Ψυχικό Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°00′15″N 23°37′50″E / 41.00417°N 23.63056°E / 41.00417; 23.63056

Ψυχικό Σερρών
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ψυχικό Σερρών
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρική Μακεδονία
ΔήμοςΕμμανουήλ Παππά
Δημοτική ΕνότηταΣτρυμώνα
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
ΝομόςΣέρρες
Υψόμετρο20
Πληθυσμός866 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΒερτσιάνι, Βερτζιανή ή Βεργιανή
Ταχ. κωδ.62100
Τηλ. κωδ.+30 23210

Το Ψυχικό είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 20 μέτρα[1].

Κοινότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ψυχικό



Γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία
Νομός Σερρών
Πραγματικός πληθυσμός 866 – 2011
Πρόεδρος Θέμης Βουδουρίδης

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ψυχικό βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της πόλης των Σερρών σε απόσταση 15 χλμ.[2], ανάμεσα στα χωριά Νέος Σκοπός, Βαλτοτόπι, Μεσοκώμη και επάνω στην επαρχιακή οδό Σερρών - Αμφίπολης. Το παλιό όνομα, επί τουρκοκρατίας, ήταν Βερτσιάνι ή Βερτζιανή ή Βεργιανή και μετονομάστηκε σε Ψυχικό με το ΦΕΚ 7/1927[3]. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στο χωριό εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τους Αγινάτους που βρισκόταν στην περιοχή της Απολλωνιάδας στην περιφέρεια της Προύσας, βορειοδυτικά του Μιχαλητσίου[4]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Ψυχικού που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Στρυμώνα του Δήμου Εμμανουήλ Παππά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 866 κάτοικους[5].

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκαν στο Ψυχικό

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 287, τομ. 35. 
  2. «Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις μεταξύ πόλεων, χωριών - apostaseis.gr». www.apostaseis.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2017. 
  3. «Πανδέκτης: Vergiani -- Psychiko». pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2017. 
  4. «Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Μ. Ασία». asiaminor.ehw.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2017. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10529 (σελ. 55 του pdf)