμ δήλωσε ότι πιθανόν να ενώνονταν και πάλι για μία περιοδεία το 2008, αλλά λίγους μήνες αργότερα η Στίβι Νικς έκανε γνωστό ότι δεν ήταν πρόθυμη να συνεχίσει με το συγκρότημα αν δεν επέστρεφε η Κριστίν ΜακΒί.[96] Τελικά, στα τέλη του 2008, ανακοινώθηκε μία μεγάλη περιοδεία, η οποία θα ξεκινούσε τον Μάρτιο του επόμενου έτους. Η περιοδεία με την ονομασία "Unleashed" διήρκεσε ως το τέλος της χρονιάς και αποτελούνταν από 81 συναυλίες στην Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Ωκεανία.[97]

Τον Μάιο του 2011, ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς Glee ονομαζόταν Rumours και έξι κομμάτια των Fleetwood Mac διασκευάστηκαν κατά την διάρκεια του,[98][99] με αποτέλεσμα νέο ενδιαφέρον να παρουσιαστεί για το συγκρότημα και το "Rumours" να ανέβει στη ενδέκατη θέση του Billboard, πουλώντας 30.000 αντίτυπα σε μία εβδομάδα.[100]

Από τον Οκτώβριο του 2011 ως τον Ιούνιο του 2012, οι Μπομπ Μπρούνινγκ, Μπομπ Γουέλτς και Μπομπ Γουέστον έχασαν την ζωή τους για διαφορετικούς λόγους.[101][102][103]

Το 2013, οι Fleetwood Mac περιόδευσαν και πάλι, παίζοντας δύο νέα κομμάτια, τα "Sad Angel" και "Without You", τα οποία συμπεριλήφθηκαν στο ΕΡ "Extended Play", που κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου 2013, φθάνοντας στην 48η θέση του αμερικάνικου καταλόγου επιτυχιών.[104] Στις 27 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, ο Τζον ΜακΒί διαγνώστηκε με καρκίνο και το συγκρότημα ακύρωσε τις εμφανίσεις του στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.[105]

Στις αρχές του 2014, έγινε γνωστό ότι η Κριστίν ΜακΒί επιστρέφει στο σχήμα και περιόδευσαν από τον Σεπτέμβριο του 2014 ως το Νοέμβριο του 2015.[106] Παράλληλα, το συγκρότημα ηχογράφησε νέο υλικό, με σκοπό ένα ακόμη στούντιο άλμπουμ, ενώ ανακοινώθηκε η αποχαιρετιστήρια περιοδεία τους για το 2018.[107]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στούντιο άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κυκλοφορία Άλμπουμ UK
Flag of the United Kingdom.svg
[108]
USA
Flag of the United States.svg
[109]
AUS
Flag of Australia.svg
[110]
CAN
Flag of Canada.svg
[111]
GER
Flag of Germany.svg
[112]
Βραβεύσεις
[113][114][115][116][117][118][119]
24/02/1968 Fleetwood Mac 4 198 - - -
23/08/1968 Mr. Wonderful 10 - - - -
19/09/1969 Then Play On 6 109 - - -
18/09/1970 Kiln House 39 69 26 67 -
03/09/1971 Future Games - 91 - - - Flag of the United States.svg Χρυσός
01/03/1972 Bare Trees - 70 37 - - Flag of the United States.svg Πλατινένιος
01/03/1973 Penguin - 49 - 53 -
15/10/1973 Mystery to Me - 67 - 82 - Flag of the United States.svg Χρυσός
13/09/1974 Heroes Are Hard to Find - 34 - 46 -
01/07/1975 Fleetwood Mac 23 1 3 2 - Flag of the United States.svg 5 x πλατινένιος

Flag of the United Kingdom.svg Χρυσός

04/02/1977 Rumours 1 1 1 1 6 Flag of the United States.svg 20 x πλατινένιος

Flag of the United Kingdom.svg 11 x πλατινένιος
Flag of Australia.svg 13 x πλατινένιος
Flag of Germany.svg 5 x χρυσός
Flag of Canada.svg Διαμαντένιος
Flag of New Zealand.svg 13 x πλατινένιος
Flag of France.svg Πλατινένιος

12/10/1979 Tusk 1 4 2 11 3 Flag of the United States.svg 2 x πλατινένιος

Flag of the United Kingdom.svg Πλατινένιος
Flag of Australia.svg 2 x πλατινένιος
Flag of Germany.svg Χρυσός
Flag of France.svg Χρυσός

18/06/1982 Mirage 5 1 2 4 12 Flag of the United States.svg 2 x πλατινένιος

Flag of the United Kingdom.svg Πλατινένιος
Flag of Australia.svg 2 x πλατινένιος
Flag of Germany.svg Χρυσός
Flag of France.svg Χρυσός
Flag of Spain.svg Χρυσός
Flag of Canada.svg Πλατινένιος

13/04/1987 Tango in the Night 1 7 5 2 2 Flag of the United States.svg 3 x πλατινένιος

Flag of the United Kingdom.svg 8 x πλατινένιος
Flag of Australia.svg 4 x πλατινένιος
Flag of Germany.svg 2 x πλατινένιος
Flag of Spain.svg Πλατινένιος
Flag of Canada.svg 5 x πλατινένιος

09/04/1990 Behind the Mask 1 18 9 20 4 Flag of the United States.svg Χρυσός

Flag of the United Kingdom.svg Πλατινένιος
Flag of Germany.svg Χρυσός

10/10/1995 Time 47 - - - 92
15/04/2003 Say You Will 6 3 24 8 10 Flag of the United States.svg Χρυσός

Flag of the United Kingdom.svg Χρυσός
Flag of New Zealand.svg Χρυσός
Flag of Canada.svg Χρυσός

Συλλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • English Rose (1969)
  • The Pious Bird of Good Omen (1969)
  • Fleetwood Mac in Chicago (1969)
  • Black Magic Woman (1971)
  • The Original Fleetwood Mac (1971)
  • Greatest Hits (1971)
  • Vintage Years (1975)
  • Man of the World (1978)
  • The Collection (1987)
  • Greatest Hits (1988)
  • Original Fleetwood Mac: The Blues Years (1991)
  • 25 Years – The Chain (1992)
  • The Best of Fleetwood Mac (1996)
  • Madison Blues (1997)
  • The Vaudeville Years (1998)
  • The Complete Blue Horizon Sessions 1967–1969 (1999)
  • Show-Biz Blues (2001)
  • Jumping at Shadows: The Blues Years (2002)
  • The Very Best of Fleetwood Mac (2002)
  • The Best of Peter Green's Fleetwood Mac (2002)
  • Green Shadows (2003)
  • The Essential Fleetwood Mac (2007)
  • Opus Collection (2013)

Ζωντανές ηχογραφήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Fleetwood Mac Live (1980)
  • Live in Boston (1985)
  • Live at the Marquee 1967 (1992)
  • Live at the BBC (1995)
  • The Dance (1997)
  • London Live '68 (1968)
  • Shrine '69 (1999)
  • Fleetwood Mac: Live in Boston (2004)

EP[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Extended Play (2013)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Fleetwood Mac | Rock & Roll Hall of Fame
  2. 50 best-selling albums of all time - Business Insider
  3. Peter Green | 100 Greatest Guitarists | Rolling Stone
  4. Fleetwood Mac - And they lived happily ever after
  5. John McVie | Biography & History | AllMusic
  6. Jeremy Spencer - Fleetwood Mac.net
  7. Bob Brunning | Biography & History | AllMusic
  8. Fleetwood Mac Concert Setlist at National Jazz & Blues Festival 1967
  9. Peter Green's Fleetwood Mac* - Peter Green's Fleetwood Mac - Discogs
  10. Fleetwood Mac - Long Grey Mare Lyrics | SongMeanings
  11. Black Magic Woman by Santana Songfacts
  12. Fleetwood Mac - Need Your Love So Bad Lyrics | SongMeanings
  13. Mr. Wonderful - Fleetwood Mac | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
  14. 45 Years Ago: Fleetwood Mac Release 'Mr. Wonderful'
  15. Danny Kirwan: The Sad, Beautiful Ghost of Fleetwood Mac | Observer
  16. Albatross by Fleetwood Mac Songfacts
  17. 1969 - Everything Fleetwood Mac - Fleetwood Mac.net
  18. Man Of The World by Fleetwood Mac Songfacts
  19. Then Play On - Fleetwood Mac | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
  20. Oh Well by Fleetwood Mac Songfacts
  21. Revisiting Fleetwood Mac’s Move Away From the Blues on ‘Then Play On’ By Dave Swanson September 9, 2015
  22. Fleetwood Mac - Back From Brink, Peter Green Plays - Schizophrenia.com
  23. The Green Manalishi by Fleetwood Mac Songfacts
  24. Peter Green - Fleetwood Mac.net
  25. The Day Peter Green Quit Fleetwood Mac - Ultimate Classic Rock
  26. Kiln House - Fleetwood Mac | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
  27. Christine McVie - Biography | Billboard
  28. Fleetwood Mac Bio: 1970-1974: Transitional Era | Rockapedia
  29. Fleetwood Mac - The Original Fleetwood Mac at Discogs
  30. Fleetwood Mac - Strictly Rock
  31. Bob Welch's Missing Music: The Fleetwood Mac Years - Rolling Stone
  32. Future Games - Fleetwood Mac | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
  33. 45 Years Ago: Fleetwood Mac Play 'Future Games'
  34. Fleetwood Mac - Fleetwood Mac's Greatest Hits (Vinyl, LP) at Discogs
  35. Fleetwood Mac: Bare Trees - Rolling Stone
  36. 45 Years Ago: Fleetwood Mac's 'Bare Trees' Showcases Danny Kirwan Just Before Split - Ultimate Classic Rock
  37. Danny Kirwan - Fleetwood Mac.net
  38. Bob Weston - Everything Fleetwood Mac - Fleetwood Mac.net
  39. 40 Years Ago: Fleetwood Mac Release 'Penguin' - Ultimate Classic Rock
  40. How Fleetwood Mac’s Commercial Fates Finally Began to Turn With ‘Mystery to Me’
  41. Dave Walker | Biography & History | AllMusic
  42. 41 Years Ago: Fleetwood Mac End an Era on 'Heroes Are Hard to Find'
  43. The Real Fleetwood Mac Stands Up - Rolling Stone
  44. Bob Welch - Fleetwood Mac.net
  45. Lindsey Buckingham and Stevie Nicks Join Fleetwood Mac
  46. 40 Years Ago: Lindsey Buckingham and Stevie Nicks Join Fleetwood Mac
  47. Fleetwood Mac - Fleetwood Mac (Vinyl, LP, Album) at Discogs
  48. The Story of Fleetwood Mac's 1975 Breakthrough Album
  49. Love, hate and betrayals of Fleetwood Mac | Celebrity News
  50. Fleetwood Mac's 'Rumours': 10 Things You Didn't Know - Rolling Stone
  51. Don't Stop by Fleetwood Mac Songfacts
  52. Go Your Own Way by Fleetwood Mac Songfacts
  53. You Make Loving Fun by Fleetwood Mac Songfacts
  54. Dreams by Fleetwood Mac Songfacts
  55. Fleetwood Mac Rumours Passes 20 Million Sales In USA - Noise11.com
  56. Remembering Fleetwood Mac's 'Rumours' on its 40th anniversary
  57. Fleetwood Mac Chart Positions - Fleetwood Mac.net
  58. The UK's 60 official biggest selling albums of all time revealed
  59. How Fleetwood Mac Made a Masterpiece That Flopped
  60. Tusk by Fleetwood Mac Songfacts
  61. Sara by Fleetwood Mac Songfacts
  62. Warners Plugging Fleetwood Mac Leak - Rolling Stone
  63. 1979-1980 Tusk Tour – STEVIE NICKS.INFO
  64. 35 Years Ago: Fleetwood Mac's 'Live' Showcases the Band in Top Form
  65. Mirage - Fleetwood Mac | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
  66. Hold Me by Fleetwood Mac Songfacts
  67. Gypsy by Fleetwood Mac Songfacts
  68. Fleetwood Mac Concert Setlist at US Festival 1982 on September 5
  69. Tango in the Night - Fleetwood Mac | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
  70. Big Love by Fleetwood Mac Songfacts
  71. Everywhere by Fleetwood Mac Songfacts
  72. Little Lies by Fleetwood Mac Songfacts
  73. Seven Wonders by Fleetwood Mac Songfacts
  74. Lindsey Buckingham Leaves Fleetwood Mac - Rolling Stone
  75. Flashback: Fleetwood Mac's 'Chain' Starts to Dissolve in 1987
  76. 1987-1988 Shake the Cage Tour – STEVIE NICKS.INFO
  77. Greatest Hits (Warner Bros.) - Fleetwood Mac | Songs, Credits, Reviews - AllMusic
  78. How Fleetwood Mac Moved On Without Lindsey Buckingham For ‘Behind the Mask’
  79. Fleetwood Mac Say Goodbye to Nicks and McVie at the Forum
  80. Flashback: Fleetwood Mac Reunite for Bill Clinton's Inauguration
  81. RAB Hall of Fame: Billy Burnette - Rockabilly Hall of Fame
  82. Fleetwood Mac with Bekka Bramlett (1993-1995) | 15 Bands That Carried On With New Singers
  83. Dave Mason - Fleetwood Mac.net
  84. Crosby, Stills & Nash's Concert History | Concert Archives
  85. REO Speedwagon, Fleetwood Mac, and Pat Benatar - ezone
  86. Nostalgia Concert Wasn't That Bad, Nor Was It Good - tribunedigital
  87. Time - Fleetwood Mac | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
  88. The Day Stevie Nicks and Christine McVie Left Fleetwood Mac
  89. That Time Fleetwood Mac Reunited for 'The Dance'
  90. The Dance - Fleetwood Mac | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
  91. Fleetwood Mac: Back on the Chain Gang - Rolling Stone
  92. Eagles, Fleetwood Mac Inducted Into Rock Hall Of Fame - MTV
  93. Stevie Nicks Reveals Why Christine McVie Really Left Fleetwood Mac
  94. Say You Will - Fleetwood Mac | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
  95. Fleetwood Mac ~ Peacekeeper - YouTube
  96. Stevie Nicks: a survivor's story - Telegraph
  97. Tourdates - Stevie Nicks Fix
  98. Rumours | Glee TV Show Wiki | Fandom powered by Wikia
  99. Fleetwood Mac Teach 'Glee' Kids A Lesson On Rumours - MTV
  100. Beastie Boys Score No. 2 Debut on Billboard 200, Adele Holds at No. 1
  101. Ex-Fleetwood Mac Guitarist Bob Weston Dead at 64 - Rolling Stone
  102. Fleetwood Mac Original Bassist Bob Brunning Dies
  103. Bob Welch, former member of Fleetwood Mac, dead at 65 of self-inflicted gunshot wound
  104. Fleetwood Mac News: 'EXTENDED PLAY' EP PRESS & REVIEWS
  105. Fleetwood Mac's John McVie Diagnosed With Cancer | Billboard
  106. Fleetwood Mac News: Mick Fleetwood Announces Christine McVie's return to Fleetwood Mac
  107. Christine McVie: “Fleetwood Mac’s 2018 tour is supposed to be a farewell tour” - Uncut
  108. Fleetwood Mac | full Official Chart History | Official Charts Company
  109. Fleetwood Mac - Chart history | Billboard
  110. Peak chart positions for albums in Australia:
  111. «Results - RPM - Library and Archives Canada». Collectionscanada.gc.ca. http://www.collectionscanada.gc.ca/rpm/028020-110.01-e.php?PHPSESSID=7sdkdovmfrr5ktkdjhvcdgfh94&q1=Fleetwood+Mac&q2=Top+Albums%2FCDs&interval=20. Ανακτήθηκε στις 2016-09-05. 
  112. «Home - Offizielle Deutsche Charts» (στα German) (Enter "Fleetwood Mac" in the search bar). GfK Entertainment Charts. https://www.offiziellecharts.de/. Ανακτήθηκε στις 13 March 2017. 
  113. «RIAA - Gold and Platinum Searchable Database». riaa.com. http://www.riaa.com/goldandplatinumdata.php?artist=%22Fleetwood+Mac%22. Ανακτήθηκε στις 7 May 2014. 
  114. [[[:Πρότυπο:Certification Cite/URL]] «Πρότυπο:Certification Cite/Title»]. British Phonographic Industry. Πρότυπο:Certification Cite/URL.  Enter Fleetwood Mac in the field Search. Select Artist in the field Search by. Πατήστε Search
  115. «ARIA Top 50 Album Chart for 23/05/2011». Australian Recording Industry Association. 23 May 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-02-16. https://web.archive.org/web/20110216110716/http://www.ariacharts.com.au/pages/charts_display_album.asp?chart=1G50. 
  116. «Gold-/Platin-Datenbank» (στα German). . Bundesverband Musikindustrie. http://www.musikindustrie.de/gold_platin_datenbank/?action=suche&strInterpret=Fleetwood+Mac&strTtArt=alben&strAwards=checked. Ανακτήθηκε στις 2 May 2014. 
  117. «Canadian album certifications – Fleetwood Mac». Music Canada. http://www.musiccanada.com/GPSearchResult.aspx?st=&ica=False&sa=Fleetwood+Mac&sl=&smt=0&sat=-1&ssb=Artist. Ανακτήθηκε στις 2 May 2014. 
  118. «InfoDisc : Les Certifications (Albums) du SNEP (Bilan par Artiste)» (στα French). Infodisc.fr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 June 2009. https://web.archive.org/web/20090601152354/http://www.infodisc.fr/CD_Certif.php. Ανακτήθηκε στις 2 May 2014. Note: Select FLEETWOODMAC and click OK
  119. «NZ Top 40 Albums Chart - 16 September 2013». Recorded Music NZ. http://nztop40.co.nz/chart/albums?chart=2269. Ανακτήθηκε στις 18 April 2014. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]